De individuen die de visie van de moslims vertegenwoordigen naar de kalief, zijn de Ummah Raad, en de individuen die de mensen in de provincies vertegenwoordigen, zijn de Provinciale Raden. Het is niet-moslims toegestaan om lid te zijn van de raadpleging (Shura) om klachten in te dienen tegen eventuele onderdrukking door de heersers of de verkeerde toepassing van de wetten van de Islam.

The individuals who represent the Muslims’ views to the Khalifah are the Ummah Council, and the individuals who represent the people in the provinces are the Provincial Councils. It is permitted for non-Muslims to be members in the Shura council for the sake of raising any complaints against any oppression by the rulers or misapplication of the laws of Islam.

Dit is een raad gevormd door individuen die de mening van de moslims in het algemeen vertegenwoordigen, waarnaar de kalief kan verwijzen om te raadplegen over diverse kwesties. Zij zijn op hun beurt de vertegenwoordigers van de moslimgemeenschap (Ummah) in het ter verantwoording roepen van de heersers. Dit wordt afgeleid uit de raadpleging van de Boodschapper van Allah ﷺ met enkele mannen van de helpers (Ansar) en de emigranten die hun volk vertegenwoordigden. Het is ook afgeleid van het aanstellen door de Boodschapper ﷺ van enkele van zijn metgezellen voor raadpleging (Shura). Hij verwees vaker naar hen dan naar anderen om advies in te winnen, zoals Abu Bakr (ra), Umar (ra), Hamza (ra), ‘Ali (ra), Salman Al-Farisi (ra), Hudhayfah (ra)….

This is a Council formed by individuals representing the opinion of the Muslims at large, to which the Khalifah can refer to, in order to consult on various issues. They in turn are the representatives of the Ummah in holding the rulers accountable. This is deduced from the Messenger of Allah (pbuh)’s consultation with some men from the Ansar and the emigrants who represented their people. It is also derived from the Messenger’s assigning some of his companions for consultation (Shura). He used to refer to them more than others for seeking opinion, such as Abu Bakr (ra), Umar (ra), Hamza (ra), ‘Ali (ra), Salman Al- Farisi (ra), Hudhayfah (ra)….

Het kan ook worden afgeleid uit het feit dat Abu Bakr (ra) enkele mannen uit de Muhajir en de helpers (Ansar) aanwees om hun mening te vragen wanneer er iets gebeurde. De mensen van de raadpleging (Shura) in de tijd van Abu Bakr (ra) waren de geleerden en de mensen die in staat waren om juridische uitspraken te doen. Ibn Sa’ad rapporteerde van Al-Qasim:

It is also deduced from the fact that Abu Bakr (ra) designated some men from the Muhajir and the Ansar for seeking their opinion when something happened. The people of the consultation (Shura) at the time of Abu Bakr (ra) were the scholars and the people capable of giving legal edicts. Ibn Sa’ad reported from Al-Qasim:

. أن أبا بكر الصديق كان إذا نزل به أمر يريد مشاورة أهل الرأي وأهل الفقه « فيه، دعا رجالاً من المهاجرين والأنصار، دعا عمر، وعثمان، وعلياً، وعبد الرحمن بن عوف، ومعاذ بن جبل، وأُبَيّ بن كعب، وزيد بن ثابت، وكل هؤلاء كان ي فُْتي في خلافة أبي بكر، وإنما تصير فتوى الناس إلى هؤلاء، فمضى أبو بكر على ذلك، ثم وَلِيَ عمرُ » فكان يدعو هؤلاء النَّ فَرَ .

. أن أبا بكر الصديق كان إذا نزل به أمر يريد مشاورة أهل الرأي وأهل الفقه « فيه، دعا رجالاً من المهاجرين والأنصار، دعا عمر، وعثمان، وعلياً، وعبد الرحمن بن عوف، ومعاذ بن جبل، وأُبَيّ بن كعب، وزيد بن ثابت، وكل هؤلاء كان ي فُْتي في خلافة أبي بكر، وإنما تصير فتوى الناس إلى هؤلاء، فمضى أبو بكر على ذلك، ثم وَلِيَ عمرُ » فكان يدعو هؤلاء النَّ فَرَ .

“Toen er iets gebeurde en Abu Bakr de mensen om advies en de mensen van de jurisprudentie wilde raadplegen, riep hij de emigranten en de helpers (Ansar) bij elkaar. Umar, ‘Uthman, ‘Ali, ‘Abd Al-Rahman b. ‘Awf, Mu’adh b Jabal, ‘Ubay b. Ka‘b en Zayd Bin Thabit. Zij gaven allen hun mening tijdens de kalifaat van Abu Bakr. Mensen ontvingen ook hun juridische uitspraken (fatwa) van hen. Toen Umar kalief werd, riep hij deze mensen ook bij elkaar.” Er zijn ook bewijzen die de moslims oproepen om de heersers ter verantwoording te roepen. Moslims oefenden dergelijke verantwoording uit, zoals het gebeurde in de tijd van de Rechtvaardige Khulafaa’. Aangezien de moslimgemeenschap (Ummah) vertegenwoordigd mag worden in de raadpleging (Shura), mag zij ook vertegenwoordigd worden in de verantwoording. Al dit wijst erop dat het toegestaan is om een speciale raad te hebben die de moslimgemeenschap (Ummah) vertegenwoordigt in de verantwoording en in de raadpleging die is vastgesteld door de tekst van de Koran en de profetische traditie (Sunnah). Het wordt de Ummah Raad genoemd omdat het de moslimgemeenschap (Ummah) vertegenwoordigt in de raadpleging en de verantwoording.

“when something happened and Abu Bakr wanted to consult the people of opinion and the people of jurisprudence, he called from the emigrants and the Ansar. Umar, ‘Uthman, ‘Ali, ‘Abd Al-Rahman b. ‘Awf, Mu’adh b Jabal, ‘Ubay b. Ka‘b and Zayd Bin Thabit. They all used to give their opinion during the Khilafah of Abu Bakr. People would also take their legal edicts (fatwa) from them. When Umar became Khalifah, he also called these people”. There are also evidences that call upon the Muslims to account the rulers. Muslims exercised such accounting as happened at the time of the Righteous Khulafaa’. As the Ummah is allowed to be represented in consultation (Shura), she is also allowed to be represented in accounting. All of this indicates that it is allowed to have a special council that represents the Ummah in accounting and in the consultation that is established by the text of the Quran and Sunnah. It is called the Ummah Council because it represents the Ummah in consultation and accounting.

Het is niet-moslimburgers toegestaan om lid te worden van de Raad, om klachten in te dienen tegen elk onrecht dat hen wordt aangedaan door de heersers, of tegen een onjuiste toepassing van de Islam op hen, of het gebrek aan diensten aan hen, of dergelijke zaken.

It is permitted for non-Muslim citizens to be members of the Council, in order to file complaints against any injustice perpetrated against them by the rulers or against any misimplementation of Islam upon them or the lack of services to them or the like.