Niemand kan kalief zijn, tenzij de moslims hem benoemen, en niemand bezit de verplichte bevoegdheden van het leiderschap van de Staat, tenzij het contract met hem is gesloten volgens de sharia, zoals elk contract in de islam.

No one can be Khalifa unless the Muslims appoint him, and no one possesses the mandatory powers of the leadership of the State unless the contract with him has been concluded according tothe Shari’ah, like any contract in Islam.

Het bewijs is dat het kalifaat een contract is gebaseerd op tevredenheid en instemming, aangezien de realiteit ervan als contract betekent dat het niet wordt gesloten behalve door twee contracterende partijen, en daarom is niemand de kalief tenzij hij daartoe is aangesteld door degenen wiens instemming de afsluiting van het contract voltooit volgens de sharia. Dus als iemand zichzelf tot kalief aanstelt zonder de eed van degenen bij wie het kalifaat wordt gesloten, dan zou hij geen kalief zijn totdat zijn eed plaatsvindt met keuze en instemming van degenen bij wie de afsluiting van het contract plaatsvindt. Dus het feit dat het kalifaat een contract is, vereist de aanwezigheid van twee contracterende partijen, waarbij elk van hen de noodzakelijke sharia-kwalificaties bezit om met het contract te worden belast en het te voltooien.