Het gebied van de islam (Dar al-Islam) is het territorium waar de regels van de islam worden toegepast en de veiligheid ervan wordt gewaarborgd door de islam. Het gebied van het ongeloof (Dar al-Kufr) is het territorium waar de regels van het ongeloof (Kufr) worden toegepast of waar de veiligheid ervan wordt gewaarborgd door iets anders dan de veiligheid van de islam.

Dar Al-Islam (Islamic Abode) is the territory where the rules of Islam are implemented and its security is upheld by Islam. Dar Al-Kufr (abode of disbelief) is the territory where the rules of Kufr are implemented or its security is upheld by other than the security of Islam.

Dar heeft verschillende betekenissen: Linguïstisch: “verblijfplaats”, zoals Zijn (SWT) woorden:

Dar has several meanings:Linguistically: “abode”, such as His (swt) words:

“En Wij lieten de aarde hem en zijn huis opslokken.” (TMQ 28:81) en “tussenstation”, en elke plaats waar een volk zich vestigt is hun Dar. Zoals Zijn woorden:

“And We caused the earth to swallow him and his home.” (TMQ 28:81) and “way-station”, and every place that a people settle is their Dar. Such as His words:

“Toen greep de aardbeving hen, en zij werden in hun huis [lijken] neergestort.” (TMQ 7:91).

“So the earthquake seized them, and they became within their home [corpses] fallen prone.” (TMQ 7:91).

, en het betekent: “stad”. Sibawayh stelde: “Deze Dar is een mooie stad en ‘verblijfplaats en plek’, zoals Zijn woorden:”

, and it means: “city”. Sibawayh stated: “This Dar is a beautiful city and “abode and place” such as His words:

“En hoe voortreffelijk is de woning van de rechtvaardigen.” (TMQ 16:30)”. Op dezelfde wijze betekent het metaforisch “stam”, zoals de overlevering van Abu Hamid Al-Sa’adi in Bukhari van de Boodschapper ﷺ die zei: .

“And how excellent is the home of the righteous.” (TMQ 16:30)”. In the same manner, it metaphorically means “tribe”, such as the narration of Abu Hamid Al-Sa’adi in Bukhari from the Messenger (pbuh) who said: .

.»... إِنَّ خَيْ رَ دُورِ الأَنْصَارِ دَارُ بَنِي النَّجَّارِ «.

.»... إِنَّ خَيْ رَ دُورِ الأَنْصَارِ دَارُ بَنِي النَّجَّارِ «.

“Waargenomen is het dat de meest waardevolle nederzettingen van de helpers (Ansar) die van Banu Najjar zijn...” En Dar kan worden toegevoegd aan de namen van zaken, zoals de woorden van Hem (SWT).

“Truly, the worthiest settlements of the Ansar are those of Banu Najjar.. ” And Dar can be adjoined to the names of things such as His (swt) words.

“Ik zal je het huis van de ongehoorzamen tonen.” (TMQ 7:145).

“I will show you the home of the defiantly disobedient.” (TMQ 7:145),.

“En hoe voortreffelijk is het huis van de rechtvaardigen.” (TMQ 16:30).

“And how excellent is the home of the righteous.” (TMQ 16:30),.

“Maar zij hebben haar lamgelegd, dus zei hij: 'Geniet drie dagen lang in jullie huizen. Dat is een belofte die niet ontkend zal worden.'” (TMQ 11:65), en Zijn (SWT) woorden:

“But they hamstrung her, so he said, "Enjoy yourselves in your homes for three days. That is a promise not to be denied."” (TMQ 11:65), and His (swt) words:

“En Hij deed jullie hun land, hun huizen en hun bezittingen erven.” (TMQ 33:27). En vergelijkbaar in de overlevering van Buraydah in Muslim, waar de Boodschapper van Allah ﷺ zei,

“And He caused you to inherit their land and their homes and their properties.” (TMQ 33:27). And similarly in the narration of Buraydah in Muslim where the Messenger of Allah (pbuh) said,.

.» ثُمَّ ادْعُهُمْ إِلَى التَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَى دَارِ الْمُهَاجِرِينَ ...«.

.» ثُمَّ ادْعُهُمْ إِلَى التَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَى دَارِ الْمُهَاجِرِينَ ...«.

“…Vervolgens nodig hen uit om vanuit hun eigen gebied naar dat van de emigranten (Muhajirun) te verhuizen” en de overlevering van Salima Bin Nufail uit Ahmad dat hij zei:.

“…Then invite them to move from their territory to that of the emigrants (Muhajirin)” and the narration of Salima Bin Nufail from Ahmad that he said:.

.» أَلاَ إِنَّ عُقْرَ دار المؤمنين الشام «.

.» أَلاَ إِنَّ عُقْرَ دار المؤمنين الشام «.

“De meest waardevolle verblijfplaats van de gelovigen is as-Sham” en het zou verbonden kunnen worden aan betekenissen zoals Zijn (SWT) woorden: “Heb je niet overwogen hen die de gunst van Allah hebben ingeruild voor ongeloof en hun volk hebben gevestigd in het huis van de ondergang?” (TMQ 14:28). En Zijn woorden:

“the worthiest of the believers’ abode is as-Sham” And it could be adjoined to meanings such as His (swt) words: “Have you not considered those who exchanged the favor of Allah for disbelief and settled their people [in] the home of ruin?” (TMQ 14:28). And His words:

“Hij die ons uit Zijn genade heeft gevestigd in het huis van eeuwigheid.” (TMQ 35:35). En in de overlevering van Ali (vrede zij met hem) van Ibn Asakir met een Hasan Sahih keten, en in Tirmidhi: De Boodschapper van Allah ﷺ zei tegen mij:

“He who has settled us in the home of duration out of His bounty.” (TMQ 35:35). And in the narration of Ali (ra) from Ibn Asakir with a Hasan Sahih chain, and in Tirmidhi: The Messenger of Allah (pbuh) said to me:

. » رَحِمَ اللَّهُ أَبَا بَكْرٍ زَوَّجَنِيَ ابْ نَتَهُ وَحَمَلَنِي إِلَى دَارِ الْهِجْرَة «.

. » رَحِمَ اللَّهُ أَبَا بَكْرٍ زَوَّجَنِيَ ابْ نَتَهُ وَحَمَلَنِي إِلَى دَارِ الْهِجْرَة «.

“May Allah have mercy upon Abu Bakr, he married his daughter to me and carried me to the land (abode) of migration (Dar-Al-Hijrah)”. And the narration of Ibn Abbas in Daraqutni saying: The Messenger of Allah (pbuh) said: . إِذَا خَرَجَ العَبْدُ مِنْ دَارِ الشِّرْكِ قَ بْلَ سَيِّدِهِ فَ هُوَ حُرٌ، وَإِذَا خَرَجَ مِنْ بَ عْدِهِ رُدَّ « إِلَيْهِ. وَإِذَا خَرَجَتِ المَرْأَةُ مِنْ دَارِ الشِّرْكِ قَ بْلَ زَوْجِهَا تَ زَوَّجَتْ مَنْ شَاءَتْ ، وَإِذَا خَرَجَتْ » مِنْ بَ عْدِهِ رُدَّتْ إِلَيْهِ .

“May Allah have mercy upon Abu Bakr, he married his daughter to me and carried me to the land (abode) of migration (Dar-Al-Hijrah)”. And the narration of Ibn Abbas in Daraqutni saying: The Messenger of Allah (pbuh) said: . إِذَا خَرَجَ العَبْدُ مِنْ دَارِ الشِّرْكِ قَ بْلَ سَيِّدِهِ فَ هُوَ حُرٌ، وَإِذَا خَرَجَ مِنْ بَ عْدِهِ رُدَّ « إِلَيْهِ. وَإِذَا خَرَجَتِ المَرْأَةُ مِنْ دَارِ الشِّرْكِ قَ بْلَ زَوْجِهَا تَ زَوَّجَتْ مَنْ شَاءَتْ ، وَإِذَا خَرَجَتْ » مِنْ بَ عْدِهِ رُدَّتْ إِلَيْهِ .

“Als de slaaf het verblijf (land) van afgoderij (Shirk) (Dar-Al-Shirk) verlaat vóór zijn meester, dan is hij vrij, en als hij hem verlaat, dan wordt hij aan hem teruggegeven; en als een vrouw het verblijf (land) van afgoderij (Shirk) verlaat vóór haar echtgenoot, dan mag zij trouwen met wie zij wenst, en als zij hem verlaat, dan wordt zij aan hem teruggegeven.”

“If the slave leaves the abode (land) of Shirk (Dar-Al- Shirk) before his master, then he is free, and if he leaves after him, then he is returned to him, and if a woman leaves the abode (land) of Shirk before her husband, she can marry whom she pleases, and if she leaves after him, then she is returned to him.”.

En de sharia voegde de term Dar samen met twee woorden uit de betekenissen – zijnde: Islam en afgoderij (Shirk). Tabarani heeft een versie van de eerder genoemde overlevering van Salima Bin Nufail in de Musnad Al-Shamiyin met de woorden.

And the Shari’ah adjoined the term Dar to two words from meanings – being: Islam and Shirk. Tabarani has a version of the previously mentioned narration of Salima Bin Nufail in the Musnad Al-Shamiyin with the words.

.» أَلاَ إِنَّ عُقْرَ دَارِ الإسلام الشَّامُ «.

.» أَلاَ إِنَّ عُقْرَ دَارِ الإسلام الشَّامُ «.

“De meest waardevolle van de verblijfplaatsen (landen) van de gelovigen is as-Sham”. Dus, het woord Dar is hier toegevoegd aan de Islam. En evenzo overleverde Al-Mawardi in Al-Ahkam Al-Sultaniyya en in Al-Hawi Al-Kabir dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei.

“the worthiest of the believers’abode (land) is as-Sham”. So, the word Dar here is added to Islam. And likewise, Al- Mawardi narrated in Al-Ahkam Al-Sultaniyya and in Al-Hawi Al-Kabir that the Messenger of Allah (pbuh) said.

. » مَنَ عَتْ دَارُ الإِسْلاَمِ مَا فِيهَا، وَأَبَاحَتْ دَارُ الشِّرْكِ مَا فِيهَا «.

. » مَنَ عَتْ دَارُ الإِسْلاَمِ مَا فِيهَا، وَأَبَاحَتْ دَارُ الشِّرْكِ مَا فِيهَا «.

“Het gebied van de islam (Dar al-Islam) heeft verboden wat daarin is, en het gebied van de afgoderij (Dar al-Shirk) heeft toegestaan wat daarin is,” met betrekking tot de heiligheid van bloed en bezit in het gebied van de islam... behalve door het recht daarop in overeenstemming met de regels van de sharia, en met betrekking tot het ontbreken van de heiligheid van het gebied van de afgoderij (het gebied van de oorlog (Dar al-Harb)) in de situatie van daadwerkelijke oorlog, zoals in de regels met betrekking tot strijd en buit.... in overeenstemming met de regels van de sharia. Deze verdeling omvat de hele wereld, dus er is geen deel ervan dat buiten het gebied van de islam (Dar al-Islam) of het gebied van de afgoderij valt, of in andere woorden, het gebied van het ongeloof (Kufr) of het gebied van de oorlog (Dar al-Shirk, Dar al-Kufr, Dar al-Harb).

“The land of Islam (Dar-Al-Islam) has probibited whatever in it, and the land of polytheism (Dar-Al-Shirk) has permitted whatever in it.” in respect to the sanctity of blood and wealth in the abode of Islam…except by its right in agreement with the rules of the Shari’ah, and with respect to the absence of sanctity of the abode of Shirk (the abode of war “Dar Al-Harb”) in the sitution of actual war, as in the rules regarding fighting and booty….in agreement with the rules of the Shari’ah. This division encompasses the whole world, so there is not a part from it which falls outside of either the abode of Islam (Dar Al-Islam) or the abode of Shirk, or in other words, the abode of Kufr or abode of war (Dar Al-Shirk, Dar Al-Kufr, Dar Al-Harb).

De verblijfplaats wordt beschouwd als een verblijfplaats van de Islam indien deze aan twee voorwaarden voldoet:

The abode is considered an abode of Islam if it fulfils two conditions:

Ten eerste: dat de veiligheid wordt gewaarborgd door de moslims, volgens het bewijs van wat hij tegen zijn metgezellen in Makkah zei.

Firstly: that the security is upheld by the Muslims, according to the evidence that he said to his companions in Makkah.

.» إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ جَعَلَ لَكُمْ إِخْوَاناً وَدَاراً تَأْمَنُونَ بِهَا «.

.» إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ جَعَلَ لَكُمْ إِخْوَاناً وَدَاراً تَأْمَنُونَ بِهَا «.

“Voorwaar, Allah heeft voor jullie broeders gemaakt en een land (een verblijfplaats) voor jullie om veilig te zijn in”. Deze verblijfplaats is de Dar Al-Hijrah die genoemd wordt in de overlevering van ‘Ali, reeds vermeld uit Ibn ‘Asakir, en in de overlevering van 'Aisha (vrede zij met haar) in Al-Bukhari waarin de Boodschapper van Allah ﷺ zei:

“Truly, Allah has made brothers to you anda land (an abode) for you to be safe in”. This abode is the Dar Al-Hijrah mentioned in the narration of ‘Ali already mentioned from Ibn ‘Asakir, and in the narration of 'Aisha (ra) in Al-Bukhari in which the Messenger of Allah (pbuh) said:

. » قَدْ أُرِيتُ دَارَ هِجْرَتِكُمْ «.

. » قَدْ أُرِيتُ دَارَ هِجْرَتِكُمْ «.

“Aan mij is het land (verblijfplaats) van jullie emigratie getoond.” En het bewijs dat hij en zijn metgezellen niet naar Madinah emigreerden totdat hij zeker was van de aanwezigheid van bescherming en veiligheid; Al-Hafiz zei in Al-Fateh, Bayhaqi overleverde via een sterke keten van Al-Sha’bi en Al-Tabarani verbond het vanuit de overlevering van Abu Musa Al-Ansari die zei:

“I have been shown the land (abode) of your emigration”. And the evidence that he and his companions did not emigrate to Madinah until he was sure about the presence of protection and security; Al-Hafiz said in Al-Fateh, Bayhaqi narrated through a strong chain from Al-Sha’bi and Al-Tabarani connected it from the narration of Abu Musa Al-Ansari who said:

. وَمَعَهُ العَبَّاسُ عَمُّهُ إِلَى سَبْعِينَ مِنَ الأَنْصَارِ عِنْدَ انْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ « العَقَبَةِ، فَ قَالَ لَهُ أبو أُمامَة - يعني أسعد بن زُرَارة - سَلْ يا محمّد لِرَبِّكَ ولِنَ فْسِكَ ما شِئْتَ، ثُمَّ أَخْبِ رِِْنا ما لَنا من الثَّ وَابِ. قال: أَسْأَلُكُمْ لِ رَبِّي أنْ تَ عْ بُدُوهُ وَلا تُشْرِكُوا به شيئاً، وأَسْأَلُكُمْ لِنَ فْسِي ولأَصْحَابِي أنْ تُ ؤْوُونَا وتَ نْصُرُونَا وتَمْ نَ عُونَا مِمَّا تَمْ نَ عُونَ منه » أَنْ فُسَكُمْ. قالوا: فَما لَنا؟ قال: الْجَ نَّةُ. قالوا: ذلِكَ لَكَ.

. وَمَعَهُ العَبَّاسُ عَمُّهُ إِلَى سَبْعِينَ مِنَ الأَنْصَارِ عِنْدَ انْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ « العَقَبَةِ، فَ قَالَ لَهُ أبو أُمامَة - يعني أسعد بن زُرَارة - سَلْ يا محمّد لِرَبِّكَ ولِنَ فْسِكَ ما شِئْتَ، ثُمَّ أَخْبِ رِِْنا ما لَنا من الثَّ وَابِ. قال: أَسْأَلُكُمْ لِ رَبِّي أنْ تَ عْ بُدُوهُ وَلا تُشْرِكُوا به شيئاً، وأَسْأَلُكُمْ لِنَ فْسِي ولأَصْحَابِي أنْ تُ ؤْوُونَا وتَ نْصُرُونَا وتَمْ نَ عُونَا مِمَّا تَمْ نَ عُونَ منه » أَنْ فُسَكُمْ. قالوا: فَما لَنا؟ قال: الْجَ نَّةُ. قالوا: ذلِكَ لَكَ.

“De Boodschapper van Allah ﷺ vertrok met zijn oom Al-‘Abbas om zeventig van de helpers (Ansar) bij Al-‘Aqabah te ontmoeten, en Abu Umama zei tegen hem – Asad Bin Zurara – O Muhammad, vraag aan jouw Heer en aan jezelf wat je maar wilt, en daarna informeerde hij ons over de beloning die wij zouden krijgen. Hij zei: Ik vraag jou om mijn Heer, om Hem te aanbidden en niets anders aan Hem te koppelen, en ik vraag jou om mijzelf en mijn metgezellen, om ons te huisvesten, ons te steunen en ons te beschermen tegen wat jij jezelf beschermt. Zij zeiden: Wat is er voor ons? Hij zei: Het Paradijs. Zij zeiden: Wat jij hebt gevraagd is van jullie”.

“The Messenger of Allah (pbuh) set off with his uncle Al- ‘Abbas to meet seventy of the Ansar at Al-‘Aqabah, and Abu Umama said to him – Asad Bin Zurara – O Muhammad ask for your Lord and yourself whatever you want, then he informed us of what reward we will have. He said: I ask you for my Lord, to worship Him and do not associate anything else with Him, and I ask you for myself and my companions to accommodate us, and support us, and protect us from what you protect yourselves. They said: What is for us? He said: Paradise. They said: What you asked for is yours”.

En het bewijs overgeleverd door Ahmad van Ka’ab Bin M’alik via een sahih keten, dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei:

And the evidence related by Ahmad from Ka’ab Bin M’alik through a Sahih chain, that the Messenger of Allah (pbuh) said:

. أُبَايِعُكُمْ عَلَى أَنْ تَمْنَ عُونِي مِمَّا تَمْنَ عُونَ مِنْهُ نِسَاءكَُمْ وَأَبْ نَاءكَُمْ قَالَ فَأَخَذَ « الْبَ رَاء بْنُ مَعْرُورٍ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ نَ عَمْ وَالَّذِي بَ عَثَكَ بِالْحَقِّ لَنَمْنَ عَنَّكَ مِمَّا نَمْنَعُ مِنْهُ أُزُرَنَا » فَ نَحْنُ أَهْلُ الْحُرُوبِ وَأَهْلُ الْحَلْقَةِ وَرِثْ نَاهَا كَابِرًا عَنْ كَابِرٍ فَ بَايِعْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ.

. أُبَايِعُكُمْ عَلَى أَنْ تَمْنَ عُونِي مِمَّا تَمْنَ عُونَ مِنْهُ نِسَاءكَُمْ وَأَبْ نَاءكَُمْ قَالَ فَأَخَذَ « الْبَ رَاء بْنُ مَعْرُورٍ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ نَ عَمْ وَالَّذِي بَ عَثَكَ بِالْحَقِّ لَنَمْنَ عَنَّكَ مِمَّا نَمْنَعُ مِنْهُ أُزُرَنَا » فَ نَحْنُ أَهْلُ الْحُرُوبِ وَأَهْلُ الْحَلْقَةِ وَرِثْ نَاهَا كَابِرًا عَنْ كَابِرٍ فَ بَايِعْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ.

“Ik beloof u dat u mij zult beschermen tegen datgene waartegen u uw vrouwen en kinderen beschermt.” Dus Al-Baraa Bin Ma’ror nam hem bij zijn hand en zei: “Ja, bij Degene die u met de Waarheid heeft gezonden, wij zullen u zeker beschermen tegen datgene waartegen wij ons volk beschermen, dus aanvaard onze eed – o Boodschapper van Allah ﷺ, wij zijn een volk van oorlog en wapens, die wij van onze voorvaderen hebben geërfd.” En in een Sahih-overlevering van Ahmad via Jaber, dat hij zei tijdens de eed van ‘Aqabah.

“I pledge to you that you protect me from that which you protect your women and children from. So Al-Baraa Bin Ma’ror took him by his hand and said: Yes, by the One who sent you with the Truth, we will most certainly protect you from that which we protect our people, and so give us the pledge- oh Messenger of Allah (pbuh) , we are people of wars and weaponry, which we have inherited from our forefathers”. And in a Sahih narration by Ahmad from Jaber that he said in the pledge of ‘Aqabah.

. وَعَلَى أَنْ تَ نْصُرُونِي فَ تَمْنَ عُونِي إِذَا قَدِمْتُ عَلَيْكُمْ مِمَّا تَمْنَ عُونَ مِنْهُ ...« »... أَنْ فُسَكُمْ وَأَزْوَاجَكُمْ وَأَبْ نَاءكَُمْ، وَلَكُمُ الْجَنَّةُ.

. وَعَلَى أَنْ تَ نْصُرُونِي فَ تَمْنَ عُونِي إِذَا قَدِمْتُ عَلَيْكُمْ مِمَّا تَمْنَ عُونَ مِنْهُ ...« »... أَنْ فُسَكُمْ وَأَزْوَاجَكُمْ وَأَبْ نَاءكَُمْ، وَلَكُمُ الْجَنَّةُ.

“…en om mij te steunen en mij te beschermen tegen alles waartegen jullie jezelf, jullie vrouwen en jullie kinderen beschermen (wanneer ik naar jullie kom), en (als jullie dat doen) is jullie beloning het Paradijs”. En in de Dala’il Al-Nabuwa door Al-Bayhaqi, met een sterke, goede keten van ‘Ubadah Bin Samit die zei.

“…and to give support to me and protect me from whatever you protect yourselves, your wives and your children (when I come to you), and (if you do that) your reward is Paradise”. And in the Dala’il Al-Nabuwa by Al-Bayhaqi, with a strong, good chain from ‘Ubadah Bin Samit who said.

. إِذَا قَدِمَ عَلَيْ نَا ي ثْرِبَ مِمَّا نَمْنَعُ أَنْ فُسَنَا وَعَلَى أَنْ نَ نْصُرَ رَسُولَ اللَّهِ « »... وَأَزوَاجَنا وَأَبْ نَاءَنَا وَلنَا الجَّنَّةَ.

. إِذَا قَدِمَ عَلَيْ نَا ي ثْرِبَ مِمَّا نَمْنَعُ أَنْ فُسَنَا وَعَلَى أَنْ نَ نْصُرَ رَسُولَ اللَّهِ « »... وَأَزوَاجَنا وَأَبْ نَاءَنَا وَلنَا الجَّنَّةَ.

“En om de Boodschapper van Allah ﷺ te steunen met datgene waar wij onszelf, onze vrouwen en onze kinderen tegen beschermen (wanneer Hij naar ons toe komt in Yathrib), en wij zullen het Paradijs bereiken.”

“And to give support to the Messenger of Allah (pbuh) from that which we protect ourselves, our wives and our children (when He arrives to us at Yathrib), and we will attain Paradise”.

De Profeet ﷺ weigerde te emigreren naar een plaats die geen veiligheid, macht en bescherming bood. Al-Bayhaqi overleverde via een Hasan-keten van ‘Ali dat de Boodschapper van Allah ﷺ tot de Shayban b. Tha’labah stam zei:

The Prophet (pbuh) (pbuh) refused to emigrate to any place which did not have security, power and protection. Al-Bayhaqi narrated through a Hasan chain from ‘Ali that the Messenger of Allah (pbuh) said to the Shayban b. Tha’labah tribe:

. مَا أَسَأْتُمْ فِي الرَّدِّ إَذْ أَفْصَحْتُمْ بِالصِّدْقِ، وَإِنَّ دِينَ اللَّهِ لَنْ يَ نْصُرَهُ إِلاَّ مَنْ « » حَاطَهُ مِنْ جَمِيعِ جَوَانِبِهِ .

. مَا أَسَأْتُمْ فِي الرَّدِّ إَذْ أَفْصَحْتُمْ بِالصِّدْقِ، وَإِنَّ دِينَ اللَّهِ لَنْ يَ نْصُرَهُ إِلاَّ مَنْ « » حَاطَهُ مِنْ جَمِيعِ جَوَانِبِهِ .

“Je hebt niet slecht geantwoord sinds je de waarheid hebt uitgesproken; de religie (Deen) van Allah wordt niet gesteund (bijgestaan) behalve wanneer degenen die kunnen helpen – hen helpen van alle kanten.” Dit was nadat zij hadden aangeboden hem te steunen met betrekking tot de Arabieren, terwijl zij de Perzen uitsloten.

“You have not replied badly since you expressed the truth; the Deen of Allah is not given support (succor) except when who can help it –help it from all sides”. This was after they had offered to support him with respect to the Arabs while excluding the Persians.

Ten tweede: Dat de regels van de Islam daarin worden toegepast. Dit is gebaseerd op het bewijs van Al-Bukhari van Ubada Bin Samit, die zei:

Secondly: That the rules of Islam are implemented therein. This is from the evidence of Al-Bukhari from Ubada Bin Samit who said:

. فَ بَايَ عْنَاهُ، فَ قَالَ فِيمَا أَخَذَ عَلَيْ نَا أَنْ بَايَ عَنَا عَلَى السَّمْعِ دَعَانَا النَّبِيُّ « وَالطَّاعَةِ فِي مَنْشَطِنَا وَمَكْرَهِنَا، وَعُسْرِنَا وَيُسْرِنَا، وَأَثَ رَةً عَلَيْ نَا، وَأَنْ لاَ ن نَُازِعَ الأَمْرَ أَهْ لَهُ » إِلاَّ أَنْ تَ رَوْا كُفْ راً بَ وَاحاً عِنْدَكُمْ مِنْ اللَّهِ فِيهِ ب رُْهَانٌ .

. فَ بَايَ عْنَاهُ، فَ قَالَ فِيمَا أَخَذَ عَلَيْ نَا أَنْ بَايَ عَنَا عَلَى السَّمْعِ دَعَانَا النَّبِيُّ « وَالطَّاعَةِ فِي مَنْشَطِنَا وَمَكْرَهِنَا، وَعُسْرِنَا وَيُسْرِنَا، وَأَثَ رَةً عَلَيْ نَا، وَأَنْ لاَ ن نَُازِعَ الأَمْرَ أَهْ لَهُ » إِلاَّ أَنْ تَ رَوْا كُفْ راً بَ وَاحاً عِنْدَكُمْ مِنْ اللَّهِ فِيهِ ب رُْهَانٌ .

“De Profeet ﷺ riep ons en wij gaven hem de eed van trouw voor de Islam, en behorend bij de voorwaarden waaronder hij de eed van ons nam, was dat wij moesten luisteren en gehoorzamen (de bevelen) zowel op het moment dat wij actief waren als op het moment dat wij moe waren, en in onze moeilijke tijd en in onze gemakkelijke tijd, en gehoorzaam te zijn aan de heerser en hem zijn recht te geven, zelfs als hij ons ons recht niet gaf, en niet tegen hem te strijden, tenzij wij bij hem openlijk ongeloof (Kufr) aantroffen waarvoor wij een bewijs van Allah met ons zouden hebben”. En het luisteren naar en gehoorzamen aan de Boodschapper van Allah ﷺ is met betrekking tot zijn bevelen en verboden, met andere woorden, met betrekking tot de uitvoering van wetten. Een ander bewijs is wat Ahmad overleverde, Ibn Hibban in zijn Sahih-verzameling en Abu ‘Ubayd in Al-Amwal door ‘Abd Allah b. Amr van de Profeet ﷺ, die zei:

“The Prophet (pbuh) called us and we gave him the Pledge of allegiance for Islam, and among the conditions on which he took the Pledge from us, was that we were to listen and obey (the orders) both at the time when we were active and at the time when we were tired, and at our difficult time and at our ease and to be obedient to the ruler and give him his right even if he did not give us our right, and not to fight against him unless we noticed him having open Kufr (disbelief) for which we would have a proof with us from Allah”. And listening to and obeying the Messenger of Allah (pbuh) is with regards to his orders and prohibitions, in other words, in respect to the implementation of laws. Another evidence is what Ahmad narrated, Ibn Hibban in his Sahih collection and Abu ‘Ubayd in Al-Amwal by ‘Abd Allah b. Amr from the Prophet (pbuh) who said:

. وَالْهِجْرَةُ هِجْرَتَانِ هِجْرَةُ الْحَاضِرِ وَالْبَادِي فَأَمَّا الْبَادِي فَ يُطِيعُ إِذَا أُمِرَ « » وَيُجِيبُ إِذَا دُعِيَ وَأَمَّ ا الْحَاضِرُ فَأَعْظَمُهُمَا بَلِيَّةً وَأَعْظَمُهُمَا أَجْرًا .

. وَالْهِجْرَةُ هِجْرَتَانِ هِجْرَةُ الْحَاضِرِ وَالْبَادِي فَأَمَّا الْبَادِي فَ يُطِيعُ إِذَا أُمِرَ « » وَيُجِيبُ إِذَا دُعِيَ وَأَمَّ ا الْحَاضِرُ فَأَعْظَمُهُمَا بَلِيَّةً وَأَعْظَمُهُمَا أَجْرًا .

“Er zijn twee soorten emigratie: de emigratie van de stadsbewoner en de emigratie van de Bedoeïen. Wat de Bedoeïen betreft, wanneer hij wordt opgeroepen (om te strijden in jihad), moet hij antwoorden, en hij moet gehoorzamen wanneer hem wordt bevolen; wat de stadsbewoner betreft, hij is degene die zwaarder wordt beproefd en groter wordt beloond.” De conclusie die uit zijn woorden kan worden getrokken, is duidelijk.

“There are two kinds of emigration, the emigration of the town dweller and the emigration of the Bedouin. As for the Bedouin, when he is called (to fight in Jihad) he must respond, and he must obey when he is commanded, and as for the town dweller, he is the one who is more severely tested and more greatly rewarded.”. The angle of inference is clear from his words.

. » فَ يُطِيعُ إِذَا أُمِرَ وَيُجِيبُ إِذَا دُعِيَ « .

. » فَ يُطِيعُ إِذَا أُمِرَ وَيُجِيبُ إِذَا دُعِيَ « .

“hij moet antwoorden en moet gehoorzamen wanneer hem wordt bevolen”, aangezien de woestijn deel uitmaakte van het gebied van de islam (Dar al-Islam), zelfs als het niet het gebied van emigratie (Dar al-Hijrah) was. En overeenkomstig het bewijs van de overlevering van Wathilah b. Al-Asqa’ in Al-Tabarani, zei Al-Haythami via een keten waarvan de personen allemaal betrouwbaar zijn, dat de Boodschapper van Allah ﷺ tegen hem zei.

“he must respond and, must obey when he is commanded”, since the desert was part of the abode of Islam (Dar Al-Islam) even if it was not the abode of emigration (Dar Al-Hijrah). And accordingly with the evidence of the narration of Wathilah b. Al-Asqa’ in Al- Tabarani, Al-Haythami said through a chain whose people are all trustworthy that the Messenger of Allah (pbuh) said to him.

. وَهِجْرَةُ البَادِيَةِ أَنْ تَ رْجِعَ إِلَى بَادِيَتِكَ، وَعَلَيْكَ السَّمْعُ وَالطَّاعَةُ فِي عُسْرِكَ « »... وَيُسْرِكَ وَمَكْرَهِكَ وَمَنْشَطِكَ وَأَثْ رَةٍ عَلَيْكَ .

. وَهِجْرَةُ البَادِيَةِ أَنْ تَ رْجِعَ إِلَى بَادِيَتِكَ، وَعَلَيْكَ السَّمْعُ وَالطَّاعَةُ فِي عُسْرِكَ « »... وَيُسْرِكَ وَمَكْرَهِكَ وَمَنْشَطِكَ وَأَثْ رَةٍ عَلَيْكَ .

“De migratie van de nomade is om terug te keren naar jouw wildernis, en om te luisteren en te gehoorzamen in tijden van moeilijkheid en gemak, of je dat nu wilt of niet, en wanneer iemand onterecht voorrang krijgt op jou…” en het bewijs dat Ahmad overleverde met een Sahih-keten van Anas:

“The migration of the nomad is to return to your wilderness, and to listen and obey in times of hardship and ease,whether you are willing or unwilling, and when someone is given undue preference to you…” and the evidence that Ahmad narrated with a Sahih chain from Anas:

. إِنّي لأَسْعَى في الغِلْمانِ يَقولونَ جاءَ مُحمّد، فَأَسْعَى فَلا أَرى شَ يئاً. ثُمَّ « وصاحِبُهُ يَقولونَ: جاءَ مُحمّد، فَأَسْعَى فَلا أَرى شَيْئ اً. قال: حتى جاءَ رَسولُ اللَّهِ أبو بَكْر، فَكُنّا في بَ عْضِ حِرارِ المدينة، ثُمَّ بَ عَثَا رَجُلاً مِنْ أَهْلِ المدينة لِيُ ؤْذِنَ بِهِما الأنصارَ، فَاسْتَ قْبَ لَهُمَا زُهَاءُ خَمْسِمائةٍ مِنَ الأَنْصَارِ حتى انْ تَ هَوْا إِلَيْهِمَا. فقالت الأنصارُ: وصاحِبُهُ بَ يْنَ أَظْهُرِهِمْ. فَخَرَجَ أَهْلُ انْطَلِقَا آمِنَ يْنِ مُطَاعَيْنِ. فَأَقْ بَلَ رسولُ اللَّهِ »؟ المدينةِ حتّى إِنَّ العَوَاتِقَ لَفَوْقَ البُ يُوتِ يَ تَ رَاءَيْ نَهُ يَ قُلْنَ أَي هُُّمْ هُوَ أَي هُُّمْ هُوَ .

. إِنّي لأَسْعَى في الغِلْمانِ يَقولونَ جاءَ مُحمّد، فَأَسْعَى فَلا أَرى شَ يئاً. ثُمَّ « وصاحِبُهُ يَقولونَ: جاءَ مُحمّد، فَأَسْعَى فَلا أَرى شَيْئ اً. قال: حتى جاءَ رَسولُ اللَّهِ أبو بَكْر، فَكُنّا في بَ عْضِ حِرارِ المدينة، ثُمَّ بَ عَثَا رَجُلاً مِنْ أَهْلِ المدينة لِيُ ؤْذِنَ بِهِما الأنصارَ، فَاسْتَ قْبَ لَهُمَا زُهَاءُ خَمْسِمائةٍ مِنَ الأَنْصَارِ حتى انْ تَ هَوْا إِلَيْهِمَا. فقالت الأنصارُ: وصاحِبُهُ بَ يْنَ أَظْهُرِهِمْ. فَخَرَجَ أَهْلُ انْطَلِقَا آمِنَ يْنِ مُطَاعَيْنِ. فَأَقْ بَلَ رسولُ اللَّهِ »؟ المدينةِ حتّى إِنَّ العَوَاتِقَ لَفَوْقَ البُ يُوتِ يَ تَ رَاءَيْ نَهُ يَ قُلْنَ أَي هُُّمْ هُوَ أَي هُُّمْ هُوَ .

“Ik volgde enkele jongeren die zeiden dat Muhammad is gekomen, dus ik volgde hen en zag niets. Daarna zeiden ze – Muhammad is gekomen, dus ik volgde hen en zag niets. Hij zei: Totdat Muhammad en zijn metgezel Abu Bakr kwamen, en wij waren bij een deel van Madinah Hirar (zanderig en rotsachtig land). Toen stuurden zij een man van de mensen van Madinah om de helpers (Ansar) op de hoogte te stellen van hen, en zo werden zij ontmoet door ongeveer vijfhonderd van de helpers (Ansar) die hen bereikten. De helpers (Ansar) zeiden: Ga in veiligheid en met gezag voort. En zo kwamen de Boodschapper van Allah ﷺ en zijn metgezel tussen hen door. En zo kwamen de mensen van Madinah naar buiten, inclusief de vrouwen die vanuit hun huizen uitkeken en zeiden: wie is hij, wie is hij?”. Deze overlevering bevat het bewijs voor zowel de twee voorwaarden van veiligheid als de uitvoering van de wetten. Wat betreft de veiligheid – dit wordt bewezen door de aanwezigheid van vijfhonderd van de helpers (Ansar) die zeiden dat men in veiligheid moest voortgaan, en de Boodschapper ﷺ bevestigde hun woorden. Op dezelfde manier bevestigde hij hun woorden dat de twee van hen gehoorzaamd zou worden. Dienovereenkomstgens werden de veiligheid en gehoorzaamheid vervuld in het verblijf van de emigratie (Dar Al-Hijrah), en indien zij niet vervuld waren, zou de Profeet ﷺ niet geëmigreerd zijn.

“I followed some youths saying that Muhammad has come, so I followed and did not see anything. Then they say – Muhammad has come, so I followed and did not see anything. He said: Until Muhammad and his companion Abu Bakr came, and we were at some Madinah Hirar (sandy and rocky land). Then they sent a man from the people of Madinah to make the Ansar aware of them, and so they were met by about five hundred from the Ansar reaching them. The Ansar said: Proceed in safety and with authority. And so the Messenger of Allah (pbuh) and his companion came from between them. And so the people of Madinah came out, including the women overlooking from their households saying who is he, who is he?”. This narration has the evidence for both of the two conditions of security and the implementation of the laws. With respect to the security – this is proven from the presence of five hundred from the Ansar saying proceed in safety and the Messenger (pbuh) confirmed their words. In the same manner he confirmed their words that the two of them would be obeyed. Accordingly the security and obedience were fulfilled in the abode of emigration (Dar Al-Hijrah) and if they had not been fulfilled the Prophet (pbuh) would not have emigrated.

Deze twee voorwaarden, het waarborgen van veiligheid en gehoorzaamheid bij de uitvoering van de wetten, werden beëdigd door de helpers (Ansar) in Al-’Aqabah. Al-Bayhaqi overleverde met een sterke keten van ‘Ubadah b. Samit, die zei.

These two conditions, the fulfillment of security and obedience in the implementation of the laws, were pledged upon by the Ansar in Al-’Aqabah. Al-Bayhaqi narrated with a strong chian from ‘Ubadah b. Samit who said.

. عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ ف ي النَّشَاطِ وَالْكَسَلِ، إِنَّا بَايَ عْنَا رَسُولَ اللَّهِ ...« وَالنَّ فَقَةِ فِي الْعُسْرِ وَالْيُسْرِ، وَعَلَى الأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّ هْيِ عَنِ الْمُنْكَرِ، وَعَلَى أَنْ نَ قُولَ إِذَا قَدِمَ عَ لَيْ نَا يَ ثْرِبَ فِي اللَّهِ لاَ تَأْخُذُنَا فِيهِ لَوْمَةُ لاَئِمٍ. وَعَلَى أَنْ نَ نْصُرَ رَسُولَ اللَّهِ الَّتِي بَايَ عْنَاهُ مِمَّا نَمْنَعُ أَنْ فُسَنَا وَأَزوَاجنَا وَأَبْ نَاءَنَا وَلَنَا الجَّنَّةَ. فَ هَذِهِ بَ يْ عَةُ رَسُولِ اللَّهِ » عَلَيْه .

. عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ ف ي النَّشَاطِ وَالْكَسَلِ، إِنَّا بَايَ عْنَا رَسُولَ اللَّهِ ...« وَالنَّ فَقَةِ فِي الْعُسْرِ وَالْيُسْرِ، وَعَلَى الأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّ هْيِ عَنِ الْمُنْكَرِ، وَعَلَى أَنْ نَ قُولَ إِذَا قَدِمَ عَ لَيْ نَا يَ ثْرِبَ فِي اللَّهِ لاَ تَأْخُذُنَا فِيهِ لَوْمَةُ لاَئِمٍ. وَعَلَى أَنْ نَ نْصُرَ رَسُولَ اللَّهِ الَّتِي بَايَ عْنَاهُ مِمَّا نَمْنَعُ أَنْ فُسَنَا وَأَزوَاجنَا وَأَبْ نَاءَنَا وَلَنَا الجَّنَّةَ. فَ هَذِهِ بَ يْ عَةُ رَسُولِ اللَّهِ » عَلَيْه .

“…Wij gaven de eed van trouw aan de Boodschapper van Allah ﷺ om te luisteren en te gehoorzamen wanneer wij druk waren of onbezig waren, om te geven in tijden van moeilijkheid en gemak, om het goede te gebieden en het kwade te verbieden, om de waarheid te spreken namens Allah zonder enige berisping te vrezen, en om de Boodschapper van Allah ﷺ te steunen wanneer hij naar Yathrib komt tegen alles waartegen wij onszelf, onze vrouwen en onze zonen beschermen, en dat (indien wij dit doen) onze beloning het Paradijs is. Dit was de eed die wij aan de Boodschapper van Allah ﷺ gaven”. De gehoorzaamheid is duidelijk in. .» عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ بَايَ عْنَا رَسُولَ اللَّهِ «.

“…We pledged allegiance to the Messenger of Allah (pbuh) to listen and obey when we were busy and inactive, and to spend in times of difficulty and ease, and upon enjoining the good and forbidding the evil, and upon saying the truth regarding Allah not fearing any blame, and that we support the Messenger of Allah (pbuh) when he comes to Yathrib against whatever we protect ourselves, our wives and our sons from, and that (if we do so) our reward is Paradise. This was the pledge that we gave to the Messenger of Allah (pbuh) ”. The obedience is clear in. .» عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ بَايَ عْنَا رَسُولَ اللَّهِ « .

“Wij hebben de eed van trouw aan de Boodschapper van Allah ﷺ afgelegd om te luisteren en te gehoorzamen.” en de veiligheid is die van de moslims, zoals verduidelijkt door zijn woorden.

“We took pledge of allegiance to Messenger of Allah (pbuh) to listen and obey.” and the security is that of the Muslims, as made clear by his words.

. إِذَا قَدِمَ عَلَيْ نَا يَ ثْرِبَ مِمَّا نَمْنَعُ أَنْ فُسَنَا وَعَلَى أَنْ نَ نْصُرَ رَسُولَ اللَّهِ « » وَأَرْوَاحَنَا وَأَبْ نَاءَنَا .

. إِذَا قَدِمَ عَلَيْ نَا يَ ثْرِبَ مِمَّا نَمْنَعُ أَنْ فُسَنَا وَعَلَى أَنْ نَ نْصُرَ رَسُولَ اللَّهِ « » وَأَرْوَاحَنَا وَأَبْ نَاءَنَا .

“en dat wij de Boodschapper van Allah ﷺ zullen steunen wanneer hij naar Yathrib komt, tegen alles waar we onszelf, onze vrouwen en onze zonen tegen beschermen.” Deze betekenis was duidelijk uit de brief die hij schreef tussen de Emigranten en de helpers (Ansar), waarin hij vrede sloot met de Joden en een verbond met hen maakte. Dit gebeurde in het eerste jaar van de emigratie. Dit is uit de verslaglegging van Ibn Ishaq en het is de sahifa genoemd. Er staat:

“and that we support the Messenger of Allah (pbuh) when he comes to Yathrib against whatever we protect ourselves, our wives and our sons.” This meaning was clear from the letter which he wrote between the Emigrants and the Ansar, and made peace with the Jews therein and made a convenant with them. This occurred in the first year of the emigration. This is from the account of Ibn Ishaq and it has been called the sahifa. It says:

. بَ يْنَ المُؤْمِنِينَ بِسْ مِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ: هَذَا كِتَابٌ مِنْ مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ « وَالمُسْلِمِينَ مِنْ قُ رَيْشٍ وَيَ ثْرِبَ وَمَنْ تَبِعَهُمْ فَ لَحِقَ بِهِمْ وَجَاهَدَ مَعَهُمْ أَن هَُّمْ أُمَّةٌ وَاحِدَةٌ مِنْ دُونِ النَّاسِ ... وَإِنَّ المُ ؤْمِنِينَ ب عَْضُهُمْ مُوَالِي ب عَْضٍ دُونَ النَّاسِ ... وَإِنَّ عَلَى اليَ هُودِ نَ فَقَتَ هُمْ وَعَلَى المُسْلِمِينَ نَ فَقَتُ هُمْ، وَإِنَّ بَ يْ نَ هُمْ النَّصْرَ عَلَى مَنْ حَارَبَ أَهْلَ هَذِهِ الصَّحِيفَةِ ... وَإِنَّهُ مَا كَانَ بَ يْنَ أَهْلِ هَذِهِ الصَّحِ يفَةِ مِنْ حَدَثٍ أَوْ اشْتِجَارٍ يُخَافُ »... فَسَادُهُ، فَإِنَّ مَرَدَّهُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَإِلَى مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ .

. بَ يْنَ المُؤْمِنِينَ بِسْ مِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ: هَذَا كِتَابٌ مِنْ مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ « وَالمُسْلِمِينَ مِنْ قُ رَيْشٍ وَيَ ثْرِبَ وَمَنْ تَبِعَهُمْ فَ لَحِقَ بِهِمْ وَجَاهَدَ مَعَهُمْ أَن هَُّمْ أُمَّةٌ وَاحِدَةٌ مِنْ دُونِ النَّاسِ ... وَإِنَّ المُ ؤْمِنِينَ ب عَْضُهُمْ مُوَالِي ب عَْضٍ دُونَ النَّاسِ ... وَإِنَّ عَلَى اليَ هُودِ نَ فَقَتَ هُمْ وَعَلَى المُسْلِمِينَ نَ فَقَتُ هُمْ، وَإِنَّ بَ يْ نَ هُمْ النَّصْرَ عَلَى مَنْ حَارَبَ أَهْلَ هَذِهِ الصَّحِيفَةِ ... وَإِنَّهُ مَا كَانَ بَ يْنَ أَهْلِ هَذِهِ الصَّحِ يفَةِ مِنْ حَدَثٍ أَوْ اشْتِجَارٍ يُخَافُ »... فَسَادُهُ، فَإِنَّ مَرَدَّهُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَإِلَى مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ .

“In de naam van Allah, de Barmhartige, de Genadige. Dit is een document van de Profeet Muhammad ﷺ tussen de gelovigen en de moslims van Quraysh en Yathrib, en degenen die hen volgden, zich bij hen aansloten en zij aan zij met hen streden, dat zij één gemeenschap (Ummah) vormen, uitgesloten van alle andere mensen… Gelovigen zijn elkaars beschermers, uitgesloten van buitenstaanders… De Joden moeten hun eigen kosten dragen en de moslims hun eigen kosten. Ieder moet de ander helpen tegen eenieder die de mensen van dit document aanvalt… Indien er een geschil of controverse ontstaat die waarschijnlijk problemen zal veroorzaken, moet dit worden verwezen naar Allah en naar Muhammad ﷺ, de Boodschapper van Allah ﷺ”.

“In the name of Allah the Compassionate, the Merciful. This is a document from Muhammad the Prophet (pbuh) between the believers and Muslims of Quraysh and Yathrib, and those who followed them and joined them and struggled alongside them that they are one community (Ummah) to the exclusion of all men…Believers are protectors of one another to the exclusion of outsiders…The Jews must bear their expenses and the Muslims their expenses. Each must help the other against anyone who attacks the people of this document…If any dispute or controversy likely to cause trouble should arise, it must be referred to Allah and to Muhammad the Messenger of Allah (pbuh) ”.

Op basis hiervan kan de verblijfplaats geen verblijfplaats van de Islam zijn, tenzij voldaan wordt aan de voorwaarden dat de veiligheid in handen van de moslims is en dat de wetten van de Islam worden toegepast; en als een van deze twee voorwaarden wegvalt, of niet wordt vervuld, zoals wanneer de veiligheid in handen van de ongelovigen valt of wanneer het bewind van Al-Taghut onder de mensen wordt toegepast, dan wordt de verblijfplaats een verblijfplaats van polytheïsme (Dar Al-Shirk) of ongeloof (Dar al-Kufr). Het is geen voorwaarde dat beide voorwaarden afwezig moeten zijn om de verblijfplaats te laten transformeren naar een verblijfplaats van polytheïsme; het is eerder voldoende dat één van de twee afwezig is om dat te laten gebeuren. Dat de verblijfplaats een van ongeloof is, betekent niet dat al haar inwoners ongelovigen zijn, en als de verblijfplaats een van de Islam is, volgt daaruit niet dat al haar inwoners moslims zijn. In plaats daarvan is de betekenis van de term verblijfplaats (Dar) hier de sharia-terminologie (Shar’i werkelijke betekenis), met andere woorden, dat de sharia haar deze betekenis geeft, zoals de termen gebed (Salah) en vasten (Sawm) en soortgelijke zaken uit de Shar’i realiteiten.

Based upon this, the abode cannot be an abode of Islam unless it fulfilled the conditions that the security was in the hands of the Muslims and that the laws of Islam were implemented, and if one of these two conditions ceased, or was not fulfilled, such as the security falling into the hands of the disbelievers or that the rule of Al-Taghut was implemented amongst the people, the abode would become an abode of polytheism (Dar Al-Shirk) or disbelief (Dar Al-Kufr). It is not a condition that both of these conditions are absent for the abode to transform to an abode of polytheism, rather it is sufficient that one of them is absent for that to occur. The abode being one of disbelief does not mean that all of its inhabitants are disbelievers and if the abode was one of Islam it does not follow that all of its inhabitants are Muslims. Rather the meaning of the term abode (Dar) here is the Shari’ah terminology (Shar’i real meaning) in other words, that the Shari’ah is what gives it this meaning, like the terms prayer (Salah) and fasting (Sawm) and similar from the Shar’i realities .

Op basis hiervan zou de term kunnen worden toegepast op een land waar de meeste inwoners bijvoorbeeld christenen zijn, maar als het deel uitmaakte van de Islamitische Staat, zou het worden aangeduid als een verblijfplaats van de islam (Dar al-Islam). Dit komt doordat de regels die daar worden toegepast de islamitische wetten zijn en de veiligheid van het land gewaarborgd zou worden door de veiligheid van de islam, zolang het deel uitmaakte van de Islamitische Staat.

Based upon this, the term could be applied upon a land where most of the inhabitants are Christians for example, but if it was part of the Islamic State it would be referred to as an abode of Islam (Dar Al-Islam). This is because the rules applied therein are the Islamic laws and the security of the land would be by the security of Islam as long as it remained part of the Islamic State.

En op dezelfde wijze, elk land waar de meerderheid van de inwoners moslims zijn, maar het deel uitmaakte van een staat die niet volgens de Islam regeerde, en dat niet werd beveiligd door een moslimleger maar door dat van de ongelovigen (Kufr), dan zou de term verblijfplaats van ongeloof (Dar Al-Kufr) erop worden toegepast, ondanks dat de meeste inwoners moslims zijn.

And in the same manner, any land where the majority of its inhabitants are Muslims but it was part of a State which did not rule by Islam, nor was it secured by a Muslim army but rather by that of the disbelievers, then the term abode of disbelief (Dar Al26 Kufr) would be applied to it despite most of its inhabitants being Muslims.

Dus, de betekenis van verblijfplaats (Dar) is hier de islamitische (Shar’i) realiteit (wetgevende betekenis), ongeacht of de moslims een meerderheid of minderheid vormden op de plek waar de term wordt toegepast; het heeft eerder betrekking op de toegepaste wetten en de gevestigde veiligheid voor de bewoners ervan. Met andere woorden, de betekenis van verblijfplaats wordt genomen uit de wetgevende (Shar’i) teksten die deze betekenis uitleggen, op dezelfde manier als de betekenis van het woord gebed (Salah) wordt genomen uit de wetgevende teksten die de betekenis ervan uitleggen. En op dezelfde manier hebben alle islamitische (Shar’i) realiteiten hun betekenis afgeleid van de wetgevende teksten en niet van de taalkundige betekenis van de woorden.

So, the meaning of abode (Dar) here is the Shar’i reality (legislative meaning) without regard to where the Muslims were a majority or minority where the term is applied; rather, it is with regard to the implemented laws and the established security for its inhabitants. In other words, the meaning of abode is taken from the legislative (Shar’i) texts which explained this meaning, in the same way that the meaning of the word Salah is taken from the legislative texts which explained its meaning. And in the same manner all the Shar’i real meanings have their meaning derived from the legislative texts and not from the linguistic meaning of the words.