برای جهان جایز نیست که بیش از یک خلیفه داشته باشد، زیرا عبدالله بن عمرو بن العاص (رض) روایت کرده است که او از پیامبر خدا ﷺ شنید که فرمود:

It is not allowed to have more than one Khalifah in the world because ‘Abdullah bin ‘Amru bin al-‘Aas (ra) narrated that he heard the Messenger of Allah (saw) say:

و ابو سعید خدری روایت کرده است که پیامبر خدا ﷺ فرمود:

Also Abu Saeed al-Khudri narrated that the Messenger of Allah (saw) said:

و عرفجہ گفت که از پیامبر خدا ﷺ شنیدم که فرمود:

And ‘Arfaja said that he heard the Messenger of Allah (saw) say:

ابو حازم همچنین روایت کرده است که پنج سال با ابوهریره (رض) همراه بود و شنید که او از رسول خدا ﷺ روایت می‌کرد که فرمود:

Abu Hazim also narrated that he accompanied Abu Hurairah (ra) for five years and heard him narrate about the Messenger of Allah (saw) saying:

اگر خلافت به‌طور هم‌زمان برای دو خلیفه در دو کشور برقرار می‌شد، برای هیچ‌یک از آن دو معتبر نبود، زیرا مسلمانان اجازه ندارند دو خلیفه داشته باشند. درست نیست گفته شود که بیعت برای کسی که نخست آن را دریافت کرده معتبر است، زیرا موضوع برقراری یک خلیفه است، نه مسابقه بر سر آن. همچنین این حق همه مسلمانان است، نه حق خلیفه، پس امر باید دوباره به مسلمانان بازگردد تا در صورتی که دو خلیفه برقرار کرده‌اند، یک خلیفه برقرار کنند. پیشنهاد قرعه‌کشی میان آن دو نیز نادرست است، زیرا خلافت یک قرارداد است و قرعه در قرارداد جایی ندارد. و استناد به سخن پیامبر ﷺ نیز نادرست است که

If the Khilafah was established for two Khalifahs in two countries at the same time, it would not be valid for either of them because the Muslims are not allowed to have two Khalifahs. It is not correct to say that the bay’ah is valid to the one that had it first because the matter is to establish a Khalifah, not to make a race for it. Also it is the right of all Muslims, not the right for the Khalifah, so the matter must go back again to the Muslims to establish one Khalifah in case when they had established two Khalifahs. It is incorrect to suggest a ballot between them because the Khilafah is a contract, and the ballot is not included in the contract. And it is incorrect to refer to the saying of the Prophet (saw):

از آنجا که اگر برای خلفایی بیعت شود در حالی که خلیفه‌ای وجود دارد، بیعت جز برای نخستین کسی که بیعتش منعقد شده معتبر نیست، و کسی که پس از او بیاید نمی‌تواند برایش بیعت منعقد شود. مسئلهٔ مورد بحث این است که اگر خلافت برای دو خلیفه برقرار شود، آنگاه که اکثریت افراد صاحب نفوذ همزمان دو خلیفه را انتخاب کنند و بیعت هر یک از آن دو به‌طور قانونی منعقد شده باشد، در این صورت هر دو قرارداد باطل می‌شود و امر باید به مسلمانان بازگردانده شود. اگر برای یکی از آن دو بیعت برقرار کنند، آنگاه بیعت به‌صورت تازه منعقد می‌شود، نه به‌عنوان تأیید بیعت پیشین او. و اگر برای غیر آن دو بیعت برقرار کنند، آنگاه بیعت برای آن شخص دیگر منعقد می‌شود. بنابراین، این امر حقی برای همهٔ مسلمانان است، نه برای کسانی که در رقابت بر سر آن وارد می‌شوند. و اگر دو خلیفه برقرار شده باشند و اکثریت افراد صاحب نفوذ در امور حکومت و خلافت با یکی از آن دو باشند و خود آنان او را انتخاب کرده باشند، در حالی که اقلیت با دیگری است، آنگاه بیعت برای همان کسی خواهد بود که اکثریت افراد صاحب نفوذ در امور حکومت او را برگزیده‌اند. این حکم چه او نخستین، دومین یا سومین باشد صادق است، زیرا هنگامی که اکثریت افراد صاحب نفوذ او را انتخاب کنند، او خلیفهٔ قانونی به‌شمار می‌آید. دیگران باید برای حفظ وحدت خلافت با او بیعت کنند، وگرنه مسلمانان با او خواهند جنگید، زیرا خلافت با بیعت اکثریت مسلمانان منعقد می‌شود. پس او خلیفه‌ای می‌شود که بر همهٔ مسلمانان اطاعتش واجب است و انتخاب شخص دیگری حرام می‌گردد.

Because this is the case if a pledge is given to Khulafaa when there exists a Khalifah; so the pledge is not valid except for the first one whose pledge was contracted, and whoever comes afterwards could not have the pledge contracted to him. The case under discussion is that if the Khilafah is established for two Khalifahs when the majority of the influential people elected two Khalifahs at the same time, and the pledge of each of them was contracted legally. So the two contracts are cancelled and the matter must be returned to the Muslims; if they established the pledge for one of them then it is contracted anew, not as a confirmation to his previous case. And if they established it to other than them, then it is contracted (to that other person). Thus the matter is a right to all Muslims not to persons who enter in a race for it. And if two Khulafaa were established, and the majority of the influential people in the affairs of ruling and Khilafah sided with one of them and it was they who elected him, while the minority was with the other, then the pledge would be for the one who the majority of the influential people in the matters of ruling elected. (This is so) whether he was elected first, second or third, because he is considered the legal Khalifah when the majority of the influential people elected him. The others must make a pledge to him for the sake of unity of the Khilafah; otherwise the Muslims will fight him because the Khilafah is contracted by the pledge of the majority of the Muslims. He thus becomes a Khalifah who must be obeyed by all Muslims and it becomes haram to elect another person.