حدیث قدسی آن چیزی است که به‌صورت روایات آحاد از پیامبر ﷺ با سند متصل به پروردگارش به ما رسیده است. این سخن خداوند است، زیرا به او نسبت داده می‌شود، و این در اکثر موارد چنین است. نسبت آن به خداوند، در این صورت، نسبت آغاز و ایجاد است، زیرا او نخستین کسی است که آن را گفته است. و نسبت آن به پیامبر ﷺ از آن روست که او خبردهنده از خداوند است؛ برخلاف قرآن که به هیچ‌کس جز خداوند نسبت داده نمی‌شود. از این رو گفته می‌شود:

The Hadīth Qudsi is what has been transmitted to us as Isolated (Ahaad) reports about him  with its isnād going back to his Lord . It is His  speech for it is attributed to Him  which is present in the majority of cases. The attribution to Him  then is an attribution of origination because he is the one who spoke it first. It is attributed to the Prophet  because he is the one informing about Allah  which is contrary to the Qur’ān which is attributed to no one except to Him . So it is said:

و در حدیث قدسی آمده است:

And in the hadīth qudsi it is said:

راوی حدیث قدسی دو ویژگی دارد؛ نخست آنکه ممکن است بگوید:

The narrator of the hadīth qudsi has two characteristics, first is that he may say:

ثانیاً، ممکن است بگوید:

Secondly, he may say:

تفاوت قرآن و حدیث قدسی در این است که لفظ و معنای قرآن هر دو از جانب خداوند است و از طریق وحی آشکار نازل شده است. اما در حدیث قدسی، لفظ از پیامبر ﷺ است و معنا از جانب خداوند از طریق الهام یا خواب است. لفظ قرآن معجزه‌ای است که به واسطه جبرئیل نازل شده است. حدیث قدسی معجزه نیست و هیچ واسطه‌ای ندارد. تفاوت قرآن، حدیث قدسی و احادیثی که حدیث قدسی نیستند این است که قرآن همان لفظی است که جبرئیل بر پیامبر ﷺ نازل کرد. حدیث قدسی معنایی است که خداوند از طریق الهام یا خواب به پیامبر ﷺ اعلام کرده است و پیامبر ﷺ آن را با کلام خود به مردم رسانده است. اما بقیه احادیث نیز مانند حدیث قدسی هستند، به این معنا که معنا از جانب خداوند و لفظ از پیامبر ﷺ است، ولی به خداوند نسبت داده نمی‌شوند. نام‌گذاری حدیثی که به خداوند نسبت داده می‌شود به عنوان حدیث قدسی، یک اصطلاح است.

The difference between the Qur’ān and the hadīth Qudsi is that the wording and the meaning are from Allah  which has come via the clear revelation. As for the hadīth Qudsi, the wording is from the Messenger  and the meaning is from Allah through ilham (inspiration) or sleep. The Qur’ān's wording is a miracle revealed via the medium of Jibreel. The hadīth Qudsi is not a miracle and is without any medium. The difference between the Qur’ān, hadīth Qudsi and ahadīth which are not ahadith Qudsi is that the Qur’ān is the wording brough down by Jibreel to the Prophet .The hadīth Qudsi is the meaning of notification of Allah  through ilham (inspiration) or sleep. So the Prophet  informed people of it with his own words. As for the rest of the ahadīth they are like the hadīth Qudsi in that the meaning is from Allah and the wording is from the Messenger  but it is not attributed to Allah . The designation of the hadīth attributed to Allah  as the hadīth Qudsi is a terminological designation.