De Staat heeft één uniek curriculum en er zijn geen andere curricula toegestaan om onderwezen te worden. Privéscholen zijn toegestaan zolang zij het curriculum van de Staat overnemen, zich baseren op het onderwijsbeleid van de Staat en het door de Staat gestelde doel van het onderwijs verwezenlijken, op voorwaarde dat zij geen vermenging tussen mannen en vrouwen toestaan, of het nu studenten of leraren betreft, en dat zij niet specifiek zijn voor een sekte, religie, stroming, ras of kleur.

The State’s has one unique curriculum and no other curriculums are allowed to be taught. Private schools are allowed as long as they adopt the State’s curriculum and establish themselves on the State’s educational policy and accomplish the goal of education set by the State, on condition they do not allow mixing between male and female, whether student or teacher, and they are not specific to a sect, religion, school of thought, race or colour.

Het opleggen van één enkel onderwijscurriculum aan de mensen is een toegestane kwestie, aangezien het behoort tot de toegestane zaken die aan de imam zijn overgelaten om aan de mensen op te leggen met een specifieke methode indien gekozen, wat ‘Uthman bin Affan (ra) deed toen hij de Quran kopieerde en naar de verschillende regio's van de Staat stuurde. Alle soorten kennis zijn toegestaan, en alle onderwijsmethoden zijn toegestaan, aangezien zij allemaal deel uitmaken van informatie.

To enforce a single education curriculum upon the people is a permitted issue, since it is from the permitted issues which have been left to the Imam to enforce upon the people with a particular style if chosen, which is what ‘Uthman bin Affan (ra) did when he copied the Quran and sent it to the different regions of the State. All types of knowledge are permitted, and the methods of teaching are all permitted, since they are all part of information.

Het organiseren van deze informatie, die wordt onderwezen of waarop het onderwijs is gebaseerd binnen een specifiek curriculum, is echter een methode om het onderwijs te systematiseren, vergelijkbaar met de methode om de departementen van de Staat te organiseren. Zo kan de imam een specifieke methode aannemen en de mensen daaraan laten voldoen, aangezien dit behoort tot de zaken die deel uitmaken van het besturen van de zaken, en gehoorzaamheid aan hem daarin daarom verplicht zou zijn.

However, organising this information which is taught or upon which teaching is carried out in a specific curriculum is a style to systemise the education, similar to the style to organise the departments of the State. So the Imam can adopt a specific style and make the people abide by it, since it is from the issues which are part of the governing of the affairs, and, therefore, obedience to him in it would be obligatory.

De Staat kan elk onderwijs verbieden dat wordt uitgevoerd op basis van alternatieve curricula, met het bewijs dat dit behoort tot de kwesties die aan de imam zijn overgelaten om volgens zijn mening en zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) mee om te gaan, en het is hem toegestaan om een specifieke methode te kiezen om dit uit te voeren. Indien hij een specifieke methode heeft besloten, is gehoorzaamheid aan hem verplicht, en het zou verboden zijn hem tegen te spreken, aangezien gehoorzaamheid aan hem wordt vermeld in de Koran:

The State can prohibit any teaching which is carried out upon alternative curricula with the evidence that it is from the issues that have been given to the Imam to deal with according to his opinion and Ijtihad, and it is permitted for him to select a particular style to undertake it. If he decided upon one particular style, obedience to him would be obligatory, and it would be forbidden to contradict him, since obedience to him is mentioned in the Quran:

“O jullie die geloven, gehoorzaam Allah (SWT) en gehoorzaam de Boodschapper ﷺ en degenen onder jullie die gezag hebben.” (TMQ 4:59), en vermeld in de woorden van de Profeet ﷺ:

“O you who have believed, obey Allah (swt) and obey the Messenger (pbuh) and those in authority among you.” (TMQ 4:59), and mentioned in the words of the Prophet :

.» وَمَنْ يُطِعْ الأَمِيرَ فَ قَدْ أَطَاعَنِي «.

.» وَمَنْ يُطِعْ الأَمِيرَ فَ قَدْ أَطَاعَنِي «.

“Wie de Ameer (leider) gehoorzaamt, gehoorzaamt mij” (overeengekomen op basis van de overlevering van Abu Hurayrah), en zijn woorden:

“Whoever obeys the Amir (leader) obeys me” (agreed upon from the narration of Abu Hurayrah), and his words:

. » اسْمَعُوا وَأَطِيعُوا وَإِنْ اسْتُ عْمِلَ عَلَيْكُمْ عَبْدٌ حَبَشِ ي كَأَنَّ رَأْسَهُ زَبِيبَة «.

. » اسْمَعُوا وَأَطِيعُوا وَإِنْ اسْتُ عْمِلَ عَلَيْكُمْ عَبْدٌ حَبَشِ ي كَأَنَّ رَأْسَهُ زَبِيبَة «.

“Hoor en gehoorzaam, zelfs als er een Ethiopische slaaf over jullie wordt gesteld wiens hoofd als een rozijn is” (overgeleverd door Al-Bukhari van Anas). Dit is slechts gehoorzaamheid aan hem in datgene waarover hij de vrijheid heeft gekregen om te handelen naar zijn eigen mening en zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad), en gehoorzaamheid aan hem in deze omstandigheid is gehoorzaamheid aan degenen met gezag. Wat betreft de regels van de sharia, zoals het aanbevolen, het toegestane, het verplichte en het verbodene, dan zou gehoorzaamheid aan hem in deze zaken, indien hij ze beveelt, gehoorzaamheid aan Allah (SWT) zijn en niet aan hem, vanwege het bewijs dat indien hij beveelt om een zonde te begaan, hij niet gehoorzaamd wordt. Er is overgeleverd van Nafi’ van Abdullah dat de Boodschapper ﷺ zei:

“Hear and obey even if an Abyssinian slave whose head is like a raisin is placed in authority over you” (reported by Al- Bukhari from Anas). This is only obedience to him in that which has been left for him to act in according to his opinion and Ijtihad, and obedience to him in this circumstance is obedience to the ones in authority. As for the Shari’ah rules such as the recommended, permitted, obligatory, and the forbidden, then obedience to him in these issues if he ordered them would be obedience to Allah (swt) and not to him, due to the evidence that if he ordered them to commit a sin he is not obeyed. It is reported from Nafi’ from Abdullah that the Messenger (pbuh) said:

. السَّمْعُ وَالطَّاعَةُ عَلَى الْمَرْءِ الْمُسْلِمِ فِيمَا أَحَبَّ وَكَرِهَ مَا لَمْ ي ؤُْمَرْ بِمَعْصِيَةٍ، فَإِذَا « » أُمِرَ بِمَعْصِيَةٍ فَلاَ سَمْعَ وَلاَ طَاعَة .

. السَّمْعُ وَالطَّاعَةُ عَلَى الْمَرْءِ الْمُسْلِمِ فِيمَا أَحَبَّ وَكَرِهَ مَا لَمْ ي ؤُْمَرْ بِمَعْصِيَةٍ، فَإِذَا « » أُمِرَ بِمَعْصِيَةٍ فَلاَ سَمْعَ وَلاَ طَاعَة .

“Luisteren en gehoorzaamheid zijn verplicht voor een moslim, of hij het nu leuk vindt of niet, zolang hij niet wordt bevolen tot ongehoorzaamheid (aan Allah (SWT)). Als hij wordt bevolen tot ongehoorzaamheid (aan Allah (SWT)), dan is er geen plicht tot luisteren en gehoorzaamheid (aan hem).” (overgeleverd door Al-Bukhari). En Ahmad rapporteerde met een authentieke keten van ‘Imran b. Husayn:

“Listening and Obedience are binding on a Muslim whether he likes or dislikes, so long as he is not commanded for disobedience (to Allah (swt)). If he is commanded to disobedience (to Allah (swt)), no listening and disobedience are binding (on him).” (reported by Al-Bukhari). And Ahmad reported with an authentic chain from ‘Imran b. Husayn:

.» لا طَاعَةَ لِمَخْلُوقٍ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ تَ بَارَكَ وَتَ عَالَى «.

.» لا طَاعَةَ لِمَخْلُوقٍ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ تَ بَارَكَ وَتَ عَالَى «.

“Er is geen gehoorzaamheid aan geschapen wezens wanneer er wordt gevraagd tot ongehoorzaamheid aan Allah (SWT), de Verhevene en de Verheven.” Daarom liggen zijn rechten in het besturen van de zaken in datgene wat aan zijn mening en zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) is overgelaten, en de gehoorzaamheid aan zijn bevel door degenen aan wie het is bevolen, ligt in deze kwesties. Dus als hij toegestane zaken bestuurde op een bepaalde basis, zoals het opstellen van een specifiek curriculum dat vervolgens werd bevolen te worden geïmplementeerd en waarbij elke afwijking werd verboden, dan zou gehoorzaamheid aan hem verplicht zijn.

“No obedience to created people when asking for disobedience to Allah (swt) the glorified and exalted.”. Therefore, his rights in governing the affairs are in what has been left to his opinion and Ijtihad, and the obedience to his order by those who were ordered by it is in these issues. So if he governed permitted issues upon a particular basis, such as drafting a specific curriculum which was then ordered to be implemented and for any difference to be prohibited, consequently obedience to him would be obligatory.

Dit is met betrekking tot het feit dat de Staat één uniek onderwijscurriculum heeft.

This is with respect to the fact that the State has one unique education curriculum.

Wat betreft de kwestie van particuliere scholen: de Boodschapper ﷺ stuurde leraren naar mensen om hen de Islam te onderwijzen, en stond de moslims toe om anderen te onderwijzen, wat aangeeft dat iedere persoon kan onderwijzen wie hij wenst, hetzij tegen betaling of gratis, en dat hij is toegestaan een school te openen. Echter, net als bij de rest van de individuele vakken, is hij verplicht het staatscurriculum te volgen, met andere woorden, het curriculum dat de kalief heeft bevolen, vanwege het eerder genoemde bewijs met betrekking tot gehoorzaamheid aan wat de imam bevolen heeft.

As for the issue of private schools, the Messenger (pbuh) used to send teachers to people in order to teach them Islam, and would permit the Muslims to teach other, which indicates that every person can teach whoever he wishes, whether for a fee or for free, and he is permitted to open a school. However, like the rest of the individual subjects, he is compelled to follow the State curriculum, in other words, the curriculum that the Khalifah ordered, due to the evidence that was aforementioned regarding obedience to whatever the Imam ordered.

Als er wordt gevraagd hoe de beschermde niet-moslim (Dhimmi) hun kinderen hun religie kan onderwijzen als de particuliere scholen in overeenstemming moeten zijn met het leerplan van de Islamitische Staat – dan is het antwoord dat het hen niet verboden is om hun religie en rituelen te onderwijzen in hun huizen en gebedshuizen, of met andere woorden, op plaatsen die buiten het publieke leven vallen, zoals scholen, aangezien dit gebaseerd is op de regelgeving die de Staat vaststelt. De beschermde niet-moslim (Dhimmi) leerden hun rituelen in hun kerken en hun kerken waren aanwezig op de tijd van de Boodschapper ﷺ en de rechtvaardige kaliefen. Al-Bukhari rapporteerde van Abu Hurayrah, die zei:

If it is asked how can the Dhimmi teach their children their religion if the private schools have to be in agreement with the syllabus of the Islamic State – then the answer is that they are not prohibited from teaching their religion and rituals in their houses and places of religious worship, or in other words, in places other than the public life such as the schools since this proceeds upon the governance that the State lays down. The Dhimmi used to learn their rituals in their churches and their churches were present at the time of the Messenger (pbuh) and the righteous Khulafaa’. Al-Bukhari reported from Abu Hurayrah who said:

. فَ قَالَ: انْطَلِقُوا إِلَى بَ يْ نَمَا نَحْنُ فِي الْمَسْجِدِ إِذْ خَرَجَ عَلَيْ نَا رَسُولُ اللَّهِ « فَ نَادَاهُمْ: يَا مَعْشَرَ يَ هُودَ، يَ هُودَ، فَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى جِئْ نَا بَ يْتَ الْمِدْ رَاسِ، فَ قَامَ النَّبِيُّ »... أَسْلِمُوا تَسْلَمُوا .

. فَ قَالَ: انْطَلِقُوا إِلَى بَ يْ نَمَا نَحْنُ فِي الْمَسْجِدِ إِذْ خَرَجَ عَلَيْ نَا رَسُولُ اللَّهِ « فَ نَادَاهُمْ: يَا مَعْشَرَ يَ هُودَ، يَ هُودَ، فَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى جِئْ نَا بَ يْتَ الْمِدْ رَاسِ، فَ قَامَ النَّبِيُّ »... أَسْلِمُوا تَسْلَمُوا .

“Terwijl hij in de moskee was, kwam de Boodschapper ﷺ naar ons toe en zei: ga naar de Joden, en dus gingen wij met hem mee totdat we bij het huis van Midras kwamen. Hij stond op en sprak hen toe: 'O verzameling Joden! Omarm de Islam en jullie zullen veilig zijn' …” en Midras is de plaats van hun aanbidding waar zij de Torah lazen en waar zij ook samenkwamen voor gebeden tijdens hun religieuze feestdagen. In het woordenboek Al-Muhit wordt vermeld: “Al-midras: de plaats waar de Koran wordt gelezen, en daaruit is de madras van de Joden”, met andere woorden, waar de Joden hun Torah lazen. In Lisan Al-‘Arab wordt vermeld: “Fuhr van de Joden: de plaats van hun madras waarin zij samenkwamen tijdens hun religieuze feestdagen om daar te bidden”. Met andere woorden, in de tijd van de Boodschapper ﷺ was het hen niet verboden om hun religie te leren in hun kerken en synagogen. Dit hield stand gedurende de tijd van de rechtvaardige Khulafaa’: het wordt overgeleverd door ‘Abd al-Razzaq in zijn Musannaf van ‘Ali b. Abi Talib (vrede zij met hem): “hij zag een volk met hun kleding laag hangend en zei daarom: alsof zij Joden waren die hun Fuhr verlieten. Wij vroegen ‘Abd Al-Razzaq wat hun Fuhr is? Hij zei hun synagoge”. Met andere woorden, ‘Ali (vrede zij met hem) beschreef degenen die baden met hun kleding laag hangend als zijnde als Joden die hun synagogen verlieten nadat zij hun aanbidding binnen hadden voltooid. Met andere woorden, – de beschermde niet-moslims (Dhimmi) beoefenden hun religies en voerden hun rituelen van aanbidding uit in hun kerken en synagogen, of in de plaatsen die daarmee verbonden waren, en zij hadden geen specifieke scholen volgens de bekende betekenis.

“While at the mosque, the Messenger (pbuh) came out to us and said: go to the Jews,and so we went with him until we went to the house of Midras. He stood up and addressed them, "O assembly of Jews! Embrace Islam and you will be safe" …” and Midras is the place of their worship which they used to read the Torah and in which they would also gather for prayers on their religious festivals. It is mentioned in the Al-Muhit dictionary: “Al-midras: the place which the Quran is read, and from it is the madras of the Jews”, in other words, where the Jews would read their Torah. In Lisan Al-‘Arab it mentions: “Fuhr of the Jews: the place of their madras which they would gather in on their religious festivals to pray there”. In other words, at the time of the Messenger (pbuh) they were not prohibited from learning their religion in their churches and synagogues. This continued throughout the time of the righteous Khulafaa’: it is reported by ‘Abd alRazzaq in his Musannaf from ‘Ali b. Abi Talib (ra): “he saw a people with their clothes hanging low and so he said: As though they were Jews leaving their Fuhr. We asked ‘Abd Al-Razzaq what is their Fuhr? He said their synagogue”. In other words, ‘Ali (ra) described those who prayed with their clothes hanging low as being like Jews who left their synagogues after finishing their worship inside. In other words, – the Dhimmis used to practice their religions and do their rituals of worship in their churches and synagogues, or in the places connected to them, and they did not have specific schools according to the known meaning.

Wat betreft het bewijs voor het verbod op gemengd onderwijs in particuliere scholen, op dezelfde wijze als het verboden is in de scholen van de Staat:

As for the evidence to prohibit mixing in private schools, in the same way that it is prohibited in the schools of the State:

- Al-Bukhari rapporteerde van Abu Sa’id Al-Khudri, die zei:

- Al-Bukhari reported from Abu Sa’id Al-Khudri who said:

. غَلَبَ نَا عَلَيْكَ الرِّجَالُ فَاجْعَلْ لَنَا ي وَْمًا مِنْ نَ فْسِكَ، :قَالَتْ النِّسَاءُ لِلنَّبِيِّ « فَ وَعَدَهُنَّ ي وَْمًا لَقِيَ هُنَّ فِيهِ، فَ وَعَظَهُنَّ وَأَمَرَهُنَّ، فَكَانَ فِيمَا قَالَ لَهُنَّ : مَا مِنْكُنَّ امْرَأَةٌ تُ قَدِّمُ » ثَلاثَةً مِنْ وَلَدِهَا إِلا كَانَ لَهَا حِجَابًا مِنْ النَّارِ، فَ قَالَتْ امْرَأَةٌ: وَاثْ نَتَ يْنِ؟ فَ قَالَ: وَاثْ نَتَ يْنِ .

. غَلَبَ نَا عَلَيْكَ الرِّجَالُ فَاجْعَلْ لَنَا ي وَْمًا مِنْ نَ فْسِكَ، :قَالَتْ النِّسَاءُ لِلنَّبِيِّ « فَ وَعَدَهُنَّ ي وَْمًا لَقِيَ هُنَّ فِيهِ، فَ وَعَظَهُنَّ وَأَمَرَهُنَّ، فَكَانَ فِيمَا قَالَ لَهُنَّ : مَا مِنْكُنَّ امْرَأَةٌ تُ قَدِّمُ » ثَلاثَةً مِنْ وَلَدِهَا إِلا كَانَ لَهَا حِجَابًا مِنْ النَّارِ، فَ قَالَتْ امْرَأَةٌ: وَاثْ نَتَ يْنِ؟ فَ قَالَ: وَاثْ نَتَ يْنِ .

“Sommige vrouwen vroegen de Profeet ﷺ om een vaste dag voor hen vast te stellen, aangezien de mannen al zijn tijd in beslag namen. Hierop beloofde hij hen één dag voor religieuze lessen en geboden. Tijdens een dergelijke les zei de Profeet ﷺ: "Een vrouw wiens drie kinderen sterven, zal door hen worden beschermd tegen het Vuur van de Hel." Daarop vroeg een vrouw: "Wat als er slechts twee sterven?" Hij antwoordde: "Zelfs twee (zullen haar beschermen tegen het Vuur van de Hel)." Met andere woorden, het onderricht van de vrouwen werd gescheiden van dat van de mannen, en het werd niet gemengd. Het gebed werd ook in aparte rijen uitgevoerd, en wanneer zij de moskee verlieten, vertrokken zij niet gezamenlijk om zo vermenging te voorkomen; in plaats daarvan wachtten de Boodschapper ﷺ en de metgezellen die hadden gebeden totdat de vrouwen vertrokken waren, en pas daarna vertrokken zij.

“Some women requested the Prophet to fix a day for them as the men were taking all his time. On that he promised them one day for religious lessons and commandments. Once during such a lesson the Prophet said, "A woman whose three children die will be shielded by them from the Hell fire." On that a woman asked, "If only two die?" He replied, "Even two (will shield her from the Hell-fire).” In other words, the teaching of the women was separated from that of the men, and it was not mixed. The prayer was also done in separate rows, and when they left the mosque they would not leave together thus mixing, rather the Messenger (pbuh) and the companions who had prayed would wait until the women left and then they would leave.

- Al-Bukhari rapporteerde van Umm Salamah:

- Al-Bukhari reported from Umm Salamah:

. كانَ إِذَا سَلَّمَ يَمْكُثُ فِي مَكَانِهِ يَسِيراً، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ: فَ ن رَى، أَنَّ النَّبِيَّ « كَانَ يُسَلِّمُ، « : وفي رواية عنده أيضاً قالت .» وَاللهُ أَعْلَمُ، لِكَيْ يَ نْ فُذَ مَنْ يَ نْصَرِفُ مِنْ النِّسَاءِ »فَ يَ نْصَرِفُ النِّسَاءُ فَ يَدْخُلْنَ ب يُُوتَ هُنَّ مِنْ قَ بْلِ أَنْ يَ نْصَرِفَ رَسُولُ اللَّهِ .

. كانَ إِذَا سَلَّمَ يَمْكُثُ فِي مَكَانِهِ يَسِيراً، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ: فَ ن رَى، أَنَّ النَّبِيَّ « كَانَ يُسَلِّمُ، « : وفي رواية عنده أيضاً قالت .» وَاللهُ أَعْلَمُ، لِكَيْ يَ نْ فُذَ مَنْ يَ نْصَرِفُ مِنْ النِّسَاءِ »فَ يَ نْصَرِفُ النِّسَاءُ فَ يَدْخُلْنَ ب يُُوتَ هُنَّ مِنْ قَ بْلِ أَنْ يَ نْصَرِفَ رَسُولُ اللَّهِ .

“De Profeet ﷺ bleef na het voltooien van het gebed met de Taslim een tijdje op zijn plaats.” Ibn Shihab zei: “Ik denk (en Allah (SWT) weet het beter), dat hij wachtte tot de vrouwen die hadden gebeden vertrokken waren”, en in een andere overlevering: “Wanneer de Profeet ﷺ het gebed met de Taslim had voltooid, vertrokken de vrouwen en gingen zij hun huizen binnen voordat de Boodschapper van Allah (SWT) ﷺ vertrok.” En daarom mag onderricht niet gemengd worden.

“The Prophet after finishing the prayer with Taslim used to stay at his place for a while." Ibn Shihab said, "I think (and Allah (swt) knows better), that he used to wait for the departure of the women who had prayed”, and in another report: “When the Prophet finished the prayer with Taslim, the women would depart and enter their houses before Allah (swt)'s Messenger (pbuh) departed.” And, therefore, teaching must not be mixed.

Wat betreft de kwestie dat de particuliere scholen niet specifiek mogen zijn voor een sekte, religie, stroming, ras of kleur – dit komt doordat scholen die op deze basis zijn opgericht, gevolgen hebben voor de eenheid van de Staat en zich richten op punten van verschil, vooral omdat scholen een belangrijke rol spelen bij het vormen van de mentaliteit en de dispositie van de leerlingen. Aan het einde van de ‘Uthmani Khilafah waren dergelijke scholen een destructief element in het lichaam van de Staat. Daarom zijn deze scholen verboden vanwege de schade die zij aanrichten en omdat zij leiden tot het verboden (Haram); met andere woorden, het bewijs is de regel van schade en de regel die stelt dat: "De middelen tot iets dat verboden (Haram) is, zijn eveneens verboden".

As for the issue of the private schools not being specific to a sect, religion, school of thought, race or colour – this is because schools established on this basis lead to effects upon the unity of the State and focus upon points of difference, especially since schools play an important role in building the mentality and disposition of the students. At the end of the ‘Uthmani Khilafah such schools were a destructive element in the body of the State. Therefore, these schools are prohibited due to what damage they produce and that they lead to the Haram, in other words, the evidence is the rule of harm and the rule that states that: "The means to something forbidden is also forbidden".

Dit staat los van de oproep die in de Koran en de profetische traditie (Sunnah) te vinden is om andere mensen te leren kennen en tribalisme te verwerpen, en om niet te differentiëren op basis van ras of kleur. Allah (SWT) zegt:

This is apart from the call that is found in the Quran and the Sunnah to know other people and to discard tribalism, and not to differentiate on the basis of race or colour. Allah (swt) says:

“O mensachtigen, voorwaar Wij hebben jullie geschapen uit een man en een vrouw en hebben jullie tot volkeren en stammen gemaakt, opdat jullie elkaar zouden kennen. Voorwaar, de meest edele van jullie in het aangezicht van Allah (SWT) is de meest godvruchtige van jullie. Voorwaar, Allah (SWT) is Alwetend en Aldoorgrondend.” (TMQ 49:13). En de Boodschapper ﷺ zei in een overlevering gerapporteerd door Muslim van Abu Hurayrah:

“O mankind, indeed We have created you from male and female and made you peoples and tribes that you may know one another. Indeed, the most noble of you in the sight of Allah (swt) is the most righteous of you. Indeed, Allah (swt) is Knowing and Acquainted.” (TMQ 49:13). And the Messenger (pbuh) said in a narration reported by Muslim from Abu Hurayrah:

. مَنْ خَرَجَ مِنْ الطَّاعَةِ وَفَارَقَ الْجَمَاعَةَ فَمَاتَ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً، وَمَنْ قَاتَلَ « » تَحْتَ رَايَةٍ عِمِّيَّةٍ ي غَْضَبُ لِعَصَبَةٍ أَوْ يَدْعُو إِلَى عَصَبَةٍ أَوْ يَ نْصُرُ عَصَبَةً فَ قُتِلَ فَقِتْ لَةٌ جَاهِلِ يَّة.

. مَنْ خَرَجَ مِنْ الطَّاعَةِ وَفَارَقَ الْجَمَاعَةَ فَمَاتَ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً، وَمَنْ قَاتَلَ « » تَحْتَ رَايَةٍ عِمِّيَّةٍ ي غَْضَبُ لِعَصَبَةٍ أَوْ يَدْعُو إِلَى عَصَبَةٍ أَوْ يَ نْصُرُ عَصَبَةً فَ قُتِلَ فَقِتْ لَةٌ جَاهِلِ يَّة.

“Degene die de gehoorzaamheid (aan de leider (Ameer)) heeft ontsprongen en zich heeft afgescheiden van de hoofdgroep van de moslims – indien hij in die staat sterft – zou sterven met de dood van iemand die toebehoort aan de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah). Degene die vecht onder de banier van een volk dat blind is (voor de zaak waarvoor zij vechten, d.w.z. zij weten niet of hun zaak rechtvaardig is of niet), die wordt aangewakkerd door famil trots, (mensen) oproept om te vechten voor hun familie-eer, en zijn verwanten steunt (d.w.z. niet vecht voor de zaak van Allah (SWT) maar omwille van deze familie of stam) – indien hij (in deze strijd) wordt gedood, sterft hij als iemand die toebehoort aan de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah).” En het is overgeleverd door Ahmad met een keten van Abu Nadrah, die door Al-Zayn is geauthenticeerd: Iemand die de preek van de Boodschapper van Allah ﷺ in het midden van de dagen van Tashriq hoorde, vertelde mij dat hij zei: O mensen – jullie Heer is één, en jullie vader is één, er is geen voorkeur voor een Arabier boven een niet-Arabier, noch een niet-Arabier boven een Arabier, noch voor de rode boven de zwarte, noch de zwarte boven de rode, behalve in godsvrucht (Taqwa). Heb ik niet overgebracht? Zij zeiden: De Boodschapper van Allah ﷺ heeft overgebracht.” Dit zijn alle bewijzen voor het artikel.

“One who defected from obedience (to the Amir) and separated from the main body of the Muslims-if he died in that state-would die the death of one belonging to the days of Jahiliyya. One who fights under the banner of a people who ate blind (to the cause for which they are fighting. i. e. do not know whether their cause is just or otherwise), who gets flared up with family pride, calls, (people) to fight for their. family honour, and supports his kith and kin (i.e. fights not for the cause of Allah (swt) but for the sake of this family or tribe) -if he is killed (in this fight), he dies as one belonging to the days of Jahiliyya”. And it is reported by Ahmad with a chain from Abu Nadrah authenticated by Al-Zayn: Someone who heard the sermon of the Messenger of Allah (pbuh) in the middle of the days of Tashriq told me that he said: O people – your Lord is one, and your father is one, there is no preference for an Arab over a non-Arab, nor a non-Arab over an Arab, nor for the red over the black, nor the black over the red, except in Taqwa (piety). Have I not conveyed? They said: The Messenger of Allah (pbuh) has conveyed.” These are all the evidences for the article.