امارت یا ریاست یا قیادت معنای یکسانی دارند، و رئیس و قائد و امیر هم معنای یکسانی دارند. اما خلافت، رهبری همه مسلمانان در جهان است و از جمله رهبری است و زیرمجموعهٔ آن قرار می‌گیرد. خلیفه یک امیر است و با عنوان امیرالمؤمنین شناخته می‌شود. امارت عام‌تر است و خلافت خاص‌تر، و هر دو از ریاست‌اند. واژهٔ «خلافت» ویژهٔ جایگاهی مشخص و شناخته‌شده است، و واژهٔ «امارت» برای هر امیری عمومیت دارد. مسلمانان مأمورند که بر خود امیری نصب کنند، همان‌گونه که مأمورند خلیفه‌ای نصب کنند، زیرا امارت از انواع حکومت است، یعنی ولایت امر در آنچه که به او واگذار شده است. تفاوت میان آن و خلافت این است که خلافت برای همهٔ مسلمانان در جهان عام است، پس این (امارت) خاص است به کسی که او را نصب کرده و به آنچه که در آن اختیار داده شده است. همان‌گونه که از آنچه به او اختیار داده شده فراتر نمی‌رود، از کسانی که او را نصب کرده‌اند نیز فراتر نمی‌رود. ریاست، قیادت و امارت حکم شرعی‌اند؛ سبک (روش) نیستند. مسلمانان در آن به حدودی که خداوند (سبحانه و تعالی) در آن فرمان داده و به آنچه که شرع آورده، مقیدند.

The imarah or riyasah or qiyadah have the same meaning, and rais and qaid and Amir have the same meaning. As for the Khilafah, it is the leadership of all Muslims in the world and it is from the leadership and is categorised under the leadership. The Khalifah is an Amir and is known as the Amir of the believers. The imarah is more general and the Khilafah is more specific, and both of them are riyasah. The word “Khilafah” is specific to a well-known position, and the word “imarah” is general for every Amir. The Muslims are commanded to appoint an Amir over them as they are commanded to appoint a Khalifah, because the imarah is from the types of rule which is the authority over the matter (wilayah amr) in what he is given authority over. The distinction between it and the Khilafah is that the Khilafah is general for all the Muslims in the world, so this is specific for who appointed him and in what he was given authority over. It does not exceed those who appointed him in the same way it does not exceed what he was given authority over. The riyasah, qiyadah and imarah are hukm shari’; they are not styles. Muslims are restricted in it with the limits of what Allah (swt) commanded in it and what the Shar’a came with.