Peygamberimizin ﷺ "rehin sahibinden rehni fekketmesin" sözü, yani rehin alan kişinin, rehin veren kişi belirlenen süre içinde rehni geri vermezse rehni hak etmeyeceği anlamına gelir. Bu durumda rehnedilen şey rehin verenin mülkü olmaya devam eder ve onun faydası da kendisine aittir; çünkü bu, onun ganimetidir ve Şâri'in ﷺ "Ganimet (gurm) onundur" sözüne dâhildir. Ayrıca fayda, rehnedilen şeyin değerindeki artıştır; dolayısıyla bu artıştan doğan her şey, evde oturmak gibi bir fayda olsun ya da ağacın meyvesi ve ineğin yavrusu gibi bir şey olsun, rehin verenin mülküdür. Rehin akdi bu faydaya değil, şeyin kendisine yapılmıştır; bu nedenle fayda rehnedilmiş sayılmaz. Fayda rehin verenin mülkü olduğu sürece, rehnedilen evi kiralamak için onu alma hakkı da ona aittir; bu evi rehin alan kişiye ya da başka birine kiralayıp kira bedelini alması da caizdir. Bu kira bedeli de rehin sayılmaz, aksine rehin verenin mülkü olur ve rehne tabi olmaz; çünkü o, ev anahtarları gibi, zikredilmeden satışa dâhil olan ev eklentilerinden değildir. Dolayısıyla rehin alan kişi, rehnin kendisine verildiğini ya da kendi elinde bulunduğunu gerekçe göstererek rehnedilen şeyden faydalanamaz; onun faydası, sahibine aittir.
The Messenger’s statement “he should not unredeem the pledge from its owner” i.e. the pledgee does not deserve the pledge if the pledger does not release it in the stipulated time. So the pledged thing remains the property of the pledger and the benefit remains his property because it is his booty and it enters into his (saw) statement “for him is his booty (gharam).” Additionally the benefit is the increase in value of the pledged thing so it has resulted therefrom, whether this increase is a benefit like residing in the house or it is a thing like the produce of the tree and the cow’s child. It is the property of the pledger and the pledge contract did not take place over it, so it is not pledged since the contract is over the thing not its benefit. So long as the benefit is the pledger’s property, it is for him to take it so he can rent the pledged house, and to take its wage whether he hired it to the pledgee or another. Nor is this wage a pledge but rather it becomes the property of the pledger nor does it follow the pledge because it is not among the follower of the house which enters into the sale without mentioning like the house keys. Hence the pledgee cannot benefit from the pledged thing with the proof that it is pledged to him or it is under his possession; rather its benefit is for its owner.
Madem ki şeyin faydası sahibine aittir, o da şeyi hibe edebildiği gibi faydasını da hibe edebilir ve dilediği kimseye o şeyden faydalanma izni verebilir. Ancak rehin veren kişinin rehnettiği şeyden faydalanma konusundaki izni, başkasına verdiği izinden farklıdır. Rehin veren kişinin rehin alana dışında herhangi bir insana, rehnedilen şeyden faydalanma izni vermesi caizdir. Rehin alana verdiği izin ise bazı ayrıntılara sahiptir. Rehin, satış bedeli, ev kirası veya borç dışında herhangi bir borç için ise, rehin alanın rehin verenin izniyle rehnedilen şeyden faydalanması caizdir. Bunun sebebi, şeyin kendi mülkü olmasıdır; dolayısıyla dilediği kimseye, rehin verenin de başkalarının da dahil olmak üzere, ondan faydalanma izni verebilir. Rehin alanı dışlayan hiçbir nass bulunmadığından, hüküm genel kalır. Satıcının satış bedelini, kiraya verenin de kirayı, bir süre ertelenmesi halinde artırması caiz olduğundan, şeyin faydasını satılan şeyin bedeline veya kiralanan şeyin kirasına bir artış olarak izin vermesi de caizdir. Bu, riba sayılmaz; çünkü ribanın tanımı buna uygulanmaz, ne de bu fiilin gerçeği ribaya dahil olur ve nass ile sınırlandırılmış ribevi mallara girmez. Bilakis bu, peşin fiyattan daha yüksek olan vadeli fiyat ve peşin ücretten daha yüksek olan vadeli ücretle kiralamadır; bunların hepsi Şer'î olarak caiz olan muamelelerdendir.
Since the thing’s benefit is for its owner, he can gift the benefit just like he can gift the thing and he can permit whoever he wishes to benefit from the thing. Except that the pledger’s permission to the pledge to benefit from the thing which he pledged differs from the permission to someone else. It is permitted for the pledger to permit any human being other than the pledgee to benefit from the pledged thing. As for his permission to the pledgee, it has some details. If the pledge is for the sale price or house rent or any debt other than the loan, it is permitted for the pledgee to benefit from the pledged thing with the permission of the pledger. This is because it is his property so he can permit whoever he wishes to benefit from it including the pledger and others. There does not exist any text preventing that as there did not come any text excluding the pledgee, so the rule remains general. And because it is permitted for the seller to increase the price and the landlord to increase the rent if it deferred for a period, it is permitted for him to permit the benefit of the thing as an increase on the price of the sold thing or an increase on the rent of the hired thing. This is not considered riba as the definition of riba does not apply upon it or its reality, nor does it enter into the usurious things limited by the text. Rather it is the deferred price higher than the immediate price and hiring for a deferred wage higher than the wage in cash, and these are all of the transactions permitted by the Shar’a.
Ancak borç bir ödünç ise, mesela bir kişinin diğerine bir yıl için bin borç vermesi ve karşılığında evini rehin olarak göstermesi ve alacaklının rehinden faydalanmasına izin vermesi durumunda, bu durumda rehin alan kişinin rehin edilen şeyden faydalanması caiz değildir, rehin eden kişi izin verse bile. Bunun sebebi, bunu yasaklayan nassın bulunmasıdır. Enes (ra) kanalıyla rivayet edilmiştir.
Whereas if the debt is a loan such as one person loaning another one thousand for a year, and he pledges to him his house and permits him to benefit of the pledge, it is not permitted for the pledgee in this case to benefit from the pledged thing even if the pledger permitted. This is due to the text coming prohibiting this. It has been narrated from Anas (ra)