De Muhtasib heeft de autoriteit om overtredingen te beoordelen zodra hij hiervan op de hoogte is, ongeacht de locatie en zonder de noodzaak om een rechtbankzitting te houden. Een aantal politieagenten wordt tot zijn beschikking gesteld om zijn bevelen uit te voeren en zijn vonnissen onmiddellijk te executeren.

The Muhtasib has the authority to judge upon violations as soon as he learns of them, irrespective of the location and without the need to hold a court session. A number of policemen are put at his disposal to carry out his orders and to execute his verdicts immediately.

Dit artikel verduidelijkt dat een gerechtelijke rechtbank niet vereist zou zijn voor de Muhtasib om de betreffende zaak te onderzoeken; in plaats daarvan spreekt hij het vonnis over de overtreding uit op het moment dat hij ervan overtuigd is dat deze heeft plaatsgevonden. Hij heeft de bevoegdheid om op elke plaats en op elk moment te oordelen, hetzij op de markt, in het huis, terwijl hij op de rug van een dier rijdt of in de auto, of overdag of 's nachts. Dit komt doordat het bewijs dat de noodzaak van een gerechtelijke rechtbank om over een zaak te oordelen bevestigt, niet van toepassing is op de Muhtasib, aangezien de overlevering die deze voorwaarde bevestigde stelt.

This article clarifies that a judicial court would not be required for the Muhtasib to look into the case at hand, rather he passes the judgement upon the offence the moment he is sure that it took place, and he has the power to judge at any place and at anytime, whether in the market, in the house, while riding on the back of an animal or in the car, or during the day or night. This is because the evidence that confirms the need to have a judicial court in order to rule upon a case does not apply to the Muhtasib, because the narration which confirmed this condition states.

. » أَنَّ الْخَصْمَ يْنِ يَ قْعُدَانِ بَ يْنَ يَدَيِ الْحَكَمِ « .

. » أَنَّ الْخَصْمَ يْنِ يَ قْعُدَانِ بَ يْنَ يَدَيِ الْحَكَمِ « .

“dat de twee procespartijen voor de rechter moeten zitten” en.

“that the two litigants have to sit in front of the judge” and.

. » إِذَا جَلَسَ إِلَيْكَ الْخَصْمَانِ « .

. » إِذَا جَلَسَ إِلَيْكَ الْخَصْمَانِ « .

“wanneer de twee procespartijen voor u zitten” (overgeleverd door Ahmad van Ali (vrede zij met hem)). Deze situatie bestaat niet bij de rechter van de Hisbah. Want er is geen eiser en geen verweerder, maar er is eerder sprake van een publiek recht dat is geschonden of er is een schending van de sharia. Ook, toen de Boodschapper van Allah ﷺ keek naar de zaak van de hoop voedsel, liep hij op dat moment op de markt en het voedsel werd te koop aangeboden. Hij riep de verkoper niet naar zich toe, maar zodra hij de overtreding ontdekte, handelde hij ter plekke. Dit geeft aan dat de zaken van Hisbah geen gerechtelijke rechtbank vereisen.

“when the two litigants sit in front of you” (reported by Ahmad from Ali (ra)). This situation does not exist with the judge of the Hisbah. For there is no plaintiff and no defendant, but rather there is a public right that has been violated or there is a violation of the Shari’ah. Also, when the Messenger of Allah (pbuh) looked into the case of the heap of food, he was walking in the market at the time and the food was displayed for sale. He did not summon the vendor to him, but as soon as he detected the offence he dealt with it on the spot. This indicates that the cases of Hisbah do not require a judicial court.