حربی کافر هر کافری است که در پناه (ذمّه) مسلمانان داخل نشده باشد، خواه با آنان پیمان داشته باشد یا تحت امان (مستأمن) باشد، یا نه معاهد باشد و نه مستأمن. اگر میان دولت اسلامی و هر دولت کافری پیمانی منعقد شود، شهروندان آن دولت، افرادی معاهد هستند که بر اساس آنچه در پیمان میان ایشان و ما آمده، با آنان رفتار می‌شود و هر آنچه در آن گنجانده شده، اجرا می‌گردد. با این حال، با وجود پیمان، کافران معاهد از اینکه در حکم کافران حربی به شمار آیند، خارج نمی‌شوند؛ زیرا صرف انعقاد پیمان یا لغو آن از سوی ایشان یا ما، حکم آنان را به حکم سایر کافران حربی بازمی‌گرداند. بر این اساس، فروش سلاح و ابزار جنگی به ایشان ممنوع است، اگر در آن تقویت ایشان در برابر مسلمانان باشد؛ اما اگر فروش سلاح یا ابزار جنگی موجب تقویت ایشان بر ضد مسلمانان نباشد، فروش آن به ایشان منع نمی‌شود، به‌ویژه اگر دولت اسلامی تولیدکننده سلاح باشد و مانند دولت‌های بزرگ امروزی آن را بفروشد. اگر در پیمان، جواز فروش سلاح و ابزار جنگی به ایشان ذکر شده باشد، این شرط در صورتی که موجب تقویت ایشان بر ضد مسلمانان شود، معتبر نیست؛ زیرا با شرع مخالف است و هر شرطی که با شرع مخالف باشد، باطل و غیرقابل قبول است.

The belligerent disbeliever is any disbeliever who has not entered in the pledge (dhimmah) of the Muslims, whether he was under a covenant or under security (must’amin) or was neither a mu’ahid nor a musta’min. If a treaty is contracted between the Islamic State and any kafir State, the citizens of this State are covenanted persons who are dealt with according to what is stated in the treaty that is between them and us, and all that is included in this is executed. Nevertheless, despite the existence of the treaty the covenanted disbelievers are not excluded from being belligerent disbelievers in the rule (hukman) because the mere conclusion of the treaty or its nullification by them or us returns their rule to the rule of the rest of the belligerent disbelievers. Due to this, selling them weapons and war materials is prevented if there is therein a strengthening for them against Muslims; however, if selling them weapons or war materials is not strengthening them against Muslims then their sale to them is not prevented particularly if the Islamic State becomes a manufacturer of weapons and sells like the great States today. If the treaty mentions the permissibility of selling them weapons and war materials, this condition is not fulfilled if it strengthens them against Muslims as it contradicts the Shar’a, and all conditions contradicting the Shar’a are void and not contracted.

آنان که با ما میان‌شان هیچ پیمانی نیست، در واقع کافران محارب‌اند، خواه با دولت اسلامی در حال جنگ فعال باشند یا نه. به آنان اجازه داده نمی‌شود که وارد سرزمین مسلمانان شوند، مگر با امان مشخص برای هر بار، و اجازه ندارند که در سرزمین مسلمانان جز برای مدت معین و محدود اقامت کنند. با این حال، تفاوت میان دولت کافر محاربی که در عمل با آن جنگ می‌شود و دولت کافر محاربی که در عمل با آن جنگ نمی‌شود، این است که با دولت کافر محاربی که در عمل با آن جنگ می‌شود، پیش از توافق صلح هیچ پیمانی بسته نمی‌شود و به هیچ‌یک از شهروندان آن امان داده نمی‌شود، مگر اگر برای شنیدن کلام خداوند بیاید یا برای آن‌که ذمی شود و در سرزمین مسلمانان زندگی کند. برخلاف این، با دولت کافر محاربی که در عمل با آن جنگ نمی‌شود، پیمان‌های تجاری، همسایگی نیک و دیگر پیمان‌ها بسته می‌شود و به شهروندان آن امان داده می‌شود تا برای تجارت، تفریح، گردشگری یا غیر از آن وارد سرزمین اسلامی شوند.

As for where there is no treaty between them and us, they are belligerent disbelievers in reality whether they are at an active war with the Islamic state or no. They are not enabled to enter the Muslim land except by a specific security (for) each time and they are not enabled to reside in the Muslim land except for a specific and limited period. However, the difference between a belligerent disbeliever State which is fought in practice and a belligerent disbeliever State not being fought in practice is that with the belligerent disbeliever State fought in practice no treaty is contracted with her before the peace agreement and security is not given to any of its citizens except if he comes to listen to the speech of Allah or if he comes to become a dhimmi living in the Muslim land. This is contrary to the belligerent Disbeliever State not fought in practice as commercial, good neighbourliness and other treaties are contracted with her, and her citizens are given a security to enter the Islamic land for trade, recreation, tourism or other than that.