Savaş siyaseti, savaşın işlerini, Müslümanlara zafer ve düşmanlarına yenilgi sağlayacak biçimde, meselenin durumuna göre yürütmektir. Bunun acil ve pratik yönü, bu alanda açıkça görülmektedir. Şer'î hüküm, savaş içinde savaş dışında yasakladığı bazı şeylere izin vermiş, savaşta yasakladığı bazı şeyleri ise savaş dışında izin verdiği şeyler arasında saymıştır. Nitekim savaşta düşmana yalan söylemeye izin vermiş, oysa savaş dışında bu yasaktır. Bu yolla savaş siyaseti için savaşa özgü kurallar ortaya konmuştur. Bu cümleden olarak, düşmanla ilişkiye dair kurallar vardır. Bunların bir kısmı savaşın kendisine ait eylemlerle, bir kısmı İslam ordusuyla, bir kısmı ise bunların dışındaki konularla ilgilidir.

War policy is taking care of the affairs of war upon the position of its matter so as to make the victory for Muslims and defeat for their enemies. The immediate practical aspect is apparent in it. The Shar’a allowed within war things it forbade in other than it, and forbade things within it that it allowed in other than it. It allowed within it lying to the enemy whereas this is forbidden in other than war. In this way, it made for the war policy rules considered specific to war. From these considerations are those related with regards to dealing with the enemy. Of these is what is related to the actions of war itself, others are related to the Islamic army and others related to other than these.