Staatseigendom is elk vermogen waarvan de uitgaven worden bepaald door de mening en zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) van de kalief, zoals het vermogen afkomstig uit belastingen, landbelasting en hoofdelijke belasting (Jizyah).

State property is every wealth whose expenditure is determined by the opinion and Ijtihad of the Khalifah, such as the wealth derived from taxes, land tax and Jizya.

Het bewijs hiervoor is dat de sharia-bewijzen aangeven dat de definitie van staatseigendom de toestemming is van de Wetgever (SWT) aan de kalief om het vermogen uit te geven volgens zijn eigen mening en zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad). De Boodschapper ﷺ gebruikte het vermogen uit de oorlogsbuit uit te geven volgens zijn eigen mening en zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad), en evenzo het vermogen uit de hoofdelijke belasting (Jizyah) en landbelastingen die werden geïnd in de verschillende landen. Er is een sharia-tekst die aantoont dat het aan de Boodschapper ﷺ werd gelaten om dit uit te geven zoals hij het passend achtte, wat een bewijs is dat de imam dit vermogen kan uitgeven volgens zijn eigen mening en zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad), aangezien de handeling van de Boodschapper ﷺ een sharia-bewijs is en het dus een toestemming is voor de imam om dit vermogen uit te geven zoals hij het passend acht volgens zijn eigen mening en zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad). Daarom is dat de definitie van staatseigendom.