Harbi kâfir, Müslümanların zimmetine girmemiş her kâfirdir; ister bir antlaşma (mu'ahede) altında olsun, ister emân (müsta'min) altında olsun, ister ne mu'ahid ne de müsta'min olsun. İslam Devleti ile herhangi bir kâfir devlet arasında bir antlaşma yapılırsa, bu devletin vatandaşları, aramızdaki antlaşmada belirtilenlere göre muamele görecek mu'ahid kişilerdir ve bunun kapsamına giren her şey uygulanır. Bununla birlikte, antlaşmanın varlığına rağmen, mu'ahid kâfirler hüküm bakımından harbi kâfirlerden dışlanmış değildir; çünkü salt antlaşmanın yapılması ya da onlar veya bizim tarafımızdan bozulması, onların hükmünü diğer harbi kâfirlerin hükmüne geri döndürür. Bu nedenle, onlara silah ve savaş malzemesi satmak, bunda Müslümanlara karşı onların güçlenmesi varsa, yasaklanır. Ancak silah veya savaş malzemesi satmak onları Müslümanlara karşı güçlendirmiyorsa, satışı yasaklanmaz; özellikle İslam Devleti, bugünkü büyük devletler gibi bir silah üreticisi olup satış yapıyorsa. Antlaşmada onlara silah ve savaş malzemesi satışının caiz olduğu belirtilmişse, Müslümanlara karşı güçlenmelerine yol açıyorsa bu şart yerine getirilmez, çünkü Şer'ia'ya aykırıdır; Şer'ia'ya aykırı olan her şart geçersizdir ve akdedilmiş sayılmaz.

The belligerent disbeliever is any disbeliever who has not entered in the pledge (dhimmah) of the Muslims, whether he was under a covenant or under security (must’amin) or was neither a mu’ahid nor a musta’min. If a treaty is contracted between the Islamic State and any kafir State, the citizens of this State are covenanted persons who are dealt with according to what is stated in the treaty that is between them and us, and all that is included in this is executed. Nevertheless, despite the existence of the treaty the covenanted disbelievers are not excluded from being belligerent disbelievers in the rule (hukman) because the mere conclusion of the treaty or its nullification by them or us returns their rule to the rule of the rest of the belligerent disbelievers. Due to this, selling them weapons and war materials is prevented if there is therein a strengthening for them against Muslims; however, if selling them weapons or war materials is not strengthening them against Muslims then their sale to them is not prevented particularly if the Islamic State becomes a manufacturer of weapons and sells like the great States today. If the treaty mentions the permissibility of selling them weapons and war materials, this condition is not fulfilled if it strengthens them against Muslims as it contradicts the Shar’a, and all conditions contradicting the Shar’a are void and not contracted.