Artikel 145

Artikel 145 - Conceptgrondwet van de staat van het kalifaat | Quran Course

“De Boodschapper van Allah ﷺ oordeelde dat het bloed en het bezit van de mensen die moslim waren geworden uit Bahrain beschermd zijn, met uitzondering van hun land, aangezien dit buit voor de moslims was, omdat zij de islam niet in eerste instantie hadden aanvaard maar juist weerstand hadden geboden” (overgeleverd door Yahya b. Adam in Kitab Al-Kharaj), met andere woorden, zij hadden weerstand geboden aan de moslims. Dit is een bewijs dat de gebieden van de veroverde landen worden beschouwd als onderdeel van de buit. Alleen kwam onze meester Umar (vrede zij met hem) en hield hij het eigendom van het land bij de staatskas (Bayt al-Mal) en liet hij de vruchten ervan aan degenen die erop leefden, en hief hij landbelasting van hen in ruil voor dat gebruik, en deze belastingen waren afhankelijk van de potentie van het land en niet een vast bedrag. Dienovereenkomstig werden gebieden met vruchtbare grond (Jarib genoemd) in delen van Irak belast met een Qafiz of een Dirham, en op andere plaatsen was de belasting gebaseerd op verschillende groottes van vruchtbare grond anders dan Jarib, en in de gebieden van Al-Sham werden andere maten gebruikt, en zo is uit dit bekend dat hij elk land beheerde naar de capaciteit ervan.

“The Messenger of Allah (pbuh) ruled that the people who became Muslim from Bahrain have their blood and property protected, apart from their land, since it was a booty for the Muslims, since they did not embrace Islam at first and rather resisted” (reported by Yahya b. Adam in Kitab Al-Kharaj), in other words, they had resisted the Muslims. This is evidence that the lands of the countries that are conquered are considered part of the booty. Except that our master Umar (ra) came and kept the ownership of the land with the Bayt Al-Mal and left its benefits for those who lived upon it, and took land taxes from them in exchange for that utilisation, and these taxes were according to the potential of the land and not a fixed amount. Accordingly, areas of arable land (called Jarib) in parts of Iraq were taxed a Qafiz or a Dirham, and in other places the tax was upon different sizes of areas of arable land other than Jarib, and in areas of Al-Sham different sizes were used, and so it is known from this that he managed each land according to its capacity.