De vrouw is dezelfde rechten gegeven als de man, en alles wat voor de man verplicht is, is ook voor de vrouw verplicht, behalve datgene wat voor haar of hem is gespecificeerd door de bewijzen uit de sharia. Dienovereenkomstig heeft zij het recht om deel te nemen aan handel, landbouw en industrie, om contracten en transacties aan te gaan, om alle vormen van eigendom te bezitten, om haar vermogen te investeren, hetzij persoonlijk of via een gevolmachtigde, en om persoonlijk alle wereldse zaken te volbrengen.

The woman has been given the same rights as man, and whatever was oblied upon man is also obliged upon the woman, except that which was specified for her or him by the Shari’ah evidences. Accordingly, she has the right to partake in trade, agriculture and industry, and to undertake contracts and transactions, to possess all forms of property, to invest her wealth whether personally or through proxy, and to personally carry out all worldly affairs.

Het bewijs voor dit artikel is dat wanneer de Wetgever (SWT) de aanbidders aansprak, Hij (SWT) hen aansprak in hun kenmerk als menselijke wezens, zonder oog voor het feit of de aangesprokene een man of een vrouw was. Allah (SWT) zei: “Zeg, [o Muhammad],

The evidence for this article is that when the Legislator (swt) addressed the worshippers, He (swt) addressed them in their characteristic as human beings, with no concern as to whether the one addressed was male or female. Allah (swt) said “Say, [O Muhammad],

“O mens, voorwaar Ik ben de Boodschapper van Allah ﷺ voor jullie allen.” (TMQ 7:158), “O mens, vrees uw Heer.” (TMQ 4:1), “O jullie die geloven, geef gehoor aan Allah (SWT) en aan de Boodschapper.” (TMQ 8:24), “O jullie die geloven! Vasten is voor jullie voorgeschreven.” (TMQ 2:183), “Wie de [nieuwe maan van] de maand aanschouwt, laat hem deze dan vasten.” (TMQ 2:185), “En vestig het gebed.” (TMQ 2:43), “Neem, [o, Muhammad], uit hun bezit.” (TMQ 9:103), “De uitgaven van armenbelasting (Zakah) zijn uitsluitend voor de armen en voor de behoeftigen.” (TMQ 9:60), “En degenen die goud en zilver oppotten.” (TMQ 9:33), “Allah (SWT) heeft handel toegestaan en heeft rente verboden.” (TMQ 2:275), tussen vele andere soortgelijke teksten. In al deze teksten richt de Wetgever (SWT) zich tot de mensheid met een algemene aanspreektitel, ongeacht of de aangesprokene man of vrouw is. En de algemeenheid van de aanspreektitel van de Wetgever (SWT) blijft behouden in haar algemeenheid. Dienovereenkomstig is de sharia gekomen voor de mensheid en niet voor mannen in hun kenmerk als man, of voor vrouwen in hun kenmerk als vrouw, maar eerder voor de mensheid vanuit het perspectief van het mens-zijn. Daarom is alles wat de sharia gebood gekomen voor de mensheid, en alles wat het omvat aan termen van rechten en plichten is voor en op de mensheid. Dit is het bewijs voor het deel van het artikel dat vermeldt dat de vrouw dezelfde rechten en plichten heeft als de man, omdat de sharia voor de mensheid is gekomen, en zowel de man als de vrouw menselijk zijn, en zij is niet specifiek gekomen voor de vrouw of de man, en dus zijn zij beiden gelijk wat betreft de aanspreektitel van de Wetgever (SWT) met betrekking tot de sharia-regels voor de mensheid.

"O mankind, indeed I am the Messenger of Allah (saw) to you all.” (TMQ 7:158), “O mankind, fear your Lord.” (TMQ 4:1), “O you who have believed, respond to Allah (swt) and to the.” (TMQ 8:24), “O you who believe! fasting is prescribed for you.” (TMQ 2:183), “So whoever sights [the new moon of] the month, let him fast it.” (TMQ 2:185), “And establish prayer.” (TMQ 2:43), “Take, [O, Muhammad], from their wealth.” (TMQ 9:103), “Zakah expenditures are only for the poor and for the needy.” (TMQ 9:60), “And those who hoard gold and silver.” (TMQ 9:33), “Allah (swt) has permitted trade and has forbidden interest(usury).” (TMQ 2: 275), amongst many other similar texts. In all of these the Legislator (swt) addresses humankind with a general address irrespective of whether the one addressed was male or female. And the generality of the address of the Legislator (swt) remains upon its generality. Accordingly, the Shari’ah came for humankind and not for men in their characteristic of being male, or for women in their characteristic of being female, rather for mankind from the angle of being human. Therefore, whatever the Shari’ah commanded came for humankind, and whatever it includes in terms of rights and obligations are for and upon humankind. This is the evidence for the part of the article which mentions that the woman has the same rights and obligations as the man, because the Shari’ah came for humankind, and both male and female are human, and it did not come specifically for woman or man, and so the two of them are equal in respect to the address of the Legislator (swt) regarding the Shari’ah rules for humankind.

Deze algemeenheid in de aanspraak van de Wetgever (SWT) blijft behouden in haar algemeenheid in alles, en blijft behouden in haar algemeenheid in elke regel zolang de sharia deze niet via een sharia-tekst heeft gekoppeld aan een regel die specifiek is voor vrouwen of mannen, in welk geval alleen die regel die de tekst aanspreekt specifiek zou zijn voor vrouwen of mannen. De sharia blijft behouden in haar algemeenheid door de mensheid aan te spreken ongeacht het geslacht,

This generality in the address of the Legislator (swt) remains upon its generality in everything, and remains upon its generality in every rule as long as the Shari’ah did not relate it through a Shari’ah text as a rule specific for women or men, in which case that rule alone that the text addressed would be specific to women or men. The Shari’ah remains upon its generality addressing humankind irrespective of gender,

“Zeg, [o Muhammad], 'O mensheid, voorwaar ik ben de Boodschapper van Allah ﷺ voor jullie allen.'” (TMQ 7:158), en alle overige regels blijven in hun algemeenheid van kracht voor de mensheid, ongeacht het geslacht.

“Say, [O Muhammad], "O mankind, indeed I am the Messenger of Allah (saw) to you all.” (TMQ 7:158), and all of the remaining rules remain upon their generality for humankind irrespective of gender.

“O jullie die geloven, geef gehoor aan Allah (SWT) en aan de Boodschapper ﷺ.” (TMQ 8:24), “En gehoorzaam Allah (SWT) en de Boodschapper ﷺ.” (TMQ 3:132), “Wie [de nieuwe maan van] de maand aanschouwt, laat hem die vasten.” (TMQ 2:185), “. En roep twee rechtvaardige mannen uit jullie midden als getuigen.” (TMQ 65:2) en wat er nog meer is gekomen met betrekking tot de regels. Al deze zaken blijven op hun algemeenheid, die de mensheid aansprak zonder rekening te houden met de vraag of zij man of vrouw waren.

“O you who have believed, respond to Allah (swt) and to the Messenger (saw).” (TMQ 8:24), “And obey Allah (swt) and the Messenger (saw).” (TMQ 3:132), “Whoever sights [the new moon of] the month, let him fast it.” (TMQ 2:185), “. And bring to witness two just men from among you.” (TMQ 65:2) and whatever else came regarding the rules. All of these remain upon their generality which addressed humankind without regard as to whether they were male or female.

Daarom heeft de Wetgever (SWT) de sharia in de oorsprong voor de mensheid gemaakt, niet specifiek voor mannen of vrouwen, maar eerder voor beiden als menselijke wezens. Vervolgens heeft de Wetgever (SWT) enkele regels vastgesteld die specifiek voor vrouwen zijn en enkele die specifiek voor mannen zijn, maar deze specificiteit is beperkt tot die regels alleen en gaat niet verder dan deze of de teksten die kwamen om ze uit te leggen. Geen van beiden is belast met een regel specifiek, tenzij er een duidelijke tekst gerelateerd is die deze toewijst aan een van de twee geslachten. De specificatie van vrouwen of mannen met bepaalde regels is dus een uitzondering op de algemeenheid, en zo blijft de sharia behouden in haar algemeenheid, net als al haar regels, en elke uitzondering is beperkt tot wat de tekst vermeldt en gaat niet verder. Bijvoorbeeld, er zijn specifieke regels voor vrouwen, zoals het laten van het gebed en het eten tijdens de ramadan tijdens de menstruatiecyclus, en zoals het voldoende maken van de getuigenis van een enkele vrouw in die gevallen waar zij als enige kennis van hebben, zoals maagdelijkheid, zonder dat de normale voorwaarde met betrekking tot getuigen vereist is, aangezien dit specifiek is voor vrouwen en er teksten over bestaan, maar het is op absoluut niets anders van toepassing; zij blijft eerder aangesproken door de aanspreekvorm van de Wetgever (SWT) op dezelfde manier als de man, aangezien de aanspreekvorm voor de mensheid is en niet voor een specifiek geslacht. Ook zijn er bijvoorbeeld regels die specifiek zijn voor mannen, zoals het bestuur of gezag, en het is daarom niet toegestaan voor iemand anders dan een man om dit op zich te nemen. Dit is specifiek voor mannen, en er is een tekst over overgeleverd, en dus is het specifiek voor mannen alleen. Deze specificatie heeft echter alleen betrekking op het bestuur en niet op de rechtspraak of het beheren van de departementen van de staat, omdat de tekst kwam met betrekking tot het bestuur, of degenen die regeren, en niets anders. En het is beperkt tot wat enkel in de tekst staat, en zal geheel niet worden gespecificeerd door iets dat niet via de tekst wordt overgebracht; integendeel, de man blijft aangesproken door de aanspreektitel van de Wetgever (SWT) op dezelfde wijze als de vrouw, aangezien de aanspreektitel gericht is aan de mensheid en niet aan een specifiek geslacht.

Therefore, in origin the Legislator (swt) made the Shari’ah for humankind, not for men or women specifically, but rather for both of them as human beings. Then, the Legislator (swt) laid down some rules specific for women and some specific for men, however this specificity is restricted to those rules alone and does not go beyond them or the texts which came to explain them. Neither of them is charged with a rule specifically unless there is a clear text related which specifies it to one of the two genders. So the specification of women or men with certain rules is an exception to the generality, and so the Shari’ah remains upon its generality as do all of its rules, and any exception is limited to what the text mentions and does not go any further. For example, there are specific rules for women such as leaving prayer, and eating in Ramadan during the menstrual cycle, and such as making the witness statement of a single woman sufficient in those cases which only they would be privy to such as virginity without requiring the normal condition regarding witnesses, as this is specific to women and there are texts regarding it, but it does not apply to anything else at all; rather she remains addressed by the address of the Legislator (swt) in the same manner as man is, since the address is for humankind and not for a specific gender. Also, for example, there are rules which are specific to men such as ruling or authority, and so it is not valid for anyone other than a man to undertake it. This is specific to men, and has had a text narrated regarding it, and so it is specific to men alone. However this specification is related to ruling alone and not the judiciary or managing the departments of the state because the text came regarding ruling, or those who govern, and nothing else. And it is resricted to what came in the text alone, and will not be specified at all by anything which is not related by text; rather the man remains addressed by the address of the Legislator (swt) in the same manner as the woman since the address is for humankind and not for a specific gender.

Op basis hiervan bestaat er in de islam niets dat vrouwenrechten of mannenrechten wordt genoemd, of vrouwenverplichtingen en mannenverplichtingen. In plaats daarvan zijn de rechten en verplichtingen in de islam voor de mensheid in hun kenmerk als menselijke wezens, zonder aandacht voor de vraag of zij man of vrouw zijn; maar ongeacht hun geslacht. Dienovereenkomstig zijn alle wetten van de sharia voor de mensheid, terwijl sommige uitzonderingen zijn – dus soms wordt de vrouw aangesproken in haar kenmerk als vrouw door een specifieke tekst en op andere tijden wordt de man aangesproken in zijn kenmerk als man door een specifieke tekst.

Based upon this, there is nothing in Islam called women’s rights or men’s rights, or women’s obligations and men’s obligations. Rather, the rights and obligations in Islam are for humankind in their characteristic as human beings, without any attention as to whether they are male or female; rather irrespective of their gender. Accordingly, all the laws of the Shari’ah are for humankind while some are exceptions - so sometimes the woman is addressed in her characteristic as a female by specific text and at other times the man is addressed in his characteristic as a male by specific text.

Vanwege de algemeenheid van de sharia en haar regels, kan de vrouw in de handel, landbouw en industrie werken op dezelfde manier als de man, aangezien de aansprakelijkheid van de Wetgever (SWT) voor de gehele mensheid geldt.

Due to the generality of the Shari’ah and its rules, the woman can work in trade, agriculture, and industry in the same way as the man, since the address of the Legislator (swt) came for humankind.

Zij kan alle verbale handelingen van contracten en transacties verrichten, aangezien de aanspraak van de Wetgever (SWT) gericht is tot de mensheid.

She can undertake all the verbal actions of contracts and transactions, since the address of the Legislator (swt) came for humankind.

Zij kan elk type eigendom bezitten en haar rijkdom investeren, hetzij persoonlijk of op een andere wijze, sinds de aansprakelijkheid van de Wetgever (SWT) voor de mensheid is ingesteld.

She can own any type of property and invest her wealth whether personally or otherwise, since the address of the Legislator (swt) came for humankind.

Zij kan lesgeven en jihad uitvoeren sinds de aanspraak van de Wetgever (SWT) voor de mensheid is gekomen.

She can teach and carry out Jihad since the address of the Legislator (swt) came for humankind.

Zij kan deelnemen aan de politiek, lid worden van politieke partijen en de heerser ter verantwoording roepen, aangezien de aanspraak van de Wetgever (SWT) voor de mensheid is gekomen.

She can partake in politics, join political parties and account the ruler, since the address of the Legislator (swt) came for humankind.

Zij kan rechtstreeks deelnemen aan alle zaken van het publieke leven, op exact dezelfde wijze als de man, in alles wat de burger toekomt en wat nodig is om in het levensonderhoud te voorzien, sinds de aanspraak van de Wetgever (SWT) tot de mensheid is gekomen.

She can directly engage in all the affairs of public life, in exactly the same manner as the man, in everything due to the citizen and whatever is required to make a living, since the address of the Legislator (swt) came for humankind.