Het is een vrouw niet toegestaan om alleen te zijn met een niet-Mahram. Het is haar niet toegestaan om haar versieringen (Tabarruj) en de ‘Awrah te tonen voor vreemde mannen.

It is not permitted for a woman to be alone with a non- Mahram. It is not permitted for her to reveal the adornments (Tabarruj) and the ‘Awrah in front of foreign men.

Dit artikel legt drie kwesties uit:

This article explains three issues:

Ten eerste – het verbod op Khulwah (alleen zijn in een besloten ruimte met een niet-Mahram). Het bewijs zijn de woorden van de Boodschapper ﷺ.

Firstly – the prohibition of Khulwah (to be alone in a private space with a non-Mahram). The evidence is the words of the Messenger (saw).

. » وَلاَ يَخْلُوَنَّ رَجُلٌ بِامْرَأَةٍ، فَإِنَّ ثَالِثَ هُمَا الشَّ يْطَانُ « .

. » وَلاَ يَخْلُوَنَّ رَجُلٌ بِامْرَأَةٍ، فَإِنَّ ثَالِثَ هُمَا الشَّ يْطَانُ « .

“Een man zou niet in khulwah met een vrouw moeten zijn, aangezien de derde van hen de duivel is”, overgeleverd door Ahmad met een authentieke keten van Umar (ra). En zijn woorden.

“A man should not be in khulwah with a woman, since the third of them is the devil”, reported by Ahmad with an authentic chain from Umar (ra). And his words.

.» لاَ يَخْلُوَنَّ رَجُلٌ بِامْرَأَةٍ إِلاَّ وَمَعَهَا ذُو مَحْرَمٍ «.

.» لاَ يَخْلُوَنَّ رَجُلٌ بِامْرَأَةٍ إِلاَّ وَمَعَهَا ذُو مَحْرَمٍ «.

“Een man is niet alleen met een vrouw, want de derde van hen is Ash-Shaitan” (overgeleverd door Muslim).

“A man is not alone with a woman but the third of them is Ash- Shaitan” (reported by Muslim).

Ten tweede – het verbod op het openlijk tonen van versieringen (Tabarruj), of alles wat de aandacht trekt. De bewijzen zijn Zijn (SWT) woorden.

Secondly – prohibition of open display of adornments (Tabarruj), or anything which attracts attention. The evidences are His (swt) words.

“[maar] geen sieraad tonen.” (TMQ 24:60) en Zijn (SWT) woorden.

“[but] not displaying adornment.” (TMQ 24:60) and His (swt) words.

“En laat hen niet met hun voeten stampen om datgene wat zij van hun sieraad verbergen bekend te maken.” (TMQ 24:31). Dit is een verbod op een van de handelingen van Tabarruj, en Tabarruj betekent taalkundig het onthullen van de versiering. In het woordenboek Al-Muhit wordt vermeld: “zij deed Tabarruj – zij toonde haar schoonheid aan de mannen”, wat ook de betekenis ervan volgens de sharia is. Tabarruj is dus anders dan versiering, omdat versiering het ene is, terwijl het onthullen van die versiering iets anders is; het is voor haar mogelijk om versierd te zijn zonder Tabarruj te doen, indien haar versiering normaal was en niet van een type dat de aandacht trekt. Daarom is de betekenis van het verbod op Tabarruj niet het absolute verbod op versiering, aangezien Tabarruj het onthullen van de schoonheid en de aantrekkingskracht aan vreemde mannen is; er wordt gezegd dat de vrouw Tabarruj deed, zij onthulde haar schoonheid en aantrekkingskracht aan vreemde mannen. Wat deze teksten die de handelingen van Tabarruj verbieden ook ondersteunt, is dat bij onderzoek duidelijk wordt dat zij enkel het onthullen van versiering en aantrekkingskracht verbieden, en dat het algemene verbod op versiering niet iets is dat uit hen wordt begrepen. Dus de woorden van Allah (SWT).

“And let them not stamp their feet to make known what they conceal of their adornment.” (TMQ 24:31). This is a prohibition of one of the actions of Tabbaruj, and Tabarruj linguistically means to reveal the beautification. It is mentioned in Al-Muhit dictionary “she did Tabarruj – she displayed her beauty to the men”, which is also the Shari’ah meaning for it. So Tabarruj is different from beautification, because beautification is one thing whereas revealing that beautification is something else; it is possible for her to be beautified and not doing Tabarruj if her beautification was normal and not of the type to attract attention. Therefore, the meaning of prohibiting Tabarruj is not the absolute prohibition of beautification, since Tabarruj is the revealing of the beauty and charms to the foreign men; it is said the woman did Tabarruj, she revealed her beauty and charms to foreign men. Also supporting these texts that prohibited the actions of Tabarruj, is that with investigation it becomes apparent that they only prohibit the revealing of beautification and charms, and the prohibition of beautification generally is not something which is understood from them. So the words of Allah (swt).

“En laat hen niet met hun voeten stampen om datgene wat zij van hun sieraad verbergen bekend te maken (TMQ 24:31)” verbiedt duidelijk het onthullen van de versiering, aangezien Hij (SWT) zei.

“And let them not stamp their feet to make known what they conceal of their adornment (TMQ 24:31) is plainly prohibiting the revealing of the beautification, since He (swt) said.

“Om datgene wat zij van hun sieraad verbergen, bekend te maken.” Het is overgeleverd van Abu Musa Al-Ash‘ari, die zei.

“To make known what they conceal of their adornment.”. It is narrated from Abu Musa Al-Ash‘ari who said.

. » أَيُّمَا امْرَأَةٍ اسْ تَ عْطَرَتْ فَمَرَّتْ عَلَى قَ وْمٍ لِيَجِدُوا مِنْ رِيحِهَا فَهِيَ زَانِيَة « .

. » أَيُّمَا امْرَأَةٍ اسْ تَ عْطَرَتْ فَمَرَّتْ عَلَى قَ وْمٍ لِيَجِدُوا مِنْ رِيحِهَا فَهِيَ زَانِيَة « .

De Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Elke vrouw die parfum aanbrengt en vervolgens langs mensen loopt zodat zij haar geur kunnen ruiken, dan is zij een overspelige”, met andere woorden, zij is als een overspelige, overgeleverd door Al-Nasa’i en Al-Hakim die het als authentiek hebben beschouwd. Deze overlevering verbiedt tevens de handeling van Tabarruj, en dat is duidelijk uit zijn woorden.

“The Messenger of Allah (saw) said “Any woman who puts on perfume then passes by people so that they can smell her fragrance then she is an adulteress”, in other words, is like a fornicator, reported by Al-Nasa’i and Al-Hakim who authenticated it. This narration is also prohibiting an action of Tabarruj, and it is clear from his words.

. » اسْ تَ عْطَرَتْ فَمَرَّتْ عَلَى قَ وْمٍ لِيَجِدُوا مِنْ رِيحِهَا « .

. » اسْ تَ عْطَرَتْ فَمَرَّتْ عَلَى قَ وْمٍ لِيَجِدُوا مِنْ رِيحِهَا « .

“die parfum aanbrengt en vervolgens langs mensen loopt, zodat zij haar geur kunnen ruiken”, dat dit een verbod is op het onthullen van schoonheid, met andere woorden, het aanbrengen van parfum zodat mannen het kunnen ruiken. Het is overgeleverd door Abu Hurayrah dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei,

“who puts on perfume then passes by people so that they can smell her fragrance” that it is a prohibition of revealing the beautification, in other words, the putting on of perfume so that men could smell her. It is narrated by Abu Hurayrah that the Messenger of Allah (saw) said,

. صِنْ فَانِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ لَمْ أَرَهُمَا: قَ وْمٌ مَعَهُمْ سِيَاطٌ كَأَذْنَابِ الْبَ قَرِ يَضْرِبُونَ بِهَا « ال نَّاسَ، وَنِسَاءٌ كَاسِيَاتٌ عَارِيَاتٌ مُمِيلاَتٌ مَائِلاتٌ رُءُوسُهُنَّ كَأَسْنِمَةِ الْبُخْتِ الْمَائِلَةِ، لاَ » يَدْخُلْنَ الْجَنَّةَ وَلا يَجِدْنَ رِيحَهَا، وَإِنَّ رِيحَهَا لَ يُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ كَذَا وَكَذَا.

. صِنْ فَانِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ لَمْ أَرَهُمَا: قَ وْمٌ مَعَهُمْ سِيَاطٌ كَأَذْنَابِ الْبَ قَرِ يَضْرِبُونَ بِهَا « ال نَّاسَ، وَنِسَاءٌ كَاسِيَاتٌ عَارِيَاتٌ مُمِيلاَتٌ مَائِلاتٌ رُءُوسُهُنَّ كَأَسْنِمَةِ الْبُخْتِ الْمَائِلَةِ، لاَ » يَدْخُلْنَ الْجَنَّةَ وَلا يَجِدْنَ رِيحَهَا، وَإِنَّ رِيحَهَا لَ يُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ كَذَا وَكَذَا.

“De Boodschapper van Allah ﷺ zei: ‘Er zijn twee soorten mensen van de Hel die ik niet heb gezien: mensen die zwepen bij zich hebben die lijken op de staarten van een os en waarmee zij mensen slaan, en de vrouwen die gekleed zijn maar naakt lijken, die (naar het kwade) geneigd zijn en hun echtgenoten daartoe geneigd maken. Hun hoofden zullen lijken op de bulten van de bukht-kameel die naar één zijde hellen. Zij zullen het Paradijs niet betreden en zij zullen de geur ervan niet ruiken, terwijl de geur ervan van een dergelijke en dergelijke afstand geroken zou worden.’ (overgeleverd door Muslim); dit behoort dus ook tot de daden van Tabarruj. Het is duidelijk uit zijn woorden ‘gekleed maar lijken naakt’ dat dit het onthullen van versieringen betekent. Zijn woorden ‘geneigd (tot het kwade) en maken mannen daartoe geneigd’ spreken over bewegingen die de aandacht van mannen trekken. En de woorden ‘Hun hoofden zullen lijken op de bulten van de bukht-kameel die naar één zijde hellen’ spreken over het onthullen van de versiering die aan hun haar is aangebracht, met andere woorden, het behandelen en opstapelen ervan rond een tulband of hoofddoek of iets dergelijks totdat het als de bult van een kameel werd. En de ‘Bukht’ is de Afghaanse kameel, met andere woorden, zij arrangeerden hun haar om te lijken op de bult van een Afghaanse kameel. Dit verbiedt duidelijk het onthullen van versiering aan mannen. En vergelijkbaar hiermee zijn alle teksten die betrekking hebben op het verbod op elke handeling van Tabarruj, die allemaal duidelijk maken dat het verbod betrekking heeft op het onthullen van de versiering om de neiging van mannen naar de vrouw uit te lokken. En dit wordt ondersteund door de taalkundige betekenis van Tabarruj, wat het onthullen van versiering is, wat verschilt van de versiering zelf. Daarom is wat verboden is de Tabarruj met zijn taalkundige indicatie, en door de indicaties van de overleveringen die elke van haar daden verbieden, terwijl versiering zonder tabarruuj niet verboden is.

“The Messenger of Allah (saw) said “Two are the types of the the people of Hell whom I did not see: people having flogs like the tails of the ox with them and they would be beating people, and the women who would be dressed but appear to be naked, who would be inclined (to evil) and make their husbands incline towards it. Their heads would be like the humps of the bukht camel inclined to one side. They will not enter Paradise and they would not smell its odour whereas its odour would be smelt from such and such distance.” (reported by Muslim); so this is also from the actions of Tabarruj. It is clear from his words “dressed but appear to be naked” that it means the revealing of adornments. His words “inclined (to evil) and make men incline towards it” is talking about movements that attract men’s attention. And the words “Their heads would be like the humps of the bukht camel inclined to one side” is talking about revealing the beautification done to their hair, in other words, treating and heaping it around a turban or headscarf or anything similar until it became like the hump of a camel. And the “Bukht” is the Afghani camel, in other words, they arranged their hair to look like the hump of an Afghani camel. This is clearly prohibiting the revealing of beautification to men. And similar to this are all the texts which are related to the prohibition of any action of Tabarruj, all of which make it clear that the prohibition is regarding revealing the beautification in order to provoke men’s inclination towards the woman. And this is supported by the linguistic meaning of Tabarruj which is to reveal the beautification, which is different from beautification itself. Therefore, what is forbidden is the Tabarruj with its linguistic indication, and by the indications of the narrations which prohibit any of its actions, whereas beautification without tabaruuj is not forbidden.

Ten derde, het verbod op het onthullen van de ‘Awrah in het bijzijn van vreemde mannen (mannen met wie zij mag trouwen). Het is verplicht voor de vrouw om haar gehele lichaam te bedekken, behalve haar gezicht en handen, volgens de bewijzen.

Thirdly, the prohibition of uncovering the ‘Awrah in front of foreign men (men they are able to marry). It is mandatory upon the woman to conceal all of her body apart from her face and hands, according to the evidence.

“En zeg de gelovige vrouwen dat zij hun sieraad niet mogen tonen, behalve dat wat daarvan zichtbaar is.” (TMQ 24:31); Ibn ‘Abbas zei dat dit het gezicht en de handen betekent, zoals overgeleverd door Al-Bayhaqi in Al-Sunan Al-Kubra, Ibn ‘Abd Al-Barr in Al-Tamhid en Ibn Kathir in Al-Tafsir. En de Boodschapper ﷺ zei.

“And tell the believing women not to expose their adornment except that which [necessarily] appears thereof.” (TMQ 24:31); Ibn ‘Abbas said this means the face and hands as reported by Al-Bayhaqi in Al-Sunan Al-Kubra, Ibn ‘Abd Al-Barr in Al- Tamhid and Ibn Kathir in Al-Tafsir. And the Messenger (saw) said.

. إِنَّ الْجَارِيَةَ إِذَا حَاضَتْ لَمْ يَصْلُحْ أَنْ ي رَُى مِنْ هَا إِلاَّ وَجْهُهَا وَيَدَاهَا إِلَى « » المِفْصَلِ .

. إِنَّ الْجَارِيَةَ إِذَا حَاضَتْ لَمْ يَصْلُحْ أَنْ ي رَُى مِنْ هَا إِلاَّ وَجْهُهَا وَيَدَاهَا إِلَى « » المِفْصَلِ .

“Als een meisje de puberteit bereikt (aangegeven door het beginnen van de menstruatiecyclus), dan is het niet juist dat welk deel van haar dan ook wordt gezien, behalve haar gezicht en haar twee handen tot aan de polsen” (Mursal-overlevering gerapporteerd door Abu Dawud), waarna hij zijn arm vastgreep, en er was de afstand van een handgreep tussen zijn hand en waar hij zijn arm vastgreep. Daarom is het gehele lichaam van de vrouw, afgezien van haar gezicht en handen, Awrah, en het is daarom verplicht voor haar om dit te bedekken.

“If a girl reaches puberty (indicated by starting menstrual cycle), it is not right that any part of her be seen other than her face and the two hands up to the wrists” (Mursal narration reported by Abu Dawud), at which point he grasped his arm, and there was the distance of a grasp between his hand and where he grasped his arm. Therefore, the whole of the woman’s body apart from her face and hands are Awrah, and so it is obligatory for her to conceal it.

De Wetgever (SWT) heeft als voorwaarde voor kleding gesteld dat het de huid bedekt, met andere woorden, het verplicht het bedekken van de huid met iets dat de kleur ervan bedekt, of met andere woorden, de huid en de kleur ervan, of het nu wit, rood, donker, zwart of iets anders is. Met andere woorden, de bedekking moet de huid en de kleur ervan bedekken zodanig dat de kleuren van de huid eronder niet bekend zijn, anders zou het niet worden beschouwd als een bedekking voor de ‘Awrah, maar zou de ‘Awrah eerder als zichtbaar en niet bedekt worden beschouwd, aangezien de sharia-bedekking datgene is wat de kleur verbergt. Het bewijs dat de Wetgever (SWT) het bedekken van het lichaam verplichtte door de huid te bedekken zodanig dat de kleur ervan niet bekend is, is afkomstig uit Zijn woorden.

The Legislator (swt) made it a condition of the clothing that it covers the skin, in other words, obligated covering the skin by what covers its colour, or in other words, the skin and its colour whether white, red, dark, black or anything else. In other words, the cover should cover the skin and its colour such that the colours of the skin underneath are not known, otherwise it would not be considered as a cover for the ‘Awrah and rather the ‘Awrah would be considered visible and not covered, since the Shari’ah cover is that which conceals the colour. The evidence that the Legislator (swt) obligated covering of the body by covering the skin such that its colour is not known is from his words.

. » لَمْ يَصْلُحْ أَنْ ي رَُى مِنْ هَا « .

. » لَمْ يَصْلُحْ أَنْ ي رَُى مِنْ هَا « .

“het is niet correct dat enig deel van haar te zien is”. Deze overlevering is een duidelijk bewijs dat de Wetgever (SWT) het tot een voorwaarde van het bedekken van de ‘Awrah heeft gemaakt dat er niets van te zien mag zijn, of met andere woorden, dat de huid bedekt moet worden door iets dat niet onthult wat erachter ligt, en daarom is het voor de vrouw verplicht haar ‘Awrah te bedekken met een kledingstuk dat niet doorschijnend is, oftewel, dat niet weergeeft wat erachter ligt en niet onthult wat eronder zit.

“it is not correct that any part of her be seen”. This narration is a clear proof that the Legislator (swt) made it a condition of covering the ‘Awrah that nothing should be seen from it, or in other words, the skin should be covered by something that does not reveal what is behind it, and so it is obligatory for the woman to cover her ‘Awrah by a dress which is not delicate, in other words, does not convey what lies behind it and does not disclose what is under it.