Het kalifaat is een contract van keuze en instemming, dus niemand wordt gedwongen het te accepteren, en niemand wordt gedwongen om degene te kiezen die het zou opnemen.

The Khilafah is a contract of choice and consent, so no one is compelled to accept it, and no one is compelled to choose the one who would undertake it.

Het bewijs hiervoor is het feit dat elk sharia-contract wordt gesloten tussen twee partijen, aangezien het een contract is zoals alle andere contracten. Daarnaast gaf de overlevering van de Bedoeïen de eed van trouw aan de Profeet van Allah ﷺ voor de Islam. Vervolgens kreeg de Bedoeïen koorts in Medina, kwam naar de Profeet van Allah ﷺ en zei: "O Profeet van Allah! Annuleer mijn eed," maar de Profeet van Allah ﷺ weigerde. Daarna kwam hij (opnieuw) naar hem en zei: "O Profeet van Allah! Annuleer mijn eed." Maar de Profeet ﷺ weigerde. Daarna kwam hij (opnieuw) naar hem en zei: "O Profeet van Allah! Annuleer mijn eed." Maar de Profeet ﷺ weigerde. De Bedoeïen ging uiteindelijk (uit Medina) waarna de Profeet van Allah ﷺ zei,

The proof for this is the evidence that any Shari’ah contract is completed between two parties since it is a contract like all the other contracts. On top of that, the narration of the Bedoin gave the pledge of allegiance to Allah's Prophet (phuh) for Islam. Then the Bedoin got fever at Medina, came to Allah's Prophet (phuh) and said, "O Allah's Prophet! Cancel my Pledge," But Allah's Prophet (phuh) refused. Then he came to him (again) and said, "O Allah's Prophet! Cancel my Pledge." But the Prophet (phuh) refused. Then he came to him (again) and said, "O Allah's Prophet! Cancel my Pledge." But the Prophet (phuh) refused. The Bedouin finally went out (of Medina) whereupon Allah's Prophet (phuh) said,

.» إِنَّمَا الْمَدِينَةُ كَالْكِيرِ تَ نْفِي خَبَثَ هَا وَيَ نْصَعُ طَيِّبُ هَا « .

.» إِنَّمَا الْمَدِينَةُ كَالْكِيرِ تَ نْفِي خَبَثَ هَا وَيَ نْصَعُ طَيِّبُ هَا « .

"Medina is als een blaasbalg (oven): het verdrijft zijn onzuiverheden en maakt zijn goede zuiver en helder." (overeengekomen door Muslim en Al-Bukhari). Aangezien de eed aan het kalifaat een eed is van gehoorzaamheid aan degene die het recht heeft om gehoorzaamd te worden onder de mensen met gezag, dan is het een contract gebaseerd op keuze en instemming, en dus is het niet correct door dwang; noch dwang op degene aan wie de eed wordt afgelegd, noch dwang op degenen die de eed afleggen vanwege de woorden van de Boodschapper ﷺ.

"Medina is like a pair of bellows (furnace): It expels its impurities and brightens and clears its good.” (agreed upon by Muslim and Al-Bukhari). As the pledge upon the Khilafah is a pledge upon obedience to the one who has the right to be obeyed from the people of authority, then it is a contract upon choice and consent, and so it is not correct by compulsion; neither compulsion on the one given the pledge nor compulsion upon those who are giving the pledge due to the words of the Messenger (pbuh).

. » إِنَّ اللَّهَ وَضَعَ عَنْ أُمَّتِي الْخَطَأَ وَالنِّسْ يَانَ وَمَا اسْ تُكْرِهُوا عَلَيْهِ « .

. » إِنَّ اللَّهَ وَضَعَ عَنْ أُمَّتِي الْخَطَأَ وَالنِّسْ يَانَ وَمَا اسْ تُكْرِهُوا عَلَيْهِ « .

“Allah heeft mijn natie (Ummati) vergeven voor fouten, vergetelheid en datgene waar zij toe gedwongen worden.” (gerapporteerd door Ibn Maja via Ibn ‘Abbas), en dit is algemeen van toepassing op elk contract, inclusief het contract van het kalifaat. Dienovereenkomstig is elk contract dat voortvloeit uit dwang nietig, aangezien het niet is aangegaan. Op dezelfde wijze als de andere contracten, wordt het kalifaat niet door dwang aangegaan.

“Allah has forgiven my nation (Ummati) for mistakes and forgetfulness, and what they are forced to do.” (reported by Ibn Maja through Ibn ‘Abbas), and this is general for every contract including the contract of the Khilafah. Accordingly, every contract that occurs due to compulsion is void, since it has not been contracted. In the same manner as the other contracts, the Khilafah is not contracted by compulsion.

Evenzo wordt het kalifaat niet voltooid zonder twee contracterende partijen, net als bij elk ander contract; dus zou iemand geen kalief zijn tenzij iemand hem tot het kalifaat benoemt, en indien iemand zichzelf als kalief benoemt zonder een eed van degenen via wie het kalifaat wordt aangegaan, dan zou hij geen kalief zijn tenzij zij hem de eed gaven met tevredenheid en instemming, in welk geval hij na deze eed kalief wordt; wat betreft de periode daarvoor, dan zou hij niet als zodanig worden beschouwd. Indien de mensen worden gedwongen de eed af te leggen, dan zou de persoon niet de kalief zijn na deze eed die onder dwang is afgenomen, en het kalifaat zou niet met hem worden aangegaan aangezien het een contract is dat niet onder dwang wordt aangegaan vanwege de woorden van de Boodschapper ﷺ.

Likewise, the Khilafah is not completed except with two contracting parties like any other contract; so, someone would not be a Khalifah unless someone appoints him to the Khilafah, and so if someone appoints themselves as Khalifah without a pledge from those whom the Khilafah is contracted through, he would not be a Khalifah unless they gave him the pledge with satisfaction and consent, in which case he becomes Khalifah after this pledge; as for before it then he would not be considered such. If the people are forced to give the pledge, the person would not be the Khalifah after this pledge which was taken by compulsion, and the Khilafah would not be contracted to him since it is a contract which is not contracted through compulsion due to the words of the Messenger (pbuh).

« إِنَّ اللَّهَ وَضَعَ عَنْ أُمَّتِي الْخَطَأَ وَالنِّسْيَانَ وَمَا اسْتُكْرِهُوا عَلَيْهِ ». “Allah heeft mijn natie (Ummati) vergeven voor fouten en vergeetachtigheid, en datgene waar zij toe gedwongen zijn.” En datgene wat vergeven is, wordt als nietig beschouwd.

. » إِنَّ اللَّهَ وَضَ عَ عَ نْ أُمَّ تِي الْخَطَأَ وَالنِّ سْ يَانَ وَمَا اسْ تُكْرِهُوا عَلَيْهِ « . “Allah has forgiven my nation (Ummati) for mistakes and forgetfulness, and what they are forced to do.” , and what has been forgiven is considered to be void.