Müslümanlarla kâfirler arasındaki ateşkes antlaşmasının caiz olması, Peygamber'in (sav) Hudeybiye yılında Kureyş ile yaptığı ateşkese dayanmaktadır. Ancak ateşkesin caiz olması, cihadın veya davetin yayılmasının onu gerektirdiği bir maslahatın bulunmasıyla sınırlıdır. Çünkü Peygamber ﷺ Hudeybiye'ye gitmeden önce, Hayber halkı ile Mekke halkı arasında Müslümanlara saldırmak üzere bir anlaşma yapıldığı haberi kendisine ulaşmıştı. Hudeybiye'den dönmesinin hemen ardından Hayber'e saldırmak için acele etmiş, aynı şekilde krallara ve liderlere İslam'a davet eden elçiler göndermek için de acele etmiştir. Bu durum, Hudeybiye ateşkesinin cihad ve davetin yayılmasıyla ilgili bir maslahat için yapıldığını göstermektedir. Kureyş ile ateşkes yapıldıktan sonra Hayber ile savaşmak ve krallara ile liderlere davet görevini yerine getirmek için kendisi serbest kalmıştır. Bu maslahat olmadığı sürece ateşkes caiz değildir; çünkü ateşkes, yerine getirilmesi farz olan savaşı terk etmektir ve bu, savaşa bir araç olarak gerçekleşmedikçe caiz değildir. Zira bu noktada ateşkes mecazen savaş hâline gelmektedir. Allah (sbh) şöyle buyurmuştur:

The armistice treaty between Muslims and disbelievers is permitted due to his (saw) truce with Quraysh in the year of Hudaybiyya. However the permissibility of a truce is restricted to the existence of benefit for which the jihad or spreading of the da’wah requires it. This is because it reached the Messenger of Allah (saw) before his travelling to Hudaybiyya that an agreement had been made between the people of Khayber and Makkah upon invading the Muslims. He hastened directly upon his return from Hudaybiyya to invade Khayber and similarly hastened to send messengers to the kings and leaders inviting them to Islam which indicates that the truce of Hudaybiyya was for a benefit related to jihad and spreading the da’wah. After coming into a truce with Quraysh he was able to free himself for fighting Khayber and for performing the da’wah to the kings and leaders. The truce is not allowed in the absence of this benefit since a truce is leaving the obligated fighting which is not allowed except in the situation it occurs as a means to fighting as at this point it becomes fighting metaphorically. Allah (swt) said:

Bir ateşkes anlaşmasında elde edilen fayda doğrulanmışsa, belirlenmiş ve bilinen bir süreyle ölçülmelidir. Süre belirlenmeden yapılan hiçbir ateşkes caiz değildir; çünkü bu, süresi belli bir akittir. Bu nedenle süreyi belirtmeden sınırsız bırakmak, onu geçersiz kılar; zira sınırsızlık, ateşkes anlaşmasında engellenen sürekliliği gerektirir ki bu da farz olan cihadı engeller. Ateşkesin süresinin belirlenmesi, geçerliliğinin bir şartıdır. Dolayısıyla süre belirlenmemişse, bu ateşkes anlaşmasını geçersiz kılar; çünkü Hudeybiye ateşkesinde belirli bir süre tespit edilmişti. Ateşkes akdedilmiş ve geçerli ise, süresi dolana kadar ya da onlar bunu açıkça ilan ederek, bizimle savaşarak, topraklarımızda bir Müslümanı ya da zimmiyi öldürerek ya da ateşkes şartlarına aykırı bir şey yaparak onu bozana kadar onlara karşı bağlılığımızı sürdürmek ve ateşkes anlaşmasına uymak bize farzdır. Geri kalanlar da bunu söz ya da eylemle onlardan reddetmezse, bu durumda ateşkes bütün bu hususlarda bozulmuş olur. Benzer şekilde, devlet onların hainliğinden korkar ve ateşkesi bozacak bir işaret belirirse, bu da ateşkesin bozulması anlamına gelir. Böyle bir durum meydana gelirse, onlara gece ya da gündüz, her an ani bir saldırı yapmak caizdir; çünkü onların ateşkesi bozmaları, Müslümanların onlarla savaşmasına ve aralarındaki ateşkesi feshetmesine izin verir. Bunun delili şudur: Resulullah ﷺ Kureyş ile ateşkes yaptığında ve onlar bu ateşkesi bozduklarında, ateşkes süresi içinde yasak olan her şey mübah hale geldi; bunun üzerine onlarla savaştı ve Mekke'yi fethetti. Ayrıca ateşkes, süresinin dolması ya da bozulmasıyla sona eren, süresi belli bir akittir. Allah (swt) şöyle buyurmuştur:

If the benefit in an armistice treaty is verified, it must be measured for a specified and known period. No truce is allowed without measuring a period because it is a fixed period contract so leaving it unrestricted without mentioning the period invalidates it due to its necessitating permanency which is prevented in the armistice treaty so that jihad remains constant as its permanency prevents jihad which is obligatory. Measuring a specific period in the truce is a condition of its validity so if no specific period is measured for it, this invalidates the armistice treaty since the Hudaybiyya armistice had a specific period measured for it. If the armistice is contracted and it is valid, it is obliged upon us to abstain from them and observe the armistice treaty until its period concludes or they violate it with their nullifying it either by their saying so clearly, fighting us, killing a Muslim or a dhimmi in our land or something is done contradicting the armistice’s conditions and the rest do not reject this from him by word(s) or action(s). If this occurs, the truce is nullified in all of these. Similarly if the State fears their treachery by something which invalidates their show of the truce such as when a sign of this appears; this would be nullification of the truce. If something like this occurs, a surprise attack against them is allowed any time, night or day, since their breaking the truce allows the Muslims to fight them and to nullify the truce with them. This is because when the Messenger (saw) came to a truce with Quraysh and they broke his truce, all what was forbidden in the truce period became permitted so he fought them and conquered Makkah. Also because the truce is a fixed period contract which ends with its period finishing or its nullification. Allah (swt) said:

Ve O (SWT) şöyle buyurdu:

:And He (swt) said"

Ve Allah (SWT) şöyle buyurdu:

And He (swt) said:

Düşman, ateşkesin koşullarına uymazsa ve bizimle yaptığı işlemlerde anlaşmasına riayet etmezse, bizi antlaşmamızdan serbest bırakmış olur. Bu nedenle onların kanı ve malı dokunulmazlığını yitirir ve onlarla savaşmak bize farz olur. Dolayısıyla bize savaşmak farzdır, çünkü onlar bize savaş açtılar; ve onlarla olan ateşkesi bozmak da farzdır, çünkü onu ihlal ettiler.

If the enemy falls short of the truce’s conditions and does not observe their agreement in their transactions with us, then they have absolved us from our covenant. Due to this their blood and property have no sanctity, and fighting them is obligatory upon us. So it is obligatory upon us to fight them since they fought us, and to annul the truce with them since they violated it.