De permanente inkomstenbronnen voor de staatskas (Bayt al-Mal) zijn de buit, de hoofdelijke belasting (Jizyah), de grondbelasting, een vijfde van verborgen schatten en de armenbelasting (Zakah). Deze inkomsten worden continu geïnd, ongeacht of er een behoefte aan is of niet.

The permanent sources of income for the Bayt Al-Mal are the booty, Jizya, land tax, a fifth of buried treasure, and Zakah. This income is collected continuously irrespective of whether there was a need or not.

De bewijzen voor dit artikel zijn de bewijzen die de inkomsten omvatten, dus het bewijs voor buit zijn de woorden van Allah (SWT):

The evidences for this article are the evidences which include the income, so the evidence for booty is the words of Allah (swt):

“En wat Allah (SWT) aan Zijn Boodschapper ﷺ heeft teruggegeven van de mensen van de steden – dat is voor Allah (SWT) en voor de Boodschapper ﷺ en voor de verwanten en de wezen en de reiziger.” (TMQ 59:7). Het bewijs voor hoofdelijke belasting (Jizyah) is Zijn (SWT) woorden:

“And what Allah (swt) restored to His Messenger (pbuh) from the people of the towns - it is for Allah (swt) and for the Messenger (pbuh) and for [his] near relatives and orphans and the [stranded] traveller.” (TMQ 59:7). The evidence for Jizyah is His (swt) words:

“Totdat zij de hoofdelijke belasting (Jizyah) vrijwillig betalen terwijl zij onderworpen zijn.” (TMQ 9:29). Het bewijs voor grondbelasting is wat is overgeleverd van Abu ‘Ubayd met betrekking tot de Kharajiyyah-grond, toen hij zei:

“Until they give the Jizyah willingly while they are humbled.” (TMQ 9:29). The evidence for land tax is what was reported from Abu ‘Ubayd regarding the Kharajiyyah land when he said:

والخلفاء بعده قد جاءت في افتتاح وجدنا الآثار عن رسول الله « الأرضين بثلاثة أحكام: أرض أسلم عليها أهلها فهي ملك أيمانهم، وهي أرض عشر لا شيء عليهم فيها غيره. وأرض افتتحت صلحاً على خراجٍ معلوم فهم على ما صولحوا عليه لا يلزمهم أكثر منه. وأرض أخذت عنوة فهي التي اختلف فيها المسلمون، فقال بعضهم سبيلها سبيل الغنيمة فتخمس وتقسم، فيكون أربعة أخماسها خططاً بين الذين افتتحوها خاصة، ويكون الخمس الباقي من سمى الله تبارك وتعالى. وقال بعضهم بل حكمها والنظر فيها إلى الإمام إن رأى أن يجعلها غنيمة فيخمسها ويقسمها كما فعل بخيبر فذلك له، وإن رأى أن يجعلها فيئاً فلا يخمسها ولا يقسمها رسول الله ولكن تكون موقوفة على المسلمين عامة ما بقوا كما صنع عمر بالسواد فعل ذلك، » فهذه أحكام الأرض التي تفتح فتح اً.

والخلفاء بعده قد جاءت في افتتاح وجدنا الآثار عن رسول الله « الأرضين بثلاثة أحكام: أرض أسلم عليها أهلها فهي ملك أيمانهم، وهي أرض عشر لا شيء عليهم فيها غيره. وأرض افتتحت صلحاً على خراجٍ معلوم فهم على ما صولحوا عليه لا يلزمهم أكثر منه. وأرض أخذت عنوة فهي التي اختلف فيها المسلمون، فقال بعضهم سبيلها سبيل الغنيمة فتخمس وتقسم، فيكون أربعة أخماسها خططاً بين الذين افتتحوها خاصة، ويكون الخمس الباقي من سمى الله تبارك وتعالى. وقال بعضهم بل حكمها والنظر فيها إلى الإمام إن رأى أن يجعلها غنيمة فيخمسها ويقسمها كما فعل بخيبر فذلك له، وإن رأى أن يجعلها فيئاً فلا يخمسها ولا يقسمها رسول الله ولكن تكون موقوفة على المسلمين عامة ما بقوا كما صنع عمر بالسواد فعل ذلك، » فهذه أحكام الأرض التي تفتح فتح اً.

“Wij hebben overleveringen gevonden van de Boodschapper van Allah ﷺ en de volgende Khulafaa' met betrekking tot landverovering, verdeeld in drie regels: het land van degenen die de Islam hadden aanvaard, dus het behoort aan hen toe, en dit is het land van ‘Ushr (tiende) en er wordt niets anders (opgelegd) aan hen. En het land dat werd ingenomen via een vredesverdrag gebaseerd op een overeengekomen landbelasting, en er wordt niets meer aan hen opgelegd. En het land dat met geweld werd ingenomen, wat het onderwerp is waarover de moslims van mening verschilden; sommigen van hen zeiden dat het als buit behandeld moet worden, zodat een vijfde ervan (door de Staat) wordt ingenomen en het wordt verdeeld, waarbij vier vijfde wordt verdeeld onder degenen die het land hadden veroverd, en de resterende vijfde is voor Allah (SWT). En sommigen zeiden, nee, integendeel, de regel ervan wordt overgelaten aan de imam; als hij vindt dat het als buit behandeld moet worden, wordt een vijfde ingenomen en de rest wordt op dezelfde wijze verdeeld als de Boodschapper van Allah ﷺ deed, dan kan hij dat doen, en als hij vindt dat het als oorlogsbuit behouden moet blijven, wordt het onverdeeld gelaten, maar eerder wordt het overgelaten aan de algemeenheid van de moslims, zoals Omar deed met Al-Sawaad. Dit zijn de regels met betrekking tot land dat is veroverd”. Het verhaal van de discussie van de moslims met Omar (vrede zij met hem) met betrekking tot het land van Sawaad (het land van Irak) wordt ook overgeleverd door Abu Yusuf in Al-Kharaj.

“We found reports from the Messenger of Allah (pbuh) and the following Khulafaa', regarding land conquering, in three rules: the land of those who had embraced Islam, so it belongs to them, and this is the land of ‘Ushr ( tenth) and there is nothing (imposed) upon them other than that. And land which was opened through a peace treaty based upon an agreed land tax, and nothing more is imposed upon them. And the land which was taken by force, which is the subject that the Muslims differed over; some of them said it should be treated like booty, so a fifth is taken off it (by the State) and it is divided, and so four fifths is divided between those who had conquered the land, and the remaining fifth is for Allah (swt). And some said, no, rather its rule is left to the Imam; if he thinks it should be left as booty, a fifth is taken and the rest is divided in the same manner that the Messenger of Allah (pbuh) did, then he can do that, and if he thinks that it should be kept as a spoil of war, it is left undivided but rather it is left for the generality of the Muslims as Omar did with Al-Sawaad. These are the rules regarding land which has been conquered”. The story of Muslims’ discussion with Omar (ra) regarding the land of Sawaad (land of Iraq) is also reported by Abu Yusuf in Al-Kharaj.

Wat betreft de vijfde van de schatten, het bewijs hiervoor zijn de woorden van de Boodschapper ﷺ:

As for the fifth of treasures its evidence is the words of the Messenger (pbuh) :

. » وَفِي الرِّكَازِ الخُْمُسُ « .

. » وَفِي الرِّكَازِ الخُْمُسُ « .

“Een vijfde moet verplicht worden betaald (als armenbelasting (Zakah)) over begraven schatten.” En wat betreft armenbelasting (Zakah), de bewijzen hiervoor zijn talrijk, Allah (SWT) zei:

“One fifth is compulsory to be paid (as Zakah) on buried Treasure.” And as for Zakah, its evidences are many, Allah (swt) said:

“And give Zakah” (TMQ 2:43), and the Prophet said to Mu’adh: . فَأَعْ لِمْهُمْ أَنَّ اللهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً فِي أَمْوَالَِِمْ، تؤُْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ وَترَُ د عَلَى « » فُقَرَائِهِمْ .

“And give Zakah” (TMQ 2:43), and the Prophet said to Mu’adh: . فَأَعْ لِمْهُمْ أَنَّ اللهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً فِي أَمْوَالَِِمْ، تؤُْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ وَترَُ د عَلَى « » فُقَرَائِهِمْ .

“Zeg hen dat Allah (SWT) de betaling van armenbelasting (Zakah) verplicht heeft gesteld voor hen. Het moet worden geïnd bij hun rijken en worden verdeeld onder hun armen.”

“tell them that Allah (swt) has made the payment of Zakah obligatory upon them. It should be collected from their rich and distributed among their poor.”.

Al deze bewijzen dragen de betekenis van verplichting over, en dus is het betalen van dit vermogen een verplichting, wat de reden is dat het voortdurend wordt geheven ongeacht de behoefte, aangezien Allah (SWT) het verplicht heeft gesteld, en de verplichting moet worden nagekomen.

All of these evidences convey the meaning of obligation, and so paying this wealth is an obligation, which is why it is taken perpetually regardless of the need, since Allah (swt) made it obligatory, and the obligation must be carried out.