De kalief is de bevelhebber van het leger en hij benoemt de stafchef, een generaal voor elke brigade en een commandant voor elke divisie. De overige rangen in het leger worden benoemd door de brigadecommandanten en commandanten. De benoeming van een persoon in de generale staf geschiedt op basis van zijn niveau van militaire expertise en wordt uitgevoerd door de stafchef.

The Khalifah is the Commander of the Army and he appoints the Chief of General Staff, a general for each brigade, and a commander for every division. The remaining ranks in the Army are appointed by the brigadiers and commanders. The appointment of a person in the General Staff is according to his level of military expertise and is carried out by the Chief of General Staff.

De kalief is de algemene leider voor alle moslims in deze wereld, om de regels van de sharia te vestigen en de islam naar de rest van de mensen te brengen. De belangrijkste methode om de islam naar de rest van de wereld te brengen is jihad, en daarom is het noodzakelijk dat hij jihad onderneemt, aangezien het contract van de kalief persoonlijk op hem rust, en het daarom niet aan iemand anders is toegestaan om dit te ondernemen. Dienovereenkomstig is het beheer van de kwestie van jihad specifiek voor de kalief en is het niet aan iemand anders toegestaan om dit te ondernemen. Hoewel elke moslim jihad onderneemt, zijn het ondernemen van jihad en het beheer van jihad twee verschillende zaken. Jihad is verplicht voor elke moslim, maar het beheer van jihad is voor de kalief alleen, en niet voor iemand anders. De kalief kan iemand aanstellen om namens hem datgene uit te voeren wat aan hem is verplicht, zolang deze onder zijn waarneming en toezicht staat, terwijl het niet is toegestaan hem volledige onafhankelijkheid te geven zonder zijn monitoring en toezicht. De monitoring die de kalief hier onderneemt, is niet van hetzelfde type als de verslaglegging die de assistent aan hem geeft; eerder blijft degene aan wie hij de delegatie heeft verleend rechtstreeks onder zijn bevelen en direct toezicht staan. Het leiderschap van het leger kan worden gegeven aan wie hij maar wenst, op voorwaarde dat zij onder de controle van de kalief en zijn directe toezicht staan. Het is hem niet toegestaan iemand aan te stellen zonder direct toezicht en controle over hem te behouden, wat niet louter symbolisch mag zijn. Dit komt doordat het contract van het kalifaat persoonlijk op hem rust en het voor hem daarom verplicht is om de zaken van jihad te beheren. Overeenkomstig wat er in andere niet-islamitische systemen wordt gezegd, dat het staatshoofd de opperbevelhebber van het leger is en dat dit leiderschap symbolisch is terwijl een andere onafhankelijke bevelhebber wordt aangesteld als het hoofd van het leger, wordt dit volgens het islamitische standpunt als ongeldig beschouwd, en is het iets waar de sharia niet mee instemt. Integendeel, de sharia verplicht dat de kalief de praktische bevelhebber van het leger moet zijn.

The Khalifah is the general leader for all of the Muslims in this world, in order to establish the rules of the Shari’ah and carry the Islam to the rest of the people. The main method to carry Islam to the rest of the world is Jihad, and so it is imperative that he undertakes Jihad, since the contract of the Khalifah is upon him personally, and ,therefore, it is not permitted for anyone else to undertake it. Accordingly, the management of the issue of Jihad is specific to the Khalifah and it is not permitted for anyone else to undertake it. Even though every Muslim undertakes Jihad, the undertaking of Jihad and the management of Jihad are two different things. Jihad is obligatory upon every Muslim, but the management of Jihad is for the Khalifah alone, and not anyone else. The Khalifah can appoint someone to carry out on his behalf what has been obligated upon him as long as he is under his observation and supervision, while it is not permitted to give him complete independence without his monitoring and supervision. The monitoring that the Khalifah undertakes here is not like the type of reporting that the assistant gives him; rather the one who he has delegated remains directly under his orders and direct supervision. The leadership of the Army can be given to whomever he pleases with the condition that they are under the control of the Khalifah and his direct supervision. It is not permitted for him to appoint someone without retaining direct supervision and control over him, which must not be simply symbolic. This is because the contract of the Khilafah is upon him personally and so it is obligatory for him to manage the affairs of Jihad. Accordingly, what is said in other non-Islamic systems that the Head of State is the Commander and Chief of the Army, and this leadership is symbolic while another independent commander is appointed to the Head of the Army, is considered invalid according to the Islamic viewpoint, and is something that the Shari’ah does not agree to. Rather, the Shari’ah obligates that the Khalifah should be the practical Commander of the Army.

Wat betreft niet-leiderschapsposities in technische, administratieve of andere zaken, de kalief kan anderen aanstellen om onafhankelijk namens hem te handelen op dezelfde wijze als de gouverneurs, en het is niet noodzakelijk dat zij onder zijn directe controle staan of dat hij hen superviseert. Daarnaast nam de Boodschapper ﷺ persoonlijk het praktische leiderschap van het leger en het leiderschap tijdens de veldslagen op zich, en stelde hij bevelhebbers aan over secties van het leger die voor militaire expedities zonder hem zouden uitgaan. Hij ﷺ stelde voor elke expeditie een bevelhebber aan, en soms nam hij de voorzorgsmaatregel om iemand anders aan te stellen om hen op te volgen als zij zouden worden gedood, zoals gebeurde bij de slag van Mu’tah. Al-Bukhari rapporteerde van ’Abd Allah b. Umar (vrede zij met hem), die zei:

As for non-leadership positions in the technical, administrative or other matters, the Khalifah may appoint others to act independently on his behalf in the same manner as the governors, and it is not necessary for them to be under his direct control or for him to supervise them. Additionally, the Messenger (pbuh) used to personally undertake the practical leadership of the Army and the leadership during the battles, and would appoint commanders over sections of the Army that would go out for battle expeditions without him. He (pbuh) used to appoint a commander for each expedition, and sometimes would take the precaution of appointing someone else to succeed them if they were killed, as happened with the battle of Mu’tah. Al-Bukhari reported from ’Abd Allah b. Umar (ra) who said:

. إِنْ فِي غَزْوَةِ مُؤْتَةَ زَيْدَ بْنَ حَارِثَةَ فَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ أَمَّرَ رَسُولُ اللَّهِ « » قُتِلَ زَيْدٌ فَجَعْفَرٌ وَإِنْ قُتِلَ جَعْفَرٌ فَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَة .

. إِنْ فِي غَزْوَةِ مُؤْتَةَ زَيْدَ بْنَ حَارِثَةَ فَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ أَمَّرَ رَسُولُ اللَّهِ « » قُتِلَ زَيْدٌ فَجَعْفَرٌ وَإِنْ قُتِلَ جَعْفَرٌ فَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَة .

“De Boodschapper van Allah ﷺ stelde Zaid Bin Haritha aan als leider in de expeditie van Mu’tah. Hij zei: als Zaid wordt gedood, dan neemt Ja’far Bin Abi Talib de banier over, en als Ja’far wordt gedood, dan neemt ’Abdullah Bin Rawahah deze over.” Daarom is de kalief degene die de bevelhebber van het leger aanstelt, de brigadiers aanstelt en hen de banieren geeft, en de leiders van de divisies aanstelt. Het leger dat naar Al-Sham werd gestuurd, zoals het leger van Mu’tah en het leger van Usamah, was één enkele brigade, met als bewijs dat de Profeet ﷺ de banier voor Usamah had gebonden. De expedities die vochten op het Arabisch Schiereiland en terugkeerden naar Madinah, zoals de expeditie van Sa’d Bin Waqqas die hij richting Makkah stuurde, waren allemaal in de vorm van divisies. Dit geeft aan dat de brigadiers en de commandanten van de divisies worden aangesteld door de kalief. Het is niet bevestigd dat de Profeet ﷺ iemand anders aanstelde dan de leiders van de legers en de commandanten van de expedities, wat erop wijst dat hun aanstelling op het slagveld werd overgelaten aan hun leiders.

“The Messenger of Allah (pbuh) appointed Zaid Bin Haritha a leader in Mu’tah expedition. He said: if Zaid is killed, then Ja’far Bin Abi Talib takes the flag, and if Ja’far is killed, then ’Abdullah Bin Rawahah takes it”. Therefore, the Khalifah is the one who appoints the commander of the Army, appoints the brigadiers and gives them the banners and appoints the leaders of the divisions. The Army which was sent to Al-Sham like the Army of Mu’tah and the Army of Usamah was a single brigade, with the evidence being that the Prophet (phuh) had tied the banner for Usamah. The expeditions that fought in the Arabian Peninsula and returned back to Madinah, such as the expedition of Sa’d Bin Waqqas which he sent towards Makkah, were all in the form of divisions. This indicates that the brigadiers and the commanders of the divisions are appointed by the Khalifah. It is not confirmed that the Prophet (phuh) appointed anyone other than leaders of the Armies and the commanders of the expeditions, which indicates that their appointment in the battlefield was left to their leaders.

Wat betreft de stafchef die verantwoordelijk is voor de technische zaken, hij is vergelijkbaar met de legercommandant in die zin dat hij wordt benoemd door het staatshoofd en hij onafhankelijk kan worden gemaakt en zijn taken kan uitvoeren zonder direct te worden gesuperviseerd door de kalief, hoewel hij onder zijn bevel moet staan.

With regards to the Chief of Staff who is responsible for the technical matters, he is similar to the Commander of the Army in terms of being appointed by the Head of State and he can be made independent and carry out his duties without being directly supervised by the Khalifah, although he has to be under his command.