جهاد عبارت است از صرف کوشش در جنگ در راه الله (سبحانه و تعالی)، چه به طور مستقیم و چه با یاری رساندن از طریق مال، یا رأی و نظر، یا افزایش شمار (جنگجویان)، یا غیر از آن. جنگ برای برافراشتن کلمه الله، جهاد است. اما جهاد با سخن گفتن در راه الله (سبحانه و تعالی)، در صورتی جهاد است که سخن مستقیماً به جنگ در راه الله مربوط باشد. اگر مستقیماً به آن مربوط نباشد، هرچند دشواری داشته باشد و هرچند نتایجش در برافراشتن کلمه الله (سبحانه و تعالی) سودمند باشد، جهاد شرعی نیست. این به خاطر آن است که جهاد در شریعت مختص به جنگ است، پس هر آنچه مستقیماً به جنگ مربوط باشد، در آن داخل می‌شود. نوشتن و سخن گفتن نیز همانند نظر است؛ اگر مستقیماً به جنگ در راه الله (سبحانه و تعالی) مربوط باشند، جهاد هستند، مانند سخنی که به لشکر ایراد می‌شود تا مستقیماً به جنگ برانگیخته شوند، یا سخنانی که به جنگیدن با دشمنان تحریک می‌کند. در غیر این صورت، جهاد نیست. نه مبارزه سیاسی و نه سرزنش حاکمان، جهاد نامیده نمی‌شود، هرچند پاداش آنها بزرگ و سود آنها برای مسلمانان فراوان باشد. موضوع، دشواری یا سود نیست، بلکه معنای شرعی‌ای است که این واژه با آن آمده است. معنای شرعی جهاد، جنگ و آنچه به آن مربوط است، از رأی و نظر، سخن، نوشته، راهبرد و امور دیگر است.

Jihad is expending (one’s) effort in fighting in the way of Allah (swt) directly or assisting by wealth or opinion or increasing numbers or other than that. The fighting to raise the word of Allah is jihad. As for jihad by speaking in the path of Allah (swt), this is jihad if the speech relates directly to fighting in the way of Allah. If it does not relate directly to it, it is not Shar’i jihad even if it involves difficulty and even if the results benefit in raising the word of Allah (swt). This is because jihad in Shar’a is specific to fighting, so there enters within it everything related directly to fighting. Similar to the opinion is writing and speaking; they are jihad if they are related directly to fighting in the way of Allah (swt) like the speech to the army to encourage it to fight directly or words inciting fighting the enemies. If not, this is not (jihad). Neither political struggle nor rebuking the rulers is termed jihad though their reward is high and their benefit to the Muslims great. The issue is neither difficulty nor the benefit, but rather it is the Shar’i meaning with which it came for this word. The Shari’ah meaning is fighting and all that it relates to from opinion, speech, writing, strategy and other things.