Tirmizî, bu hadisi rivayet etmiştir ki İmam'ın hata edebileceği, unutabileceği ve günah işleyebileceği açıktır. Buna rağmen Resulullah ﷺ, onun İslam ile hükmettiği ve kendisinden açık bir küfür meydana gelmediği ve günaha emretmediği sürece itaat edilmesini emretmiştir. Resulullah ﷺ'in Hulefâ hakkında, Müslümanların hoşlanmayacakları bazı şeylerin olacağına dair haberinden sonra da itaati emretmiş olması, bundan sonra Halife'nin masum olması gerektiğini ve ondan insanlardan caiz olan şeyin caiz olmadığını söylemek için bir imkân kalır mı? Bu, Halife'nin masumiyet şartının bulunmamasıyla ilgili olarak Halife'nin gerçekliğinden, hatta bunu bir şart kılmak için izin verilmemesinden kaynaklanmaktadır. Ancak Halife'nin masum olmasının gerekli olduğunu söyleyenler, görüşleri için deliller sunmuşlardır; dolayısıyla bunların içerdiklerini incelemeli ve açıklığa kavuşturmalıyız. Bu deliller dört delil halinde özetlenmektedir.
Tirmidhi narrated this hadith which is clear that the Imam can err, forget and sin. Despite that, the Messenger (saw) commanded to continue obeying him as long as he rules by Islam and clear disbelief has not occurred from him and he has not commanded with sin. After the news of the Messenger (saw) about the Khulafaa that there will be some which the Muslims will dislike yet he commanded obedience, is there after that any possibility of saying that the Khalifah must be infallible and that it is not permitted from him what is permitted from human beings? This is from the reality of the Khalifah in relation to the absence of the condition of infallibility, rather even the absence of permission to even make it a condition. However, those who said it is required that the Khalifah be infallible have presented evidences for their view, so we must examine and clarify what is within them. These evidences are summarised in four evidences:
1. İmam, şeriatı korumak, tebliğ edip öğretmek, vatandaşların işlerini gözetmek, aralarında adaleti sağlamak, mazlumlara yardım etmek, hadd cezalarını ve ta'zir cezalarını uygulamak ve İslam'ı şeriat yoluyla hayata geçirmek bakımından Resûlullah ﷺ'in yerini tutar. Bu nedenle, hayatının başından sonuna kadar, bilerek ya da unutkanlıkla işlenmiş olsun, küçük veya büyük her türlü kötülükten masum ve arı olması zorunludur.
1. The Imam stands in the position of the Messenger in preserving the Shari’ah , conveying and teaching it, supervising the citizens’ affairs, establishing justice among them, assisting the oppressed, establishing the mandatory Islamic punishments (hudood) and discretionary punishments (ta’zeer) and implementing Islam in the Shari’ah way. Therefore it is inevitable that he be infallible and pure from all evil, large or small, whether they occurred deliberately or through forgetfulness, from the beginning of his life to the end.
2. Eğer İmam'dan günah işlemesi mümkünse, onu günah işlemekten ve hata etmekten alıkoyacak masum bir İmam gerekir. Eğer ikincisinin de hata etmesi ve günah işlemesi caiz ise, bunu da ondan alıkoyacak başka bir masum İmam gerekir ve bu böyle sürer; sonunda, kendisinden günah veya hata işlemesi mümkün olmayan masum bir İmam'da durulur. Dolayısıyla masum bir İmam bulunmalıdır.
2. If sin is possible from the Imam, it will require an infallible Imam to prevent him from committing sins and erring. And if it is permitted for the second to err and perform sins, then it would require another infallible Imam to prevent this from him, and it would continue in this manner until the matter ends with an infallible Imam against whom it is not possible to commit sins or errors. Therefore there must be an infallible Imam.
3. İmamet, uygulanıp üzerine amel edilmek üzere indirilmiş Şeriat hükmünü korumaya yönelik ilahi bir makamdır; insanların kuralı değildir. Şeriat da, hükümetlerin olağan anayasaları arasında yer alan, oynanabilecek bir yasa ve anayasa da değildir. Bu nedenle, işi yüceltilen insanların Rabbi, insanların üzerine, insanların onunla huzur bulacağı ve onun kendisinden gelen kuralların, içinde hiçbir şüphe bulunmaksızın Allah'ın (swt) kuralları olduğu konusunda emin olacakları bir yöneticiden başkasını yönetici olarak atamaz; böyle bir kuralın uygulanmasını ya da izlenmesini engelleyecek bir şüphe olmaksızın. Bu, yöneticinin, Şeriat'ın korunmasını denetleyen biri olarak masumiyetiyle mümkündür; çünkü günah ve hataya açık bir kişiye güvenilemez ve onun insanları, insanlar nezdinde belirsiz olan bir konuda Allah'ın (swt) hükmüne götürdüğünden emin olunamaz. Amaç, bazı kuralları koruyup diğerlerini korumamak için onun yönetici olması değildir, aksine Peygamber'den (sav) gelen her şeyi korumaktır. Dolayısıyla tüm kuralları bilen ve bunların hepsini koruyan, dünya var olduğu sürece onlara göre amel edilmesini sağlayan birisi bulunmalıdır. Eğer yalnızca bazı kuralları bilen ya da üzerinde günah ve hata ihtimali bulunan birisi atanmış olsaydı, bu atama sorumluluğun amacına, yani Şeriat'ın getirdiği ve Kıyamet Gününe kadar geçerli olduğu bilinen her şeye itaat edilmesine ve onun uygulanmasına aykırı olurdu. Hikmet sahibi Allah'ın (swt) amacına aykırı davranması mümkün olmadığından, hataya açık birisini ya da yalnızca bazı kuralları bilen birisini atamak da mümkün değildir.
3. The Imam is a divine post to protect the Shari’ah rule revealed with the objective to be followed and acted upon, not a rule of the people. Nor is the Shari’ah a law and constitution among the (normal) constitutions of government possible to be played with. So the Lord of the people whose matter is glorified would not entrust a ruler over the people except one who is infallible such that the people are at ease with him and the rules from him upon their truly being the rules of Allah (swt) without any doubt entering into it which would prevent acting upon or following them. This is not possible except with the infallibility of the ruler supervising the Shari’ah’s preservation as the fallible person due to the possibility of sin and error upon him cannot be depended upon nor can one be definite that what he leads the people to is the rule of Allah (swt) in that which is indefinite before the people. The objective is not his establishment to preserve some of the rules (while) not (preserving) other (rules), but rather all that came from the Prophet (saw) Thus there must be someone who knows all the rules and a protector for all of them to act according to them as long as there is a world; were there to be appointed one who knew (only) some of the rules, or upon whom sin and error is possible, his appointment would be contrary to the objective of responsibility i.e. obedience to and acting upon all that the Shari’ah came with which is known to remain until the Day of Judgement. Since contradiction of the objective is impossible from the All-Wise (swt), then appointing one who is fallible or knowing only some of the rules is impossible.
4. Nasların, Halifenin masum olmasının farz olduğunu belirttiği ortaya çıkmıştır. Bunu açıkça bildiren üç âyet vardır.
4. The texts came indicating the obligation that the Khalifah be infallible. There are Qur’anic ayat which came announcing this which is clear from three ayat.
a) Allah (SWT) şöyle buyurur:
a) Allah (swt) says:
