Kiralayanın parasının karşılıklı görme veya cehaleti giderecek bir tanımlama yoluyla bilinmesi bir şarttır. Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur:

It is a condition that the money of the hiring be known via mutual sight or description which removes ignorance. He (saw) said:

Değer, ücrette de satılan malın fiyatında olduğu gibi bir şart değildir. Değer ile fiyat arasındaki fark şudur: değer, şeyin parasal kıymetine uygun olan ve ölçenlerin ölçümüne göre ona eşit olandır. Fiyat ise, üzerinde karşılıklı rıza gerçekleşen veya bundan fazla ya da az olan miktardır. İşçinin ücretinin işin değerine eşit olması bir şart değildir; çünkü değer, icarda bir karşılık değildir. Bu yüzden ücret işin değerinden fazla da olabilir, değerinden az da olabilir. Bir kimse, bilinen bir ücret karşılığında bir işçiyi, belirli bir biçimde altın veya gümüşten bir parça şekillendirmesi için kiralarsa, bu caizdir. Çünkü o, belirli bir iş için kiralanmıştır ve ücret ile onun üzerinde çalıştığı, ağırlık olarak altın ve gümüş arasındaki eşitlik şart değildir. Zira ücretin şartı, işin değişimidir, işin üzerinde yapıldığı malzemenin değişimi değildir. Satımda bedel olmaya elverişli olan her şey, peşin para ve benzeri gibi, icarda da karşılık (bedel) olmaya elverişlidir. Yani fiyat olmaya elverişli olan her şey ücret olmaya da elverişlidir. Satımda fiyat olmaya elverişli olmayan şey ise icarda karşılık olması caizdir. Örneğin, bir evde bir yıl oturmak karşılığında bir hayvan satın almak caiz değildir; ancak bir evde oturmak karşılığında bir bahçeyi kiralamak sahihtir. Çünkü satım, maldan mala bir değişimdir; dolayısıyla mal karşılığında bir faydanın alınması satım sayılmaz. İcar ise bir karşılık mukabilinde bir fayda üzerine yapılan akittir ve bu karşılığın mutlaka mal olması gerekmez, bir fayda da olabilir.