۲۷.۱ با بردگان رفتار کردن - شخصیت اسلامی | Quran Course

۲۷.۱ با بردگان رفتار کردن - شخصیت اسلامی | Quran Course

0% read · 4 min left

شخصیت اسلامی Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

۲۷.۱ با بردگان رفتار کردن

27.1 Treating Slaves

by Sheikh Taqīuddīn An-Nabahānī4 min readViewed 131 times

اسلام با بردگان رفتاری در پیش گرفت که موجب آسان‌تر شدن وضعیت بردگی‌ای می‌شد که بر آنان تحمیل شده بود، و به آزادی ایشان، هم به‌صورت اجباری و هم به‌صورت داوطلبانه، می‌انجامید. در این زمینه قواعد بسیاری وضع کرد که فقها آن‌ها را با تفصیل کامل شرح دادند. این قواعد را می‌توان در موارد زیر خلاصه کرد:

Islam treated slaves with a treatment resulting in making easier the position of the slavery imposed upon him, and resulting in freeing them compulsorily and voluntarily. It placed many rules in this matter which the fuqaha elaborated in complete detail. These rules summarized in the following issues:

اسلام زمانی ظهور کرد که مردم مالک برده بودند، پس با مسئلهٔ بردگان میان صاحبانشان به روشی برخورد کرد که به بردگان حقوق می‌داد و جایگاهشان را به‌عنوان یک انسان حفظ می‌کرد، همچون یک انسان آزاد، از نظر آن ویژگی‌های فطری که انسان با آن آفریده شده است. الله (سبحانه و تعالی) در قرآن کریم و پیامبر ﷺ در احادیث شریف به مهربانی با بردگان و رفتار نیکو با آنان سفارش کرده‌اند. الله (سبحانه و تعالی) می‌فرماید:

1. Islam found people owning slaves so it treated the problems of slaves between the owners with a treatment giving the slaves rights and preserving him his consideration of being a human being like the free person in relation to the natural attributes man was naturally endowed with. Allah (swt) exhorted in the Noble Qur’an as did the Messenger (saw) in the honoured hadith with kindness to slaves and living with them kindly. Allah (swt) said:

و همچنین اسلام به برده حق ازدواج، طلاق، تحصیل علم داد و او شاهدی است بر دیگران، چه آزاد باشند و چه برده. اما آنچه اسلام به عنوان حق برای صاحب کنیز در بهره‌مندی از او قرار داده است، این امر جایگاه برده را ارتقا می‌دهد و به آزادی او می‌انجامد، زیرا بهره‌مندی مالک از کنیزش همانند بهره‌مندی شوهر از همسرش است؛ این امر جایگاه کنیز را به مقام همسر آزاد ارتقا می‌دهد و برای او در نزد مولایش منزلتی قائل می‌شود. افزون بر این، از این بهره‌مندی باردار شدن و زایمان حاصل می‌شود و این کنیز را آماده می‌سازد تا پس از مرگ مولایش به‌طور اجباری آزاد شود.

Also Islam gave the slave the right to marry, divorce, study and he is a witness upon others whether a free person or slave. As for what Islam gave as a right to the owner of a slave-girl to enjoy with her, this lifts the status of the slave and result in his freedom because the enjoyment of the owner with his slave-girl is like the enjoyment of the husband with his wife, lifting the status of the slave girl to the status of the free wife and gives her a status before her master. In addition to what results from this enjoyment of pregnancy and childbirth and this prepares this slave-girl to be freed compulsorily after the death of her master.

۲. اسلام آزاد کردن بردگان را تشویق کرد. آزاد ساختن برده را کمک به انسان برای شکرگزاری نسبت به نعمت الهی دانست و او را در بالا رفتن از گردنه (عقبہ) یاری می‌دهد. خداوند سبحانه و تعالی می‌فرماید:

2. Islam encouraged the freeing of slaves. It made the freeing of the slave as helping the human being to be grateful for the favour of Allah jalalah and assists him to climb the (‘aqabah). Allah (swt) said:

اگر مولا با بنده‌اش قرارداد ببندد و به او بگوید: اگر در فلان مدت این‌قدر به من بدهی، آزادی، آنگاه بر مولا واجب است که بنده‌اش را آزاد کند تا او پولی را که به عهده‌اش گذاشته به دست آورد. اگر او پول را بیاورد، آزاد کردنش بر مولا واجب است و جایز نیست که او از این قرارداد آزادسازی بازگردد. فقها قرارداد آزادسازی را آزاد کردن فوری بنده و گردن او در زمان دانسته‌اند، و اینکه اگر قرارداد معتبر باشد، بنده از دست مولایش خارج می‌شود و هر زمان که عوض را بپردازد، از مالکیت مولایش خارج می‌گردد.

If the master contracts his slave by saying to him: If you give me so much in such and such time then you are free, it is obligatory upon the master to free his slave so that he works to attain the money which he contracted upon him. It is obligatory upon him to free him if he brings the money and it is not correct for him to revert from this manumission contract. The fuqaha recognised the manumission contract as the immediate freeing of a slave and his neck in time, and that if the contract is validated then the slave leaves the hands of his master and whenever he pays the substitute he leaves the ownership of his master.

تمامی این احکام برای آزاد کردن بردگان است. در آن آمده است که آنها راه تشویق و ترغیب را پیش میگیرند، و راه وضع قوانینی را که دولت به زور اجرا میکند اگر فرد از روی تقوای الله (سبحانه و تعالی) آنها را اجرا نکند. تمامی این احکام به ایجاد اندیشه و عمل در میان صاحبان برای آزاد کردن بردگان منجر میشود، و به ایجاد اندیشه و عمل در میان خود بردگان نیز منجر میشود تا برای رهایی خود از بردگی تلاش کنند. این باعث میشود که مسیر به سوی پایان دادن به بردگی در جامعه هدایت شود. ۵. اسلام نه تنها به تشویق آزادی بردگان و تدوین قوانینی که آزادی را الزامی میکرد بسنده نکرد، بلکه در بیتالمال مسلمانان دستهای خاص برای آزاد کردن بردگان قرار داد، زمانی که زکات را صرف آزاد کردن بردگان نمود و این را یکی از هشت مصرف قرار داد. الله (سبحانه و تعالی) فرمود:

All of these rules are for freeing slaves. It is noted therein that they take the path of directing the encouragement and desire, and the path of legislating rules executed by the State forcefully if the individual does not execute them by the push of piety of Allah (swt). All of these rules lead to creating thinking and action among the owners to free slaves, and lead to creating thinking and action among the slaves themselves to work to free themselves from slavery. This makes the course directed to ending slavery in society. 5. Nor was Islam satisfied with encouraging the freeing of slaves and formulating rules compelling freeing, but rather made in the Bait al-Mal of Muslims a specific category for freeing slaves when it made zakat expended to freeing slaves and made this one of the eight categories. Allah (swt) said: