Cihad mutlak bir farzdır; hiçbir şeye bağlı ya da koşullu değildir. Bu konuda gelen ayet de mutlaktır:

Jihad is an absolute obligation, and it is not restricted or conditional upon anything. The ayah concerning it is absolute:

Halifenin varlığının cihad yükümlülüğü üzerinde bir etkisi yoktur; aksine cihad, halife olsun ya da olmasın farzdır. Ancak yasal yollarla akdi yapılmış, herhangi bir sebeple de makamını terk etmemiş bir halife bulunduğunda, cihad meselesi, halife olduğu sürece ve Halifelik merkezinde bulunduğu müddetçe, kötü de olsa, halifenin ve onun içtihadına bırakılır. Ebu Davud'un senedi ile Ebu Hureyre'den (ra) rivayet ettiğine göre Allah'ın Elçisi ﷺ şöyle buyurmuştur. Bu konuda vatandaşlar, halifenin, kötü bir emirin yanında savaşmak üzere birini emretmesi halinde bile, onun görüşüne uymakla yükümlüdür.

The presence of the Khalifah has no interference upon the obligation of jihad; rather jihad is obligatory whether there is a Khalifah or not. However, when there is a Khalifah whose Khilafah has been contracted legally and who has not left it for any reason, the matter of jihad is delegated to the Khalifah and his ijtihad as long as he is the Khalifah even if he was wicked as long as he remains in the headquarters of the Khilafah. The citizens are obliged to obey his opinion over this even if he were to command any one of them to fight together with a wicked Amir due to what Abu Dawud narrated with his chain from Abu Hurairah (ra): The Messenger of Allah (saw):

Müslümanların Halifesi'nin, her zaman şahsen çıkarak ya da Müslüman orduları veya seferler göndererek çaba harcaması farzdır; ardından Allah'ın (SWT) ayetindeki güzel vaadine güvenmesi gerekir. Allah şöyle buyurmuştur:

It is obliged upon the Muslims’ Khalifah to expend his effort at every time to go out personally or send Muslim armies or expeditions, then be confident in the beautiful promise of Allah (swt) to support him in Allah’s statement:

Halife, ülkenin uç bölgelerinde, kâfirlerden karşılaştıkları düşmana karşı yeterli olacak şekilde ordu düzenlemeye başlamakla yükümlüdür. Halifenin, düşmanla savaşmaya yetecek sayıda Müslüman topluluğundan yoksun hiçbir sınırı boş bırakması caiz değildir; aksine, bütün sınırların her zaman İslam ordusuyla dolu olması farzdır. Müslümanları ve Müslümanların topraklarını düşmanın zararından koruyacak her şeyi, örneğin kaleleri, siperleri ya da başka herhangi bir tedbiri kurması gerekir ve İslam Devleti'ni ve İslam topraklarını kâfirlerin ve onların entrikalarının zararından korumak için her türlü güçten gücü yettiğince hazırlık yapması yükümlüdür.

He is obliged to begin organizing the army in the country’s extremities so as to be sufficient against those who they are facing from the disbelievers. It is not allowed for the Khalifah to leave any frontier empty of a group of Muslims who are sufficient to fight the enemy; rather it is obligatory that all frontiers be packed with the Islamic army at all times. It is obliged that he establishes all that will defend the Muslims and the Muslims’ land from the enemy’s harm such as fortresses, trenches or anything, and it is obliged that he prepares what he can of all types of strength to protect the Islamic State and Islamic land from the disbelievers and their conspiracies.

Halife'nin ordunun askeri politika ve idaresinde pratik komutanlığını bizzat denetlemesi farzdır. Askeri uzmanlığı olan bir komutanı ordunun başına getirdiğinde, bunu yalnızca kendi temsilcisi olarak yapar; çünkü halife yalnızca ordunun baş komutanı değil, aynı zamanda onun pratik lideridir. Resulullah ﷺ ordunun komutanlığını bizzat denetlerdi ve sefer gönderdiğinde bunu bir ordu komutanı sıfatıyla yapardı. Ömer (ra), Fars ve Şam'daki komutanlarına ayrıntılı bilgiler gönderirdi; bu da halifenin pratikte ordunun lideri olduğunu gösterir. Onun itaati, tıpkı her vatandaşa farz olduğu gibi, askerden veya komutandan olsun ordudaki her bireye farzdır. Müslim, Ebu Hureyre (ra) silsilesiyle, Peygamber ﷺ'in şöyle dediğini rivayet etmiştir:

It is obliged that the Khalifah personally supervises the practical leadership of the army in its military policy and administration. When he places upon it a leader with military expertise he only places him as his representative, since the Khalifah is not only Allah commander of the army but rather its practical leader. The Messenger (saw) supervised the army leadership himself, and when he would send expeditions would do so in his capacity as an army leader. Umar (ra) would send detailed information to his leaders in Persia and Sham which indicates that the Khalifah is the army’s leader practically. His obedience is obligatory upon every individual in the army whether he is a soldier or leader, just the same as it is obligatory upon every individual citizen. Muslim has narrated from a chain of Abu Hurairah (ra) that the Prophet (saw) said:

Imam'ın kalkan olmasının anlamı, düşmanın Müslümanlara zarar vermesini engellediği için kalkan olmasıdır. Ancak Halife, insanların gücü dahilinde olmadıkça etkisi bulunmayan kesin bir emir vermemelidir; onların yapamayacaklarını bilirse, onlara bunu kesin bir şekilde emretmez. Ayrıca Müslümanları intihara sürüklememeli ve onlardan ihanet korkusu duyduğu bir şeyi emretmemelidir.

The meaning of the Imam being a shield is (that he) is a shield because he prevents the enemy from harming Muslims. However the Khalifah should not command a decisive command that has no effect except within the people’s capability; if he knows that they will not be able to perform he does not command them with it strictly. Nor should he carry the Muslims to suicide, nor command them with something for which he fears betrayal from them.

Bu, bir Halife bulunduğu zaman geçerlidir; Halife yoksa, cihad hiçbir şekilde ertelenmez, çünkü faydası ertelendiğinde ortadan kalkar. Halife bir ordu gönderir ve bu ordunun başına bir Emir atarsa, bu Emir öldürülür veya vefat ederse, ordunun içinden birini Emir olarak seçmesi gerekir; nitekim Peygamber'in ﷺ Sahabileri, Mu'te ordusunda bunu yapmış ve Resulullah ﷺ de buna onay vermiştir. Ordunun bir Emiri varsa, ordudan hiç kimse, Emir'in izni olmadan herhangi bir amaçla kampı terk edemez. Eğer Emir bir şeyin yapılmasını veya bir şeyin terk edilmesini emrederse, ona itaat farzdır ve Allah'ın şu sözü gereğince ona muhalefet etmek haramdır:

This is when there is a Khalifah; if the Khalifah is absent, jihad is not delayed in any way whatsoever since its benefit disappears with its delay. If the Khalifah sends an army and commands over them an Amir who is killed or dies, then it is upon the army to appoint one of them as did the Prophet’s Sahabah in the army of Mu’tah upon which the Messenger (saw) consented. If the army has an Amir, none of the army can leave the camp for any purpose except with the Amir’s permission. And if he commands the doing of something or the leaving of something, his obedience is obligatory and it is forbidden to contradict him due to Allah’s statement:

Burada Peygamber için geçerli olan hüküm halife için de geçerlidir; emir de halifeye kıyasla ve onun ﷺ şu sözü sebebiyle ölçülür:

What applies here to the Prophet applies to the Khalifah, and the Amir is measured by analogy upon the Khalifah and (also) due to his (saw) statement: