در میان معاملاتی که مردم به انجام آن خو گرفته‌اند، ضمانت (بیعِ ثمرِ روی درخت) میوه‌هایی است که بر درختانشان است، مانند ضمانت لیمو، زیتون، خیار، انگور، نخل و امثال آن. برخی از مردم انگور و زیتون را برای یک یا دو یا سه سال یا بیشتر ضمانت می‌کنند. آنان هر سال آن را شخم می‌زنند و می‌کارند، پرورش می‌دهند و از آن مراقبت می‌کنند و از میوه‌اش می‌خورند. از جمله دلایل این ضمانت برای بیش از یک سال آن است که زیتون، برای نمونه، هر سال خوب بار نمی‌دهد؛ بلکه اغلب یک سال خوب بار می‌دهد و سال دیگر کم. این به سبب آن است که شاخه‌هایش در یک سال رشد می‌کنند و در سال دیگر میوه می‌دهند. برای آنکه خوب بار دهد، نیازمند توجه به شخم‌زنی، پرورش و هرس است. پس کسی که آن را ضمانت می‌کند، آن را برای تعدادی معین از سال‌ها در اختیار می‌گیرد تا مراقبت از آن آسان شود و به‌اندازهٔ کافی روی آن کار کند تا میوه‌ای خوب و فراوان بدهد. همان‌گونه که این در زیتون رخ می‌دهد، در لیمو و دیگر درختان مشابه نیز رخ می‌دهد. برخی از مردم زیتون و انگور را همان‌گونه ضمانت می‌کنند که خیار را برای یک سال ضمانت می‌کنند. پس ضمانت آن را با ارزیابی آنچه بر درخت میوه است می‌سنجند، خواه این محصول کم باشد یا زیاد، خوب باشد یا بد. ضمانت در اصل خریدن میوه در حالی است که بر درخت است، بدون آنکه خود درخت خریده شود، یا خریدن محصول درخت برای دو یا سه سال یا بیشتر. اما ضمانت درخت برای دو یا سه سال یا بیشتر، خریدن محصولی است که هنوز وجود ندارد. خرید چیزِ معدوم جایز نیست و از مقولهٔ بیع غرر (معامله‌ای همراه با ابهام و مخاطره) است. بیع غرر به‌سبب آنچه مسلم از ابوهریره روایت کرده که گفت، حرام است.

Among the transactions which people became accustomed to transacting with is the guarantee of fruits which are upon their trees like the guarantee of lemons, olives, cucumbers, grapes and palm trees and the like. Among the people are those who guarantee grapes and olives for a year or two or three or more. They till and sow it, nurture it and care for it for each year and eat from its fruit. Among the reasons for this guarantee for more than one year is that the olive for example does not produce well every year; rather it often produces well one year and a little another year. This is because its branches grown in one year and produces in the other. It requires, in order to produce well, to pay attention to tilling, nurturing and trimming. So the one who guarantees it will take it for a certain number of years so that he makes it easy to take care of it and working upon it sufficiently such that it gives good and bountiful fruit. Just as this occurs in olives, it occurs in lemons and other similar trees. Among the people are those who guarantee olives and grapes just as they guarantee the cucumber for one year. So they evaluate its guarantee by evaluating what is upon the tree of fruit irrespective of this produce being a little or a lot, good or bad. The guarantee in its essence is buying the fruit while it is on the tree without buying the tree, or buying the produce of the tree for two or three or more years. As for the guarantee of the tree for two or three or more years, it is buying non-existent produce since they do not exist yet. The buying of the non-existent (thing) is not permitted and it is from the category of the sale of risk (gharar). The sale of risk is haram due to what Muslim narrated from Abu Hurairah who said

بیع الغرر بیعُ جهالة، به دلیل آنچه احمد از ابن مسعود روایت کرده که پیامبر ﷺ فرمود:

The sale of risk is the sale of ignorance due to what Ahmad narrated from ibn Mas’ud that the Prophet (saw) said:

بنابراین فروش محصول درخت برای دو یا سه سال یا بیشتر جایز نیست، زیرا این نوعی از غرر (ابهام) است. همچنین فروش محصول درخت برای دو یا سه سال یا بیشتر، فروش چیزی است که انسان آن را ندارد، و این نیز جایز نیست. افزون بر این، این نوع فروش، یعنی فروش محصول درخت برای دو یا سه سال یا بیشتر، ممنوع شده است، پس جایز نیست. اما سلم جایز، فروش محصولی نامشخص است، در حالی که این فروش، فروش محصول درختی مشخص است، و پیامبر خدا ﷺ سلم در محصول درخت مشخص را منع کرد. هنگامی که پیامبر ﷺ به مدینه آمد، مردم در محصول نخلستان‌های مشخصی سلم انجام می‌دادند، پس ایشان آن را منع کرد. از این رو، آنچه کسانی که زیتون و لیمو را برای مدت دو یا سه سال از محصول درخت می‌خرند و ضمانت می‌کنند، حرام است و از جمله معاملاتی است که شرع به‌صراحت از آن نهی کرده است.

So the sale of a tree produce for two or three of more years is not permitted as it is a category of gharar (ambiguity). Also the sale of a tree produce for two or three or more years is the sale of what one does not have which is not permitted. On top of that, this type of sale which is the sale of tree produce for two or three or more years is prohibited against so it is not permitted. As for the permitted Salam, it is the sale of unspecified produce whereas this is the sale of the produce of a specified tree and the Messenger of Allah (saw) prohibited the Salam in the produce of a specified tree. When the Prophet (saw) arrived in Madinah, they were performing Salam in the produce of specific palm trees, so he prohibited that. Hence what those who guarantee the olives and lemons of buying tree produce for a period of two or three years is haram, and it is from the sales which the Shar’a came explicitly prohibiting against.

جہاں تک درخت کی پیداوار کی ضمانت کا تعلق ہے جو پیداوار میں واضح ہو، اور کھیرے وغیرہ کی ضمانت کا، تو یہ درخت پر موجود پیداوار کی بیع ہے، لہٰذا یہ اس چیز کی بیع میں داخل نہیں جو آپ کے پاس نہیں، جیسے وہ اپنے بیچنے والے کے پاس موجود ہوتی ہے۔ نہ ہی یہ خاص طور پر کھجور کے درخت کی پیداوار کی بیع میں داخل ہے۔ اس لیے اس کا حکم دو تین یا اس سے زیادہ سالوں کی ضمانت کے حکم سے مختلف ہے۔ اس ضمانت میں شرعی حکم، یعنی درخت پر موجود پیداوار کو درخت پر ہی رہتے ہوئے خریدنا، کچھ تفصیل رکھتا ہے۔ وہ یہ کہ پیداوار کو دیکھا جائے گا؛ اگر اس کی بہتری ظاہر ہو چکی ہو، یعنی اس میں سے کھانا ممکن ہو گیا ہو، تو ضمانت جائز ہے، یعنی اس صورت میں پیداوار کی بیع جائز ہے۔ اور اگر پیداوار کی بہتری ابھی ظاہر نہ ہوئی ہو، یعنی ابھی وہ بطورِ خوراک شروع نہ ہوئی ہو، تو اسے بیچنا جائز نہیں۔ یہ اس روایت کی بنا پر ہے جو مسلم نے جابر (رضی اللہ عنہ) سے نقل کی ہے، جنہوں نے کہا کہ

As for the guarantee of tree produce which is clear in produce and the guarantee of cucumbers and the like, this is the sale of produce existing on the tree so it does not enter into the sale of what you do not have as it exists with its seller. Nor does it enter into the sale of the produce of the palm tree specifically. Therefore its rule differs from the rule of the guarantee for two or three or more years. The Shar’i rule in this guarantee i.e. buying the produce existing upon the tree while it is upon its tree has some explanation. That is it is looked into the produce; if its goodness has appeared i.e. it becomes possible to eat from it, then the guarantee is permitted i.e. the sale of produce in this situation is permitted. If the goodness of the produce has not appeared yet meaning that it has not yet commenced as a food then it is not allowed to sell it. This is due to what Muslim narrated from Jabir (ra) who said

و به دلیل آنچه نیز از او روایت شده است:

And due to what is also narrated from him:

و به سبب آنچه البخاری نیز از او روایت کرده است:

And due to what Al-Bukhari narrated also from him:

و به سبب آنچه بخاری از انس بن مالک از پیامبر ﷺ روایت کرده است

And due to what Al-Bukhari narrated from Anas bin Malik from the Prophet (saw)

و به سبب آنچه او از او روایت کرده است،

And due to what he narrated also from him

و به سبب آنچه البخاری از عبدالله بن عمر روایت کرده که رسول الله ﷺ

And due to what Al-Bukhari narrated from Abdullah bin Umar that the Messenger of Allah (saw)

و در روایت مسلم با این الفاظ:

And in the narration of Muslim with the words:

تمام این احادیث صراحتاً فروش محصول پیش از رسیدن را منع کرده‌اند. ناروا بودن فروش محصول پیش از آنکه نیکویی و صلاحیت آن آشکار شود، از عبارت صریح احادیث استنباط می‌شود. جواز فروش محصولی که رسیدنش آشکار شده، از مفهوم مخالف آن درک می‌شود. بر این اساس، ضمانت درختی که میوه‌اش ظاهر شده، مانند زیتون، لیمو، نخل و دیگر درختان، در صورتی که خوردنی بودن آن آشکار شده باشد جایز است، و اگر رسیدگی آن آشکار نشده باشد جایز نیست.

All these ahadith are explicit in prohibiting the sale of produce before ripening. The impermissibility of the sale of produce before its goodness appears is deduced from the stated text of the ahadith. The permissibility of the sale of produce once their ripeness appears is deduced by its understanding (mafhum). Accordingly the guarantee of the tree whose produce appears like olives, lemons, palm-tree and others is permitted if edibility appears and it is not permitted if the maturity does not appear.

ظهور صلاح المحصول بنضجه يُفهم من الأحاديث الواردة في ذلك. وبتتبع الأحاديث الواردة في النهي عن بيع الثمار قبل أن يبدو صلاحها، نجدها وردت بعدة ألفاظ. ففي حديث جابر: «حتى يبدو صلاحها»، وورد: «حتى تزهو»، وفي حديث أنس: «نهى عن بيع العنب حتى يسود، وعن بيع الحب حتى يشتد» (رواه أبو داود). وفي حديث جابر الآخر: «حتى تُرطب»، وفي حديث ابن عباس: «حتى تنضج». وعليه فإن جميع الأحاديث تجتمع على معنى واحد، وهو: حتى يظهر النضج. وبالنظر إلى حقيقة الثمرة نرى أن ظهور النضج فيها يختلف باختلاف المحصول. فبعضها ينضج بتغير اللون الظاهر، فيظهر فيه ما يدل على النضج، كالتمر والتين والعنب والكمثرى ونحوها. ومنها ما يظهر نضجه بتغيره أو بمشاهدة أهل الخبرة له، كالبطيخ، لصعوبة إدراك تغير لونه عند النضج. ومنها ما يتضح نضجه ببدء تحول الزهر إلى ثمر، كالخيار ونحوه. ولذلك فإن معنى ظهور صلاحه في كل ثمرة هو ظهور صلاحه للأكل. وهذا ما يدل عليه حديث ابن عباس الذي قال فيه:

The appearance of goodness of the produce being its maturity is understood from the ahadith which came about that. From scrutinising the ahadith which came in prohibiting the sale of produce before their ripeness appears, we find that they came with several translations. In the hadith of Jabir it came “until its ripeness appears” and it came “until it becomes good.” And in the hadith of Anas “prohibited the sale of grapes until they blacken, and the sale of grain until it becomes hard” (narrated by Abu Dawud). And in the other hadith of Jabir “until it ripens” and in the hadith of ibn Abbas “until it matures.” Accordingly all the ahadith are combinedupon one meaning which is, until maturity appears. Looking into the reality of the fruit we will see that the appearance of maturity therein differs with the difference of produce. Some of them mature by the visible change of colour so it appears in them what indicate the ripening like dates, figs, grapes, pears and the like. From them are those in which ripeness appears by its changing or by its sight by the inspectors like the water-melon due to the difficulty of realising the change of its colour in ripening. Also from them are those for which maturity becomes clear by the beginning of the change of the flower to produce like the cucumber and the like. Hence the meaning of the appearance of its goodness in each fruit is the appearance of its goodness for eating. This is indicated by the hadith of ibn Abbas in which he said:

كما دلّ على ذلك الحديث المتفق عليه في رواية جابر: «حتى يَبْدُوَ صلاحُه». وفيه بيانُ جواز بيع ثمرة القثاء ونحوه، أي جواز ضمان القثاء بمجرد ظهور بداية إثمارها، أي بمجرد بدء الزهرة في التحوّل إلى قثّاءٍ، فيُشترى الثمر وهو مُزهِرٌ وقبل أن يظهر، أي أن الثمرة تُشترى في هذه الحال قبل وجودها بمجرد بدء شيءٍ منها بالإنتاج. وليس هذا من باب شراء المعدوم، لأن ثمرها يأتي متتابعًا واحدةً بعد أخرى دون انقطاع، ولا يوجد كلُّه في وقت واحد. ولا فرق بين أن يبدأ صلاح الثمرة بحمرتها كالتمر أو بسوادها كالعنب، أو بتغيّر لونها كالكمثرى، وبين أن يبدأ صلاحها بظهور بعضها وتتابع إزهار غيره وإثماره. إلا أن هذا غير جائز في الثمرة التي لا يُعتبر فيها بدءُ تحوّل زهرها إلى ثمرٍ، كالبطيخ، فلا يجوز بيع اللوز إذا كان أبيض، ولا بيع التين وهو غير ناضج قبل أن يظهر نضجه. والمراد بيعه وهو على الشجر، أي ضمانُ الشجر، لأن بيع الثمر على الشجر مقيّدٌ بظهور صلاحه، أي بظهور ما يدل على بدء نضج الثمرة.

Just as this is indicated in the hadith agreed upon in the narration of Jabir “until it becomes good.” Herein is clarified the permissibility of the sale of the produce of cucumber and the like i.e. the permissibility of guarantying the cucumber upon the mere appearance of its beginning to show its produce i.e. upon the mere beginning of the flower changing the blossom to its cucumber so the produce is bought while it blossoms and before it becomes visible i.e. the fruit is bought in this situation before it exists by merely something beginning being produced of it. This is not from the category of buying something non-existent because its fruit comes in succession one after another without interruption and does not exist at one time since there is no difference between the goodness of the produce beginning with its redness like dates or blackness like grapes, or by changing its colour like pears, or between its goodness beginning by the appearance of some and the succession of blossoming of other and their producing fruit. Except that this is not permitted in the produce whose beginning of changing of its blossom into produce is not considered like water-melons, so it is not permitted to sell the almond when it is white or to sell the fig while it is unripe before there appears ripeness therein. The meaning is selling it while it is on the tree i.e. the guarantee of the tree because selling produce while on the tree is restricted to its goodness appearing i.e. by appearing what indicates the beginning of the produce ripening.

مراد از ظاهر شدن صلاح میوه، آغاز صلاح هر میوه نیست، زیرا این امر ناممکن است، چراکه محصول ممکن است یک دانه یا دانه‌هایی را در یک زمان برسد و سپس دیگران پی در پی برسند. همچنین مراد از ظاهر شدن صلاح در هر باغ به‌طور یکسان، یا ظاهر شدن صلاح در همه باغ‌ها نیست. بلکه معنای ظاهر شدن صلاح، آغاز صلاح نوعِ محصولی است که انواع آن در رسیدن با یکدیگر تفاوت ندارند، مانند زیتون؛ یا صلاحی است که در نوع آن ظاهر می‌شود، در جایی که انواع آن در رسیدن تفاوت دارند، مانند انجیر و انگور. برای نمونه، اگر در برخی از محصولات درخت خرما در باغ صلاح ظاهر شود، فروختن تمام محصولات درختان خرما در همه باغ‌ها جایز است. اگر صلاح در نوعی از سیب در برخی درختان ظاهر شود، فروختن این نوع سیب در همه باغ‌ها جایز است. اگر صلاح در زیتون‌های درختان باغ ظاهر شود، آنگاه تضمین کردن همه زیتون‌ها در همه باغ‌ها جایز است، زیرا حدیث چنین می‌گوید:

Your message ended with "And it says:" but no text followed it, so there is nothing for me to translate yet. Please send the passage you want translated into Persian, and I will translate it.

And it says:

او در حکم محصولِ هر نوع به‌طور مستقل، در ذاتِ خودش، توضیح داد. دربارهٔ گندم گفت: تا وقتی که سخت شود، و دربارهٔ انگور سیاه: تا وقتی که سیاه شود. این حکم به ظهورِ صلاحیت در هر نوع بدون در نظر گرفتنِ سایر انواع و در هر گونه بدون در نظر گرفتنِ سایر گونه‌ها مربوط است. عبارتِ «ظهورِ صلاح» که در حدیث برای یک نوع و یک گونه آمده، در بخشی از محصول تحقق می‌یابد، هرچند اندک باشد. افزون بر این، واقعیتِ محصولات نشان می‌دهد که آن‌ها پشت سرِ هم و یکی پس از دیگری می‌آیند.

He clarified the rule of produce of each species in its essence and each type in its essence. He said about the grain, until it became hardand in the black grape until it blackens. The rule is related to the appearance of goodness in each species without considering into the remaining species and each type without considering the remaining types. The word “goodness appearing” which came in the hadith in one species and one type is verified in some produce however little it it. In addition, the reality of the produce indicates that they come in succession one after another.

بنابراین این امر روشن می‌شود که تضمین هیچ درختی جایز نیست، یعنی فروختن محصول هر درختی پیش از صلاحیت (رسیدگی) محصول آن. اما در مورد فرموده‌ی الله (سبحانه و تعالی):

Hence this clarifies that it is not permitted to guarantee any tree i.e. sell the produce of any tree before its goodness i.e. the goodness of its produce. As for the statement of Allah (swt):

این احادیث تصریح می‌کنند که فروش در مواردی جایز است که در آن‌ها نهی‌ای نیامده است. نهی از فروش محصول روی درخت پیش از آنکه صلاحیتش ظاهر شود، به شکلی مطلق آمده است. از این رو محدود نمی‌شود به اینکه چیدن شرط باشد یا نباشد. با این حال، اگر فروشنده پیش از رسیدن محصول، چیدن آن را بر خریدار شرط کند، این شرط باطل است، زیرا با مقتضای عقد منافات دارد. اگر خریدار از زمان رسیدن، چیدن را به تأخیر اندازد، به این موضوع نگریسته می‌شود: اگر تأخیر به فروشنده زیان برساند، مانند پرتقال که تأخیر در آن بر شکوفه‌دهی فصل سال دوم اثر می‌گذارد، در این صورت خریدار مجبور است هنگام رسیدن آن را بچیند. و اگر به درخت زیانی نرسد، مانند انجیر و زیتون، خریدار به چیدن مجبور نیست. همه‌ی این احکام در صورتی است که تنها محصول فروخته شود، نه درخت. اما اگر درخت و محصول با هم خریداری شوند، میان درخت خرما و سایر درختان تفاوت وجود دارد. درخت خرما را می‌توان همراه با محصول روی آن خرید، و محصول، بی‌آنکه نیازی به ذکر آن باشد، به تبع درخت خرما داخل در معامله است، در صورتی که درخت خرما هنوز گرده‌افشانی نشده باشد. اما اگر گرده‌افشانی درخت خرما انجام شده باشد و درخت آن فروخته شود، محصول با درخت داخل معامله نمی‌شود، مگر اینکه در قرارداد فروش ذکر شده باشد. اگر ذکر نشود، محصول از آنِ فروشنده و درخت از آنِ خریدار می‌ماند، و فروشنده می‌تواند محصول را تا رسیدن آن بر درخت باقی بگذارد و سپس بچیند یا پس از ظاهر شدن صلاحیتش بفروشد، زیرا مال خود اوست. این بر اساس روایتی است که مسلم از ابن عمر نقل کرده که پیامبر ﷺ فرمودند:

This is general but these ahadith specify it that it is allowed in other than those sales in which came a prohibition therein. The forbidding of the sale of produce on the tree before its goodness appears came in an absolute manner. Hence it is not restricted whether cutting is a condition or not. However if the seller imposes cutting as a condition upon the buyer before the produce ripens, the condition is invalid as it negates the contractual requirements. If the buyer delays the cutting from the time of ripening, this is looked into. If it is of those in which delay harms the seller like oranges which affects the blossoming in the second year’s season, in this situation the buyer is compelled to cut during the ripening. If the tree is not harmed like figs and olives, he is not compelled upon that. All this where only the produce is sold, not the tree. However if the tree and produce are bought together, it differs between the palm-tree and others. As for the palm-tree, it is allowed to buy it and the produce upon it and the produce is including following the palm-tree without any need to mention it where the palm-tree has not yet pollinated. Whereas if the pollinations of the palm-tree has occurred, if the tree of the palm-tree is sold then the produce does not enter into the sale with the palm-tree unless it is mentioned in the sale contract. If it is not mentioned, the produce remains for the seller and the palm-tree for the buyer, and the seller can leave the produce until it ripens then he cuts it or sells it after its goodness appears because it is his property. This is according to what Muslim narrated from ibn Umar that the Prophet (saw) said:

و همچنین به همین دلیل، احمد از عبادہ بن الصامت روایت کرده است

And also due to that Ahmad narrated from Ubadah bin As-Samit

إذن يُستنبط من النص الصريح للحديث أن من باع نخلًا عليه ثمرٌ مُؤبَّر، فإن الثمرة لا تدخل في البيع بل تبقى ملكًا للبائع. ويُستنبط من مفهومه أنه إذا لم تكن مؤبّرة فإنها تدخل في البيع وتكون للمشتري. ومعنى المفهوم هو مفهوم المخالفة، وهو مفهوم الشرط، ولا بدّ من الأخذ بهذا المفهوم، لأنه لو كان حكم غير المؤبّر حكم المؤبّر، لكان تقييده بالشرط كلامًا لغوًا لا فائدة فيه. ومن هنا فإن ثمرة النخلة قبل التأبير تتبع النخلة، وبعده لا تتبعها. غير أنه لا يجوز بيعها حتى يبدو صلاحها. وهذا الحكم خاص بالنخل ولا يُقاس عليه غيره، لأن التأبير فعلٌ خاص. فاللفظ، وإن كان وصفًا، إلا أنه ليس وصفًا مُعلَّلًا بالحكم، فلا يتضمن تعليلًا، ولذلك لا يُقاس عليه لانعدام العلة، ولا يُلحق به غيره لأنه لا يتفرع عنه شيء ولا هو مما يُقاس عليه. فالتأبير إذن خاص بالنخل ولا يكون في غيره، والنخلة لا تُثمر إن لم تُؤبَّر. والتأبير هو الشق والتلقيح، ومعناه شقّ طلع النخلة الأنثى ليُكشف فيها طلع النخلة الذكر. ولا يُقال هنا إن الحكم متعلق بظهور الثمرة حتى يُقاس عليه بقية الثمرة ويُلحق بها، بدعوى أن المقصود ليس وجود التأبير بل ما يترتب عليه وهو ظهور الثمرة. این سخن بدین سبب گفته نشده که واقعیت در درخت خرما آن است که گرده‌افشانی رخ می‌دهد و سپس پس از گذشت حدود یک ماه، ظهور محصول پدید می‌آید. اگر درختان خرما پس از گرده‌افشانی خریداری شوند، حتی پس از یک روز برای مثال، عقد معتبر است، هرچند محصول هنوز ظاهر نشده باشد. بنابراین حکم مربوط به گرده‌افشانی است، نه به ظهور محصول؛ پس جایی برای قیاس نیست، زیرا امر جامع موجود نیست. از این رو این حکم مختص به درخت خرماست، پس نه بر آن قیاس می‌شود و نه به آن الحاق می‌گردد.

So it is deduced from the clear statement of the hadith that whoever buys palm-trees upon where there are pollinated produce, the produce is not included in the sale but rather remains the seller’s property. And it is deduced from its understanding (mafhum) that if they are not then they are included in the sale and are for the buyer. The meaning of the understanding is the opposite understanding (mafhum mukhalafa) which is the understanding of the condition. It is inevitable to adopt this understanding because if the rule of the non-pollinated is the rule of the pollinated then its restriction with the condition is useless speech without any benefit therein. Hence the produce of the palm-tree before follows the palm-tree, and afterwards it does not follow it. However, it is not allowed to sell it until its goodness appears. This is specific to the palm-tree and nothing else is analogised upon it because the pollination is a specific action. The word, even though it is a description, however it is not an understood description for the reason of the rule: so it does not include reasoning. Thus it is not analogised upon due to the absence of the reason, nor is anything joined to it because there is nothing branching from it nor is it something to be analogised upon. Hence the pollination is specific to the palm-tree and it is not in anything else. The palm-tree does not bear it if it is not pollinated. The pollination is fissuration and fertilization and its meaning is to split the blossom of the female palm-tree to reveal therein the blossom of the male palm-tree. It is not said herein that the rule is related to the appearance of produce so that remaining produce is analogised upon that and they are annexed, with the argument that the objective is not the presence of pollination but rather what results thereof which is the appearance of produce. This is not said because the reality in the palm-tree is that the pollination occurs then after the passing of about a month the appearance of produce occurs. If the palm-trees are bought after fecundation, even after one day for example, the contract is valid even if the produce has not appeared. Thus the rule is related to pollination not the appearance of produce so there is no place for analogy due to the absence of the unifying matter. Therefore it is specific to the palm-tree so it is not analogised upon nor is it annexed to.

معنای آفت، همان بلایی است که به محصول می‌رسد و آن را نابود می‌کند. معنای بلای آسمانی، همان فاجعه‌ی الهی مانند سرما، خشکی، بادها و خشکسالی است. اما اگر آفت، آسمانی نباشد، مانند خشک شدن یا نابودی ابزار آبیاری، یا دزدی و غارت و آنچه شبیه آن است، این آفت به حساب نمی‌آید و فروشنده هم چیزی از خریدار کم نمی‌کند، زیرا این موارد در دلالت حدیث داخل نیست.

The meaning of the misfortune is the calamity which struck the produce and destroyed them. The meaning of the calamity is the heavenly calamity like cold, dryness, winds and drought. However if the misfortune is not heavenly like dryness or the destruction of the tools of irrigation, or theft and robbery and what is similar to that. This is not considered a misfortune nor does the seller reduce anything from the buyer as it is not included in the indication of the hadith.