Het beheer van de economie houdt in dat bij het overwegen van de vervulling van behoeften rekening wordt gehouden met het standpunt over de beoogde samenleving. Dus wat de samenleving zou moeten zijn, dient als basis te worden genomen voor de vervulling van de behoeften.

The management of the economy is to take in consideration the viewpoint about the targeted society when considering the fulfilment of the needs. So what the society ought to be should be made the basis for the fulfilment of the needs.

Dit artikel is afgeleid van verschillende bewijzen en de sharia-regel kan worden afgeleid uit een enkel of meerdere bewijzen. Het is afgeleid uit de beperking van het eigendom van zaken door een specifieke methode, de beperking van de oorzaken van eigendom tot bepaalde oorzaken, de beperking van de wijze waarop vermogen kan worden geïnvesteerd volgens een bepaalde methode, en uit het verbod op bepaalde zaken en handelingen; zo is het beheer van de economie afgeleid uit de bewijzen voor deze vier kwesties.

This article is deduced from several evidences and the Shari’ah rule can be deduced from single or multiple evidences. It has been deduced from the limitation of the ownership of things by a specific method, and the limitation of the causes of ownership to particular causes, and the limitation of how wealth can be invested according to a particular method, and from the prohibition of certain things and actions, and so the management of the economy has been deduced from the evidences for these four issues.

Het beheer van de economie dat uit deze bewijzen is afgeleid, is dat het verplicht is dat de visie met betrekking tot rijkdom, vanuit het oogpunt dat het de behoeften vervult, verbonden moet zijn met de sharia-regel met betrekking tot die rijkdom, en daarop gebouwd moet worden. Tarwe en honing worden beschouwd als behorend tot de rijkdom, omdat Allah (SWT) de twee van hen toegestaan heeft gemaakt. Waar cannabis en alcohol niet worden beschouwd als behorend tot de rijkdom, aangezien Allah (SWT) de twee van hen verboden heeft gemaakt. Het geld dat wordt gebruikt voor aankopen, en datgene dat als salaris wordt betaald, behoort tot de rijkdom aangezien de sharia het verdienen van geld in deze twee situaties heeft toegestaan, terwijl gestolen geld en geld dat is verdiend via een ongeldig contract niet worden beschouwd als behorend tot de rijkdom omdat de sharia beide heeft verboden. Dus de sharia-regel moet worden onderzocht bij het overwegen hoe aan de behoeften kan worden voldaan, en het is verplicht dat dit de basis is voor de overweging van de realiteit dat rijkdom een behoefte vervult, of in andere woorden, de basis waarop de rijkdom wordt geproduceerd en geconsumeerd. Dit is de betekenis van het artikel wanneer het zegt dat het beheer van de economie de visie is op hoe de samenleving aan de behoeften moet voldoen, aangezien waar de samenleving op gebaseerd moet zijn, in andere woorden, waar de relaties tussen de mensen op gebaseerd moeten zijn, is dat deze relaties beperkt moeten worden door en moeten voortvloeien volgens de sharia-regels. Daarom is het verplicht dat de overweging van waar de samenleving op gebaseerd moet zijn, in andere woorden, het feit dat zij beperkt wordt door de sharia-regels, aanwezig is bij het overwegen hoe aan de behoeften kan worden voldaan, en het moet verbonden zijn met de sharia-regels en daarop gebaseerd zijn, ongeacht of dat nu betrekking heeft op de productie van de rijkdom of het consumptie ervan.

The management of the economy which has been deduced from these evidences is that it is obligatory that the view regarding wealth, from the angle that it fulfils the needs must be connected to the Shari’ah rule regarding that wealth, and built upon it. Wheat and honey are considered to be from the wealth, because Allah (swt) made the two of them permitted. Whereas cannabis and alcohol are not considered to be from the wealth, since Allah (swt) made the two of them forbidden. The money which is used to purchase, and that which is paid as a salary, is from the wealth since the Shari’ah permitted earning money in these two situations, whereas stolen money and money earned through a void contract is not considered to be from the wealth because the Shari’ah forbade them both. So the Shari’ah rule must be examined when considering how to fulfil the needs, and it is obligatory that it is the basis for the consideration of the reality of the wealth fulfilling a need, or in other words, the basis upon which the wealth is produced and consumed. This is the meaning of the article when it says that the management of the economy is the view towards how the society should fulfil the needs, since what the society should be upon, in other words, what the relationships between the people should be based upon, is that these relationships should be restricted by and proceed according to the Shari’ah rules. Therefore, it is obligatory that the consideration of what the society should be upon, in other words, it being restricted by the Shari’ah rules, is present when considering how to fulfil the needs, and it should be connected to the Shari’ah rules and based upon them, irrespective of whether that is regarding the production of the wealth or its consumption.

Overeenkomstig is de oorsprong van rijkdom in het systeem van de islam dat het, om als een economische zaak beschouwd te worden die toegestaan is om te worden geproduceerd en geconsumeerd, afhangt van hoe de samenleving zou moeten zijn; met andere woorden, de beperking van de relaties tussen mensen door de regels van de sharia. En op basis hiervan wordt rijkdom onderzocht vanuit het oogpunt of het voldoet aan de behoefte van menselijke wezens, het individu of de samenleving, en op deze basis vindt productie en consumptie plaats.

Accordingly, the origin of wealth in the system of Islam is that in order for it to be considered an economic matter permitted to be produced and consumed, depends on what the society should be, in other words, the restriction of the relationships between people by the Shari’a rule. And based upon this the wealth is examined from the angle of it fulfilling the need of human beings, the individual or the society, and upon this basis production and consumption occurs.

Hoewel de beperking tot de sharia-regel de basis vormt, wat algemeen is met betrekking tot de verplichting om de sharia-regel elke handeling van de moslim te laten bepalen, heeft de sharia het beheer van de economie niet algemeen gelaten op basis van algemene bewijzen zoals de woorden van Allah (SWT):

Though the restriction to the Shari’ah rule is the basis, which is general with regards to the obligation of making the Shari’ah rule decide every action of the Muslim, the Shari’ah did not leave the management of the economy general based upon general evidences such as the words of Allah (swt):

“En wat de Boodschapper ﷺ jullie geeft, neem het aan; en wat hij jullie verbiedt, weerhoud u ervan.” (TMQ 59:7). Integendeel, het kwam met gedetailleerde bewijzen specifiek voor de verdeling van rijkdom en hoe de behoeften ermee vervuld kunnen worden, zijnde de bewijzen die de methode van eigendom, de oorzaken ervan en investeringen beperken, en het verbod op bepaalde zaken en handelingen. Daarom is het beheer van de economie in de islam niet het beschouwen van rijkdom vanuit het oogpunt van hoe het alleen de behoefte kan vervullen, maar het kijkt ook of het is toegestaan, en of de behoefte die het vervult is toegestaan; met andere woorden, het is gebaseerd op het beschouwen van de rijkdom vanuit het oogpunt van de relaties tussen mensen, beperkt door de regels van de sharia.

“And whatever the Messenger (pbuh) has given you - take; and what he has forbidden you - refrain from.” (TMQ 59:7). Rather it came with detailed evidences specific to the distribution of wealth and how to fulfil the needs with it, which are the evidences which limit the method of ownership, its causes, and investment, and prohibition of certain things and actions. Therefore, the management of the economy in Islam is not the consideration of wealth from the angle of how it can fulfil the need alone, but rather it also looks at whether it is permitted, and whether the need which it fulfils is permitted; in other words, it is based upon the consideration of the wealth from the angle of the relationships between people restricted by the Shari’ah rules.