Indien de positie van het kalifaat vacant wordt door de dood van zijn leider, zijn aftreden of zijn afzetting, is het verplicht om binnen drie dagen vanaf de datum dat de positie van het kalifaat vacant werd, een kalief aan te stellen.

If the position of the Khilafah becomes vacant due to the death of its leader, his resignation or his removal, it is obligatory to appoint a Khalifah within three days from the date that the position of the Khilafah became vacant.

Het aanstellen van de kalief wordt verplicht vanaf het moment dat de vorige kalief sterft of wordt afgezet. Het is echter toegestaan dat de aanstelling binnen drie dagen met hun nachten plaatsvindt, zolang dit te wijten is aan het werk om dit te bereiken. Als het langer dan drie nachten duurt en de kalief nog niet is aangesteld, dan wordt de kwestie overwogen – als de moslims werken aan de vestiging ervan maar dit niet binnen de tijdslimiet van drie nachten kunnen bereiken vanwege overweldigende omstandigheden die zij niet kunnen overwinnen, dan wordt de zonde van hen afgenomen, aangezien zij bezig zijn met het werk om de verplichting te vestigen en gedwongen zijn de vestiging ervan uit te stellen door wat hen ook dwong. Er is overgeleverd van Ibn Hibban en Ibn Maja van Ibn Abbas: de Boodschapper van Allah ﷺ zei:

Appointing the Khalifah becomes obligatory from the moment that the previous Khalifah dies or is removed. However, it is permitted for the appointment to occur within three days with their nights as long as it is due to working to achieve it. If it takes longer than three nights and the Khalifah has still not been appointed, then the issue is considered – if the Muslims are working to establish it but are unable to achieve that during the three night time limit due to overwhelming circumstances that they are unable to overcome, then the sin is lifted from them since they are busy working to establish the obligation and are compelled to delay its establishment due to whatever forced them. It is reported from Ibn Hibban and Ibn Maja from Ibn Abbas: the Messenger of Allah (pbuh) said:

. » إِنَّ اللَّهَ وَضَعَ عَنْ أُمَّتِي الْخَطَأَ وَالنِّسْيَانَ وَمَا اسْ تُكْرِهُوا عَلَيْهِ « .

. » إِنَّ اللَّهَ وَضَعَ عَنْ أُمَّتِي الْخَطَأَ وَالنِّسْيَانَ وَمَا اسْ تُكْرِهُوا عَلَيْهِ « .

“Voorwaar, Allah heeft vergeven aan mijn moslimgemeenschap (Ummah): hun fouten, hun vergetelheid en datgene waartoe zij gedwongen zijn”. Als zij niet bezig waren gehouden met dergelijke overweldigende zaken, dan is de maximale tijd toegestaan voor de afspraak drie dagen inclusief hun nachten.

“Verily Allah has pardoned for my Ummah: their mistakes, their forgetfulness, and that which they have been forced to do”. If they were not made busy with such overwhelming issues, then the most time allowed for the appointment is three days with their nights.

Het bewijs voor de verplichting om onmiddellijk te werken aan het vestigen van de eed van trouw (Bay’a) aan de kalief, enkel vanwege het vacant zijn van de positie van het kalifaat, is de consensus (Ijma’) van de metgezellen. Zij haastten zich onmiddellijk om samen te komen in Saqifa Bani Sa‘idah na het overlijden van de Boodschapper ﷺ op dezelfde dag en vóór zijn begrafenis, en de eed van contractering (Bay'at Al-In‘iqad) werd op dezelfde dag voltooid met Abu Bakr (ra), en de volgende dag kwamen de mensen samen in de moskee om de eed van gehoorzaamheid (Bay'at Al-ta‘ah) af te leggen.

The evidence for the obligation of immediately working to establish the pledge of allegiance (Bay’a) to the Khalifah due only to the vacation of the position of the Khilafah is the Ijma’ of the companions. They immediately hurried to gather at Saqifa Bani Sa‘idah after the death of the Messenger (pbuh) on the same day and before his burial, and the pledge of contracting (Bay'at Al- In‘iqad) was completed on the same day with Abu Bakr (ra), and the next day the people gathered in the mosque to give the pledge of obedience (Bay'at Al-ta‘ah).

Het beperken van de tijd om de benoeming van de kalief te voltooien tot drie dagen komt doordat, toen duidelijk werd dat Umar (ra) aan zijn steekwond zou sterven, hij de kwestie van de benoeming van zijn opvolger delegeerde aan de mensen van de raadpleging (Shura), en hen beperkte tot drie dagen, en vervolgens opdracht gaf dat als de kalief niet binnen de drie dagen was overeengekomen, degenen die na de drie dagen nog verdeeld waren, gedood moesten worden. Hij stelde vijftig mannen van de moslims aan om dit uit te voeren – met andere woorden, om de afwijkende partij te doden, zelfs hoewel zij behoren tot de vooraanstaande metgezellen, en dit alles werd gezien en gehoord door de metgezellen en niemand van hen bekritiseerde het, zelfs hoewel iets dergelijks normaal gesproken verwijtbaar zou zijn, dus het wordt beschouwd als een consensus (Ijma’) van de metgezellen dat het niet is toegestaan dat de positie van kalief langer dan drie dagen vacant blijft, en de consensus (Ijma’) van de metgezellen is een islamitisch bewijs op dezelfde wijze als de Koran en de profetische traditie (Sunnah).

Limiting the time to establish the appointment of the Khalifah to three days is due to that when it became apparent that Umar (ra) was going to die from his stab wound, he delegated the issue of appointment of his successor to the people of Shura, and limited them to three days, and then commissioned that if the Khalifah was not agreed upon within the three days, those who differed after the three days should be killed. He appointed fifty men from the Muslims in order to execute this - in other words, to kill the dissenter, even though they were from the senior companions, and all of this was seen and heard by the companions and none of them rebuked it even though normally anything similar to it would have been reproachable, so it is considered an Ijma’ of the companions that it is not permitted for the position of Khalifah to be left vacant for more than three days, and the Ijma’ of the companions is an Islamic evidence in the same manner as the Quran and the Sunnah.

Al-Bukhari rapporteerde via Al-Miswar Bin Makhramah, die zei:

Al-Bukhari reported through Al-Miswar Bin Makhramah who said:

. طَرَقَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بَ عْدَ هَجْعٍ مِنْ اللَّيْلِ، فَضَرَبَ الْبَابَ حَتَّى اسْ تَ يْ قَظْتُ، « » فَ قَالَ أَرَاكَ نَائِمًا، فَ وَاللَّهِ مَا اكْتَحَلْتُ هَذِهِ اللَّيْ لَةَ بِكَبِيرِ نَ وْمٍ .

. طَرَقَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بَ عْدَ هَجْعٍ مِنْ اللَّيْلِ، فَضَرَبَ الْبَابَ حَتَّى اسْ تَ يْ قَظْتُ، « » فَ قَالَ أَرَاكَ نَائِمًا، فَ وَاللَّهِ مَا اكْتَحَلْتُ هَذِهِ اللَّيْ لَةَ بِكَبِيرِ نَ وْمٍ .

“Abdur-Rahman kwam bij mij langs nadat een deel van de nacht was verstreken en klopte op mijn deur totdat ik opstond, en hij zei tegen mij: 'Ik zie dat je hebt geslapen! Bij Allah, tijdens de laatste drie nachten heb ik niet genoeg geslapen.' En Ibn Kathir vermeldde dit in het boek Al-Bidayah wa ’l-Nihayah.”

“Abdur-Rahman called on me after a portion of the night had passed and knocked on my door till I got up, and he said to me, "I see you have been sleeping! By Allah, during the last three nights I have not slept enough”. And Ibn Kathir mentioned in the book Al-Bidayah wa ’l-Nihayah.

. )فلما كانت الليلة التي يسفر صباحها عن اليوم الرابع من موت عمر، جاء عبد الرحمن بن عوف إلى منزل ابن أخته المسور بن مخرمة فقال: أنائم يا مسور؟ - - والله لَم أغتمض بكثير نوم منذ ثلاث ...( .

. )فلما كانت الليلة التي يسفر صباحها عن اليوم الرابع من موت عمر، جاء عبد الرحمن بن عوف إلى منزل ابن أخته المسور بن مخرمة فقال: أنائم يا مسور؟ - - والله لَم أغتمض بكثير نوم منذ ثلاث ...( .

“Toen de nacht, waarvan de ochtend de vierde dag na de dood van ‘Umar zou zijn geweest, aanbrak, kwam ‘Abd Al-Rahman Bin ‘Auf naar het huis van zijn neef Al-Miswar Bin Makhramah en zei: ‘Slaap je, o Miswar? Bij Allah, ik heb de afgelopen drie niet veel geslapen’ — met andere woorden, de afgelopen drie nachten — en toen de mensen de ochtendgebed verrichtten, was de eed aan ‘Uthman (ra) voltooid.

“When the night whose morning would have been the fourth day after the death of Umar, ‘Abd Al-Rahman Bin ‘Auf came to the house of his nephew Al-Miswar Bin Makhramah and said “You are sleeping O Miswar? By Allah I did not get much sleep for the last three” - in other words, the last three nights and when the people prayed the Morning Prayer the pledge with ‘Uthman (ra) was completed.