Kitap ve Sünnet'ten çıkarım yapmak, Arapların dilini ve onun taksimatını bilmeye bağlıdır; çünkü ikisi de Arap diliyle indirilmiştir. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: {Apaçık Arapça bir dille} (Şuara Suresi, 195). Bu sebeple dil ve onun taksimatı hakkındaki tartışmalara değinmek zorunludur. Sözün taksimatından ele alınacak olan ise yalnızca hükmün çıkarılmasıyla ilgili olanlardır; çünkü usûl-i fıkıhta bunun dışındakileri tartışmaya gerek yoktur. Ayrıca hem Kitap hem de Sünnet, haber (bildirme) ve inşa (kurma/emretme) olmak üzere ikiye ayrılır. Ancak usûl âlimi yalnızca inşaya yönelir, habere yönelmez; çünkü hükümler çoğunlukla haber kısmında belirlenmez. Bu noktadan hareketle, Kitap ve Sünnet'teki söz şu şekilde taksim edilir: emir ve nehiy; âmm ve hâss; mutlak ve mukayyed; mücmel ve mübeyyen; nâsih ve mensûh. Buna göre, dil üzerine bir tartışmayı özetlemek ve Kitap ve Sünnet'in bu taksimatı üzerinden şer'î hükümleri çıkarabilmek için dilin bu konularını ele almak zorunludur.

The inference from the Kitaab and the Sunnah depends on knowing the language of the Arabs, and knowing its divisions, because they are sent down in the language of the Arabs. Allah Ta'ala said: In an Arabic clarifier tongue) 195 Surat Al-Shu'araa', therefore it is inevitable to mention the discussions of the language and its divisions. And what would be discussed from the divisions of the saying is that which is related to the derivation of the verdict only, since there is no need to discuss other than that in usoul al fiqh. Further more both the Kitaab and the Sunnah are divided into tiding (khabar/news) and composition (inshaa'), however the scholar of the usoul ponders to the inshaa' only without the khabar because in most cases the verdicts are not established in it, from here the saying in the Kitaab and Sunnah is divided into: command (amr) and prohibition (nahi), general ('aamm) and special (khaass), unrestricted (mutlaq) and limited (muqayad), summed up (mujmal) and detailed (mubayan), abrogator (naasikh) and abrogated (mansoukh). Accordingly it is inevitable to summing up a discussion in the language, and in these divisions of the Kitaab and the Sunnah, to be able to infer from the Kitaab and the Sunnah over the shari'ahi verdicts.