Meşhur hadis, her tabaka boyunca nakledenlerinin sayısı üçten fazla olan, ancak tevatür derecesine ulaşmayan hadistir. Bu hadis kesinlik ifade etmez; aksine, tıpkı her haber-i vahid gibi en yüksek ihtimali ifade eder. Bazıları ise onun, kesinliğe yakın bir en yüksek ihtimali ifade ettiğini söylemişlerdir; çünkü ümmet onu Tabiîn döneminde kabul ile karşılamıştır. Bu nedenle bir sahabi tarafından kesin olarak teyit edilmiş ve Resulullah'ın (SAV) ashabı yalandan uzak olduklarından dolayı bu durum öne çıkarılmıştır. Ancak bu söz, meşhur hadise, herhangi bir haber-i vahidin sahip olmadığı bir nitelik kazandırmaz; çünkü "kesinliğe yakın en yüksek ihtimali ifade eder" sözünün bir değeri yoktur. Mesele ya en yüksek ihtimal ya da kesinliktir; bunların dışında üçüncü bir durum yoktur. Dolayısıyla en yüksek ihtimal ile kesinlik arasında bir şey bulunmaz, bunlardan birine yakın ya da diğerinden uzak bir durum söz konusu olamaz. Bu sebeple bu söz anlamsızdır ve meşhur hadis yalnızca ihtimali ifade eder. Ayrıca, hadisin sahabiden kesin olarak nakledildiği sözünün de bir değeri yoktur; çünkü aranan, Resulullah'ın (SAV) hadisinin kesin olarak nakledilmesidir, sahabinin sözünün değil. Araştırma da Resulullah'ın hadisi hakkındadır, sahabenin sözleri hakkında değil. Bu yüzden bu sözün bir faydası yoktur. Buna göre meşhur hadis, haber-i vahidden daha fazla bir şey değildir. Yalnız şu fark vardır: haber-i vahid, rivayetinin doğruluğu araştırılmadan kabul edilmez, çünkü ravileri arasında sahabeden başkaları da bulunur. Meşhur hadis ise araştırılmadan kabul edilebilir; çünkü tekil olma durumu sahabenin rivayetinde gerçekleşmiştir ve onlar âdil kimselerdir, dolayısıyla incelenmeye ihtiyaç duyulmaz. Meşhur hadis, Tabiîn ve Tebe-i Tabiîn döneminde şöhret kazanan hadistir. Eğer bir haber, bu iki dönemden sonra meşhur olmuşsa, bu dikkate alınmaz; bu yüzden iki dönemden sonra insanlar arasında yayılıp ün kazanan bir hâbere-i âhâd için "meşhur bir hadistir" demeyiz; onun ne kadar yaygınlaştığına bakılmaksızın "hâbere-i âhâddir" deriz. Meşhur hadislerden biri de Peygamber ﷺ'in şu sözüdür: "Ameller ancak niyetlerle değerlendirilir." Bu hadisi Buhârî ve Müslim rivayet etmiştir.

The mashhour Hadeeth is which's transmitters are over three in all its stages but do not reach the extent of the tawaator. It does not denote the certainty; it verily denotes the most probability like any aahaad report. They said: it denotes a most probability close to the certainty, because the Ummah received it with acceptance in the era of the Taabi'ine, therefore it is decisively affirmed by one Sahaabi, and it is outweighed about the Sahaabah of the Messenger (SAW) is their integrity from any lie. But this saying does not give the mashhour Hadeeth any quality more than those of any khabar al aahaad, because the saying that it denotes a most probability close to the certainty has no value. The matter is either most probability, or certainty, and there is no third for them, so there is nothing between the most probability and the certainty, and nothing is close to this and far from that, therefore this saying is meaningless, so the mashhour denotes the probability. And the saying that it is decisively transmitted from the Sahaabi has no value, because it is required to be decisively transmitted from the Messenger (SAW) not from the Sahaabi, and the research is about the Hadeeth of the Messenger not about the sayings of the Sahaabi, therefore there is no benefit in this saying, and accordingly, the mashhour Hadeeth is not any more than the khabar al aahaad. Except that the khabar al aahaad is not taken until making sure of its narration, because it has individuals other than the Sahaabah, whereas the mashhour can be taken without verification, because the individuality came in the narration of the Sahaabah and they are just and need not to be investigated. The Mashhour Hadeeth is the one that became famous at the time of the Taabi'ine and Taabi'y Al Taabi'ine. If it became famous after those two eras, then that is not considered, therefore we don't say about the khabar al aahaad that became famous between the people after the two eras that it is a mashhour Hadeeth, but we say: it is khabar aahaad regardless how much famous it became, and of the mashhour Ahaadeeth is the saying of the Prophet (SAW): "Verily the actions are by the intentions" narrated by Al Bukhari and Muslim.