خبرِ آحاد زمانی پذیرفته می‌شود که شرایط روایت (روایة) و شرایط دانش درباره‌ی محتوای آن (درایة) را داشته باشد. شرایط پذیرش روایت این است که راوی حدیث باید: مسلمان، بالغ، عاقل، عادل، راستگو، دقیق در آنچه شنیده، و از زمان شنیدن تا زمان نقل حدیث، آن را به خاطر داشته باشد. دانشمندان اصول و دانشمندان اصطلاحات حدیث، شرایط روایت را به تفصیل روشن کرده‌اند، و زندگی‌نامه‌ی راویان حدیث و روایات ایشان، هر راوی و آنچه از این ویژگی‌ها را داراست، به تفصیل نشان داده است.

Khabar Al-Aahaad is accepted if it meets the acceptance conditions of the narration (riwaayah) and the knowledge about its content (diraayah). As for the acceptance conditions of the narration; they are that, the narrator of the Hadeeth must be: Muslim, mature, sane, just, truthful, accurate in what he heard and remembering the Hadeeth since he carried (heard) it until he narrated it. The scholars of the usoul and the scholars of the Hadeeth terminology had clarified the conditions of the narration in details. And the biography of the men of the Hadeeth and their narrations had shown every narrator and what he fulfills of these qualities in details.

از نظر درایت، شروط پذیرش خبر آحاد این است که با آنچه قوی‌تر (صحیح‌تر) از آن است مخالفت نداشته باشد، مانند آیه‌ای یا حدیث متواتر یا حدیث مشهور؛ مانند آنچه از فاطمه بنت قیس روایت شده که گفت: «شوهرم مرا سه طلاقه کرد، پس رسول الله ﷺ برای من نه سکنا قرار داد و نه نفقه» که مسلم آن را روایت کرده است. این حدیث با سخن خداوند مخالف است: {أَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُم مِّن وُجْدِكُمْ} «آنان را از همان جایی که خود سکونت دارید، به اندازه توان خود جای دهید…» (سوره طلاق، آیه ۶). بنابراین باید آن را رد کرد و عمل به آن جایز نیست. اگر گزارش فرد با قیاس مخالف باشد، حدیث مقدم خواهد بود و قیاس کنار گذاشته می‌شود، چه علت قیاس از خود متن استنباط شده باشد، یا از مفهوم متن گرفته شده باشد، یا بر علتی شرعی دیگر سنجیده شده باشد. پس در همه این حالت‌ها حدیث بر قیاس مقدم است. اما اگر علت جامع قیاس به‌صراحت در متنی قطعی، مانند آیه یا حدیث متواتر، آمده باشد، آنگاه باید بر اساس همان علت عمل شد؛ زیرا بیان علت در متن، همانند بیان حکم آن است. در این صورت مسئله به‌صورت نوعی تعارض میان خبر آحاد و آنچه قوی‌تر از آن است، مانند آیه یا حدیث متواتر، خواهد بود، نه تعارض با قیاس. در نتیجه، اگر گزارش فرد با آیه‌ای از قرآن، یا حدیث متواتر، یا حدیث مشهور، یا علتی که قرآن، متواتر یا مشهور آن را به‌صراحت بیان کرده است مخالفت داشته باشد، از نظر درایت پذیرفته نمی‌شود؛ و اگر با هیچ‌یک از آن‌ها مخالفت نداشته باشد، پذیرفته خواهد شد. و اگر حدیث با قیاس مخالف باشد، حدیث پذیرفته و قیاس رد می‌شود.

As for the knowledge (diraayah) conditions for accepting khabar Al Aahaad they are, that it does not contradict what is stronger (more authentic) then it, like an ayah or a mutawaatir or a mashhour Hadeeth, like what was narrated from Fatimah Bint Qays that she said: " My husband had divorced me by three then the Messenger of Allah (SAW) did not make (command) for me neither dwelling or alimony" narrated by Muslim. This Hadeeth contradicts the saying of Allah ... :ala'Ta {Let them (the divorced women) live (during the 'iddah,) where you live, from your means…) 6 Surat Al-Talaaq, Therefore it must be rejected and it is not permissible to act according to it. If the individuals report contradicts the qyas; the Hadeeth will be preferred and the qyas will be left if the illah (reasoning) of the qyas is derived, or taken from the denotation of the text, or measured on another shari'ahi illah. So the Hadeeth is preferred over the qyas in all these situations. If the comprehensive illah of the qyas came explicitly in a decisive text, like an ayah or mutawaatir Hadeeth; the action then must be according to the illah, because dictating the illah in the text is like dictating its verdict, and then the issue will be as a kind of contradiction between khabar Al-Aahaad and what is stronger then it, like an ayah or a mutawaatir Hadeeth, not contradicting with the qyas. In conclusion, if the individuals report contradicts an ayah of the Qur'aan or a mutawaatir or a mashhour Hadeeth or an illah explicitly dictated by the Qur'aan, Mutawaatir or Mashhour; the Hadeeth will be not accepted as per diraayah (after knowledge), and if it does not contradict any of those; it will be accepted. And if the Hadeeth contradicts the qyas; the Hadeeth will be accepted and the qyas will be rejected.