Het is toegestaan om de niveaus van rechtbanken te variëren met betrekking tot het type zaken. Zo kunnen bepaalde rechters worden toegewezen aan bepaalde zaken van een specifiek niveau, en kunnen andere rechtbanken worden gemachtigd om de overige zaken te berechten.

It is permissible to vary the grades of courts in respect to the type of cases. Some judges may thus be assigned to certain cases of particular grades and other courts to be authorised to judge the other cases.

Het bewijs hiervoor is dat de rechtspraak is gedelegeerd door de kalief en dat het precies als een volmacht is, zonder verschil tussen beide. De rechtspraak is een vorm van volmacht, en het is toegestaan dat een volmacht algemeen of specifiek is. Daarom zou het toegestaan zijn om een rechter aan te stellen om slechts in specifieke zaken te oordelen, en hem te verbieden om in andere zaken te oordelen. Het is toegestaan om een andere rechter aan te stellen om alle soorten zaken te onderzoeken, inclusief de genoemde zaken, zelfs op dezelfde locatie, of om zaken te onderzoeken die niet de genoemde zijn. Daarom is het toegestaan om verschillende niveaus van rechtbanken te hebben, en moslims hadden dit in de eerste periode. Al-Mawardi schreef in zijn boek getiteld Al-Ahkam Al-Sultaniyyah: “Abu ‘Abd Allah Al-Zubayr zei: ‘De leiders hier in Basra stelden gewoonlijk een rechter aan in de centrale moskee, en zij noemden hem de rechter van de moskee. Hij oordeelde in geschillen betreffende bedragen onder de twintig Dinars en tweehonderd Dirhams, en hij legde onderhoud (Nafaqah) op. Hij overschreed zijn grenzen niet en ook niet de taken die aan hem waren toevertrouwd’”. De Boodschapper van Allah ﷺ delegeerde anderen namens hem in de rechtspraak in een enkele zaak, zoals toen hij Amr b. Al-‘As delegeerde, en hij delegeerde anderen namens hem in de rechtspraak in alle zaken in een bepaalde provincie, zoals hij deed toen hij ‘Ali b. Abi Talib (vrede zij met hem) delegeerde over de rechtspraak in Yemen. Dit geeft aan dat het toegestaan is om een specifieke en algemene rechtspraak te hebben.

Its evidence is that the judiciary is delegated by the Khalifah and it is just like proxy, with no difference between them. The judiciary is one form of proxy, and it is permitted for proxy to be general or specific. Therefore, it would be permitted to appoint a judge to deal in specific cases only, and prohibited from dealing with any other ones. It is permitted to appoint another judge to look into all sorts of cases including those mentioned, even in the same location, or to look into cases other than those mentioned. Therefore, it is permitted to have various levels of courts, and Muslims had this in the first era. Al-Mawardi wrote in his book entitled Al-Ahkam Al-Sultaniyyah: “Abu ‘Abd Allah Al-Zubayr said: ‘The leaders here in Basra used to appoint a judge at the central mosque, and they called him the judge of the mosque. He used to judge in disputes involving amounts below twenty Dinars and two hundred Dirhams, and he used to impose maintenance (Nafaqah). He would not exceed his boundaries and nor the duties entrusted to him’”. The Messenger of Allah (pbuh) delegated others on his behalf in the judiciary in a single case such as when he delegated Amr b. Al-‘As, and he delegated others on his behalf in the judiciary in all of the cases in a particular province as he did when he delegated ‘Ali b. Abi Talib (ra) over the judiciary in Yemen. This indicates that it is permitted to have a specific and general judiciary.