Artikel 151
Article 151
Geld dat aan de grenzen van de Staat wordt geïnd via invoerrechten, inkomsten afkomstig uit publiek of staatseigendom, erfenissen waarvoor geen erfgenaam is en de bezittingen van de afvalligen worden allen beschouwd als onderdeel van de inkomsten van de staatskas (Bayt al-Mal).
Money taken at the borders of the State from custom duties, income derived from public or State property, inheritance for which there is no inheritor and the assets of the apostates are all considered to be part of the revenue of the Bayt Al-Mal.
Het bewijs voor het artikel is wat er is overgeleverd van Umar (ra) met betrekking tot de moslims die van de handelaren van degenen met wie zij in oorlog waren namen, overeenkomstig wat zij van de moslimhandelaars namen; het is overgeleverd door Ibn Abu Shayba in Al-Musannaf: “van Abu Mijliz – dat Umar Uthman Bin Hanif stuurde, die over het vermogen van de mensen van Dhimma waarover zij meningsverschillen hadden, een belasting oplegde van één Dirham op elke twintig, en schreef aan Umar die tevreden was en hem toestemming gaf, en hij zei tegen Umar: Hoeveel moeten we van de mensen van oorlog nemen als zij naar ons toe komen? Hij zei: Hoeveel nemen zij van jullie als jullie naar hen toe gaan? Zij zeiden: Een tiende. Hij zei: Neem dan hetzelfde van hen”.
The evidence for the article is what has been reported from Umar (ra) regarding the Muslims taking from the traders of those they were at war with according to what they took from the Muslim traders; it is reported by Ibn Abu Shayba in Al-Musannaf: “from Abu Mijliz – that Omar sent Uthman Bin Hanif who imposed upon the wealth of people of Dhimma that they differed over, a tax of one Dirham from every twenty and wrote to Omar who was content and gave him permission, and he said Omar: How much should we take from the people of war if they come to us? He said: How much do they take from you if you go to them? They said: A tenth. He said: So take the same from them”.
Abu ‘Ubayd rapporteerde in Al-Amwal van ‘Abd al-Rahman Bin Ma’qal, die zei: Ik vroeg Ziyaad Bin Hudair van wie zij een tiende innamen. Hij zei: “Wij namen geen tiende in van een moslim, noch van iemand die een verbond had.” Ik zei: Dus van wie namen jullie de tiende in? Hij zei: De ongelovigen van de kooplieden van de oorlog, dus wij namen van hen zoals zij van ons namen.” Dit is een bewijs dat douanerechten die worden ingevorderd van niet-onderdanen van de Staat worden beschouwd als behorend tot de inkomstenbronnen van de staatskas (Bayt al-Mal).
Abu ‘Ubayd reported in Al-Amwal from ‘Abd alRahman Bin Ma’qal who said: I asked Ziyaad Bin Hudair about whom they would take a tenth from. He said: “We didn’t use to take a tenth from a Muslim, nor from someone who had a covenant. I said: So who did you take the tenth from? He said: The disbelievers from the merchants of war, so we used to take from them as they used to take from us”. This is an evidence that custom duties which are taken from non-subjects of the State are considered to be from the sources of income of the Bayt Al-Mal.
Dit heeft betrekking op de belastingen; wat betreft de rijkdom die voortkomt uit publiek eigendom, de kalief is aangesteld als de vertegenwoordiger van de moslims in het beheren van hun belangen. Daarom, wat ook maar uit de publieke rijkdom voortkomt waar alle individuele burgers recht op hebben, wordt aan hen gelaten om naar eigen goeddunken te gebruiken, zoals rivieren en water uit putten dat gebruikt kan worden voor irrigatie. Maar als het gebruik door enkelen anderen verhindert, zoals bij ijzererts, wat ertoe leidt dat degene die in staat is het te nemen het krijgt, terwijl degene die niet in staat is er niets van krijgt, dan neemt de kalief de verantwoordelijkheid voor het beheer van deze hulpbron en het winnen van wat daar aanwezig is, om alle burgers in staat te stellen te profiteren van de verkoop ervan. Dienovereenkomstig wordt deze rijkdom in de staatskas (Bayt al-Mal) geplaatst en wordt het beschouwd als een van de inkomstenbronnen ervan, omdat de kalief degene is die het beheert. Het wordt echter niet in alles uitgegeven volgens de mening en zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) van de kalief, aangezien het voor de algemene burgers is, en zijn mening en zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) betreft de gelijkheid en ongelijkheid in de uitgaven, en niet voor wie het wordt betaald, aangezien het niet uit het staatseigendom komt.
This is with respect to the taxes, as for the wealth which is produced by public property, the Khalifah has been made the representative of the Muslims in managing their interests, and so whatever is from the public wealth which all of the individual citizens are able to enjoy, then they are left to them to use as they please, such as rivers and well water which could be used for irrigation. But if the usage of some prevents others, such as steel minerals, which leads to the one who is capable taking it while the one incapable gets nothing of it, then the Khalifah takes responsibility for managing this resource and extracting whatever is there in order to enable all the citizens to benefit from its sale. Accordingly, this wealth is placed in the Bayt Al-Mal and is considered to be from its sources of income because the Khalifah is the one who manages it. However, it is not spent according to the opinion and Ijtihad of the Khalifah in everything, since it is for the general citizens, and his opinion and Ijtihad is regarding the equality and inequality in expenditure, and not upon who it is paid for, since it is not from the State property.
En wat betreft het vermogen waarvoor geen erfgenaam is, dan wordt dit in de staatskas (Bayt al-Mal) geplaatst. Als er een erfgenaam wordt gevonden, dan wordt het aan hen gegeven, en zo niet, dan wordt het beschouwd als eigendom van de staatskas (Bayt al-Mal), omdat de staatskas (Bayt al-Mal) de erfgenaam is van iedereen die geen erfgenaam heeft, aangezien de moslims de erfenis van degene die geen erfgenaam had, aan de Boodschapper ﷺ gaven, en hij vroeg of de persoon nageslacht of verwanten had? En (als hij er geen had) dan beval hij dat het aan wie hij maar goedvond, werd gegeven, wat aangeeft dat het een bron van inkomsten is voor de staatskas (Bayt al-Mal).
And as for the wealth which has no inheritor for it, it is placed in the Bayt Al-Mal. If an inheritor is found then it is given to them, and if not then it is considered as the property of the Bayt Al- Mal because the Bayt Al-Mal is the inheritor of anyone who has no inheritor, since the Muslims used to give the inheritance of the one who had no inheritor to the Messenger (pbuh) , and he used to ask whether the person had any progeny or relatives? And (if he didn’t have any) then he would order it to be given to whomever he considered, which indicates that it is a source of income for the Bayt Al-Mal.
Wat betreft het vermogen van de afvalligen, dit wordt beschouwd als buit voor de moslims en wordt in de staatskas (Bayt al-Mal) geplaatst in het register van oorlogsbuit en grondbelasting (Kharaj), en wordt uitgegeven aan de zaken waarvoor deze bestemd zijn. Zijn vermogen wordt niet geërfd, aangezien als een van de echtgenoten afvallig wordt voordat het huwelijk is voltooid, het contract onmiddellijk wordt nietig verklaard en er dus geen erfenis tussen hen is; en als de afvalligheid plaatsvond na voltooiing van het huwelijk, dan wordt het huwelijkscontract tussen hen nietig verklaard, en als een van hen sterft, erft geen van beiden van de ander, aangezien de een een moslim is en de ander een ongelovige. Evenzo, als de afvallige behoorde tot degenen die erven van een moslim die is overleden, erft de afvallige niet, aangezien hij een ongelovige is en degene die de erfenis achterlaat een moslim is, en een ongelovige erft niet van een moslim. Dienovereenkomstig wordt zijn deel van de rest van de erfenis, indien er andere erfgenamen waren, en zo niet, dan wordt het geheel beschouwd als buit voor de moslims, en wordt het geplaatst in de staatskas (Bayt al-Mal). Als de afvallige stierf en hij had erfgenamen onder zijn zonen, vader, moeder of broers en zussen die moslim waren, dan erven zij niet van hem, aangezien een moslim niet erft van een ongelovige, en het geheel wordt beschouwd als buit voor de moslims en wordt geplaatst in de staatskas (Bayt al-Mal) voor de moslims. Van Usamah b. Zayd die zei: de Boodschapper van Allah ﷺ zei:
As for the wealth of the apostates, this is considered to be booty for the Muslims and is placed in the Bayt Al-Mal in the register of war spoils and Kharaj, and is spent upon what they are used for. His wealth is not inherited, since if one of the couple apostatised before consummating the marriage the contract is voided immediately and so there is no inheritance between them, and if the apostasy occurred after consummation then the marriage contract between them is voided, and if either of them die neither of them inherits from the other, since one of them is Muslim and the other a disbeliever. Similarly if the apostate was from those who inherit from a Muslim who died, the apostate does not inherit since he is a disbeliever and the one who left the inheritance is a Muslim, and a disbeliever does not inherit from a Muslim. Accordingly, his share of the remainder of the inheritance, if there were other inheritors, and if not then all of it is considered as booty for the Muslims, and it is placed in the Bayt Al-Mal. If the apostate died and he had inheritors from his sons, father, mother or siblings who were Muslim, they do not inherit from him, since a Muslim does not inherit from a disbeliever and it is all considered to be booty for the Muslims and is placed in the Bayt Al-Mal for the Muslims. From Usamah b. Zayd who said: the Messenger of Allah (pbuh) said:
.» لا يَرِثُ الْمُسْلِمُ الْكَافِرَ، وَلا يَرِثُ الْكَافِرُ الْمُسْلِمَ «.
.» لا يَرِثُ الْمُسْلِمُ الْكَافِرَ، وَلا يَرِثُ الْكَافِرُ الْمُسْلِمَ «.
“Een moslim kan niet de erfgenaam zijn van een ongelovige, noch kan een ongelovige de erfgenaam zijn van een moslim.” (overeengekomen). En ‘Abd Allah (swt) b. Umar zei dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei:
“A Muslim cannot be the heir of a disbeliever, nor can a disbeliever be the heir of a Muslim.” (agreed upon). And ‘Abd Allah (swt) b. Umar said that the Messenger of Allah (pbuh) said:
. » لا يَ تَ وَارَثُ أَهْلُ مِلَّتَ يْنِ «.
. » لا يَ تَ وَارَثُ أَهْلُ مِلَّتَ يْنِ «.
“mensen van twee verschillende religies erven niet van elkaar.” (overgeleverd door Ahmad en Abu Dawud). Op dezelfde wijze, als al zijn erfgenamen met hem afvallig worden, heeft al hun rijkdom geen heiligheid en wordt het buit voor de moslims, en erven zij niet van elkaar.
“people of two different religions would not inherit from one another.” (reported by Ahmad and Abu Dawud). Similarly if all of his inheritors apostasise with him, all of their wealth has no sanctity and it becomes booty for the Muslims, and they do not inherit from each other.