Het is een vrouw toegestaan om te worden aangesteld in de ambtenarij en in posities binnen de rechtspraak, met uitzondering van het Hof van Onrechtvaardigheid. Zij kan leden van de raad van de moslimgemeenschap (Ummah) kiezen en er zelf lid van zijn, en zij kan deelnemen aan de verkiezing van het Staatshoofd en aan het afleggen van de eed van trouw aan hem.

It is permitted for a woman to be appointed in civil service and positions in the judiciary apart from the Court of Injustices. She can elect members of the Ummah’s council, and be a member herself, and she can participate in the election of the Head of State and in giving him the pledge of allegiance.

Het bewijs voor het artikel is het bewijs voor dienstverband, aangezien de ambtenaar en de rechter werknemers zijn. Het bewijs voor dienstverband is algemeen en onbeperkt. Er is overgeleverd dat de Profeet ﷺ zei.

The evidence for the article is the evidence for employment, since the civil servant and judge are employees. The evidence for employment is general and unrestricted. It is narrated that the Prophet said.

«Geef de werknemer zijn loon voordat zijn zweet is opgedroogd» (overgeleverd door Ibn Maja van Abdullah Bin Umar). Het woord “werknemer” is hier algemeen en omvat zowel vrouwen als mannen. In dezelfde lijn overleverde Al-Bukhari van Abu Huraira dat de Profeet ﷺ zei.

.» أَعْطُوا الأَجِيرَ أَجْرَهُ قَ بْلَ أَنْ يَجِفَّ عَرَقُه « . “Give the employee his wages before his sweat dries” (reported by Ibn Maja from Abdullah Bin Umar). The word “employee” here is general and encompasses both women and men. In the same vein, Al-Bukhari reported from Abu Huraira that the Prophet said.

. وَرَجُلٌ اسْ تَأْجَرَ أَجِيرًا فَاسْ تَ وْفَى « : إلى أن قال » ثَلاثَةٌ أَنَا خَصْمُهُمْ ي وَْمَ الْقِيَامَةِ « » مِنْهُ وَلَمْ ي عُْطِ أَجْرَه .

. وَرَجُلٌ اسْ تَأْجَرَ أَجِيرًا فَاسْ تَ وْفَى « : إلى أن قال » ثَلاثَةٌ أَنَا خَصْمُهُمْ ي وَْمَ الْقِيَامَةِ « » مِنْهُ وَلَمْ ي عُْطِ أَجْرَه .

“Ik zal tegen drie personen staan op de Dag des Oordeels,” totdat hij zei: “en een man die een arbeider in dienst neemt en de volledige arbeid door hem laat verrichten, maar hem zijn loon niet betaalt.”; het woord werknemer is onbeperkt en omvat zowel vrouwen als mannen. De definitie van werkgelegenheid is “een contract gebaseerd op de uitwisseling van een dienst voor een vergoeding” en het werk in overheidsdepartementen en de rechtspraak is een dienst, aangegaan op basis van een contract tussen de Staat en de ambtenaar in ruil voor een vergoeding, zijnde het salaris. Umar b. Al-Khattab (ra) benoemde Al-Shifa, die een vrouw uit zijn stam was, als rechter op de marktplaats (hisbah) in Madinah, hoewel het voor een vrouw niet is toegestaan om rechter te zijn bij de Madhalim-rechtbank en ook niet om de hoofdrechter te zijn die verantwoordelijk is voor de Madhalim-rechtspraak, aangezien dat wordt beschouwd als een bestuurlijke positie.

“I will be against three on the Day of Judgement” until he said “and a man who employs an laborer, and gets the full work done by him, but does not pay him his wages.”; the word employee is unrestricted and encompasses both women and men. The definition of employment is “a contract upon an exchange of a service for remuneration” and the work in government departments and judiciary is a service, undertaken upon a contract between the State and the civil servant in exchange for remuneration, which is the salary. Umar b. Al- Khattab (ra) appointed Al-Shifa, who was a woman from his tribe, as a judge in the market place (hisbah) in Madinah, though it is not permitted for a woman to be a judge of the Madhalim court and nor to be the chief judge responsible for the Madhalim judiciary, since that is considered a ruling position.

Wat betreft de Ummah-raad die bedoeld is voor raadpleging en verantwoording, is raadpleging (Shura) bevestigd door een algemeen bewijs.

As for the Ummah council which is for consultation and accounting, consultation (Shura) is confirmed by a general evidence.

“En overleg met hen in de zaak” (TMQ 3:159),

“And consult them in the matter” (TMQ 3:159),

“En wiens zaken worden bepaald door overleg onder henzelf” (TMQ 42:38), en toen de Boodschapper ﷺ zag dat de moslims weigerden hun haar te scheren en te knippen, ging hij naar Umm Salamah en zei tegen haar.

“And whose affair is [determined by] consultation among themselves” (TMQ 42:38), and when the Messenger (saw) saw that the Muslims refused to shave and cut their hair, he went to Umm Salamah and said to her.

.» لَقَدْ هَلَكَ الْمُسْلِمُونَ « .

.» لَقَدْ هَلَكَ الْمُسْلِمُونَ « .

“De moslims worden vernietigd”, zoals overgeleverd door Al-Bukhari van Al-Mawar Bin Makhzama, en hij vertelde haar wat er was gebeurd, waarop zij tegen hem zei: “Scheer je hoofd, zij zullen niet van jou verschillen”, dus hij volgde haar advies en als gevolg daarvan scheerden de moslims en knipten zij hun haar. Daarna zei zij tegen hem: “Vertrek snel met hen”, en hij nam haar advies aan. Hij nam dus het oordeel van een vrouw aan, wat aangeeft dat hij haar mening volgde in elk geschil, hetzij politiek of anderszins. Het lid van de raadpleging (Shura) is simpelweg een afgevaardigde om een mening te vertegenwoordigen, en het is een vrouw toegestaan om als afgevaardigde te worden aangesteld op dezelfde wijze als een man, vanwege de algemeenheid van het bewijs. De kwestie van verantwoording is hetzelfde, aangezien de teksten met betrekking tot het gebieden van het goede en het verbieden van het kwade algemeen zijn en zowel mannen als vrouwen omvatten – Muslim overleverde van Umm Salama dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei.

“The Muslims are destroyed” as reported by Al-Bukhari from Al-Mawar Bin Makhzama, and he told her what had happened, so she said to him “Shave your head, they will not differ from you”, so he followed her advice and as a result the Muslims shaved and cut their hair. Then she said to him “Set off with them quickly”, and so he took her advice. So he took the opinion of a woman, which indicates that he took her opinion in any issue whether politics or otherwise. The member of the Shura council is simply a proxy to represent opinion, and it is permitted for a woman to be appointed as a proxy in the same manner as a man, due to the generality of the evidence. The issue of accounting is the same since the texts regarding enjoining the good and forbidding the evil are general, encompassing both men and women – Muslim reported from Umm Salama that the Messenger of Allah (saw) said.

. سَتَكُونُ أُمَرَاءُ فَ تَ عْرِفُونَ وَتُ نْكِرُونَ، فَمَنْ عَرَفَ بَرِئَ، وَمَنْ أَنْكَرَ سَلِمَ، وَلَكِنْ « » مَنْ رَضِيَ وَتَابَعَ، قَالُوا: أَفَلاَ ن قَُاتِلُهُمْ ؟ قَالَ: لا مَا صَلَّوْا .

. سَتَكُونُ أُمَرَاءُ فَ تَ عْرِفُونَ وَتُ نْكِرُونَ، فَمَنْ عَرَفَ بَرِئَ، وَمَنْ أَنْكَرَ سَلِمَ، وَلَكِنْ « » مَنْ رَضِيَ وَتَابَعَ، قَالُوا: أَفَلاَ ن قَُاتِلُهُمْ ؟ قَالَ: لا مَا صَلَّوْا .

“Er zullen leiders (Ameers) zijn en jullie zullen hun goede daden waarderen en hun slechte daden afkeuren. Degene die hun slechte daden doorziet (en probeert hun herhaling te voorkomen), is vrijgesteld van verwijt, maar degene die hun slechte daden haat (in het diepst van zijn hart, terwijl hij niet in staat is hun herhaling te voorkomen), is (ook) veilig. Maar degene die hun slechte daden goedkeurt en hen imiteert, is spiritueel geruïneerd. Mensen vroegen de Profeet ﷺ: Moeten we niet tegen hen strijden? Hij antwoordde: Nee, zolang zij hun gebeden verrichten”, en gebed wordt hier bedoeld als een verwijzing naar het regeren volgens de Islam, en de overlevering is algemeen voor zowel mannen als vrouwen. Net zoals mannen de heersers ter verantwoording roepen, doen vrouwen dat ook.

“There be Amirs and you will like their good deeds and dislike their bad deeds. One who sees through their bad deeds (and tries to prevent their repetition), is absolved from blame, but one who hates their bad deeds (in the heart of his heart, being unable to prevent their recurrence), is (also) safe. But one who approves of their bad deeds and imitates them is spiritually ruined. People asked the Prophet: Shouldn’t we fight against them? He replied: No, as long as they say their prayers” and prayer here is an allusion to ruling by Islam, and the narration is general for both men and women. So just as men account the rulers, so do women.

Wat betreft de kwestie van het ter verantwoording roepen van de heersers door mannen, heeft Al-Bukhari en Muslim overgeleverd van Abu Huraira:

As for the issue of men accounting the rulers, Al-Bukhari and Muslim reported from Abu Huraira:

وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ يمنَ الْعَرَ ي ب، فَ قَالَ ، وَكَانَ أَب وُ بَكْرٍ لَمَّا ت وُُفيَِّ رَسُولُ اللَّيه « أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى :كيْفَ ت قَُاتيلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّيه : عُمَرُ يَ قُولُوا لا إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، فَمَنْ قَالَهَا فَ قَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَ فْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ . فَ قَالَ: وَاللهي، لأُقَاتيلَنَّ مَنْ فَ رَّقَ ب يَْنَ الصَّلاةي وَالزَّكَاةي، فَيإنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَايل، وَاللهي، لَوْ مَنَ عُويني عَنَاقًا كَانُوا ي ؤَُدُّون هََا إيلَى رَسُويل اللهي لَقَاتَ لْ تُ هُمْ عَلَى مَ نْعيهَا. قَالَ عُمَرُ : ف وَاللهي، مَا هُوَ إيلاَّ أَنْ قَدْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَ أَيبي بَكْرٍ » ، فَ عَرَفْتُ أَنَّهُ الَْْقُّ .

وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ يمنَ الْعَرَ ي ب، فَ قَالَ ، وَكَانَ أَب وُ بَكْرٍ لَمَّا ت وُُفيَِّ رَسُولُ اللَّيه « أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى :كيْفَ ت قَُاتيلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّيه : عُمَرُ يَ قُولُوا لا إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، فَمَنْ قَالَهَا فَ قَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَ فْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ . فَ قَالَ: وَاللهي، لأُقَاتيلَنَّ مَنْ فَ رَّقَ ب يَْنَ الصَّلاةي وَالزَّكَاةي، فَيإنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَايل، وَاللهي، لَوْ مَنَ عُويني عَنَاقًا كَانُوا ي ؤَُدُّون هََا إيلَى رَسُويل اللهي لَقَاتَ لْ تُ هُمْ عَلَى مَ نْعيهَا. قَالَ عُمَرُ : ف وَاللهي، مَا هُوَ إيلاَّ أَنْ قَدْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَ أَيبي بَكْرٍ » ، فَ عَرَفْتُ أَنَّهُ الَْْقُّ .

“Toen de Boodschapper van Allah ﷺ stierf en Abu Bakr het ambt overnam, en de Bedoeïenen ongelovig werden, zei Umar: Hoe kunnen wij mensen bevechten terwijl de Boodschapper van Allah ﷺ zei: Ik ben bevolen de mensen te bevechten totdat zij zeggen La ilaha illa Allah, en wie dat doet, diens bezit en bloed zijn beschermd, behalve door het recht daarop, en hun rekenschap is bij Allah (SWT). Dus zei Abu Bakr: Bij Allah (SWT) zweer ik, ik zal degene bevechten die onderscheid maakt tussen het gebed en de armenbelasting (Zakah), aangezien armenbelasting (Zakah) het recht van het bezit is. Bij Allah (SWT), als zij mij een jong geit ontzeggen, die zij aan de Boodschapper van Allah ﷺ hadden betaald, dan zal ik hen bevechten vanwege hun ontkenning. Umar zei: Bij Allah (SWT), het was slechts dat Allah (SWT) de borst van Abu Bakr (tot begrip) had geopend, en zo realiseerde ik toen dat het de waarheid was.” Wat betreft vrouwen die de heerser ter verantwoording roepen, het wordt vermeld door Al-Qurtubi in zijn Koranexegese (Tafsir), Al-Amidi in Al-Ihkam en Al-Ghazali in Al-Mustasfa dat een vrouw Umar (vrede zij met hem) ter verantwoording riep toen hij mensen verbood een bruidsschat groter dan vierhonderd dirham te geven. Zij zei tegen hem: Je hebt niet het recht om dit te doen, Umar. Heb je de woorden van Allah (SWT) niet gehoord?

“When the Messenger of Allah (saw) died and Abu Bakr took office, and those from the Bedouins disbelieved, Umar said: How can we fight people and the Messenger of Allah (saw) said: I have been ordered to fight the people until they say La ilaha illa Allah (swt), and whoever does so then their wealth and blood are protected except by its right, and their account is with Allah (swt). So Abu Bakr said: I swear by Allah (swt), I will fight whosoever differentiates between the prayer and the Zakah, since Zakah is the right of the wealth, By Allah (swt), if they deny me a young goat, that they paid to the Messenger of Allah (saw) I will fight them over their denial. Umar said: By Allah (swt), it was only that Allah (swt) had opened the chest of Abu Bakr (to understanding), and so then I realised it was the truth”. As for women accounting the ruler, it is mentioned by Al-Qurtubi in his Tafsir, Al-Amidi in Al-Ihkam and Al-Ghazali in Al-Mustasfa that a woman accounted Umar (ra) when he prohibited people from giving dowry of greater than four hundred dirham. She said to him: You have no right to do this Umar. Have you not heard the words of Allah (swt).

“En jullie hebben een van hen een grote hoeveelheid [aan geschenken] gegeven, neem daar niets van terug.” (TMQ 4:20) dus hij zei: Een vrouw heeft gelijk, en Umar zit ernaast.

“And you have given one of them a great amount [in gifts], do not take [back] from it anything.” (TMQ 4:20) so he said: A woman is correct, and Umar is wrong.

Wat betreft haar deelname aan de verkiezingen voor de kalief en het afleggen van de eed van trouw aan hem, vermeldt de overlevering van Umm ‘Atiyyah expliciet hoe de vrouwen de eed van trouw aflegden, gerapporteerd door Al-Bukhari van Umm ‘Atiyyah:

With respect to her participation in elections for the Khalifah and giving him the pledge of allegiance, the narration of Umm ‘Atiyyah explicitly mentions how the women gave the pledge of allegiance, reported by Al-Bukhari from Umm ‘Atiyyah:

. فَ قَرَأَ عَلَيْ نَا أَنْ لاَ يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَ يْئًا وَنَ هَانَا عَنِ النِّ يَاحَ ةِ، بَايَ عْ نَا النَّبِيَّ « »... فَ قَبَضَتِ امْرَأَةٌ مِنَّا يَدَهَا .

. فَ قَرَأَ عَلَيْ نَا أَنْ لاَ يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَ يْئًا وَنَ هَانَا عَنِ النِّ يَاحَ ةِ، بَايَ عْ نَا النَّبِيَّ « »... فَ قَبَضَتِ امْرَأَةٌ مِنَّا يَدَهَا .

“Wij gaven de Profeet ﷺ de eed van trouw en hij las voor ons dat zij niet in Allah (SWT) mochten ongeloven, en hij verbood ons om te wenen (over de doden), waarna een van ons haar hand terugtrok”, en het vers.

“We gave the Prophet the pledge of allegiance and he read for us that they should not disbelieve in Allah (swt), and he forbade us from wailing (over the dead), so one of us withdrew her hand”, and the verse.

“O Profeet ﷺ, wanneer de gelovige vrouwen naar u toe komen om u de eed van trouw te zweren.” (TMQ 60:12) is ook expliciet in het vermelden van de eed van trouw van de vrouw, en daarom is het haar toegestaan om de kalief te kiezen en hem de eed van trouw te geven.

“O Prophet, when the believing women come to you pledging to you.” (TMQ 60:12) is also explicit in mentioning the woman’s pledge of allegiance, and ,therefore, it is permitted for her to elect the Khalifah and give him the pledge of allegiance.