Sahihlik, şâri'in emrine uygunluk demektir. Dendiğinde, fiilin bu dünyadaki sonucunun dikkate alınması anlamına gelir; ayrıca fiilin ahiretteki sonucunun derecelendirilmesi anlamına da gelir. Namazın rükünlerinin ve şartlarının yerine getirilmesi, namazı kılanın namazı için ve gerçekte geçerli kılar. Bu yüzden "namaz sahihtir" deriz; yani o namaz sevap kazandırır, sorumluluğu düşürür ve kaza edilmesi talebini ortadan kaldırır. Satımın bütün şartlarının yerine getirilmesi de satımı geçerli kılar; bu yüzden "satım sahihtir" deriz; yani bu, bir şeyi mülk edinmenin şer'i bir yoludur ve mülk edinilen şeyden yararlanmaya ve onu tasarruf etmeye izin verir. Bu, fiilin bu dünyadaki sonucu bakımından böyledir. Fiilin ahiretteki sonucunun derecelendirilmesine gelince, "bu namaz sahihtir" dediğimizde, onun ahirette sevap kazandırmasını umduğumuzu kastederiz. "Satım sahihtir" dediğimizde ise, satımı şâri'in emrine uymak ve satımı emir ve yasaklara göre yönlendirmek niyetiyle yapmanın onu sevaba vesile kıldığını, dolayısıyla bu niyet ve yönelişle yapılan fiil için ahirette sevap ummamız gerektiğini kastederiz; çünkü bu, Allah Teâlâ'nın hukukuna uymak ve O'na bağlılık göstermektir. Ancak fiilin ahiretteki derecesi, ibadetlerden başka yerlerde dikkate alınmaz. Görüldüğü gibi, bu boyut genellikle namaz, oruç, hac ve benzeri ibadetlerle sınırlıdır. Muamelâtta, hakikat gibi ahlak kurallarında veya cezalarda ise çoğunlukla dikkate alınmaz. Bu nedenle sahihlik tartışması çoğunlukla fiilin bu dünyadaki sonucunun, yani sevap kazandırıp kazandırmadığının ve sorumluluktan kurtarıp kurtarmadığının dikkate alınması etrafında döner. İbadetler dışındaki konularda sıhhat (geçerlilik) helal anlamına gelir, butlan (geçersizlik) ise haram anlamına gelir. Dolayısıyla muamelatta sıhhat, hukuka uygunluk, yani faydalanmanın caiz olması demektir; butlanın anlamı ise hukuka aykırılık, yani faydalanmanın yasak olmasıdır ve bu, ahirette ve dünyada cezayı gerektirir. Buna göre geçersiz bir akitle mal sahibi olan kimsenin malı haram sayılır ve bunu yapan kişi ahirette cezayı hak eder. Butlan ise sıhhatin zıddıdır ve bu, şari'in emrine uygun olmamaktır; yani dünyada eylemin sonucunun geçerli sayılmaması, ahirette ise bunun cezasının olması demektir. Bu da eylemin sevap kazandırmadığı, sorumluluktan kurtarmadığı ve kaza etme zorunluluğunu düşürmediği anlamına gelir. Namazın rükünlerinden biri atlanırsa namaz batıl olur. Ortaklığın geçerlilik şartlarından biri geçersiz olursa ortaklık da batıl olur. Örneğin iki kişi bankaya mudarebe ortağı olarak para yatırır, sonra bu parayı alım satımla işletmesi için bir kişiyi yetkilendirir ve kârı eşit paylaşırlarsa, bu ortaklık geçersizdir. Çünkü bu ortaklık kurulmamıştır; cismani bir ortakla icap ve kabul yapılmamıştır. Ortaklığın kurulması için icap ve kabul şarttır, bu olmadığı için ortaklık batıldır. Ayrıca yetkilendirdikleri vekilin tasarrufları da geçersizdir, çünkü mudarib ortak eğer ortak sayılacaksa tasarruf hakkına sahip değildir ve dolayısıyla vekil tayin etme hakkı yoktur; bu yüzden bu akit geçersizdir. Başka bir örnek olarak, anne karnındaki hayvan yavrularının satışı gibi yasaklanmış bir satım türü de verilebilir. Geçersizliğin sonucu, faydanın yasaklanmasıdır ve kişi bunun için ahirette cezayı hak eder; dolayısıyla geçersizliğin bu dünyada da, ahirette de sonuçları vardır. Fesada gelince, o, butlan'dan farklıdır; çünkü butlan temelde şari'nin emirleriyle uyuşmamaktır, yani fiil aslında yasaktır, tıpkı döl taşıyan hayvanın satışı gibi. Ya da yerine getirilmeyen bir şart, fiilin temelini ihlal eder. Fesatta ise fiilin temeli şari'nin emrine uygundur, ancak temelinin dışındaki bir nitelik şari'nin emrine aykırıdır. Fesat ibadetlerde tasavvur edilemez, çünkü şartlarına ve rükünlerine uyan kimsenin gördüğü, hepsinin temeliyle ilgili olduğudur. Ancak fesat akitlerde bulunabilir. Döl taşıyan hayvanın satışı örneğine gelince, bu temelden batıldır, çünkü aslında yasaktır. Buna karşılık şehirlinin bir bedeviye satışı fasit bir satıştır; çünkü bedevi fiyat konusunda cahildir ve piyasayı gördükten sonra satışı sürdürme ya da geri alma hakkına sahip olur. Ortaklık şirketi örneğinde ise, ortak bedenin kabulünü kaçırdığı için temeli batıldır; yani fiilin temeline ilişkin bir şartı kaçırmıştır. Buna karşılık ortakların parası hakkındaki cehaletle yapılan ortaklık akdi ise fasittir; ancak para bilinirse ortaklık geçerli olur veya paranın açıklanması gerekir ve böylece ortaklık tamamlanır.

The validity is the compatibility with the legislator’s command. When it is said it means the consideration of the result of the action in the herelife, and it also means grading the result of the action in the lifeafter, so the fulfillment of the pillars and conditions of the salaat makes the salaat valid for the prayer and in reality. So we say the prayer is valid, means it is rewardable and it acquits one’s liability, and it drops the request for the (qadha’) making up for it. And the fulfillment of all the conditions of the sale makes the sale valid, so we say: the sale is sahih, means it is a shari'ahi way for possessing something, and allowing the benefit and the disposal of the possessed thing. This is with regard to the consequences of the result of the action in the herelife. As for grading the result of the action in the lifeafter, we say: this salaat is valid, meaning we hope that it is rewardable in the lifeafter, and we say: the sale is valid, meaning that the intention to comply with the command of the legislator and directing the sale according to the command and prohibition makes it rewardable, so we hope to get the reward in the lifeafter for the action with this intention and this direction, for the compliance with the law of Allah Ta’ala and the adherence to Him. However the grade of the result of the action in the lifeafter is not noticed except in the worships. As it is seen, its appearance is usually limited to the worships like the prayer, the sawm, the hajj, and the similar. In most cases it is not noticed in transactions, or in the rules of morals like the truth, or in the penalties; therefore the discussion of validity is mostly around considering the result of the action in the herelife with respect to: whether it is rewardable and acquitable of the liability. In issues other than worships, what is meant by the validity (sihhah) is halal, and what is meant by the invalidity (botlaan) is haraam, so the validity in transactions means lawfulness, i.e. the benefiting permissibility, and the meaning of the invalidity (botlaan) is the unlawfulness, i.e. the benefiting prohibition, which necessitates punishment in the herelife and in the lifeafter. So whoever possesses money by an invalid contract, that money is considered haraam, and its perpetrator deserves punishment in the lifeafter. As for the invalidity (botlaan), it is the opposite of the validity (sihhah), and that is the non compatibility with the legislator’s command, which means the non consideration of the result of the action in the herelife, and the punishment for it in the lifeafter, which means that the action is not rewardable and not acquitable of the liability, and does not drop the necessity of the (qadha’) making up for it. If one pillar of the salaat is skipped; the salaat becomes invalid (baatilah) and if one of the validity’s conditions of the partnership is void; the partnership is invalid, for example, if two people deposit money in a bank as (mudhaarib) partners, then they entrust a person to invest the money on their behalf by buying and selling, and they share the profit equally. This company is invalid, because it did not get established, since there was no offer and acceptance with a body (badan) partner. The offer and acceptance with a body partner is a condition for the partnership to get established, therefore it is invalid. And the disposal of the agent they entrusted is invalid, because the (mudhaarib) partner, if he is supposed to be a partner hasn’t got the right of disposal, so he has no right to assign an agent, so it is an invalid agreement. Another example, if the kind of sale is prohibited like selling the (malaaqeeh) impregnated, that are in the mothers womb. The consequence of the invalidity is the prohibition of the benefit, and one will deserve punishment for it in the life-after, therefore the invalidity has consequences in the here-life and in the life-after. As for the corruption (fasaad), it is different to the botlaan, because the botlaan is basically non compatibility with the legislator’s commands, i.e. it is originally forbidden like selling the impregnated (fetus animals). Or that the unfulfilled condition violates the basis of the action. Contrary to the fasaad, where the basis of the action is compatible with the legislator’s command, but its non violating quality of its basis is contrary to the legislator’s command. The fasaad (corruption) can not be imagined in worships, because whoever follows their conditions and pillars; finds that they are all related to their basis. But the fasaad can possibly exist in the agreements. As for the example of selling the impregnated; it is baatil (invalid) from the basis, because it is forbidden originally, contrary to the selling of the townsmen to the Bedouin, it is a corrupted sale, because of the ignorance of the Bedouin about the price, and after he sees the market, he has the option to keep the sale or to revoke it. And for example, the sharing company, its basis is invalid because it misses the acceptance of the body partner, so it misses a condition related to the basis, contrary to the agreement of the partnership with ignorance about the money of the partners, that is a corrupted one, but if the money becomes known the partnership becomes valid or they must clarify the money so the partnership will be completed, and thus.