30.6 Çalışan Türleri - İslami Kişilik | Quran Course

30.6 Çalışan Türleri - İslami Kişilik | Quran Course

0% read · 1 min left

İslami Kişilik Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

30.6 Çalışan Türleri

30.6 Types Of Employees

by Sheikh Taqīuddīn An-Nabahānī1 min readViewed 121 times

İşçi, özel (haas) ve genel (aam) olmak üzere ikiye ayrılır. Özel işçi, belirli bir süre boyunca bir kişi veya birkaç kişiye belirli bir iş için, süreli ve belirlenmiş bir şekilde çalışan kimsedir; yani yalnızca işverene tahsis edilmiş olan ve işe alındığı süre boyunca başkası için çalışmaktan men edilen kişidir. Örneğin bir kişi veya birkaç kişi, belirli bir süre şartıyla yalnızca kendisi için yemek pişirmesi amacıyla bir aşçı tutarsa, bu aşçı özel işçidir. Genel işçi ise sürekli çalışmayan veya geçici olarak çalışan, kendisine özel bir şart koşulmayan kimsedir; yani işverene özel olarak tahsis edilmemiş kişidir. Aksine, işveren dışındakiler için çalışması caizdir. Eğer bir kişi, başkası için döşeme yapmaması şartı koşulmadan bir marangoz tutarsa, bu marangoz ister evinizde ister kendi yerinde çalışsın, ister kendisine döşeme için bir süre belirlenmiş olsun ya da olmasın, genel işçidir.

The employee is divided into the specific (khaas) and the common (aam). The specific employee is the one who works for some one specifically or more in periodic work with specification i.e. he is the one assigned exclusively to the employer alone and is prevented from working for anyone else throughout the period of hiring. For example if one person or more hires a cook to cook for him specifically together with specifying the period, this cook is a specific employee. The common employee is the one who does not work constantly or works temporarily without stipulating specification upon himself i.e. he is the one not assigned exclusively to the employer. Rather it is permitted for him to work for other than the employer. If he were to hire an carpenter of house furniture without stipulating upon him that he should not upholster for another, then he is a common employee whether he was in your house or in his place and whether a time for upholstery was specified for him or not.

Özel işçi ile genel işçinin tazminatla ilgili farkı şudur: Özel işçi, tazminat altında değildir; dolayısıyla eli altında bir şey kendiliğinden ve onun kusuru veya ihmali olmaksızın telef olursa, ona bir sorumluluk yüklenmez. Genel işçiye gelince, ya eylemiyle bir şeyi telef eder ya da etmez. Eylemiyle bir şey telef olursa, bunu kasten yapmış olsun ya da olmasın, tazminat yükümlüsüdür. Eylemi dışında bir şey telef olursa, bu dikkate alınır. Korunması mümkün olmayan bir şeyse, sorumlu değildir. Korunması mümkün olduğu hâlde korumamışsa, sorumludur. Bunun sebebi, özel işçinin çalıştığı şeyin, eli altında bulunsa bile, işveren'in tasarrufunda olması, işçinin tasarrufunda olmamasıdır. Buna göre onun eli, emanetçinin elidir; oysa genel işçide çalıştığı şey, işçinin tasarrufunda, yani işverenin değil işçinin tasarrufundadır. Buna göre onun eli, emanetçinin eli değil, tasarruf sahibinin elidir.

The difference between the specific employee and the common employee in relation to the guarantee is that the specific employee is guaranteed so if something is destroyed in his hands accidentally and without his fault and negligence, there is no responsibility upon him. As for the common employee, either he destroys something by his action or not. If something is destroyed by his action he guarantees it whether he destroyed it deliberately or not. If something is destroyed without his action, it is considered. If it is something which is not possible to safeguard against, he is not responsible. Whereas if it is possible to safeguard against and he was not safeguarding, he is responsible. This is because the thing, in which the specific employee works, even if it is under his hand, is under the disposal of the employer not under the employee’s disposal. Accordingly his hand is the hand of the trustee contrary to the common employee where the thing he is working with is under his disposal i.e. under the employee’s disposal not under the employer’s disposal. Accordingly his hand is not the hand of the trustee but rather the hand of a disposer.

Aralarındaki fark, ücreti hak etme bakımındandır: Hususi işçi, işe alınma süresi içinde olduğu ve işbaşında hazır bulunduğu sürece ücreti hak eder; fiilen çalışması ise bir şart değildir. Umumi işçi ise ancak çalışmasıyla ücreti hak eder. Hususi işçinin işe alınma süresi ya sözleşmede belirtilmiştir ya da belirtilmemiştir. Belirtilmemişse, bilinmezlik sebebiyle sözleşme geçersizdir. İki sözleşme tarafından her biri dilediği zaman sözleşmeyi feshedebilir; bu durumda işçi için, hizmet ettiği süre karşılığında emsal ücret vardır. Süre sözleşmede belirtilmişse ve işveren süre bitmeden işe almayı feshederse, işçinin feshi gerektirecek bir mazeret veya kusuru yoksa (örneğin hastalığı ya da işte zayıflığı gibi), işverenin işçiye süre sonuna kadar ücretini ödemesi gerekir; işçi hizmetçi, çiftlik işçisi ya da başka biri olsun fark etmez. Ancak işveren, fesih gerektiren bir mazeret ya da kusur sebebiyle feshetmişse, ücret ödemesi yalnızca işe alınmanın geçersiz olduğu zamana kadar olan süre ile sınırlıdır.

The difference between the two in relation to deserving the wage is that the specific employee deserves the wage if it is the hiring period and he is present for work, and his actual work is not a condition. The common employee does not deserve the wage except by work. The hiring period for the specific employee is either specified in the contract or unspecified. If it is not specified, the contract is invalid due to its ignorance. Each one of the two contractors may invalidate it at any time they wish, and for the employee is the comparable wage for the period of his service. If it is specified in the contract, and the employer invalidates the hiring before the end of the period and there is no excuse or defect in the employee obliging the invalidation like his illness or weakness in work, it is obliged upon the employer to pay the employee his wage to the completion of the period whether the employee was a servant or a farm worker or other than that. However if he invalidated the hiring due to an excuse or defect appearing in the employee obliging the invalidation, there is nothing upon him in paying the wage except till the time when the hiring was invalid