Hilafet talep etmek ve bunun için yarışmak bütün Müslümanlar için caizdir, mekruh değildir. Hilafet için yarışmayı yasaklayan hiçbir nass rivayet edilmemiştir. Peygamber (ﷺ) üzerine örtü örtülmüş, yatağında yatarken ve henüz defnedilmemişken, Müslümanların Benî Sâide sofasında hilafet için yarıştıkları sabittir. Yine, sahabenin önde gelenlerinden olan şûra ehli altı kişinin, bütün sahabelerin önünde hilafet için yarıştıkları, sahabelerin de buna itiraz etmeyip bu tartışmada onlarla mutabık kaldıkları sabittir. Sahabenin bu icmâı, hilafet için yarışmanın caiz olduğunu, onu istemenin, aramanın ve elde etmek için delil ve görüşle birbirleriyle tartışmanın mubah olduğunu göstermektedir. Hadislerde geçen imâreti (emirliği) istemenin yasaklanmasına gelince, bu, Ebû Zerr (ra) gibi bunun ehli olmayan zayıf kimseler içindir. Ancak imâret için layık olanların istemesi caizdir. Amr bin el-Âs (ra) talep etti ve Peygamber (ﷺ) onu vali olarak atadı. Dolayısıyla rivayet edilen hadisler, imâret veya hilafet için ehliyeti olmayanlara özgüdür. Ehliyeti olanlara gelince, Peygamber (ﷺ) onları bunu istemekten men etmemiş ve talep edenlere imâreti vermiştir. Peygamber (ﷺ) imâreti isteyenlere verdiğine ve aynı zamanda imâreti istemeyi yasakladığına göre, bu yasak şartları taşımayanlar hakkında anlaşılır, mutlak bir yasak olarak değil.