Artikel 19

Article 19

door Sheikh Taqiuddin An-Nabahani4 min. lezen81 keer bekeken

Het is niemand toegestaan om de leiding te hebben over het bestuur of enige handeling die als onderdeel van het bestuur wordt beschouwd, tenzij zij man, vrij, volwassen, bij zinnen, rechtvaardig en in staat zijn om de verantwoordelijkheid te dragen, en het is niemand anders dan een moslim toegestaan.

It is not permitted for anyone to be in charge of ruling or any action considered to be from the ruling unless they are male, free, adult, sane, just, capable of carrying out the responsibility, and it is not permitted for anyone other than a Muslim.

Allah (SWT) heeft het voor een ongelovige beslist verboden om een heerser over de moslims te zijn, zoals Allah (SWT) zegt.

Allah (swt) has decisively prohibited for a disbeliever to be a ruler over the Muslims, as Allah (swt) says.

“En Allah zal de ongelovigen nooit een weg [om de gelovigen te overwinnen] geven.” (TMQ 4:141), en om de ongelovige een heerser over de moslims te maken, is hem een weg over hen verlenen, en Allah (SWT) heeft dat categorisch verboden door Zijn (SWT) gebruik van het woord “nooit”, wat een indicatie is dat het verbod op de ongelovige die een weg over de moslims heeft, met andere woorden, dat de ongelovige een heerser over hen is, een beslissend verbod is en het geeft dus aan dat het verboden (Haram) is gemaakt. Daarnaast heeft Allah (SWT) tot voorwaarde gemaakt dat de getuige voor de terugkeer naar de echtgenote na de scheiding een moslim moet zijn; Allah (SWT) zegt.

“And never will Allah give the disbelievers over the believers a way [to overcome them].” (TMQ 4:141), and to make the disbeliever a ruler over the Muslims is to grant him a way over them, and Allah (swt) categorically forbade that through His (swt) use of the letter “never” which is an indication that the prohibition of the disbeliever having a way over the Muslims, in other words, for the disbeliever to be a ruler over them, is a decisive prohibition and so it conveys that it has been made Haram. Additionally, Allah (swt) made it a condition that the witness for the return to one’s wife after divorce has to be Muslim; Allah (swt) says.

“En wanneer zij hun termijn [bijna] hebben vervuld, houd hen dan op een fatsoenlijke wijze vast of scheid u van hen op een fatsoenlijke wijze. En roep twee rechtvaardige mannen uit jullie getuigen.” (TMQ 65:2), en de gevolgtrekking die hieruit wordt gemaakt is dat men geen getuigen mag aanstellen van buiten jullie. Ook moet de getuige bij schulden een moslim zijn; Allah (SWT) zegt.

“And when they have [nearly] fulfilled their term, either retain them according to acceptable terms or part with them according to acceptable terms. And bring to witness two just men from among you.” (TMQ 65:2), and the understanding taken is not to take from other than among you. Also, the witness in debts has to be a Muslim; Allah (swt) says.

“En roep twee getuigen aan uit onder jullie mannen.” (TMQ 2:282); met andere woorden, niet van mannen buiten jullie. Dus als een voorwaarde voor getuigenis in deze twee zaken is dat zij moslim moeten zijn, dan is het op basis van een nog sterkere redenering een voorwaarde dat de heerser moslim is. Bovendien is besturen het uitvoeren van de regels van de sharia en de uitspraken van de rechtspraak, en zij zijn bevolen te oordelen volgens de sharia, dus dienovereenkomstig is het een voorwaarde dat zij moslim zijn. De heersers zijn degenen die belast zijn met gezag, en wanneer Allah (SWT) beval hen te gehoorzamen en dat zaken die verband houden met veiligheid en vrees aan hen moeten worden verwezen, wordt het een voorwaarde dat degenen die belast zijn met gezag moslims moeten zijn; Allah (SWT) zegt.

“And bring to witness two witnesses from among your men.” (TMQ 2:282); in other words, not from men other than yours. So if a condition for witness in these two issues is that they must be Muslim, then by greater reasoning it is a condition for the ruler to be Muslim. Also, ruling is the implementation of the Shari’ah rules and the judgments of the judiciary, and they are ordered to judge according to the Shari’ah, so accordingly it is a condition that they are Muslim. The rulers are those who are charged with authority, and when Allah (swt) ordered the obedience to them and that issues related to security and fear be referred to them, it is made a condition that those charged with authority must be Muslims; Allah (swt) says.

“O jullie die geloven, gehoorzaam Allah en gehoorzaam de Boodschapper ﷺ en degenen onder jullie die gezag hebben.” (TMQ 4:59) en. “En wanneer er bij hen informatie komt over [openbare] veiligheid of angst, dan verspreiden zij het. Maar als zij het hadden teruggebracht naar de Boodschapper ﷺ of naar degenen onder hen die gezag hebben.” (TMQ 4:83). Hij (SWT) zei “onder jullie”, in andere woorden, niet van anderen dan jullie, en “onder hen”, in andere woorden, niet van anderen dan hen. Deze verzen geven aan dat het een vereiste is dat degene die gezag heeft, een moslim moet zijn.

“O you who have believed, obey Allah and obey the Messenger (pbuh) and those in authority among you.” (TMQ 4:59) and. “And when there comes to them information about [public] security or fear, they spread it around. But if they had referred it back to the Messenger (pbuh) or to those of authority among them.” (TMQ 4:83). He (swt) said “from you” in other words, not from other than you, and “among them” in other words, not from other than them. These verses indicate that it is a prerequisite that the one who has authority must be Muslim.

Het feit dat de Koran degenen met gezag niet noemt zonder dat dit gepaard gaat met de vermelding dat zij moslims waren, bevestigt dat het een vereiste is dat de heerser een moslim is. Bovendien geniet de heerser volledige gehoorzaamheid van de moslims, en de moslim is niet belast met het gehoorzamen van de ongelovige, aangezien hij door de tekst slechts wordt bevolen de moslim te gehoorzamen die het gezag voert; Allah (SWT) zegt.

The fact that the Quran did not mention the one in authority except that it was accompanied with a mention that they were Muslims confirms that it is a prerequisite for the ruler to be Muslim. Also, the ruler has complete obedience from the Muslims and the Muslim is not charged with obeying the disbeliever, since he is commanded by the text only to obey the Muslim who holds the authority; Allah (swt) says.

“O jullie die geloven, gehoorzaam Allah en gehoorzaam de Boodschapper ﷺ en degenen onder jullie die gezag hebben.” (TMQ 4:59), dus het feit dat het de moslims werd bevolen om degenen met gezag te gehoorzamen en niet anderen, is een ander bewijs dat het niet verplicht is om de ongelovige met gezag te gehoorzamen, en er is geen heerser zonder gehoorzaamheid. Men kan niet beargumenteren dat de moslim verplicht is de afdelingsmanager te gehoorzamen als deze een ongelovige zou zijn, aangezien hij geen persoon met gezag is maar eerder een ambtenaar; gehoorzaamheid aan hem is dus verschuldigd vanwege het bevel van de persoon met gezag om de afdelingsmanager te gehoorzamen, en de discussie gaat over de gehoorzaamheid aan een van degenen met gezag en niet aan de werknemer. Hierdoor zou het niet correct zijn voor iemand om gezag te hebben over de moslims tenzij hij een moslim is, en het is niet correct voor hem om een ongelovige te zijn, dus dienovereenkomstig is het absoluut niet toegestaan dat de heerser een ongelovige is.

“O you who have believed, obey Allah and obey the Messenger (pbuh) and those in authority among you.” (TMQ 4:59), so the fact that it was ordered to obey those in authority from the Muslims and not other than them is another indication that it is not obligatory to obey the disbeliever who has authority and there is no ruler without obedience. It cannot be argued that the Muslim is charged with obeying the department manager if they were a disbeliever, since he is not a person of authority but rather he is a civil employee, so obedience to him is due to the command of the person of authority to obey the department manager, and the discussion is about the obedience to one of authority and not the employee. Due to this it would not be correct for someone to be in authority over the Muslims unless he is Muslim, and it is not correct for him to be a disbeliever, so accordingly it is absolutely not permitted for the ruler to be a disbeliever.

Wat betreft de voorwaarde dat de heerser mannelijk moet zijn, dan is dit vanwege wat is overgeleverd door Abu Bakrah, die zei: “Toen de Boodschapper van Allah ﷺ werd meegedeeld dat de dochter van Kisra de heerschappij over de Perzen was gegeven, zei hij:

As for the condition that the ruler be male, it is due to what was narrated by Abu Bakrah saying “When the Messenger of Allah (pbuh) was informed that the daughter of Kisra had been given the reign over the Persians he said:

.» لَنْ ي فُْلِحَ قَ وْمٌ وَلَّوْا أَمْرَهُمْ امْرَأَة «.

“Een natie die een vrouw tot hun leider maakt, zal nooit slagen” (overgeleverd door Al-Bukhari). De mededeling van de Profeet ﷺ over het ontbreken van succes voor degene die een vrouw aan de macht stelt over hen, is een verbod op haar aanstelling, aangezien dit een vorm van verzoek is. En het feit dat deze mededeling kwam als een berisping, is een indicatie dat het verbod beslissend is, en dienovereenkomstig is het aanstellen van een vrouw voor het bestuur verboden (Haram), en uit dit bewijs wordt deze voorwaarde voor het bestuur afgeleid.

“Never will succeed such a nation that makes a woman their” (reported by Al-Bukhari). The notification of the Prophet (phuh) of the negation of success for whoever commissions a woman in authority over them is a prohibition of her assignment, since it is from the forms of request. And the fact that this notification came as a censure is an indication that the prohibition is decisive, and accordingly commissioning a woman to the ruling is Haram (forbidden) and it is from this evidence that this condition of ruling is derived.

Wat betreft de voorwaarde dat de heerser rechtvaardig moet zijn, dit is omdat Allah (SWT) het een vereiste heeft gemaakt dat de getuige rechtvaardig is; Allah (SWT) zegt.

As for the condition that the ruler be just, this is because Allah (swt) made it a prerequisite that the witness be just; Allah (swt) says.

“En roep twee rechtvaardige getuigen uit onder jullie.” (TMQ 65:2), en dus moet degene die belangrijker is dan de getuige, zoals de rechter, op basis van een nog sterkere redenering ook rechtvaardig zijn. Dat is omdat als het rechtvaardige karakter een voorwaarde is gesteld voor de getuige, het een hogere prioriteit heeft om een voorwaarde te zijn voor de rechter.

“And bring to witness two just men from among you.” (TMQ 65:2), and so the one who is more significant than the witness, such as the ruler, must by greater reasoning also be just. That is because if the just character has been made a condition for the witness then for it to be a condition for the ruler is of a higher priority.

Wat betreft de voorwaarde van vrijheid, dat is omdat de slaaf niet over de onafhankelijkheid van handelen voor zichzelf beschikt, dus hoe kan hij het bestuur over de zaken van andere mensen op zich nemen. Ook betekent de kwestie van het tot slaaf zijn dat de tijd van de slaaf toebehoort aan zijn meester.

As for the condition of being free, that is because the slave does not possess the independence of conduct for himself, so how can he undertake the governing of other peoples’ affairs. Also, the issue of being enslaved means that the time of the slave belongs to his master.

Wat betreft de voorwaarde van volwassenheid, dit komt doordat het de heerser niet is toegestaan een kind te zijn, vanwege wat is overgeleverd door Abu Dawud van ‘Ali Bin Abi Talib (vrede zij met hem), die zei dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei,

As for the condition of being an adult, this is because it is not permitted for the ruler to be a child, due to what was reported by Abu Dawud from ‘Ali Bin Abi Talib (ra) who said that the Messenger of Allah (pbuh) said,

.رُفِعَ الْقَلَمُ عَنْ ثَلاَثَةٍ: عَنِ الصَّبِيِّ حَتَّى يَ بْ لُغَ، وَعَنِ النَّائِمِ حَتَّى يَسْ تَ يْقِظَ، « » وَعَنِ الْمَعْ تُوهِ حَتَّى يَ بْ رَ أَ.

“De Pen is opgelicht van drie (hun daden worden niet genoteerd): een jongen tot hij de puberteit bereikt, een slapende tot hij ontwaakt, en een krankzinnige tot hij zijn verstand terugkrijgt.”, en het kwam met een andere bewoording.

“The Pen has been lifted from three (their actions are not recorded): A boy till he reaches puberty, a sleeper till he awakes, a lunatic till he is restored to reason.”, and it come with another wording.

. رُفِعَ الْقَلَمُ عَنْ ثَلاَثَةٍ: عَنِ الْمَجْنُونِ الْمَغْلُوبِ عَلَى عَقْلِهِ حَتَّى يَفِيقَ، وَعَنِ « » النَّائِمِ حَتَّى يَسْتَ يْقِظَ، وَعَنِ الصَّبِيِّ حَتَّى يَحْتَلِمَ .

“Er zijn drie van wie de daden niet worden opgeschreven: een krankzinnige wiens geest verward is tot hij weer bij bewustzijn komt, een slapende tot hij ontwaakt, en een kind tot hij de puberteit bereikt.” En dat de pen is opgeheven betekent dat het niet juist is dat hij onafhankelijk handelt in zijn zaken, en hij is niet verantwoordelijk volgens de sharia, en dienovereenkomstig is het niet juist dat hij de kalief zou kunnen zijn of iets anders onder hem van de bestuurlijke posities, aangezien hij niet het recht bezit om onafhankelijk te handelen. Een ander bewijs voor het ontbreken van toestemming voor een kind om de kalief te zijn, is wat is overgeleverd in Al-Bukhari.

“There are three whose actions are not recorded: a lunatic whose mind is deranged till he restored to consciousness, a sleeper till he awakes, and a boy till he reaches puberty.”. And the pen being raised means that it is not correct that he acts independently in his affairs, and he is not responsible according to the Shari’ah, and so accordingly it is not correct that he could be the Khalifah or anything else below him from the positions of ruling since he does not possess the right to act independently. Another evidence for the absence of permission for a child to be the Khalifah is what has been reported in Al- Bukhari.

. عن أَبي عَقِيلٍ زُهْرَةَ بْنِ مَعْبَدٍ عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ هِشَامٍ، وَكَانَ قَدْ أَدْرَكَ « فَ قَالَتْ: يَا رَسُولَ وَذَهَبَتْ بِهِ أُمُّهُ زَيْ نَبُ بِنْتُ حُمَيْدٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ النَّبِيَّ »... هُ وَ صَغِيرٌ. فَمَسَحَ رَأْسَهُ وَدَعَا لَه : اللَّهِ، بَايِعْهُ، فَ قَالَ النَّبِيُّ.

“van Abi Aqil Zuhra Bin Ma’bad, van zijn grootvader ‘Abd Allah Bin Hisham, die werd geboren tijdens het leven van de Profeet ﷺ, dat zijn moeder, Zainab bint Humaid, hem naar de Profeet van Allah ﷺ bracht en zei: “O Profeet van Allah ﷺ! Neem zijn eed en trouw (voor de Islam).” De Profeet ﷺ zei: “Hij (Abdullah bin Hisham) is een klein kind,” en streek zijn hand over zijn hoofd en riep Allah aan voor hem...”. Daarom, als de eed van een kind niet noodzakelijk is en hij niet verplicht is om de eed af te leggen aan de kalief, dan is het op basis van een nog sterkere redenering niet toegestaan voor hem om de kalief te zijn.

“from Abi Aqil Zuhra Bin Ma’bad, from his grandfather ‘Abd Allah Bin Hisham, who was born during the lifetime of the Prophet (phuh) that his mother, Zainab bint Humaid has taken him to Allah’s Prophe t and said, “O Allah’s Prophet (phuh)! Take his pledge and allegiance (for Islam). The Prophet (phuh) said, “He (Abdullah bin Hisham) is a little child,” and passed his hand over his head and invoked Allah for him…”. Therefore, if the pledge of a child is not necessary and he is not obliged to give the pledge to the Khalifah, then by greater reasoning it is not permitted for him to be the Khalifah.

Met betrekking tot de voorwaarde van het gezonde verstand, komt dit doordat het niet juist is voor hem om krankzinnig te zijn, vanwege de woorden van de Boodschapper van Allah ﷺ.

With respect to the condition of being sane, this is because it is not correct for him to be insane, due to the words of the Messenger of Allah (pbuh).

. » رُفِعَ الْقَلَمُ عَنْ ثَلاَثَةٍ « .

“De pen is opgelicht van drie (hun daden worden niet genoteerd),” waarin hij vermeldde.

“The pen has been lifted from three (their actions are not recorded)” in which he mentioned.

.» الْمَجْ نُونِ الْمَغْلُوبِ عَلَى عَ قْلِهِ حَ تَّى يَفِيقَ « .

“een krankzinnige wiens geest ontregeld is tot hij het bewustzijn herstelt”. De betekenis van het opheffen van de pen is dat hij niet verantwoordelijk is, aangezien rationaliteit het middelpunt van verantwoordelijkheid is en een voorwaarde voor de juistheid van alle transacties. De daden van de kalief hebben betrekking op de wet en het uitvoeren van de sharia-bevelen, en het zou daarom niet juist zijn voor hem om krankzinnig te zijn, aangezien het niet juist is voor een krankzinnig persoon om onafhankelijk te handelen met betrekking tot zijn eigen zaken; daarom volgt uit een nog sterker redeneren dat het niet juist zou zijn voor hem om gezag te hebben over de zaken van de mensen.

“a lunatic whose mind is deranged till he restored to consciousness”. From the meaning of the raising of the pen is that he is not responsible, since rationality is the focus of responsibility and a condition for the correctness of any transactions. The actions of the Khalifah are with regards to the law and implementing the Shari’ah injunctions, and so it would not be correct for him to be insane since it is not correct for the insane person to act independently with regards to his own affairs, so ,therefore, by greater reasoning it stands that it would not be correct for him to have authority over the people’s affairs.

Wat betreft de voorwaarde dat hij in staat moet zijn om de verantwoordelijkheid uit te voeren, dit is onderdeel van wat vereist is uit de eed met betrekking tot de kalief, en wat vereist is uit het aanstellingscontract van iedereen behalve de kalief, zoals de assistenten, gouverneurs en werkers (‘Ummal), aangezien degene die niet in staat is, niet in staat is om de zaken van de onderdanen te handhaven volgens het Boek en de profetische traditie (Sunnah) waarop hij de eed heeft afgelegd of waarover hij overeenstemming heeft bereikt volgens het aanstellingscontract.

As for the condition that he should be capable of carrying out the responsibility, this is from what is necessitated from the pledge with respect to the Khalifah and necessitated from the contract of appointment of anyone other than the Khalifah from the assistants and governors and workers (‘Ummal), since the one who is incapable is not capable of upholding the affairs of the subjects by the Book and the Sunnah which he had given the pledge upon or agreed upon according to the contract of appointment.

Uit de diverse bewijzen om dit aan te tonen:

From the various evidences to prove this:

1 – Muslim rapporteerde van Abu Dharr, die zei.

1 – Muslim reported from Abu Dharr who said.

. قُ لْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَلا تَسْتَ عْمِلُنِي؟ قَالَ: فَضَرَبَ بِيَدِهِ عَلَى مَنْكِبِي ثُمَّ « قَالَ: يَا أَبَا ذَرٍّ، إِنَّكَ ضَعِيفٌ، وَإِن هََّا أَمَانَةُ، وَإِن هََّا يَ وْمَ الْقِيَامَةِ خِزْيٌ وَنَدَامَةٌ، إِلاَّ مَنْ » أَخَذَهَا بِحَقِّهَا وَأَدَّى الَّذِي عَلَيْهِ فِيهَا .

“Ik zei: O Boodschapper van Allah ﷺ, waarom stelt u mij niet aan (in een officiële functie)? Hij klopte me met zijn hand op mijn schouder en zei: “O Abu Dharr, jij bent een zwakke man en het is een vertrouwen (amana) en het zal een oorzaak van schande en berouw zijn op de Dag van de Opstanding, behalve voor degene die het aanvaardt met een volledig verantwoordelijkheidsgevoel en datgene vervult wat aan hem is toevertrouwd (de verplichtingen eruit efficiënt nakomt).” Dit legt de kwestie uit door het op de juiste wijze aan te pakken en datgene te doen wat hem daarin verschuldigd is; met andere woorden, om daartoe bekwaam te zijn, en de doorslaggevende aanwijzing is dat de Boodschapper ﷺ zei: degene die het aanneemt en niet bekwaam is –.

“I said: O Messenger of Allah, Why don’t you appoint me (to an official position)? He patted me on the shoulder with his hand and said, “O Abu Dharr, you are a weak man and it is a trust and it will be a cause of disgrace and remorse on the Day of Resurrectin except for one who takes it up with a full sense of responsibility and fulfils what is entrusted to him (discharges its obligations efficiently.)” So this explains the issue by taking it by its right and performing what is upon him from it; in other words, to be capable of it, and the indication which is decisive is that the Messenger (pbuh) said who takes it and is not capable –.

. »... وَإِن هََّا يَ وْمَ الْقِيَامَةِ خِزْيٌ وَنَدَامَةٌ، إِلاَّ مَنْ أَخَذَهَا « .

“het zal een oorzaak van schande en berouw zijn op de Dag der Opstanding, behalve voor degene die het met een volledige ... opneemt.” 2 – Al-Bukhari rapporteerde van Abu Hurayrah dat de Boodschapper ﷺ zei.

“it will be a cause of disgrace and remorse on the Day of Resurrectin except for one who takes it up with a full ...”. 2 – Al-Bukhari reported from Abu Hurayrah that the Messenger (pbuh) said.

. إِذَا ضُيِّ عَتِ الأَمَانَةُ فَانْ تَظِرِ السَّاعَةَ. قَالَ: كَيْفَ إِضَاعَتُ هَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ؟ « » قَالَ: إِذَا أُسْنِدَ الأَمْرُ إِلَى غَيْرِ أَهْلِهِ فَانْ تَظِرِ السَّاعَة .

"Wanneer vertrouwen (eerlijkheid) verloren gaat, wacht dan op het Uur. Er werd gevraagd: 'Hoe zal vertrouwen (eerlijkheid) verloren gaan, o Profeet van Allah ﷺ?' Hij zei: 'Wanneer gezag wordt gegeven aan degenen die het niet verdienen, wacht dan op het Uur.'"

"When trust (honesty) is lost, then wait for the Hour. It was asked, “How will trust (honesty) be lost, O, Allah’s Propher?” He said, “When authority is given to those who not deserve it, then wait for the Hour.”.

Deze overlevering duidt op het beslissende verbod om verantwoordelijkheid te leggen bij degenen die niet in staat zijn deze te dragen. De beslissende aanwijzing (Qarina) is het verspillen van het vertrouwen, en dit behoort tot de tekenen van de Dag des Oordeels; dit alles om te wijzen op de grote zonde van het toevertrouwen van verantwoordelijkheid aan wie niet in staat is deze te vervullen.

So this narration indicates the decisive prohibition for the responsibility to be placed with those who are incapable. The decisive indication (Qarina) is wasting the trust and it is from the signs of the Day of Judgement; all this to indicate the great sin for the responsibility to be entrusted to whoever is not capable to fulfil it.

Wat betreft de vraag hoe de bekwaamheid gedefinieerd moet worden, vereist dit onderzoek aangezien het verbonden kan zijn aan lichamelijke of mentale ziekte enz., en om die reden is het ongedefinieerd gelaten voor de Madhalim-rechtbank om te bevestigen dat bijvoorbeeld de kandidaten voor de kalief aan de noodzakelijke vereisten voldoen.

As for how the capability should be defined, this requires examination since it could be connected to bodily or mental illness etc., and for that reason it is left undefined for the Madhalim court to confirm that, for example, the candidates for the Khalifah fulfil the necessary requirements.