De rechtspraak van de Onrechtvaardigheidswetten (Madhalim) wordt niet beperkt door een zitting van de rechtbank, het verzoek van de verweerder of de aanwezigheid van de eiser. Zij heeft de autoriteit om elk geval van onrechtvaardigheid te onderzoeken, zelfs als er geen eiser is.

The judiciary of the Injustice Acts (Madhalim) is not restricted by a court session or the request of the defendant or the presence of the plaintiff. It has the authority to look into any case of injustice even if there is no plaintiff.

Het bewijs hiervoor is het bewijs dat de voorwaarden voor een correcte zitting om een zaak te onderzoeken niet van toepassing zijn op de Rechtbank van Onrecht (Madhalim) vanwege de afwezigheid van een eiser, aangezien de aanwezigheid van een eiser geen vereiste is, omdat de rechtbank het onrecht (Madhlamah) zal onderzoeken zelfs als er geen eiser is. Ook het gebrek aan noodzaak voor de aanwezigheid van de verweerder, omdat de rechtbank de zaak onderzoekt zonder de aanwezigheid van de verweerder te vereisen, aangezien zij nauwlettend kijkt naar het onrecht (Madhlamah) en de verweerder. Daarom is het bewijs dat de rechtbankzitting een voorwaarde maakt — zijnde de woorden van de Boodschapper ﷺ.

Its proof is the evidence which confirms the conditions for the correct session to look into a case does not apply to the Court of Injustices (Madhalim) due to the absence of a plaintiff, since there is no requirement for the presence of a plaintiff, as it will look into the injustice (Madhlamah) even if no one was a plaintiff. Also, the lack of necessity for the defendant to be present, because the court looks into the case without requiring the defendant to be present since it is looking closely at the injustice (Madhlamah) and the defendant. Therefore, the evidence which makes the court session a condition - which is the words of the Messenger (pbuh).

.» أَنَّ الْخَصْمَ يْنِ يَ قْعُدَانِ بَ يْنَ يَدَيِ الْحَكَمِ « .

.» أَنَّ الْخَصْمَ يْنِ يَ قْعُدَانِ بَ يْنَ يَدَيِ الْحَكَمِ « .

“De twee procespartijen zitten voor de rechter (tussen zijn handen).” overgeleverd door Ahmad en Abu Dawud van ‘Abd Allah Bin Al-Zubayr, en.

“The two litigants sit in front of the judge (between his hands).” reported by Ahmad and Abu Dawud from ‘Abd Allah Bin Al-Zubayr, and.

.» إِذَا جَلَسَ إِلَيْكَ الْخَصْمَانِ « .

.» إِذَا جَلَسَ إِلَيْكَ الْخَصْمَانِ « .

“wanneer de twee procespartijen voor u zitten”, overgeleverd door Ahmad van Ali (ra) - is niet van toepassing. Op basis daarvan kan de Rechtbank van Onrechtvaardigheid (Madhalim) het onrecht (Madhlamah) onderzoeken simpelweg omdat het zich voordoet, zonder enige beperking, noch wat betreft locatie, tijd, noch zitting, of iets anders.

“when the two litigants sit in front of you” reported by Ahmad from Ali (ra) - does not apply. Based upon that, the Court of Injustices (Madhalim) can look into the injustice (Madhlamah) simply due to it arising, without any restraint at all, neither due to location, time, nor court session, or anything else.

Echter, vanwege de positie van dit hof, vanuit het perspectief van zijn bevoegdheden, werd het omringd door zaken die het een indrukwekkend en groots beeld gaven. In de tijd van de Sultans in Egypte en Ash-Sham werd de zitting van de Sultan, waarbij de onrechtvaardigheden (Madhalim) werden onderzocht, de “Huis van Rechtvaardigheid” genoemd, en een van zijn afgevaardigden zou de sessie leiden in aanwezigheid van rechters en juristen. Al-Maqrizi vermeldde in zijn boek getiteld “Al-Suluk Ila Ma’rifat Duwal Al-Muluk” (De Weg naar de Kennis van de Staten van de Koningen), dat de Sultan Al-Malik Al-Salih Ayyub plaatsvervangers aanstelde om namens hem in het Huis van Rechtvaardigheid te handelen. Zij kwamen daar bijeen om de onrechtvaardigheden (Madhalim) weg te nemen, waarbij getuigen, rechters en juristen allen aanwezig waren. Het is niet schadelijk om het Hof van Onrechtvaardigheden (Madhalim) een prachtig gebouw te maken, want dit zou behoren tot de toegestane zaken, vooral als dit de macht van de rechtvaardigheid weerspiegelde.

However, due to the position of this court, from the angle of its powers, it used to be surrounded by what gave it an imposing and great image. In the time of the Sultans in Egypt and Ash-Sham the sitting of the Sultan during which the injustices (Madhalim) were looked into was called “The House of Justice”, and one of his delegates would undertake the session with judges and jurists present. Al-Maqrizi mentioned in his book entitled “Al-Suluk Ila Ma’rifat Duwal Al-Muluk” (The Way to Know the States of the Kings), that the Sultan Al-Malik Al-Salih Ayyub appointed deputies to act on his behalf in the House of Justice. They used to sit there to remove the injustices (Madhalim), and there would be witnesses, judges and jurists all present. There is no harm in making the Court of Injustices (Madhalim) a splendid building, for this would be from the permitted issues, especially if this reflected the might of justice.