Halife, Hilafete layık olması ve kendisiyle hilafet için biat akdedilmesi için yedi şartı yerine getirmek zorundadır. Bu yedi şart akdi geçerli kılar; bunlardan biri eksik olursa hilafet kurulamaz. Şartlar şunlardır:

The Khalifah must fulfill seven conditions to be eligible for the Khilafah and to have the bay’ah contracted to him for the Khilafah. These seven conditions validate the contract, if one was missing, the Khilafah cannot not be convened. The conditions are:

1. Halife olacak kişi Müslüman olmalıdır. Halifelik hiçbir şekilde bir kâfire verilemez ve ona itaat etmek de farz değildir; çünkü Allah (SWT) şöyle buyurur:

1. He must be a Muslim. The Khilafah cannot be contracted to a kafir (disbeliever) whatsoever, nor is his obedience obliged because Allah (swt) says:

Hüküm, yönetenin yönetilen halk üzerindeki en güçlü yoludur (sabeel). "Lan" (asla, hiçbir zaman) ifadesi süreklilik bildirdiği için, kâfirin ister Hilafet olsun ister ondan daha önemsiz herhangi bir yönetim olsun, herhangi bir hükümetin başına geçmesinin kesin olarak yasaklandığına dair bir karinedir (qareenah).

Ruling is the strongest way (sabeel) of the ruler over the ruled people. The expression of ‘Lan’ (never) which is an indication of permanence is a connotation (qareenah) for the decisive prohibition for the disbeliever taking charge of any ruling whatsoever, whether it was the Khilafah or anything less significant than that.

2. Halife erkek olmak zorundadır. Kadının halife olmasına izin verilmez; yani halifenin erkek olması şarttır ve kadının halife olması geçersizdir. Bunun delili, Ebu Bekre'nin rivayet ettiği şu hadistir: Ebu Bekre dedi ki: Cemel günlerinde, Cemel ehline katılıp onlarla savaşmak üzereyken, Allah bana Peygamber'den (ﷺ) işittiğim bir sözle fayda sağladı. Dedi ki: Pers halkının Kisra'nın kızını kendilerine hükümdar tayin ettiği haberi ulaştığında, Peygamber (ﷺ) şöyle buyurdu:

2. He must be male. The Khalifah is not permitted to be a female i.e. he must be a man and it is invalid for the Khalifah to be a woman due to what was narrated from Abu Bakrah who said: Allah benefited me with a word I heard from the Prophet (saw) in the days of al-Jamal (camel) when I was about to join the people of al-Jamal and fight with them. He said: When the news arrived that the people of Persia appointed the daughter of Kisra as a queen over them, the Prophet (saw) said:

Peygamber'in (sav) "işlerini kendilerine bırakan bir kadını yetkili kılan toplumlar felah bulamaz" şeklindeki bilgisinden, kadın tayin edenlerden felahın nefyedilmesi, kadını tayin etmenin yasaklanması anlamına gelir; çünkü bu, talep kipleri arasındadır. Bu bilgi, kadını tayin ederek felahı nefyedenleri kınamayı da içerdiğinden, kesin yasaklama için bir delalet niteliğindedir. Dolayısıyla burada kadın tayin etmenin yasaklanması, talebin kesin bir talep olduğunu gösteren bir delalet ile gelmiştir; bu nedenle kadının tayin edilmesi haramdır. Buradaki "idare"den kastedilen şey, Halifelik veya ondan daha alt herhangi bir yönetim makamını üstlenmektir; çünkü hadisin konusu, Kisra'nın kızının hükümdar olarak tayin edilmesidir. Yani hadisin dile getirdiği konu, yönetim/hükümranlık konusunda geneldir. Sadece Kisra'nın kızının tayin edilmesi olayına özgü değildir; ayrıca her türlü göreve de şamil değildir, dolayısıyla hükümranlık dışında hiçbir görevi, hiçbir şekilde kapsamaz.

So the information from the Prophet (saw) about the negation of success of those who appoint a woman to look after their affairs is a prohibition to appoint her, as this is from the forms of request. And since this information included information of a rebuke for those who appoint a woman by negating success from them, it is a connotation for a decisive prohibition. So the prohibition here of appointing a woman came with a connotation which indicates that the request to refrain is a decisive request; thus the appointment of a woman is haram. The meaning of her taking charge of the rule here is taking charge of the Khilafah or any other ruling post lower than it, because the subject of the hadith is the appointment of the daughter of Kisra as a queen. So it is general in the subject of ruling which the hadith expressed about. It is not specific to the incident of appointing the daughter of Kisra alone, and it is not also general in every function, so it does not include any function other than the ruling in any way whatsoever.

3. Halife olacak kişi bâligh olmalıdır. Hz. Ali bin Ebû Tâlib (r.a.)'den rivayet edildiğine göre Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur; bu sebeple halife çocuk olamaz:

3. He must be mature. The Khalifah is not allowed to be a child due to what was narrated from ‘Ali bin Abu Talib (ra) that the Prophet (saw) said:

Dolayısıyla kalemi kendisinden kaldırılmış olan kimse, işlerini yürütecek durumda değildir ve bu yüzden hukuken sorumlu tutulamaz; bu nedenle onun Halife olması veya bunun altındaki herhangi bir yetki gerektiren makamda bulunması doğru değildir, çünkü tasarruf hakkına sahip değildir. Çocuğun Halife olmasının hukuka aykırılığına dair bir başka delil de Peygamber ﷺ'in bir çocuğun kendisine bey'at etmesini reddetmesidir. Abdullah bin Hişam'ın bey'atını kabul etmedi ve bunun sebebinin küçük yaşı olduğunu açıklayarak "O bir çocuktur" dedi. Eğer çocuktan bey'at kabul edilmiyorsa ve ona başka bir kimseye Halife olarak bey'at etme izni verilmiyorsa, o zaman onun Halife olmasına izin verilmemesi daha da kuvvetli bir gerekçeyle geçerlidir.

So whosoever has the pen lifted from him is not in a position to conduct his affairs and therefore legally he is not liable; so it is not correct for him to be a Khalifah or in any ruling position subordinate to that, because he does not have the right of disposal. Another evidence for the illegality of the Khalifah being a child is that the Prophet (saw) refused a child to give him the bay’ah. He refused the bay’ah of ‘Abdullah bin Hisham, and explained that it was due to his young age, saying “he is a child.” So if the bay’ah is not accepted from the child and he is not allowed to give a bay’ah to another person as a Khalifah, then it is of greater reason that he is not allowed to be a Khalifah.

4. Akıl sağlığı yerinde olmalıdır. Ayrıca Allah Resulü'nün ﷺ şu sözü gereği, akıl hastası olması doğru değildir:

4. He must be sane. It is incorrect for him to be insane due to the Messenger of Allah's (saw) statement:

Ve aralarında şöyle dedi:

And he said among them (is)

Kalemi kendisinden kaldırılan kişi sorumlu tutulmaz; bunun nedeni, sorumluluğun akla ve tasarruf geçerliliğinin bir şartına bağlı olmasıdır. Halife yönetimin işlerini yürütür ve Şeriat'in yükümlülüklerini uygular; bu nedenle onun akıl hastası olması geçersizdir.

The one who has the pen lifted from him is not accountable; this is because the accountability depends on the mind and a condition for the legality of disposition. The Khalifah carries out the acts of the rule and implements the Shari’ah responsibilities, so it is invalid for him to be insane.

5. Halife olması için adil olması gerekir. Ayrıca fasık (kötü amel işleyen) biri olması halifeliğe geçerli değildir. Adalet, halifelik akdinin hem kuruluşunda hem de devamında şarttır; çünkü Allah (c.c.) şahidin adil olmasını şart koymuştur. Allah (c.c.) şöyle buyurmuştur:

5. He must be just. Also it is invalid for him to be an evildoer (fasiq). Justice is an essential condition for the appointment contract of the Khilafah and its continuation, because Allah (swt) made it a condition for the witness to be just. Allah (swt) said:

Dolayısıyla adaletin bir şahit için şart olduğu kabul ediliyorsa, halifenin atanması için de bu şartın bulunması açıkça daha da geçerlidir; çünkü halife, şahitten daha üst bir konumdadır.

So if the condition of justice applies to a witness, it obviously applies even more as a condition for appointing of a Khalifah since the Khalifah is in an even greater position than the witness.

6. Kişi özgür olmalıdır. Köle, efendisinin mülküdür; dolayısıyla kendi nefsi üzerinde tasarruf yetkisine sahip değildir. Bu durumda, daha güçlü bir gerekçeyle, başkalarının işlerini yürütemez ve insanlar üzerinde yönetim görevini üstlenemez.

6. He must be free. The slave is possessed by his master, so he does not have the authority to dispose of his own self. So, by greater reason, he cannot conduct the affairs of others and so cannot take charge of ruling over the people.

7. Halifeyi yönetme sorumluluklarını üstlenebilecek yetkinlikte olmalıdır: Bunun sebebi, bu durumun biat akdinin gerekliliklerinden olmasıdır; dolayısıyla Hilafet sorumluluklarını üstlenmeye yetkin olmayan birine yapılan biat geçersizdir. Bunlar, halifenin hilafete akdedilmesinin şartlarıdır. Bu yedi şartın dışındaki hiçbir şey akit şartı olmaya uygun değildir; ancak sahih nasslardan çıkarılmışlarsa ya da sahih bir nassla sabit olmuş bir hükmün kapsamına girmişlerse, tercih şartlarından olabilirler. Bunun sebebi, bir şartın akit şartı olabilmesi için, delilinin, onun farz kılınmasına delalet eden kesin bir talep içermesi gerektiğidir. Eğer delil kesin bir talep içermiyorsa, o şart bir tercih şartıdır, akit şartı değildir. Bu yedi şarttan başka, kesin talep içeren hiçbir delil nakledilmemiştir; dolayısıyla akit şartları yalnızca bunlardır. Sahih delillerde yer alan diğer şartlar yalnızca tercih şartlarıdır. Bu nedenle, halifenin müctehid olmasının hilafet için bir akit şartı olması gerekmez; çünkü bu konuda sahih bir nass yoktur. Ayrıca halifenin görevi hükmetmek olup, mutlaka içtihat yapmasına ihtiyaç duymaz; hükmü sorabilir, bir müctehidi takip edebilir ve kanunları o müctehidin görüşüne göre benimseyebilir. Dolayısıyla müctehid olması zorunlu değildir, ancak tercih edilir. Eğer müctehid olmasa bile hilafet yine ona akdedilir. Yine, halifenin cesur olması veya toplumun işlerini yönetmek ve çıkarlarını gözetmek için basiret ve isabetli bir öngörüye sahip olan kimselerden olması da hilafet için bir akit şartı değildir. Çünkü bu konuda sahih bir hadis nakledilmemiştir ve bu, akdi şart kılan bir şer'i hüküm kapsamına girmez. Yine de halifenin cesur olması ve derin bir basiret ile öngörüye sahip olması tercih edilir.

7. He must be capable to undertake the responsibilities of the Khilafah: This is because this is from the requirements of the bay’ah and therefore the bay’ah to one incapable to undertake the responsibilities of the Khilafah is invalid. These are the conditions of contracting the Khalifah to the Khilafah. Anything other than these seven conditions are not suitable to be a contracting condition though they may be from the conditions of preference if they are produced from sound texts, or if they came under a hukm proven by a sound text. This is so because in order for condition to be a condition of contract, its daleel should include a decisive demand that becomes a connotation for its obligation. So if the evidence does not include a decisive demand, then the condition is one of preference and not of contracting. No evidence including a decisive demand was reported other than these seven conditions, so they are alone the conditions of contract. Other conditions included in sound evidences are conditions of preference only. Therefore, it is not a condition of contract to the Khilafah that the Khalifah must be a mujtahid because there is no sound text on the matter, and also because the duty of the Khalifah is to rule and he does not necessarily need to make ijtihad since he can inquire about the hukm, follow a mujtahid and adopt laws according to the opinion of that mutjahid. It is therefore not necessary for him to be a mujtahid, although it is preferable; but if he were not a mutjahid, the Khilafah would still be contracted to him. Also it is not a contracting condition to the Khilafah that the Khalifah must be brave, or of the people of good vision to manage the affairs of the community and to conduct its interests. This is so because no sound hadith was reported on this issue and it does not come under a hukm shari’ which makes it a contracting condition; although it is preferable that the Khalifah be brave and carry deep insight and vision.

İbn ‘Umar'dan rivayet edilmiştir ki şöyle dedi: Peygamber ﷺ şöyle buyurdu:

And it was narrated from ibn ‘Umar that he said: The Prophet (saw) said:

Bu hadisler ve diğerleri, Hilafetin Kureyş'e hasredilmesi hakkında Peygamber (saw)'e sahih olarak nispet edilen hadisler, haber kipinde gelmiştir ve sahih hiçbir rivayette tek bir tanesi bile emir kipinde (sîgatü'l-emr) gelmemiştir. Haber kipi (sîgatü'l-ahbâr), bir talebi ifade etmesine rağmen, onayı gösteren bir karine ile birlikte değilse kesin bir talep sayılmaz; ve bu haber kipindeki ifadeler, hiçbir sahih rivayette vurgu (te'kîd) gösteren bir karine ile birlikte gelmemiştir. Dolayısıyla bu hadisler bir tavsiye (nedb) ifade eder, bir zorunluluk (vücûb) değil; bu nedenle bu bir tercih şartıdır, akit şartı değildir. Hadiste geçen ifadesine gelince…

These ahadith and others which were soundly ascribed to the Prophet (saw) about limiting the Khilafah to Quraish came in an informative form, and not even a single one of them came in the instructive form (seegat al amr). The informative form (seegat al akhbar), although it indicates a request, is not considered a decisive request unless it was associated with a connotation which indicates the confirmation; and these informative forms were not associated with any connotation which indicates emphasis (ta'keed) in any sound narration. So these ahadith indicate that it is a recommendation and not an obligation, thus it is a condition of preference not a contracting condition. As for his saying in the hadith

Bu, onların düşmanlığını yasaklamak anlamına gelir; onun sözünü doğrulamak değildir.

This is another meaning in prohibiting their enemity and not a confirmation to his saying:

Hadis, meselenin Kureyş'te olduğunu ve onlara karşı düşmanlığın yasak olduğunu belirtmektedir. Ayrıca "Kureyş" kelimesi bir isimdir, bir sıfat değildir ve usul (fıkıh usulü) terminolojisinde buna "lakab" denir. İsmin anlamı, yani lakabın anlamı hiç de amel edilen bir şey değildir, çünkü isim, yani lakab, mefhum (anlam çıkarılabilecek bir yön) taşımaz (la mefhume lehu). Bu nedenle Kureyş hakkındaki ifade, Hilafetin Kureyş dışındakilerden olamayacağı anlamına gelmez. Bu durumda Peygamber'in (ﷺ) sözü:

The hadith states that the matter is in the Quraish, and that their enemity is prohibited. Moreover, the word “Quraish” is a name and not an adjective and in the terminology of usul (principles of fiqh) it is called a title (laqb). The meaning of the name i.e. the meaning of the title is not acted on at all, because the name i.e. the title carries no understanding (la mafhum lahu). Therefore the statement about Quraish does not mean that the Khilafah cannot in from other than the Quraish. So the saying of the Prophet (saw)

Ve

And

Bu, Halifenin Kureyş dışından olmasının haram olduğu anlamına gelmez; "Liderliğin Kureyş'te kalacağı" sözü de Kureyş dışından birinin liderliğinin geçersiz olduğu anlamına gelmez. Aksine liderlik onlardadır, ancak onların dışından birinin olması da geçerlidir. Dolayısıyla onlarla ilgili bu ifade, Halifenin başka bir kabileden olmasına engel değildir. Buna göre bu, bir tercih şartıdır, akit şartı değildir.

Does not mean that it is illegal for the Khalifah to be from other than Quraish nor (does the saying) that the leadership will remain in Quraish mean that it invalid for it to be in other than them. Rather it is in them and it is valid to be in other than them. Thus the statement about them does not prevent the Khalifah to be from other than them. Accordingly, this is a condition of preference and not a condition of contract.

Ayrıca, Allah'ın Elçisi (sav) 'Abdullah bin Ruvaha (ra), Zeyd bin Harise (ra) ve Üsame bin Zeyd (ra)'yı liderler olarak atamıştır ve bunların hepsi Kureyş'ten değildi. Böylece Elçi ﷺ liderliği Kureyş dışındaki insanlara vermiştir. "Bu iş" ifadesi yönetimi, yani hükmü ifade eder ve yalnızca Hilafet ile sınırlı değildir. Dolayısıyla Elçi ﷺ Kureyş dışındakileri yönetime atadığına göre, bunun hükmün onlarla sınırlı olmadığının ve diğer insanlara kapalı olmadığının delilidir. Öyleyse bu hadisler, Hilafet'e uygun olan bazı kişileri, tercihlerini belirtmek için zikretmektedir; Hilafet'i yalnızca onlarla sınırlamak ve onlardan başkalarına verilmesini engellemek için değildir. Ayrıca Buhari, Allah'ın Elçisi ﷺ'in şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir:

Additionally, the Messenger of Allah (saw) did appoint as leaders ‘Abdullah bin Ruwaha (ra), Zaid bin Haritha (ra), and Usama bin Zaid (ra), and all of them were not from Quraish. Thus the Messenger (saw) gave leadership to people other than the Quraish. The word “this matter” means the authority i.e. the rule and it is not restricted in the Khilafah alone. We can conclude therefore that since the Messenger (saw) appointed other than Quraish in the ruling then this is evidence that ruling is not restricted to them and not prevented from people other than them. So these ahadith state some of the people who are eligible for the Khilafah to indicate their preference, not to restrict the Khilafah within them and to prevent its contracting to people other than them. Also, Al-Bukhari narrated that the Messenger of Allah (saw) said:

Ebu Zerr (ra)'den Müslim'in rivayet ettiğine göre o şöyle demiştir:

And Muslim narrated from Abu Dharr (ra) who said:

Ve başka bir rivayette:

And in another narration:

Bu hadisler, siyah bir kölenin Müslümanların başına geçmesine izin verdiğini açıkça belirten nasslardır. Bu da açıkça göstermektedir ki hilafet veya yönetim (ვilāyetü'l-emr), Kureyş'ten olmayan, hatta Arap olmayan kişiler tarafından üstlenilmesi caizdir. Dolayısıyla bu hadisler, Kureyş'ten olan bazı kimselerin tercih edilmesi anlamındadır; hilafetin yalnızca onlarla sınırlandırılması veya başkalarına verilmesinin imkânsız olduğu anlamında değildir.

These ahadith are explicit texts in allowing a black slave to take charge of leadership of the Muslims. This indicates explicitly that the Khilafah or leadership (wilayah al-amr) is permitted to be taken charge of by people who are not from Quraish, rather not even Arabs. So the ahadith stated upon the preference of some of those who are from the people of the Quraish and not the restriction of the Khilafah within them nor the impossibility of contracting it to other than them.

Buna göre, Halife'nin Haşimî veya Alevî (Ali'nin soyundan) olması bir şart değildir; çünkü Peygamber (sav) hükümet görevini Benî Haşim ve Benî Ali dışındaki kişilere de verdiği sabittir. Tebük'e giderken Muhammed bin Mesleme (ra)'yi Medine'ye vali olarak atamış, o da Haşimî veya Alevî değildi. Ayrıca Mu'az bin Cebel (ra) ve Amr bin el-As (ra)'ı Yemen'e vali olarak atamıştı; ikisi de ne Haşimî ne de Alevî idi. Müslümanların Ebu Bekir, Ömer ve Osman'a halifelik biatı yaptığı ve Ali (ra)'nin Benî Haşim'den olmamalarına rağmen her birine biat ettiği de kesin delillerle sabittir. Bütün Sahabe onların biatı konusunda ittifak etmiştir ve Haşimî veya Alevî olmamalarına rağmen hiç kimsenin bu biatı reddettiği rivayet edilmemiştir. Dolayısıyla bu, Ali, İbn Abbas ve diğer Haşimîler dahil Sahabe'nin icmaıdır: Halifenin Haşimî veya Alevî olmaması caizdir. Efendimiz Ali (ra) ile Peygamber (sav)'in Ehl-i Beyti'nin üstünlüğünü belirten hadislere gelince, bunlar onların önceliğini gösterir; Halifelik akdinin onlardan olma şartına bağlı olduğunu göstermez.

Accordingly, it is not a condition that the Khalifah must be Hashemite or Alawite (from the family of ‘Ali) because it was confirmed that the Prophet (saw) had given the ruling to people other than Banu Hashim, and Banu ‘Ali. When he left for Tabuk he appointed Muhammad bin Maslamah (ra) as ruler over Madinah, and he was not a Hashemite or Alawite. He also appointed Mu‘adh bin Jabal (ra) and ‘Amr bin al-‘Aas (ra) as rulers for Yemen, and they were neither Hashemites nor Alawites. It was also proven by decisive evidence that the Muslims made the bay’ah of Khilafah to Abu Bakr, ‘Umar and ‘Uthman, and that ‘Ali (ra) made bay’ah to each one of them although they were not of Banu Hashim. And all the Sahabah agreed on their bay’ah, and it was not narrated that anyone denied their bay’ah although they were neither Hashemites nor Alawites. So this was an Ijma’a from the Sahabah, including ‘Ali and ibn ‘Abbas and the rest of the Hashemites, that it is allowed for the Khalifah to be non-Hashemite or non-Alawite. As for the ahadith talking about the superiority of our master ‘Ali (ra) and the household of the Prophet (saw), they indicate their preference, not that it is a condition for the Khilafah contract that the Khalifah must be from them.