Het staatsapparaat is gebaseerd op dertien instellingen:

The state apparatus is established upon thirteen institutions:

1. De kalief (leider van de staat).

1. The Khalifah (Leader of the State).

2. De assistenten (gedelegeerde ministers).

2. The Assistants (delegated ministers).

3. Uitvoerend minister.

3. Executive minister.

4. De Gouverneurs.

4. The Governors.

5. De leider (Ameer) van de jihad.

5. The Amir of Jihad.

6. De interne veiligheid.

6. The Internal Security.

7. De Buitenlandse Zaken.

7. The Foreign Affairs.

8. Industrie.

8. Industry.

9. De Rechtspraak.

9. The Judiciary.

10. De zaken van het volk (administratief apparaat).

10. The People’s Affairs (administrative apparatus).

11. De staatskas (Bayt al-Mal).

11. The Treasury (Bayt Al-Mal).

12. Media.

12. Media.

13. De Raad van de moslimgemeenschap (Ummah) (raadpleging (Shura) en verantwoording).

13. The Ummah’s Council (Shura and accounting).

Het bewijs hiervoor zijn de daden van de Boodschapper ﷺ, aangezien hij het staatsapparaat in deze vorm heeft gevestigd. Hij was zelf de leider van de Staat, en hij beval de moslims om een leider voor de staat te vestigen toen hij hen beval de kalief en de imam te vestigen. Hij zei.

The evidence for this is the actions of the Messenger (pbuh) , since he established the state apparatus in this form. He was himself the leader of the State, and he ordered the Muslims to establish a leader for the state when he ordered them to establish the Khalifah and the Imam. He said.

. مَنْ خَلَعَ يَدًا مِنْ طَاعَةٍ لَقِيَ اللَّهَ يَ وْمَ الْقِيَامَةِ لا حُجَّةَ لَهُ، وَمَنْ مَاتَ وَلَيْسَ فِي « » عُ نُقِهِ بَ يْ عَةٌ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّة .

. مَنْ خَلَعَ يَدًا مِنْ طَاعَةٍ لَقِيَ اللَّهَ يَ وْمَ الْقِيَامَةِ لا حُجَّةَ لَهُ، وَمَنْ مَاتَ وَلَيْسَ فِي « » عُ نُقِهِ بَ يْ عَةٌ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّة .

“Degene die zijn hand terugtrekt van gehoorzaamheid (aan de leider (Ameer)) zal geen argument (ter verdediging) vinden wanneer hij op de Dag der Opstanding voor Allah staat; en degene die sterft zonder trouw aan de eed te hebben gezworen, zal sterven met de dood van iemand die toebehoort aan de Dagen van Onwetendheid (Jahilliyah)” (overgeleverd door Muslim), en de eed van trouw is de eed van trouw aan de kalief. En de metgezellen waren het eens over de noodzaak om een opvolger, een kalief, te vestigen na de dood van de Boodschapper van Allah ﷺ. De consensus van de metgezellen over het vestigen van een kalief wordt duidelijk bevestigd door het uitstellen van de begrafenis van de Boodschapper van Allah ﷺ vanwege hun bezigheid met het kiezen van een opvolger voor hem.

“One who withdraws his hand from obedience (to the Amir) will find no argument (in his defense) when he stands before Allah on the Day of Resurrection; and one who dies without having sworn allegiance will die the death of one belonging to the Days of Ignorance (Jahilliyah)” (reported by Muslim), and the pledge of allegiance is the pledge of allegiance to the Khalifah. And the companions agreed upon the necessity of establishing a successor, a Khalifah, to the Messenger of Allah (pbuh) after his death. The consensus of the companions upon the establishment of a Khalifah is clearly confirmed by their delaying of the burial of the Messenger of Allah (pbuh) due to their busyness in electing a successor to him .

Wat betreft de assistenten, het bewijs komt uit wat Abu Dawud overleverde met een goede keten van 'Aisha (vrede zij met haar), die zei dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei.

As for the assistants, the evidence is from what Abu Dawud narrated with a good chain from 'Aisha (ra) who said that the Messenger of Allah (pbuh) said.

. "إِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِالأَمِيرِ خَيْ رًا جَعَلَ لَهُ وَزِيرَ صِدْقٍ، إِنْ نَسِيَ ذكََّرَهُ وَإِنْ ذكََرَ أَعَانَهُ. وَإِذ ا أَرَادَ اللَّهُ بِهِ غَيْ رَ ذَلِكَ جَعَلَ لَهُ وَزِيرَ سُوءٍ، إِنْ نَسِيَ لَمْ يُذَكِّرْهُ وَإِنْ ذكََرَ لَمْ يُعِنْه " .

. "إِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِالأَمِيرِ خَيْ رًا جَعَلَ لَهُ وَزِيرَ صِدْقٍ، إِنْ نَسِيَ ذكََّرَهُ وَإِنْ ذكََرَ أَعَانَهُ. وَإِذ ا أَرَادَ اللَّهُ بِهِ غَيْ رَ ذَلِكَ جَعَلَ لَهُ وَزِيرَ سُوءٍ، إِنْ نَسِيَ لَمْ يُذَكِّرْهُ وَإِنْ ذكََرَ لَمْ يُعِنْه " .

“Wanneer Allah (SWT) een bestuurder over de moslims aanstelt en het goede voor hem (deze heerser) wenst, dan stelt Allah (SWT) een oprechte minister (helper) voor hem aan, die hem zal herinneren als hij vergeet en hem zal bijstaan als hij zich herinnert.” En Tirmidhi rapporteerde van Abu Said Al-Khudri dat de Boodschapper ﷺ zei.

“When Allah (swt) appoints a governer over Muslims, and desire good for him (this ruler), Alla (swt) appoints a sincere minister (assistant) to him who will remind him if he forgets and helps him if he remembers.”. And Tirmidhi reported from Abu Said Al-Khudri that the Messenger (pbuh) said.

. "مَا مِنْ نَبِيٍّ إِلاَّ لَهُ وَزِيرَانِ مِنْ أَهْلِ السَّمَاءِ وَوَزِيرَانِ مِنْ أَهْلِ الأَرْضِ فَ أَمَّا وَزِيرَايَ مِنْ أَهْلِ السَّمَاءِ فَجِبْرِيلُ وَمِيكَائِيلُ وَأَمَّا وَزِيرَايَ مِنْ أَهْلِ الأَرْضِ فَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ " .

. "مَا مِنْ نَبِيٍّ إِلاَّ لَهُ وَزِيرَانِ مِنْ أَهْلِ السَّمَاءِ وَوَزِيرَانِ مِنْ أَهْلِ الأَرْضِ فَ أَمَّا وَزِيرَايَ مِنْ أَهْلِ السَّمَاءِ فَجِبْرِيلُ وَمِيكَائِيلُ وَأَمَّا وَزِيرَايَ مِنْ أَهْلِ الأَرْضِ فَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ " .

“Elke Profeet ﷺ heeft twee ministers uit de hemelen en twee ministers van de aarde. Mijn twee ministers uit de hemelen zijn Jibril en Mika’il, en van de aarde zijn het Abu Bakr en Omar”. De betekenis van het woord “mijn twee ministers (Waziraya)” hier is mijn twee assistenten voor, aangezien dit de taalkundige betekenis is, en het woord ‘minister’ volgens de hedendaagse betekenis een westerse definitie is, waarbij de bedoeling ervan een specifieke vorm van regeren is. Deze betekenis was niet bekend bij de moslims en spreekt het systeem van regeren in de Islam tegen, zoals wordt verduidelijkt in dat gedeelte.

“Every Prophet (phuh) has two ministers from heavens and two ministers from Earth. My two ministers from heavens are Jibril and Mika’il, and from Earth are Abu Bakr and Omar”. The meaning of the word “my two ministers (Waziraya)” here is my two assistants for, since this is the linguistic meaning, and the word ‘minister’ according to its contemporary meaning is a Western definition, and what is intended by it is a specific act of ruling. This meaning was not known to the Muslims and contradicts the system of ruling in Islam as is made clear in that section.

De uitvoerend minister was wat bekend stond als Al-Katib (de schrijver) in de tijd van de Boodschapper van Allah ﷺ en de rechtvaardige opvolgers, en zijn taak is om de kalief te bijstaan bij de uitvoering, opvolging en voltooiing van taken. Bukhari overleverde in zijn Sahih van Zaid Bin Thabit: . كتُبَهُ أَمَرَهُ أَنْ يَ تَ عَلَّمَ كِ تَابَ الْيَ هُودِ حَتَّى كَتَبْتُ لِلنَّبِيِّ أَنَّ النَّبِيَّ « » وَأَقْ رَأْتُهُ كُتُبَ هُمْ إِذَا كَتَبُوا إِلَيْهِ .

The executive minister is what was known as Al-Katib (the recorder) at the time of the Messenger of Allah (pbuh) and the righteous successors, and his job is to assist the Khalifah in the execution, follow up and accomplishment of tasks. Bukhari narrated in his Sahih from Zaid Bin Thabit. . كتُبَهُ أَمَرَهُ أَنْ يَ تَ عَلَّمَ كِ تَابَ الْيَ هُودِ حَتَّى كَتَبْتُ لِلنَّبِيِّ أَنَّ النَّبِيَّ « » وَأَقْ رَأْتُهُ كُتُبَ هُمْ إِذَا كَتَبُوا إِلَيْهِ .

“De Profeet ﷺ beval hem het schrift van de Joden te leren. Ik schreef zelfs brieven voor de Profeet ﷺ (aan de Joden) en las ook hun brieven wanneer zij aan hem schreven.” en Ibn Ishaq rapporteerde van ‘Abd Allah Bin Al-Zubair,

“The Prophet (phuh) commanded him to learn the writing of the Jews. I even wrote letters for the Prophet (phuh) (to the Jews) and also read their letters when they wrote to him.” and Ibn Ishaq reported from ‘Abd Allah Bin Al-Zubair,

. اسْتَكْتَبَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الأَرْقَمِ بْنِ عَبْدِ ي غَُوثَ، وَكَانَ "أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ يُجِيبُ عَنْهُ المُلُوكَ ..." .

. اسْتَكْتَبَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الأَرْقَمِ بْنِ عَبْدِ ي غَُوثَ، وَكَانَ "أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ يُجِيبُ عَنْهُ المُلُوكَ ..." .

“De Boodschapper van Allah ﷺ dicteerde aan ‘Abd Allah Bin Al-Arqam b. ‘Abdi Yaghootha, die namens hem antwoordde aan de koningen...”. Al-Hakim rapporteerde een overlevering in Al-Mustadrak die hij authentiek verklaarde, en Al-Dhahabi bevestigde de authenticiteit, van ‘Abd Allah Bin Umar die zei.

“The Messenger of Allah (pbuh) used to dictate to ‘Abd Allah Bin Al-Arqam b. ‘Abdi Yaghootha, who used to respond to the Kings on his behalf...”. Al-Hakim reported a narration in Al-Mustadrak which he authenticated, and Al-Dhahabi confirmed the authentication, from ‘Abd Allah Bin Umar who said.

. ك تَابُ رَجُلٍ، فَ قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَرْقَمِ: أَجِبْ عَنِّي. فَكَتَبَ "أَتَى النَّبِيَّ جَوَابَهُ ثُمَّ قَ رَأَهُ عَلَيْهِ، فَ قَالَ: أَصَبْتَ وَأَحْسَنْتَ، اللّهُمَّ وَفِّ قْهُ، فَ لَمَّا وَلِيَ عُمَرُ كَانَ يُشَاوِرُه " .

. ك تَابُ رَجُلٍ، فَ قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَرْقَمِ: أَجِبْ عَنِّي. فَكَتَبَ "أَتَى النَّبِيَّ جَوَابَهُ ثُمَّ قَ رَأَهُ عَلَيْهِ، فَ قَالَ: أَصَبْتَ وَأَحْسَنْتَ، اللّهُمَّ وَفِّ قْهُ، فَ لَمَّا وَلِيَ عُمَرُ كَانَ يُشَاوِرُه " .

“De brief van een man kwam aan bij de Profeet ﷺ, waarna hij tegen ‘Abd Allah Bin Al-Arqam zei: beantwoord deze namens mij, en dat deed hij en las hem voor aan de Profeet ﷺ, die zei: Je had gelijk en je hebt het goed gedaan; moge Allah je helpen. Toen Omar aan de macht kwam, raadpleegde hij hem.”

“A man’s letter came to the Prophet (phuh) , so he said to ‘Abd Allah Bin Al-Arqam: answer it on my behalf, and so he did and read it to the Prophet (phuh) who said: You were correct and you did well; may Allah help you. When Omar took office, he used to consult him”.

Wat betreft de gouverneurs, zowel Al-Bukhari als Muslim hebben overgeleverd van Abu Birda.

As for the governors, both Al-Bukhari and Muslim reported from Abu Birda.

. أَبَا مُوسَى وَمُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ إِلَى الْيَمَنِ، قَالَ: وَبَ عَثَ كُلَّ بَ عَثَ رَسُولُ اللَّهِ « » وَاحِدٍ مِنْ هُمَا عَلَى مِخْلافٍ، قَالَ: وَالْيَمَنُ مِخْلافَانِ .

. أَبَا مُوسَى وَمُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ إِلَى الْيَمَنِ، قَالَ: وَبَ عَثَ كُلَّ بَ عَثَ رَسُولُ اللَّهِ « » وَاحِدٍ مِنْ هُمَا عَلَى مِخْلافٍ، قَالَ: وَالْيَمَنُ مِخْلافَانِ .

“De Boodschapper van Allah ﷺ stuurde Abu Musa en Mu’adh Bin Jabal naar Yemen. Hij stuurde ieder van hen om een provincie te besturen, aangezien Yemen uit twee provincies bestond.” En in de overlevering bij Muslim van Abu Musa zei de Boodschapper ﷺ,

“The Messenger of Allah (pbuh) sent Abu Musa and Mu’adh Bin Jabal to Yemen. He sent each of them to administer a province as Yemen consisted of two provinces.” And in the report with Muslim from Abu Musa the Messenger (pbuh) said,

. لَنْ أَوْ لاَ نَسْتَ عْمِلُ عَلَى عَمَلِنَا مَنْ أَرَادَهُ، وَلَكِنِ اذْهَبْ أَنْتَ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ « » يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَ يْسٍ، فَ بَ عَثَهُ عَلَى الْيَمَنِ ثُمَّ أَتْ بَ عَهُ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ .

. لَنْ أَوْ لاَ نَسْتَ عْمِلُ عَلَى عَمَلِنَا مَنْ أَرَادَهُ، وَلَكِنِ اذْهَبْ أَنْتَ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ « » يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَ يْسٍ، فَ بَ عَثَهُ عَلَى الْيَمَنِ ثُمَّ أَتْ بَ عَهُ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ .

“Wij benoemen voor onze zaken nooit iemand die om een functie vraagt. Maar o Abu Musa! (of Abdullah bin Qais!) Ga naar Yemen.” De Profeet ﷺ stuurde toen Mu adh bin Jaba achter hem aan.” Al-Bukhari en Muslim rapporteerden van Amr Bin ‘Auf Al-Ansari. "... وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَالَحَ أَهْلَ الْبَحْرَيْنِ وَأَمَّرَ عَلَيْهِمُ الْعَلاءَ بْنَ الْحَضْرَمِيِّ" .

“We never (or, we do not) appoint for our affairs anyone who seeks to be employed. But O Abu Musa! (or Abdullah bin Qais!) Go to Yemen. “The Prophet (phuh) then sent Mu adh bin Jaba after him.” Al-Bukhari and Muslim reported from Amr Bin ‘Auf Al-Ansari. . هُوَ صَالَحَ أَهْلَ الْبَحْرَيْنِ وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ الْعَلاءَ بْنَ "... وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ الْحَضْرَمِيِّ " .

"... En de Boodschapper van Allah ﷺ had een wapenstilstand gesloten met de mensen van Bahrain, en had Al-‘Ala Bin Al-Hadrami over hen aangesteld". Ibn Abdul Al-Birr in Al-isti’ab zei: "De Boodschapper van Allah ﷺ maakte Amr b. Al-‘As de gouverneur over Oman, en hij bleef in die positie tot de dood van de Boodschapper van Allah ﷺ".

“... And the Messenger of Allah (pbuh) had made a truce with the people of Bahrain, and had appointed Al-‘Ala Bin Al-Hadrami over them”. Ibn Abdul Al-Birr in Al-isti’ab said “The Messenger of Allah (pbuh) made Amr b. Al-‘As the governor over Oman, and he remained in that position until the death of the Messenger of Allah (pbuh) ”.

Het bewijs voor de positie van leider (Ameer) van jihad komt voort uit de profetische traditie (Sunnah): Ibn Sa’d rapporteerde in Al-Tabaqat dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei, ".

The evidence for the position of Amir of Jihad comes from the Sunnah: Ibn Sa’d reported in Al-Tabaqat that the Messenger of Allah (pbuh) said, ".

. أَمِيرُ النَّاسِ زَيْدُ بْنُ حَارِثَةَ، فَإِنْ قُتِلَ فَجَعْفَرُ بْنُ أَبِي طَالِبَ، فَإِنْ قُتِلَ فَ عَبْدُ اللَّه بْنُ رَوَاحَةَ، فَإِنْ قُتِلَ فَ لْيَ رْتَضِ ال مُ سْ لِمُونَ بَ يْ نَ هُمْ رَجُ لاً فَ يَجْعَلُوهُ عَلَيْهِمْ " .

. أَمِيرُ النَّاسِ زَيْدُ بْنُ حَارِثَةَ، فَإِنْ قُتِلَ فَجَعْفَرُ بْنُ أَبِي طَالِبَ، فَإِنْ قُتِلَ فَ عَبْدُ اللَّه بْنُ رَوَاحَةَ، فَإِنْ قُتِلَ فَ لْيَ رْتَضِ ال مُ سْ لِمُونَ بَ يْ نَ هُمْ رَجُ لاً فَ يَجْعَلُوهُ عَلَيْهِمْ " .

“De leider (Ameer) van de mensen is Zaid Bin Haritha; als hij wordt gedood, dan Ja’far Bin Abi Talib; als hij wordt gedood, dan ‘Abd Allah Bin Rawaha; als hij wordt gedood, dan zal degene met wie de moslims tevreden zijn hun leider worden”. Al-Bukhari rapporteerde van ‘Abd Allah b. Umar (ra) die zei.

“The Leader (Amir) of the people is Zaid Bin Haritha; if killed then Ja’far Bin Abi Talib; if killed then ‘Abd Allah Bin Rawaha; if he killed then whomever the Muslims are satisfied with will become their leader”. Al-Bukhari reported from ‘Abd Allah b. Umar (ra) who said.

. فِي غَزْوَةِ مُؤْتَةَ زَيْدَ بْنَ حَارِثَةَ ... " "أَمَّرَ رَسُ ولُ اللَّهِ .

. فِي غَزْوَةِ مُؤْتَةَ زَيْدَ بْنَ حَارِثَةَ ... " "أَمَّرَ رَسُ ولُ اللَّهِ .

“De Boodschapper van Allah ﷺ stelde Zaid Bin Haritha aan als leider van de expeditie van Mu’ta” en Al-Bukhari rapporteerde in de overlevering van Salamah Bin Al-Akwa’ dat hij zei, ".

“The Messenger of Allah (pbuh) appointed Zaid Bin Haritha in charge of the Mu’ta expedition” and Al-Bukhari reported in the narration of Salamah Bin Al-Akwa’ that he said, ".

. » سَبْعَ غَزَوَاتٍ وَغَزَوْتُ مَعَ ابْنِ حَارِثَةَ اسْتَ عْمَلَهُ عَلَيْ نَا "غَزَوْتُ مَعَ النَّبِيِّ .

. » سَبْعَ غَزَوَاتٍ وَغَزَوْتُ مَعَ ابْنِ حَارِثَةَ اسْتَ عْمَلَهُ عَلَيْ نَا "غَزَوْتُ مَعَ النَّبِيِّ .

“Ik heb zeven expedities meegemaakt met de Boodschapper van Allah ﷺ, en één met Zaid Bin Haritha die over ons was aangesteld.” En Al-Bukhari en Muslim rapporteerden van ‘Abd Allah b. Umar die zei,

“I went on seven expeditions with the Messenger of Allah (pbuh), and one with Zaid Bin Haritha who had been appointed over us”. And Al-Bukhari and Muslim reported from ‘Abd Allah b. Umar who said,

. بَ عْثًا وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ، فَطَعَنَ بَ عْضُ النَّاسِ فِي "بَ عَثَ النَّبِيُّ أَنْ تَطْعُنُوا فِي إِمَارَتِهِ فَ قَدْ كُنْتُمْ تَطْعُنُونَ فِي إِمَارَةِ أَبِيهِ مِنْ : إِمَارَتِهِ، فَ قَالَ النَّبِيُّ قَ بْلُ، وَايْمُ الل هِ إِنْ كَانَ لَخَلِيقًا لِلإِمَارَةِ ... " .

. بَ عْثًا وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ، فَطَعَنَ بَ عْضُ النَّاسِ فِي "بَ عَثَ النَّبِيُّ أَنْ تَطْعُنُوا فِي إِمَارَتِهِ فَ قَدْ كُنْتُمْ تَطْعُنُونَ فِي إِمَارَةِ أَبِيهِ مِنْ : إِمَارَتِهِ، فَ قَالَ النَّبِيُّ قَ بْلُ، وَايْمُ الل هِ إِنْ كَانَ لَخَلِيقًا لِلإِمَارَةِ ... " .

“De Profeet ﷺ stuurde een legerdetachement uit en stelde Usama bin Zaid tot de bevelhebber ervan. Sommige mensen bekritiseerden (spraken slecht over) het leiderschap van Usama. De Profeet ﷺ stond toen op en zei: 'Als jullie het leiderschap van Usama bekritiseren, dan hebben jullie eerder al het leiderschap van zijn vader bekritiseerd. Maar Waaimullah (bij Allah), hij (d.w.z. Zaid) verdiende het leiderschap'. Muslim rapporteerde van Barida, die zei,”

“The Prophet (phuh) sent an army detachment and made Usama bin Zaid its commander. Some people criticized (spoke badly of) Usama's leadership. So Allah's Prophet (phuh) got up and said, "If you people are criticizing Usama's leadership, you have already criticized the leadership of his father before. But Waaimullah (i.e., By Allah), he (i.e. Zaid) deserved leadership”. Muslim reported from Barida who said,

. إِذَا أَمَّرَ أَمِيرًا عَلَى جَيْشٍ أَوْ سَرِيَّةٍ أَوْصَاهُ ... " "كَانَ رَسُولُ اللَّهِ .

. إِذَا أَمَّرَ أَمِيرًا عَلَى جَيْشٍ أَوْ سَرِيَّةٍ أَوْصَاهُ ... " "كَانَ رَسُولُ اللَّهِ .

“Wanneer de Boodschapper van Allah ﷺ iemand aanstelde als leider van een leger of een detachement, dan spoorde hij hem daartoe in het bijzonder aan.”

“Whenever the Messenger of Allah (pbuh) appointed anyone as a leader of an army or detachement, he would especially exhort him”.

Wat betreft de interne veiligheid, dit is het kantoor dat geleid zal worden door het hoofd van de politie, en het doel ervan zou zijn om de veiligheid in het gebied van de islam (Dar al-Islam) te beschermen. Als zij niet in staat zouden zijn, dan zou het leger worden aangesteld met de toestemming van de kalief. Het bewijs is wat is overgeleverd door Al-Bukhari van Anas.

As for the Internal Security, this is the office that will be led by the head of the Police, and its objective would be to protect the security in Dar Al-Islam. If they were incapable then the army would be appointed with the permission of the Khalifah. The evidence is from what was reported by Al-Bukhari from Anas.

. بِمَنْزِلَةِ صَاحِبِ الشُّرَطِ مِنْ الأَمِيرِ " "كَانَ قَ يْسُ بْنُ سَعْدٍ مِنْ النَّبِيِّ .

. بِمَنْزِلَةِ صَاحِبِ الشُّرَطِ مِنْ الأَمِيرِ " "كَانَ قَ يْسُ بْنُ سَعْدٍ مِنْ النَّبِيِّ .

“Qais bin Sa`d was voor de Profeet ﷺ zoals een hoofdcommissaris van politie voor een leider (Ameer)”.

“Qais bin Sa`d was to the Prophet (phuh) like a chief police officer to an Amir”.

Wat betreft Buitenlandse Zaken, de Boodschapper ﷺ stichtte externe relaties met andere staten en instanties. Hij stuurde ‘Uthman Bin ‘Affan om te onderhandelen met de Quraysh, net zoals hij onderhandelde met de gezanten van de Quraysh. Op dezelfde wijze stuurde hij gezanten naar de koningen, en ontving hij gezanten van koningen en leiders, en sloot hij overeenkomsten en vredesregelingen. En evenzo stichtten zijn opvolgers na hem diplomatieke relaties met andere staten en instanties. En zij stelden anderen aan om dat voor hen te doen, op basis van het feit dat wat een individu zelf doet, gedelegeerd kan worden aan iemand anders namens hem, en dat men iemand anders kan aanstellen om het voor hem uit te voeren.

With respect to Foreign Affairs, the Messenger (pbuh) used to establish external relations with other states and bodies. He sent ‘Uthman Bin ‘Affan to negotiate with Quraysh, just as he negotiated with the messengers of Quraysh. In the same manner, he sent messengers to the kings, and received messengers from the kings and leaders, and concluded agreements and peace settlements. And likewise, his successors, after him , established diplomatic relations with other states and bodies. And they appointed others to do that for them, on the basis that what the individual does himself can be delegated to someone else on his behalf, and deputise someone else to carry it out for him.

Wat betreft Industrie, het bewijs hiervoor komt uit de Koran en de profetische traditie (Sunnah). Allah (SWT) zei.

As for Industry, its evidence is from the Quran and the Sunnah. Allah (swt) said.

“En bereid tegen hen voor wat u ook aan macht en strijdrosjes kunt, waarmee u de vijand van Allah en uw vijand en anderen buiten hen om die u niet kent [maar] die Allah kent, kunt angst inboezemen. En wat u ook in de weg van Allah uitgeeft, zal u volledig worden terugbetaald, en u zult niet onrecht worden gedaan.” (TMQ 8:60). Met betrekking tot de profetische traditie (Sunnah) rapporteerde Ibn Sa’d in Al-Tabaqat van Makhul,

“And prepare against them whatever you are able of power and of steeds of war by which you may terrify the enemy of Allah and your enemy and others besides them whom you do not know [but] whom Allah knows. And whatever you spend in the cause of Allah will be fully repaid to you, and you will not be wronged.” (TMQ 8:60). With regards to the Sunnah Ibn Sa’d reported in Al-Tabaqat from Makhul,

. نَصَبَ المِنْجَنِيقَ عَلَى أَهْلِ الطَّائِفِ أَرْبَعِينَ يَ وْم اً" "أَنَّ النَّبِيَّ .

. نَصَبَ المِنْجَنِيقَ عَلَى أَهْلِ الطَّائِفِ أَرْبَعِينَ يَ وْم اً" "أَنَّ النَّبِيَّ .

“Tijdens de aanval op de mensen van at-Ta’if stelde de Profeet ﷺ de ballista veertig dagen lang op.” En Al-Waqidi zei in Al-Maghazi.

“While attacking the people of at-Ta’if, the Prophet (phuh) set up the ballista for forty days.” And Al-Waqidi in Al-Maghazi said.

. أَصْحَابَهُ، ف قَالَ لَهُ سَلْمَانُ الفَارِسِيُّ: يَا رَسُولَ اللَّهِ ، "وَشَاوَرَ رَسُولُ اللَّهِ أَرَى أَنْ تَ نْصُبَ المِنْجَنِيقَ عَلَى حِصْنِهِمْ، فَإِنَّا كُنَّا بِأَرْضِ فَارِسَ نَ نْصُبُ المِنْجَنِيقَاتِ عَلَى الحُصُونِ وَتُ نْصَبُ عَلَيْ نَا. فَ نُصِيبُ مِنْ عَدُوِّنَا وَيُصِيبُ مَنَّا بِالمِ نجَنِيقِ، وَإِنْ لَمْ يَكُنْ فَ عَمِلَ مِنْجَنِيقاً بِيَدِهِ، فَ نَصَبَهُ عَلَى حِصْنِ المِنْجَنِيقُ طَالَ الثِّواءُ؛ فَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ الطَّائِفِ ... " .

. أَصْحَابَهُ، ف قَالَ لَهُ سَلْمَانُ الفَارِسِيُّ: يَا رَسُولَ اللَّهِ ، "وَشَاوَرَ رَسُولُ اللَّهِ أَرَى أَنْ تَ نْصُبَ المِنْجَنِيقَ عَلَى حِصْنِهِمْ، فَإِنَّا كُنَّا بِأَرْضِ فَارِسَ نَ نْصُبُ المِنْجَنِيقَاتِ عَلَى الحُصُونِ وَتُ نْصَبُ عَلَيْ نَا. فَ نُصِيبُ مِنْ عَدُوِّنَا وَيُصِيبُ مَنَّا بِالمِ نجَنِيقِ، وَإِنْ لَمْ يَكُنْ فَ عَمِلَ مِنْجَنِيقاً بِيَدِهِ، فَ نَصَبَهُ عَلَى حِصْنِ المِنْجَنِيقُ طَالَ الثِّواءُ؛ فَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ الطَّائِفِ ... " .

“en de Boodschapper van Allah ﷺ overlegde met zijn metgezellen; Salman Al-Farsi zei tegen hem: O Boodschapper van Allah ﷺ, ik denk dat we de ballista tegen hun versterkingen moeten gebruiken. Toen wij in Perzië waren, gebruikten wij de ballista tegen versterkingen, en zij gebruikten deze tegen ons; wij raakten hen en zij raakten ons. Als het niet voor de ballista was geweest, zou de belegering langer hebben geduurd. De Boodschapper ﷺ beval hem om een ballista te bouwen; hij maakte er zelf een en zette deze op tegen de versterkingen van Al-Ta’if.” En Ibn Ishaq zei in zijn Seerah.

“and the Messenger of Allah (pbuh) consulted his companions; Salman Al-Farsi said to him, O Messenger of Allah, I think we should use the ballista against their fortifications. When we were in Persia, we used to use the ballista against fortification, and they were used against us; we hit them and they hit us. If it had not been for the ballista, the siege would have taken longer. The Messenger (pbuh) commanded him to build ballista; he made one himself and set it up against Al-Ta’if fortifications”. And Ibn Ishaq said in his Sirah.

. "حَتَّى إِذَا كَانَ يَ وْمُ الشَّدْخَةِ عِنْدَ جِدَارِ الطَّائِفِ، دَخَلَ ن فََرٌ مِنْ أَصْحَابِ تَحْتَ دَبَّابَةٍ ، ثُمَّ زَحَفُوا بِهَا إَلَى جِدَارِ الطَّائِفِ لِيَخْرُقُوهُ ... " رَسُولِ اللَّهِ .

. "حَتَّى إِذَا كَانَ يَ وْمُ الشَّدْخَةِ عِنْدَ جِدَارِ الطَّائِفِ، دَخَلَ ن فََرٌ مِنْ أَصْحَابِ تَحْتَ دَبَّابَةٍ ، ثُمَّ زَحَفُوا بِهَا إَلَى جِدَارِ الطَّائِفِ لِيَخْرُقُوهُ ... " رَسُولِ اللَّهِ .

“Op de dag dat de muur die Ta’if beschermde brak, gingen een aantal metgezellen van de Boodschapper van Allah ﷺ onder een tank door, en marcheerden toen naar voren naar de muur om deze te vernietigen...” Ook is de voorbereiding op datgene wat de vijand angst inboezemt verplicht, en deze voorbereiding kan niet worden uitgevoerd zonder ijver, en daarom is ijver op basis van de regel verplicht.”

“On day that the wall protecting Ta’if broke, a number of the companions of the Messenger of Allah (pbuh) entered under a tank, and then marched forward to the wall in order to destroy it…” Also, preparation for that which puts fear into the enemy is obligatory and this preparation cannot be carried out without industry, and ,therefore, industry is obligatory from the rule.

. )ما لا يتم الواجب إلا به فهو واجب( .

. )ما لا يتم الواجب إلا به فهو واجب( .

“Wat nodig is om een verplichting te vervullen, is op zichzelf een verplichting”. De kalief of degene die hij aanstelt, is degene die het zal beheren.

“whatever is required to complete an obligation is itself an obligation”. The Khalifah or anyone he appoints is the one who will manage it.

Wat betreft de rechtspraak trad de Profeet ﷺ persoonlijk op als rechter en stelde hij anderen aan om tussen de mensen te oordelen. Hij voerde de rechtspraak zelf uit, zoals overgeleverd door Umm Salamah dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei.

With respect to the judiciary, the Prophet (phuh) used to act as the judge personally, and appointed others to judge between the people. He used to undertake the judging himself as narrated by Umm Salamah that the Messenger of Allah (pbuh) said.

. "إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ وَإِنَّكُمْ تَخْتَصِمُونَ إِلَيَّ، وَلَعَلَّ بَ عْضَكُمْ أَنْ يَكُونَ أَلْحَنَ بِحُجَّتِهِ مِنْ ب عَْضٍ وَأَقْضِيَ لَهُ عَلَى نَحْوِ مَا أَسْمَعُ، فَمَنْ قَضَيْتُ لَهُ مِنْ حَقِّ أَخِيهِ شَيْئًا فَلاَ يَأْخُذْ، فَإِنَّمَا أَقْطَعُ لَهُ قِطْعَةً مِنْ النَّارِ " .

. "إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ وَإِنَّكُمْ تَخْتَصِمُونَ إِلَيَّ، وَلَعَلَّ بَ عْضَكُمْ أَنْ يَكُونَ أَلْحَنَ بِحُجَّتِهِ مِنْ ب عَْضٍ وَأَقْضِيَ لَهُ عَلَى نَحْوِ مَا أَسْمَعُ، فَمَنْ قَضَيْتُ لَهُ مِنْ حَقِّ أَخِيهِ شَيْئًا فَلاَ يَأْخُذْ، فَإِنَّمَا أَقْطَعُ لَهُ قِطْعَةً مِنْ النَّارِ " .

“Voorwaar, ik ben slechts een mens en de partijen brengen hun geschillen naar mij; wellicht zijn sommigen van hen weldoorner dan anderen. Ik oordeel op basis van wat ik van hen hoor. Dus wie ik, door mijn oordeel, (een onterecht deel) toekennen uit het recht van een moslim, dan geef ik hem in werkelijkheid een deel van het (Hel)levuur” (overeengekomen met de bewoording van Al-Bukhari). En de overlevering van Abu Hurayrah en Zayd b. Khalid Al-Juhani die zei.

“Verily, I am only a human and the claimants bring to me (their disputes); perhaps some of them are more eloquent than others. I judge according to what I hear from them). So, he whom I, by my judgment, (give the undue share) out of the right of a Muslim, I in fact give him a portion of (Hell) Fire” (agreed upon with the wording from Al-Bukhari). And the narration of Abu Hurayrah and Zayd b. Khalid Al-Juhani who said.

"Een Bedoeïen kwam en zei: 'O Profeet ﷺ! Oordeel tussen ons volgens de wetten van Allah.' Zijn tegenstander stond op en zei: 'Hij spreekt de waarheid. Oordeel tussen ons volgens de wetten van Allah...' (overeengekomen en de bewoording is van Al-Bukhari). Wat betreft de aanstelling van anderen voor de rechtspraak, dan is het bewijs wat Al-Hakim overleverde en stelde dat het Sahih is op basis van de voorwaarden van Muslim en Al-Bukhari, wat ook werd bevestigd door Al-Dhahabi, van Ibn Abbas die zei.

. "جَاءَ أَعْرَابِ ي فَ قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، اقْضِ بَ يْ نَ نَا بِكِتَابِ اللَّهِ. فَ قَامَ خَصْمُهُ فَ قَالَ: صَدَقَ، اقْضِ بَ يْ نَ نَا بِكِتَابِ اللَّهِ ... " “A Bedoin came and said, "O Allah's Prophet (phuh)! Judge between us according to Allah's Laws." His opponent got up and said, "He is right. Judge between us according to Allah's Laws …” (agreed upon and the wording is from Al-Bukhari). As for the appointment of others to the judiciary, the evidence is what Al-Hakim narrated and stated was Sahih based upon the conditions of Muslim and Al-Bukhari which was also confirmed by Al-Dhahabi, from Ibn Abbas who said.

. إِلَى اليَمَنِ عَلِيّاً فَ قَالَ: عَلِّمْهُمُ الشَّرَائِعَ وَاقْضِ بَ يْ نَ هُمْ. قَالَ: "بَ عَثَ النَّبِيُّ لاَ عِلْمَ لِي بِالقَضَاءِ. فَدَفَعَ فِي صَدْرِهِ فَ قَالَ: اللَّهُمَّ اهْدِهِ لِلْقَضَاءِ " .

. إِلَى اليَمَنِ عَلِيّاً فَ قَالَ: عَلِّمْهُمُ الشَّرَائِعَ وَاقْضِ بَ يْ نَ هُمْ. قَالَ: "بَ عَثَ النَّبِيُّ لاَ عِلْمَ لِي بِالقَضَاءِ. فَدَفَعَ فِي صَدْرِهِ فَ قَالَ: اللَّهُمَّ اهْدِهِ لِلْقَضَاءِ " .

“De Profeet ﷺ stuurde ‘Ali naar Yemen en zei: Leer hen de regels (sharia) en oordeel tussen hen. Hij antwoordde: Ik heb geen kennis van het oordelen, waarna hij op zijn borst sloeg en zei: O Allah, leid hem naar het oordelen.” Al-Hakim overleverde dit ook en authenticeerde het volgens de voorwaarden van Muslim en Al-Bukhari, en Al-Dhahabi was het met hem eens, dat ‘Ali (ra) zei.

“The Prophet (phuh) sent ‘Ali to Yemen and said: Teach them the rules (Shari’ah) and judge between them. He replied I have no knowledge of judging, and so he struck his chest and said O Allah guide him to judgement”. Al-Hakim also narrated and authenticated upon the conditions of Muslim and Al-Bukhari, and Al-Dhahabi agreed with him, that ‘Ali (ra) said.

. إِلَى اليَمَنِ فَ قُلْتُ: تَ بْ عَثُنِي إِلَى قَ وْمٍ ذَوِي أَسْنَانٍ وَأَنَا "بَ عَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ حَدَثُ السِّنِّ ! قَالَ: إِذَا جَلَسَ إِلَيْكَ الخَصْمَانِ فَلاَ تَ قْضِ لأَحَدِهِمَا حَتَّى تَسْمَعَ مِنَ الآخَرِ كَمَا سَمِعْتَ مِنَ الأَوَّلِ. قَالَ عَل ي: فَمَا زِلْتُ قَاضِي اً" .

. إِلَى اليَمَنِ فَ قُلْتُ: تَ بْ عَثُنِي إِلَى قَ وْمٍ ذَوِي أَسْنَانٍ وَأَنَا "بَ عَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ حَدَثُ السِّنِّ ! قَالَ: إِذَا جَلَسَ إِلَيْكَ الخَصْمَانِ فَلاَ تَ قْضِ لأَحَدِهِمَا حَتَّى تَسْمَعَ مِنَ الآخَرِ كَمَا سَمِعْتَ مِنَ الأَوَّلِ. قَالَ عَل ي: فَمَا زِلْتُ قَاضِي اً" .

“De Boodschapper van Allah ﷺ stuurde mij naar Yemen, en ik zei: U heeft mij naar mensen met ervaring gestuurd, terwijl ik nog jong ben! Hij zei: Wanneer de twee geschillenpartijen voor u zitten, oordeel dan niet voordat u heeft gehoord wat de ander te zeggen heeft.” Ali (vrede zij met hem) zei: “Ik was lange tijd een rechter.”

“The Messenger of Allah (pbuh) sent me to Yemen, and I said: You have sent me to people of experience, and I am young! He said: When the two litigants sit in front of you, do not decide till you hear what the other has to say. Ali (ra) said: I had been a judege for long”.

Met betrekking tot de consensus vermeldde Al-Mawardi in Al-Hawi: “De rechtvaardige kaliefen oordeelden tussen de mensen en stelden de rechtspraak en de heersers aan... en zo is het een consensus door hun daden”. Ibn Qudamah vermeldde in Al-Mughni: “De moslims zijn het eens over de legitimiteit van het aanstellen van de rechtspraak”.

With respect to the consensus, Al-Mawardi mentioned in Al-Hawi, “The righteous khulafaa’ used to judge between the people, and appointed the judiciary and the rulers…and so it is a consensus through their actions”. Ibn Qudamah mentioned in Al- Mugni “The Muslims are agreed on the legitimacy of appointing judiciary”.

Wat betreft de zaken van de mensen (het administratieve apparaat), de Boodschapper van Allah ﷺ beheerde de zaken en stelde schrijvers aan voor hun administratie. Hij beheerde de belangen van de mensen, zorgde voor hun zaken, loste hun problemen op, organiseerde hun relaties, beschermde hun behoeften en leidde hen naar wat hun zaken ten goede zou komen. Al deze zaken behoren tot de administratieve zaken, die hun levens leiden zonder problemen of complicaties.

As for the peoples’ affairs (the administrative apparatus) the Messenger of Allah (pbuh) used to manage the affairs and used to appoint writers for their administration. He managed the peoples’ interests, took care of their affairs, resolved their problems, organised their relationships, protected their needs and directed them to what would benefit their matters. All of these are from the administrative affairs, which directs their lives without problems or complication.

Wat betreft de kwestie van onderwijs, liet de Boodschapper van Allah ﷺ de ongelovige gevangenen vrij in ruil voor het feit dat zij tien van de moslimkinderen moesten onderwijzen. Losgeld is een deel van de oorlogsbuit, wat het eigendom van de moslims is, en het waarborgen van onderwijs is daarom een belang dat binnen de belangen van de moslims valt.

In the issue of education, the Messenger of Allah (pbuh) made ransom of the disbelieving prisoners that they should teach ten of the Muslim children. Ransom is part of the war booty, which is the property of the Muslims, and so ensuring education is an interest from the Muslims’ interests.

En in de medische praktijk – de Boodschapper van Allah ﷺ kreeg een arts als geschenk en zo werd deze beschikbaar gesteld aan de moslims. Het feit dat de Boodschapper van Allah ﷺ een geschenk kreeg dat hij zelf niet gebruikte, en het niet zelf hield maar het aan de moslims gaf, is een bewijs dat de medische praktijk een belang is onder de belangen van de mensen. In een authentieke overlevering van 'Aisha (vrede zij met haar), waarover overeenstemming bestaat, zei zij.

And in medical practice – the Messenger of Allah (pbuh) was given a doctor as a gift and so he was made available to the Muslims. The fact that the Messenger of Allah (pbuh) was given a gift which he did not use himself, and nor took it but rather gave it to the Muslims is a proof that medical practice is an interest from the people’s interests. In an authentic narration from 'Aisha (ra) which is agreed upon she said.

. "أُصِيبَ سَعْدٌ يَ وْمَ الْخَنْدَقِ رَمَاهُ رَجُلٌ مِنْ قُ رَيْشٍ ي قَُالُ لَهُ ابْنُ الْعَرِقَةِ رَمَاهُ فِي خَيْمَةً فِي الْمَسْجِدِ يَ عُودُهُ مِنْ قَرِيبٍ ..." الأَكْحَلِ فَضَرَبَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ .

. "أُصِيبَ سَعْدٌ يَ وْمَ الْخَنْدَقِ رَمَاهُ رَجُلٌ مِنْ قُ رَيْشٍ ي قَُالُ لَهُ ابْنُ الْعَرِقَةِ رَمَاهُ فِي خَيْمَةً فِي الْمَسْجِدِ يَ عُودُهُ مِنْ قَرِيبٍ ..." الأَكْحَلِ فَضَرَبَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ .

“Sa’d raakte gewond op de dag van Al-Khandaq (de Slag bij de Gracht), nadat hij door een pijl in de ader van zijn arm was geraakt door een man van de Quraysh genaamd Ibn Al-Ariqa, en daarom richtte de Boodschapper van Allah ﷺ een tent voor hem in de moskee in om voor hem te zorgen.” Uit de zorg van de Boodschapper ﷺ, die het hoofd van de staat was, voor Sa’d terwijl hij ziek was door hem binnen de moskee te houden, kan worden afgeleid dat medische praktijk of behandeling een van de belangen van de moslims is waar de staat zorg voor draagt. De rechtvaardige kaliefen volgden dezelfde praktijk. Al-Hakim overleverde in Al-Mustadrak van Zayd b. Islam van zijn vader, die zei.

“Sa’d was injured on the day of Al-Khandaq (battle of the Trench), having been hit by an arrow in the arm vein from a Qurayshi man called Ibn Al-Ariqa, and so the Messenger of Allah (pbuh) set up a tent for him in the mosque to look after him”. It is understood from the concern of the Messenger (pbuh) , who was the head of the State, over Sa’d while he was ill, by keeping him within the mosque, that medical practice or treatment is an interest from the Muslims’ interests which the state takes care of. The righteous Khulafaa’ followed the same practice. Al-Hakim narrated in Al-Mustadrak from Zayd b. Islam from his father who said.

. )مرضت في زمان عمر بن الخطاب مرضاً شديداً فدعا لي عمر طبيباً فحماني حتى كنت أمص النواة من شدة الحمية( .

. )مرضت في زمان عمر بن الخطاب مرضاً شديداً فدعا لي عمر طبيباً فحماني حتى كنت أمص النواة من شدة الحمية( .

“Ik werd ernstig ziek in de tijd van Umar b. Al-Khattab, en daarom riep Umar een arts voor mij. Hij verwarmde mij tot het punt waarop ik aan dadelpitten zoog vanwege de intense hitte.”

“I fell severely ill in the time of Umar b. Al-Khattab, and so Umar called a physician for me. He warmed me up to the point I would suck on date pits due to the intense heat”.

Wat betreft zaken van werk, adviseerde de Boodschapper van Allah ﷺ een man om een touw en een bijl te kopen en vervolgens hout te verzamelen om het aan de mensen te verkopen, in plaats van hen om geld te vragen, waarbij de één zou geven en de volgende zou weigeren. Dit was in de overlevering van Abu Dawud en Ibn Maja die werd vermeld.

In affairs of work the Messenger of Allah (pbuh) advised a man to purchase rope and an axe and then to collect wood and sell it to the people instead of asking them for money such that one person would give and the next would refuse. This was in the narration from Abu Dawud and Ibn Maja which mentioned.

. وَاشْتَرِ بِالدِّرْهَمِ الآخَرِ قَدُوماً فَائْتِنِي بِهِ، فَأَتَاهُ بِهِ، فَشَدَّ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ ...« عُوداً بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ: اذْهَبْ وَاحْتَطِبْ وَبِعْ، فَلاَ أَرَيَ نَّكَ خَمْسَةَ عَشَرَ يَ وْماً، فَ فَعَلَ، »... فَجَاءَ وَقَدْ أَصَابَ عَ شْ رَةَ دَرَاهِ مَ .

. وَاشْتَرِ بِالدِّرْهَمِ الآخَرِ قَدُوماً فَائْتِنِي بِهِ، فَأَتَاهُ بِهِ، فَشَدَّ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ ...« عُوداً بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ: اذْهَبْ وَاحْتَطِبْ وَبِعْ، فَلاَ أَرَيَ نَّكَ خَمْسَةَ عَشَرَ يَ وْماً، فَ فَعَلَ، »... فَجَاءَ وَقَدْ أَصَابَ عَ شْ رَةَ دَرَاهِ مَ .

“…en koop met de andere dirham een bijl en breng hem naar mij.” Hij bracht hem naar hem. De Boodschapper van Allah ﷺ maakte er met zijn eigen handen een steel aan en zei: “Ga, verzamel brandhout en verkoop het, en laat mij je vijftien dagen niet zien.” De man ging weg, verzamelde brandhout en verkocht het, en toen hij terugkeerde had hij tien dirhams verdiend...” En in een overlevering van Al-Bukhari zei de Boodschapper van Allah ﷺ,

“…and buy an axe with the other dirham and bring it to me. He brought it to him. The Messenger of Allah (pbuh) fixed a handle on it with his own hands and said: Go, gather firewood and sell it, and do not let me see you for fifteen days. The man went away and gathered firewood and sold it, and when he returned he had earned ten dirhams...”. And in a narration from Al-Bukhari the Messenger of Allah (pbuh) said,

. لَأَنْ يَأْخُذَ أَحَدُكُمْ حَبْ لَهُ فَ يَأْتِيَ بِحُزْمَةِ الْحَطَبِ عَلَى ظَهْرِهِ فَ يَبِيعَهَا فَ يَكُفَّ « » اللَّهُ بِهَا وَجْهَهُ خَ يْ رٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَسْأَلَ النَّاسَ أَعْطَوْهُ أَوْ مَنَ عُوه .

. لَأَنْ يَأْخُذَ أَحَدُكُمْ حَبْ لَهُ فَ يَأْتِيَ بِحُزْمَةِ الْحَطَبِ عَلَى ظَهْرِهِ فَ يَبِيعَهَا فَ يَكُفَّ « » اللَّهُ بِهَا وَجْهَهُ خَ يْ رٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَسْأَلَ النَّاسَ أَعْطَوْهُ أَوْ مَنَ عُوه .

“Het is voor eenieder van jullie beter om een touw te nemen (en te snijden) en een bundel hout (uit het bos) op zijn rug te dragen en het te verkopen, waarbij Allah zijn gezicht zal redden (van het Vuur) vanwege dat, dan om de mensen te vragen, die hem wel of niet kunnen geven.” Dus hij loste het probleem van werk in die kwestie op als een van de belangen van de moslims.

“It is better for anyone of you to take a rope (and cut) and bring a bundle of wood (from the forest) over his back and sell it and Allah will save his face (from the Hell-Fire) because of that, rather than to ask the people who may give him or not .” So he used to solve the problem of work in that matter as one of the interests of the Muslims.

Wat betreft de wegen, organiseerde de Boodschapper van Allah ﷺ de paden in zijn tijd door de breedte van het pad zeven el te maken indien er een geschil was. Al-Bukhari overleverde in het hoofdstuk over Al-Tariq Al-Mita’ (de ruimte tussen de weg).

With regards to the highways, the Messenger of Allah (pbuh) used to organise the pathways in his time by making the space of the pathway seven cubits if there was a dispute. Al-Bukhari narrated in the chapter of Al-Tariq Al-Mita’ (the space between the road).

. » إِذَا تَشَاجَرُوا فِي الطَّرِيقِ بِسَبْ عَةِ أَذْرُعٍ قَضَى النَّبِيُّ « .

. » إِذَا تَشَاجَرُوا فِي الطَّرِيقِ بِسَبْ عَةِ أَذْرُعٍ قَضَى النَّبِيُّ « .

“De Profeet ﷺ oordeelde dat er zeven el als openbare weg overgelaten moesten worden toen er een geschil was over het pad”, en Muslim overleverde.

“The Prophet (phuh) judged that seven cubits should be left as a public way when there was a dispute about the pathway”, and Muslim narrated.

. » إِذَا اخْ تَ لَفْ تُمْ فِي الطَّرِيقِ جُعِلَ ع رْضُهُ سَبْعَ أَذْرُعٍ « .

. » إِذَا اخْ تَ لَفْ تُمْ فِي الطَّرِيقِ جُعِلَ ع رْضُهُ سَبْعَ أَذْرُعٍ « .

“Wanneer jullie het oneens zijn over een pad, dan wordt geoordeeld dat het zeven el breed is”, wat destijds een administratieve organisatie was en als de behoefte groter was, zou eraan voldaan worden, zoals het in de Shafi’i-rechtsschool is.

“When you disagree about a pathway, it is judged to be seven cubits in width”, which was an administrative organisation at that time and if the need was greater it would have been met, as it is in the Shafi’i school of thought.

In de landbouw hadden Al-Zubayr en een man van de helpers (Ansar) een geschil over irrigatie, en daarom zei de Profeet ﷺ.

In agriculture, Al-Zubayr and a man from the Ansar had a dispute regarding irrigation, and so the Prophet (phuh) said.

. » اسْقِ يَا زُبَ يْ رُ ثُمَّ أَرْسِلِ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ « .

. » اسْقِ يَا زُبَ يْ رُ ثُمَّ أَرْسِلِ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ « .

“O Zubayr, bewater en laat het water dan naar je buurman stromen” (overeengekomen met de bewoording van Muslim).

“O Zubayr, irrigate and then let the water flow to your neighbour” (agreed upon with the wording from Muslim).

Dit is de wijze waarop de Boodschapper van Allah ﷺ de zaken van de mensen regelde, en de rechtvaardige kaliefen na hem deze regelden, hetzij door henzelf, hetzij door iemand aan te stellen om deze te beheren.

This is the manner in which the Messenger of Allah (pbuh) managed the affairs of the people and the righteous khulafaa’ after him managed them either by themselves or by appointing someone to manage them.

Wat de schatkist betreft, zijn er talrijke bewijzen die erop wijzen dat de staatskas (Bayt al-Mal) onder het directe gezag stond van de Boodschapper ﷺ, de kalief, of degenen die door de kalief met deze taak waren belast. Zo gebruikte de Boodschapper van Allah ﷺ de rijkdom soms direct op te slaan en hij had een opslagplaats. Hij nam de rijkdom dan direct aan, verdeelde deze en plaatste het op de juiste plek. Op andere tijden stelde hij anderen aan om deze zaken af te handelen. De rechtvaardige khulafaa’ na hem gingen op dezelfde manier verder, waarbij zij ofwel rechtstreeks de zaken van de staatskas (Bayt al-Mal) op zich namen, ofwel anderen aanstelden om dit namens hen te doen.

As for the treasury, there are plenty of evidences that indicate that the Bayt Al-Mal was under the direct authority of the Messenger (pbuh) , the Khalifah, or whoever was encharged with it by the Khalifah. And so the Messenger of Allah (pbuh) sometimes used to directly store the wealth and he had a storehouse. He would directly take the wealth, apportion it and put it in its place. At other times he would appoint others to undertake these issues. The righteous khulafaa’ after him carried on in the same way after him , either directly taking charge of the affairs of the treasury or appointing others to do it on their behalf.

De Boodschapper van Allah ﷺ zou de rijkdom ofwel in de moskee plaatsen, zoals is overgeleverd door Al-Bukhari van Anas, die zei.

The Messenger of Allah (pbuh) would either place the wealth in the mosque, as has been narrated by Al-Bukhari from Anas who said.

. » يبَِالٍ يمنَ الْبَحْرَيْ ي ن فَ قَالَ : انْ ثُ رُوهُ فِي الْمَسْجِدِ أُيتَِ النَّيبُِّ « .

. » يبَِالٍ يمنَ الْبَحْرَيْ ي ن فَ قَالَ : انْ ثُ رُوهُ فِي الْمَسْجِدِ أُيتَِ النَّيبُِّ « .

“Rijkdom uit Bahrain werd naar de Profeet ﷺ gebracht. Hij zei: Verspreid het in de moskee”, of in een van de kamers van zijn vrouwen, zoals overgeleverd door Al-Bukhari van Uqbah, die zei,

“Wealth from Bahrain was brought to the Prophet (phuh) . He said: Spread it out in the mosque”, or in one of his wives’ rooms as has been narrated by Al-Bukhari from Uqbah who said,

. بيالْمَ ي دينَية الْعَصْرَ، فَسَلَّمَ ثُمَّ قَامَ مُسْيرعًا، فَ تَخَطَّى يرقَابَ صَلَّيْتُ وَرَاءَ النَّيبِِّ « النَّا ي س إيلَى ب عَْ ي ض حُجَير نيسَائييه، فَ فَيزعَ النَّاسُ يمنْ سُرْعَتييه، فَخَرَجَ عَلَيْيهمْ، فَ رَأَى أَن هَُّمْ عَ ي جبُوا يم نْ » سُرْعَتييه، فَ قَالَ: ذكََرْتُ شَيْئًا مِنْ تِبْرٍ عِنْدَنَا، فَكَرِهْتُ أَنْ يَحْبِسَنِي، فَأَمَرْتُ بِقِسْمَتِهِ .

. بيالْمَ ي دينَية الْعَصْرَ، فَسَلَّمَ ثُمَّ قَامَ مُسْيرعًا، فَ تَخَطَّى يرقَابَ صَلَّيْتُ وَرَاءَ النَّيبِِّ « النَّا ي س إيلَى ب عَْ ي ض حُجَير نيسَائييه، فَ فَيزعَ النَّاسُ يمنْ سُرْعَتييه، فَخَرَجَ عَلَيْيهمْ، فَ رَأَى أَن هَُّمْ عَ ي جبُوا يم نْ » سُرْعَتييه، فَ قَالَ: ذكََرْتُ شَيْئًا مِنْ تِبْرٍ عِنْدَنَا، فَكَرِهْتُ أَنْ يَحْبِسَنِي، فَأَمَرْتُ بِقِسْمَتِهِ .

“Ik bad Asr achter de Profeet ﷺ in Medina. Toen hij het gebed had afgesloten met de Taslim, stond hij haastig op en ging hij, terwijl hij door de rijen van de mensen liep, naar een van de woningen van zijn vrouwen. De mensen schrokken van zijn snelheid. De Profeet ﷺ kwam terug en zag dat de mensen verbaasd waren over zijn haast en zei tegen hen: 'Ik herinnerde mij een stuk goud dat in mijn huis lag en ik wilde niet dat het mijn aandacht afleidde van de aanbidding van Allah, dus heb ik bevolen dat het verdeeld wordt'.”

“I offered Asr prayer behind the Prophet (phuh) at Medina. When he had finished the prayer with Taslim, he got up hurriedly and went out by crossing the rows of the people to one of the dwellings of his wives. The people got scared at his speed . The Prophet (phuh) came back and found the people surprised at his haste and said to them, "I remembered a piece of gold lying in my house and I did not like it to divert my attention from Allah's worship, so I have ordered it to be distributed ”.

Tijdens het tijdperk van de rechtvaardige kaliefen werd de plaats waar de rijkdommen werden bewaard bekend als de staatskas (Bayt al-Mal). Ibn Sa’d vermeldde in Al-Tabaqat van Sahl b. Abi Hathmah en anderen.

During the era of the righteous Khulafaa’ the place where the wealth would be stored became known as the Bayt Al-Mal (treasury). Ibn Sa’d mentioned in Al-Tabaqat from Sahl b. Abi Hathmah and others.

. أن أبا بكر كان له بيت مال بالسنح ليس يحرسه أحد، فقيل له: ألا تجعل « عليه من يحرسه؟ قال: عليه قفل. فكان يعطي ما فيه حتى يفرغ. فلما انتقل إلى وروى هناد في الزهد بإسناد جيد عن أنس قال: .» المدينة، حوّله فجعله في داره جاء رجل إلى عمر فقال: يا أمير المؤمنين، احملني فإني أريد الجهاد، فقال عمر « »... لرجل: خذ بيده فأدخله بيت المال يأخذ ما يشاء .

. أن أبا بكر كان له بيت مال بالسنح ليس يحرسه أحد، فقيل له: ألا تجعل « عليه من يحرسه؟ قال: عليه قفل. فكان يعطي ما فيه حتى يفرغ. فلما انتقل إلى وروى هناد في الزهد بإسناد جيد عن أنس قال: .» المدينة، حوّله فجعله في داره جاء رجل إلى عمر فقال: يا أمير المؤمنين، احملني فإني أريد الجهاد، فقال عمر « »... لرجل: خذ بيده فأدخله بيت المال يأخذ ما يشاء .

“Abu Bakr had staatskas (Bayt al-Mal) die door niemand werd bewaakt. Er werd tegen hem gezegd: ‘Zal u niet iemand aanstellen om het te bewaken?’ Hij antwoordde dat er een slot op zat. Hij verdeelde alles wat erin zat totdat het leeg was. Toen hij naar Madinah verhuisde, nam hij het mee en plaatste het in zijn huis.” Het wordt gerapporteerd door Hinad in Al-Zuhd met een goede keten van Anas: “een man kwam naar Omar en zei: ‘O leider van de gelovigen, financier mij omdat ik wil deelnemen aan de jihad’, en Omar zei tegen een man – ‘breng hem naar staatskas (Bayt al-Mal), zodat hij kan nemen wat hij wenst’.”

“Abu Bakr had Bayt Al-Mal which had no one guarding it. It was said to him: Won’t you appoint someone to guard it? He replied it has lock on it. He used to distribute all that were in it until it became empty. When he moved to Madinah, he took it and placed it in his house”. It is reported by Hinad in Al-Zuhd with a good chain from Anas “a man came to Omar and said: O leader of the believers, fund me because I want to participate in the Jihad, and so Omar said to a man – take him to Bayt Al-Mal, so that he can take whatever he wishes”.

Wat betreft informatie, het bewijs hiervoor komt uit de Koran en de profetische traditie (Sunnah). Met betrekking tot de Koran zei Hij (SWT).

As for information, the evidence for it is from the Quran and the Sunnah. With respect to the Quran, He (swt) said.

“En wanneer er bij hen informatie komt over [openbare] veiligheid of angst, verspreiden zij het. Maar als zij het hadden teruggebracht naar de Boodschapper ﷺ of naar hen die gezag hebben onder hen, dan zouden degenen die er de juiste conclusies uit kunnen trekken er kennis van hebben gehad.” (TMQ 4:83).

“And when there comes to them information about [public] security or fear, they spread it around. But if they had referred it back to the Messenger (pbuh) or to those of authority among them, then the ones who [can] draw correct conclusions from it would have known about it.” (TMQ 4:83).

Wat betreft de profetische traditie (Sunnah), de overlevering van Ibn Abbas tijdens de verovering van Makkah die te vinden is in Al-Mustadrak van Al-Hakim, die zei dat deze authentiek was en volgens de voorwaarden van Muslim, en Al-Dhahabi bevestigde dit, waarin werd vermeld: “en het nieuws werd verborgen voor de Quraysh, en dus ontvingen zij geen informatie over de Boodschapper van Allah ﷺ en wisten zij niet wat er werd ondernomen”. En een Mursal-overlevering van Abu Salama bij Ibn Abi Shaybah waarin werd vermeld: en toen zei de Profeet ﷺ tegen 'Aisha (vrede zij met haar),

As for the Sunnah, the narration of Ibn Abbas during the opening of Makkah which is found in Al-Mustadrak of Al-Hakim who said it was authentic and upon the conditions of Muslim, and Al-Dhahabi confirmed this, which mentioned “and the news was kept from the Quraysh, and so they did not receive any information about the Messenger of Allah (pbuh) and did not know what was being undertaken”. And a Mursal narration from Abu Salama with Ibn Abi Shaybah which mentioned: and then the Prophet (phuh) said to 'Aisha (ra),

. جَهِّزِينِي وَلاَ تُ عْلِمِي بِذَلِكَ أَحَداً، ... ثُمَّ أَمَرَ بِالطُّرُقِ فَحُبِسَتْ، فَ عَمَّى عَلَى « » أَهْلِ مَكَّةَ لاَ يَأْتِيهِمْ خَبَ رٌ .

. جَهِّزِينِي وَلاَ تُ عْلِمِي بِذَلِكَ أَحَداً، ... ثُمَّ أَمَرَ بِالطُّرُقِ فَحُبِسَتْ، فَ عَمَّى عَلَى « » أَهْلِ مَكَّةَ لاَ يَأْتِيهِمْ خَبَ رٌ .

“Bereid mij voor, en vertel het aan niemand. En daarna beval hij dat de hoofdwegen geblokkeerd moesten worden, waardoor de mensen van Makkah in het duister werden gelaten en er geen nieuws bij hen doordrong.”

“Prepare me, and do not inform anyone about it.and then he commanded that the highways be obstructed, and so the people of Makkah were kept in the dark and, no news came to them”.

Dit geeft aan dat de informatie die verbonden is met de veiligheid van de staat, verbonden is aan de kalief of een instituut dat dit doel dient.

This indicates that the information which is connected to the security of the state is tied to the Khalifah or an institution which meets this aim.

Wat betreft de raadpleging (Shura), de Boodschapper ﷺ had geen specifiek permanent orgaan, maar hij raadpleegde de moslims op talrijke momenten in overeenstemming met Zijn (SWT) woorden.

As for the Shura (consultative) council, the Messenger (pbuh) did not use to have a specific permanent council, but rather he used to consult the Muslims at numerous times in line with His (swt) words.

“En raadpleeg hen in de zaak.” (TMQ 3:159). Een voorbeeld van deze consultaties komt voort uit wat is overgeleverd door Muslim van Anas over de dag van de slag bij Badr:

“And consult them in the matter.” (TMQ 3:159). An example of these consultations comes from what has been narrated by Muslim from Anas about the day of the battle of Badr:

. شَاوَرَ حِينَ ب لََغَهُ إِقْ بَالُ أَبِي سُفْيَانَ. قَالَ: فَ تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ "أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ فَأَعْرَضَ عَنْهُ، ثُمَّ تَكَلَّمَ عُمَرُ فَ أَعْرَضَ عَنْهُ، فَ قَامَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ فَ قَالَ: إِيَّانَا تُرِيدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَالَّذِي نَ فْسِي بِيَدِهِ، لَوْ أَمَرْتَ نَا أَنْ نُخِيضَهَا الْبَحْرَ لأَخَضْنَاهَا، وَلَوْ أَمَرْتَ نَا أَنْ فَانْطَلَقُوا حَتَّى نَضْرِبَ أَكْبَادَهَا إِلَى بَ رْكِ الْغِمَادِ لَفَعَ لْنَا. قَالَ فَ نَدَبَ رَسُولُ اللَّهِ نَ زَلُوا بَدْرًا" .

. شَاوَرَ حِينَ ب لََغَهُ إِقْ بَالُ أَبِي سُفْيَانَ. قَالَ: فَ تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ "أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ فَأَعْرَضَ عَنْهُ، ثُمَّ تَكَلَّمَ عُمَرُ فَ أَعْرَضَ عَنْهُ، فَ قَامَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ فَ قَالَ: إِيَّانَا تُرِيدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَالَّذِي نَ فْسِي بِيَدِهِ، لَوْ أَمَرْتَ نَا أَنْ نُخِيضَهَا الْبَحْرَ لأَخَضْنَاهَا، وَلَوْ أَمَرْتَ نَا أَنْ فَانْطَلَقُوا حَتَّى نَضْرِبَ أَكْبَادَهَا إِلَى بَ رْكِ الْغِمَادِ لَفَعَ لْنَا. قَالَ فَ نَدَبَ رَسُولُ اللَّهِ نَ زَلُوا بَدْرًا" .

De Boodschapper van Allah ﷺ hield overleg met zijn Metgezellen. De verteller zei: Abu Bakr sprak (waarbij hij zijn eigen standpunten kenbaar maakte), maar hij schonk hem geen aandacht. Daarna sprak 'Umar, maar hij schonk ook hem geen aandacht. Toen stond Sa'd b. 'Ubada op en zei: Boodschapper van Allah, U wilt dat wij spreken. Bij God in Wiens macht mijn leven is, als U ons beveelt onze paarden in de zee te werpen, dan zouden wij dat doen. Als U ons beveelt onze paarden naar de meest verre plaats te drijven, zoals Bark Al-Ghimad, dan zouden wij dat doen. De verteller zei: Vervolgens riep de Boodschapper van Allah ﷺ de mensen op (voor de confrontatie). Dus zij vertrokken en sloegen hun kamp op bij Badr. Al-Bukhari rapporteerde een ander voorbeeld van de dag van Al-Hudaybiyah via Al-Miswar en Marwan, die zeiden:

The Messenger of Allah (pbuh) held consultations with his Companions. The narrator said: Abu Bakr spoke (expressing his own views), but he did not pay heed to him. Then spoke 'Umar , but he did not pay heed to him (too). Then Sa'd b. 'Ubada stood up and said: Messenger of Allah, you want us (to speak). By God in Whose control is my life, if you order us to plunge our horses into the sea, we would do so. If you order us to goad our horses to the most distant place like Bark Al- Ghimad, we would do so. The narrator said: Now the Messenger of Allah (pbuh) called upon the people (for the encounter). So they set out and encamped at Badr”. Al-Bukhari reported another example from the day of Al-Hudaybiyah through Al-Miswar and Marwan who said:

. حَتَّى كَانَ بِغَدِيرِ الأَشْطَاطِ أَتَاهُ عَيْ نُهُ، قَالَ إِنَّ قُ رَيْشًا جَمَعُوا "وَسَارَ النَّبِيُّ لَكَ جُمُوعًا، وَقَدْ جَمَعُوا لَكَ الأَحَابِيشَ، وَهُمْ مُقَاتِلُوكَ وَصَادُّوكَ عَنِ الْب يْتِ، وَمَانِعُوكَ. فَ قَالَ: أَشِيرُوا أَي هَُّا النَّاسُ عَلَيَّ، أَتَ رَوْنَ أَنْ أَمِيلَ إِلَى عِيَالِهِمْ وَذَرَارِيِّ هَؤُلاءِ الَّذِينَ يُرِيدُونَ أَنْ يَصُدُّونَا عَنِ الْبَ يْتِ؟ فَإِنْ يَأْتُونَا كَانَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ قَطَعَ عَيْ نًا مِنَ الْمُشْ رِكِينَ وَإِلاَّ تَ رَكْنَاهُمْ مَحْ رُوبِينَ. قَالَ أَبُو بَكْرٍ: يَا رَسُولَ اللَّهِ خَرَجْتَ عَامِدًا لِهَذَا الْبَ يْتِ لا تُرِيدُ قَ تْلَ أَحَ دٍ وَلا حَرْبَ أَحَدٍ، فَ تَ وَجَّهْ لَهُ فَمَنْ صَدَّنَا عَنْهُ قَاتَ لْنَاهُ. قَالَ امْضُوا عَلَى اسْمِ اللَّهِ .

. حَتَّى كَانَ بِغَدِيرِ الأَشْطَاطِ أَتَاهُ عَيْ نُهُ، قَالَ إِنَّ قُ رَيْشًا جَمَعُوا "وَسَارَ النَّبِيُّ لَكَ جُمُوعًا، وَقَدْ جَمَعُوا لَكَ الأَحَابِيشَ، وَهُمْ مُقَاتِلُوكَ وَصَادُّوكَ عَنِ الْب يْتِ، وَمَانِعُوكَ. فَ قَالَ: أَشِيرُوا أَي هَُّا النَّاسُ عَلَيَّ، أَتَ رَوْنَ أَنْ أَمِيلَ إِلَى عِيَالِهِمْ وَذَرَارِيِّ هَؤُلاءِ الَّذِينَ يُرِيدُونَ أَنْ يَصُدُّونَا عَنِ الْبَ يْتِ؟ فَإِنْ يَأْتُونَا كَانَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ قَطَعَ عَيْ نًا مِنَ الْمُشْ رِكِينَ وَإِلاَّ تَ رَكْنَاهُمْ مَحْ رُوبِينَ. قَالَ أَبُو بَكْرٍ: يَا رَسُولَ اللَّهِ خَرَجْتَ عَامِدًا لِهَذَا الْبَ يْتِ لا تُرِيدُ قَ تْلَ أَحَ دٍ وَلا حَرْبَ أَحَدٍ، فَ تَ وَجَّهْ لَهُ فَمَنْ صَدَّنَا عَنْهُ قَاتَ لْنَاهُ. قَالَ امْضُوا عَلَى اسْمِ اللَّهِ .

“De Profeet ﷺ ging voort totdat hij (een dorp genaamd) Ghadir-Al-Ashtat bereikte. Daar kwam zijn spion en zei: "De Quraish (ongelovigen) hebben een groot aantal mensen tegen u verzameld, en zij hebben de Ethiopiërs tegen u verzameld, en zij zullen tegen u vechten, en zij zullen u beletten de Ka`ba binnen te gaan en u verhinderen." De Profeet ﷺ zei: "O mensen! Geef mij jullie mening. Beveel je mij dat ik de families en het nageslacht van degenen die ons van de Ka`ba willen tegenhouden, moet vernietigen? Als zij naar ons toe komen (voor vrede), dan zal Allah een spion van de heidenen vernietigen, anders zullen wij hen in een ellendige staat achterlaten." Daar zei Abu Bakr: "O Allah Profeet ﷺ! U bent gekomen met de intentie om dit Huis (d.w.z. de Ka`ba) te bezoeken en u wilt niemand doden of bevechten. Ga er dus naartoe, en wie ons daarvan zal tegenhouden, zullen wij bevechten." Daarop zei de Profeet ﷺ: "Ga voort, in de Naam van Allah!"”. Hoewel hij de moslims verzamelde en hen raadpleegde, riep hij consequent specifieke mensen om mee te raadplegen, en dit waren de leiders van het volk; Hamza, Abu Bakr, Ja’far, Umar, ‘Ali, Ibn Mas’ud, Sulayman, ‘Ammar, Hudhayfah, Abu Dharr, Al-Miqdad, en Bilal (moge Allah tevreden met hen zijn). Zij konden worden beschouwd als een raadpleging (Shura) raad voor hem vanwege het feit dat hij hen consequent specifiek opzocht voor raadpleging.

“The Prophet (phuh) proceeded on till he reached (a village called) Ghadir-Al-Ashtat. There his spy came and said, "The Quraish (infidels) have collected a great number of people against you, and they have collected against you the Ethiopians, and they will fight with you, and will stop you from entering the Ka`ba and prevent you." The Prophet (phuh) said, "O people! Give me your opinion. Do you recommend that I should destroy the families and offspring of those who want to stop us from the Ka`ba? If they should come to us (for peace) then Allah will destroy a spy from the pagans, or otherwise we will leave them in a miserable state." On that Abu Bakr said, "O Allah Prophet (phuh)! You have come with the intention of visiting this House (i.e. Ka`ba) and you do not want to kill or fight anybody. So proceed to it, and whoever should stop us from it, we will fight him." On that the Prophet (phuh) said, "Proceed on, in the Name of Allah!'”. Though he gathered the Muslims and consulted them, he would call specific people consistently to consult with, and these were the leaders of the people; Hamza, Abu Bakr, Ja’far, Umar, ‘Ali, Ibn Mas’ud, Sulayman, ‘Ammar, Hudhayfah, Abu Dharr, Al-Miqdad, and Bilal (may Allah be pleased with them). They could be considered as a Shura council for him due to his specifically seeking them out consistently for consultation.

Op dezelfde wijze raadpleegden de rechtvaardige khulafaa’ het volk in het algemeen, en zochten zij specifiek individuen op voor raadpleging. Abu Bakr (ra) raadpleegde specifiek mannen van de emigranten en de helpers (Ansar) om hun mening te vragen wanneer er een kwestie ontstond, en zij waren voor hem de mensen van de raadpleging (Shura). De mensen van de raadpleging (Shura) in zijn tijd waren de geleerden (Ulama) en degenen die fatwa's gaven. Ibn Sa’d rapporteerde van Al-Qasim: "Wanneer er een kwestie op hem neerkwam waarbij hij de mensen van inzicht en de mensen van de jurisprudentie wilde raadplegen, riep hij mannen van de Muhajirun en de Ansar; hij riep Umar, Uthman, Ali, Abdurrahman bin Awf, Mu'adh bin Jabal, Ubay bin Ka'b en Zayd bin Thabit."

In the same manner the righteous khulafaa’ would consult the people generally, and would specifically seek out individuals for consultation. Abu Bakr (ra) used to specially consult men from the emigrants and Ansar in order to take their opinion if an issue occurred, and they were the people of Shura to him. The people of Shura in his time were the ‘ulama’ and those who would give fatawa (verdicts). Ibn Sa’d reported from Al-Qasim. . أن أبا بكر الص دي ق كان إذا نزل به أمر يريد مشاورة أهل الرأي وأهل الفقه « فيه، دعا رجالاً من المهاجرين والأنصار، دعا عمر، وعثمان، وعلياً، وعبد الرحمن بن » عوف، ومعاذ بن جبل، وأبي بن كعب، وزيد بن ثابت .

“Wanneer er een kwestie ontstond op de tijd van Abu Bakr Al-Siddiq die hem deed willen overleggen met de mensen van inzicht en islamitische jurisprudentie (Fiqh), riep hij enkele mannen van de emigranten en helpers (Ansar); hij riep Umar, Uthman, Ali, ‘Abd Al-Rahman b. ‘Awf, Mu’adh Bin Jabal, Abai Bin Ka’ab en Zayd b. Thabit.” Al deze mannen gaven fatwa's tijdens het kalifaat van Abu Bakr (ra), en de mensen raadpleegden hen voor uitspraken, en zo was de wijze waarop Abu Bakr (ra) te werk ging, en toen Umar (ra) het gezag overnam, riep hij diezelfde groep mannen.”

“When some issue occurred at the time of Abu Bakr Al-Siddiq making him want to consult with the people of insight and Fiqh, he would call some men from the emigrants and Ansar; he would call Umar, Uthman, Ali, ‘Abd Al-Rahman b. ‘Awf, Mu’adh Bin Jabal, Abai Bin Ka’ab and Zayd b. Thabit.” All of these used to give fatawa during the Khilafah of Abu Bakr (ra), and the people would refer to them for verdicts and so this was the way that Abu Bakr (ra) preceded and when Umar (ra) took charge he used to call that same group of men.

Dit alles wijst op het aanstellen van een specifieke raad die de moslimgemeenschap (Ummah) vertegenwoordigt voor de vaste raadpleging (Shura) die wordt vermeld in de tekst van de Koran en de profetische traditie (Sunnah), welke de Volksraad (Majlis Al-Ummah) wordt genoemd, aangezien zij de vertegenwoordiger van de moslimgemeenschap (Ummah) is in de raadpleging (Shura). Op dezelfde wijze zou haar werk verantwoording afleggen omvatten vanwege het vastgelegde bewijs. Muslim rapporteerde,

All of this indicates taking a specific council that represents the Ummah for the fixed Shura that is mentioned in the text of the Quran and Sunnah, which is called the People’s Council (Majlis Al-Ummah) since it is the representative of the Ummah in Shura. In the same manner, its work would include accounting due to the evidence recorded. Muslim reported,

. سَتَكُونُ أُمَرَاءُ فَ تَ عْرِفُونَ وَتُ نْكِرُونَ، فَمَنْ عَرَفَ بَرِئَ، وَمَنْ أَنْكَرَ سَلِمَ، وَلَكِنْ « » مَنْ رَضِ يَ وَتَابَعَ، قَالُوا: أَفَلاَ ن قَُاتِلُهُمْ ؟ قَ الَ: لاَ مَا صَلَّوْا .

. سَتَكُونُ أُمَرَاءُ فَ تَ عْرِفُونَ وَتُ نْكِرُونَ، فَمَنْ عَرَفَ بَرِئَ، وَمَنْ أَنْكَرَ سَلِمَ، وَلَكِنْ « » مَنْ رَضِ يَ وَتَابَعَ، قَالُوا: أَفَلاَ ن قَُاتِلُهُمْ ؟ قَ الَ: لاَ مَا صَلَّوْا .

“Er zullen leiders (Ameers) zijn en jullie zullen hun goede daden waarderen en hun slechte daden afkeuren. Degene die hun daden doorziet (en probeert hun herhaling te voorkomen), is vrijgesproken van verwijt, en degene die hun slechte daden haat (in zijn hart, terwijl hij niet in staat is hun herhaling te voorkomen), is (ook) veilig. Maar degene die hun slechte daden goedkeurt en hen imiteert, is spiritueel geruïneerd.” Zij vroegen: “Moeten we niet tegen hen strijden?” Hij antwoordde: “Nee, zolang zij nog bidden,” en het gebed wordt hier gebruikt als een metafoor voor het regeren volgens de Islam.

“There will be Amirs (rulers) and you will like their good deeds and dislike their bad deeds. One who sees through their deeds (and tries to prevent their repetition), is absolved from blame, and one who hates their bad deeds (in their hearts, being unable to prevent their recurrence), is (also) safe. But one who approves of their bad deeds and imitates them is spiritually ruined. They asked: “Shouldn't we fight against them?” He replied: No, as long as they still pray” and prayer here is a metaphor for ruling by Islam.

Onderdeel van de verantwoording is dat moslims discussiëren aan het begin van een kwestie, en aan hun hoofd staat Umar (ra), die dat deed tegenover Abu Bakr (ra) toen hij volhield om tegen de afvalligen te vechten. Muslim en Al-Bukhari rapporteerden van Abu Hurayrah, die zei,

Part of accounting is Muslims disputing at the start of the issue and at the head of them is Umar (ra) who did that to Abu Bakr (ra) when he was insistent to fight against the apostates. Muslim and Al-Bukhari reported from Abu Hurayrah who said,

وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ، ، وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لَمَّا تُ وُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ « أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ : كيْفَ تُ قَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ : فَ قَالَ عُمَرُ النَّاسَ حَتَّى يَ قُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، فَمَنْ قَالَهَا فَ قَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَ فْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّ هِ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ . فَ قَالَ: وَاللَّهِ، لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَ رَّقَ بَ يْنَ الصَّلاةِ وَالزَّكَاةِ، فَإِنَّ لَقَاتَ لْتُ هُمْ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ، وَاللَّهِ، لَوْ مَنَ عُونِي عَنَاقًا كَانُوا ي ؤَُدُّونَ هَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ  فَ وَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ قَدْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ عَلَى مَنْعِ هَا. قَالَ عُمَرُ » فَ عَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ.

وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ، ، وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لَمَّا تُ وُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ « أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ : كيْفَ تُ قَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ : فَ قَالَ عُمَرُ النَّاسَ حَتَّى يَ قُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، فَمَنْ قَالَهَا فَ قَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَ فْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّ هِ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ . فَ قَالَ: وَاللَّهِ، لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَ رَّقَ بَ يْنَ الصَّلاةِ وَالزَّكَاةِ، فَإِنَّ لَقَاتَ لْتُ هُمْ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ، وَاللَّهِ، لَوْ مَنَ عُونِي عَنَاقًا كَانُوا ي ؤَُدُّونَ هَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ  فَ وَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ قَدْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ عَلَى مَنْعِ هَا. قَالَ عُمَرُ » فَ عَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ.

“Toen de Profeet van Allah ﷺ stierf en Abu Bakr de kalief werd, liepen sommige Arabieren af (keerden terug naar ongeloof) (Abu Bakr besloot hen de oorlog te verklaren), zei `Umar tegen Abu Bakr: 'Hoe kun je tegen deze mensen vechten, terwijl de Profeet van Allah ﷺ zei: "Aan mij is bevolen (door Allah) om tegen de mensen te vechten totdat zij zeggen: "Niemand is het waard aanbeden te worden behalve Allah", en wie dat zegt, dan zal hij zijn leven en bezit van mij veiliggesteld hebben, behalve bij het overtreden van de wet (rechten en voorwaarden waarvoor hij rechtvaardig gestraft zal worden), en zijn rekenschap zal bij Allah zijn."' Abu Bakr zei: 'Bij Allah! Ik zal tegen hen vechten die een onderscheid maken tussen het gebed en de armenbelasting (Zakah), aangezien de armenbelasting (Zakah) het verplichte recht is dat van het bezit moet worden genomen (volgens de bevelen van Allah). Bij Allah! Als zij weigeren mij zelfs maar een geit te betalen zoals zij dat deden in de tijd van de Profeet van Allah ﷺ, dan zou ik tegen hen vechten vanwege het achterhouden daarvan.' Toen zei `Umar: 'Bij Allah, het was niets, maar Allah opende de borst van Abu Bakr voor de beslissing (om te vechten) en ik kwam tot het besef dat zijn beslissing juist was'.”

“When Allah's Prophet (phuh) died and Abu Bakr became the caliph some Arabs renegade (reverted to disbelief) (Abu Bakr decided to declare war against them), `Umar, said to Abu Bakr, "How can you fight with these people although Allah's Prophet (phuh) said, 'I have been ordered (by Allah) to fight the people till they say: "None has the right to be worshipped but Allah, and whoever said it then he will save his life and property from me except on trespassing the law (rights and conditions for which he will be punished justly), and his accounts will be with Allah.' " Abu Bakr said, "By Allah! I will fight those who differentiate between the prayer and the Zakat as Zakat is the compulsory right to be taken from the property (according to Allah's orders) By Allah! If they refuse to pay me even a she-kid which they used to pay at the time of Allah's Prophet (phuh) . I would fight with them for withholding it" Then `Umar said, "By Allah, it was nothing, but Allah opened Abu Bakr's chest towards the decision (to fight) and I came to know that his decision was right ”.

Evenzo hadden Bilal Bin Rabah (ra), Al-Zubayr (ra) en anderen een geschil met Umar (ra) over zijn beslissing met betrekking tot het verdelen van het land van Iraq onder de strijders, en hoe een Bedoeïen met Umar (ra) debatteerde over het beschermen van een deel van het land; Abu ‘Ubayd vertelde in Al-Amwal van Amer Bin ‘Abd Allah Bin Al-Zubayr, ik beschouw het als zijnde van zijn vader, die zei.

Likewise, Bilal Bin Rabah (ra) and Al-Zubayr (ra) and others disputed with Umar (ra) about his decision regarding splitting the land of Iraq between the fighters, and how a Bedouin argued with Umar (ra) regarding protecting some of the land; Abu ‘Ubayd narrated in Al-Amwal from Amer Bin ‘Abd Allah Bin Al- Zubayr, I consider it to be from his father, who said.

أتى أعرابي عمر فقال: يا أمير المؤمنين، بلادنا قاتلنا عليها في الجاهلية، « وأسلمنا عليها في الإسلام، علام تحميها؟ قال: فأطرق عمر، وجعل ينفخ ويفتل شاربه، وكان إذا كربه أمر فتل شاربه ونفخ، فلما رأى الأعرابي ما به جعل يردد ذلك عليه، فقال عمر: المال مال الله، والعباد عباد الله، والله لولا ما أحمل عليه في سبيل » الله ما حميت من الأرض شبراً في شبر.

أتى أعرابي عمر فقال: يا أمير المؤمنين، بلادنا قاتلنا عليها في الجاهلية، « وأسلمنا عليها في الإسلام، علام تحميها؟ قال: فأطرق عمر، وجعل ينفخ ويفتل شاربه، وكان إذا كربه أمر فتل شاربه ونفخ، فلما رأى الأعرابي ما به جعل يردد ذلك عليه، فقال عمر: المال مال الله، والعباد عباد الله، والله لولا ما أحمل عليه في سبيل » الله ما حميت من الأرض شبراً في شبر.

“Een Bedoeïen kwam naar Omar en zei: O leider (Ameer) van de gelovigen, wij vochten op ons land in de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah), en wij zijn moslim geworden terwijl het nog steeds in ons bezit is – waarom bescherm je het (maak je er een Hima van)? Umar boog zijn hoofd, blies en draaide aan zijn snor – hij deed dit wanneer hij in nood was – dus toen de Bedoeïen zag wat hij deed, herhaalde hij wat hij zei opnieuw. Toen zei Umar: Het bezit is het bezit van Allah, en de slaven zijn van Allah; ik zweer bij Allah – als ik daar niet voor belast was in de zaak van Allah, zou ik dan niet een handbreedte land hebben beschermd (een Hima hebben gemaakt).”, en Umar (ra) beschermde een deel van het land uit het algemene bezit voor de moslim-cavalerie. Op dezelfde manier hield een vrouw hem ter verantwoording over zijn verbod op het verhogen van de Mahr boven vierhonderd Dinar door tegen hem te zeggen:

“A Bedouin came to Omar and said: O Amir of the believers, we fought on our land in Jahiliyyah, and we became Muslims while it is still under our possession, – Why are you protecting it (make it Hima) ? Umar bowed his head, blew and twisted his moustache – would do so when distressed – so when the Bedouin saw what he was doing, he repeated what he said again. Then Umar said: The property is Allah’s property, and the slaves are Allah’s; I swear by Allah- had I not been charged with that in the cause of Allah, would I not have protected (made Hima) a hand-span of land”. , and Umar (ra) used to protect some of the land from the general property for the Muslim cavalry. In the same way a woman accounted him over his prohibition of people increasing the Mahr over four hundred Dinar, saying to him:

“Dit is niet voor jou, Umar – heb je de woorden van Allah niet gehoord: “En als jullie een van hen een grote hoeveelheid [aan geschenken] hebben gegeven, neem er dan niets van terug.” (TMQ 4:20), en dus zei hij dat de vrouw gelijk heeft en Umar (ra) ongelijk heeft.”

“This is not for you Umar – did not you hear the words of Allah “And you have given one of them a great amount [in gifts], do not take [back] from it anything.” (TMQ 4:20), and so he said the woman is correct and Umar (ra) is wrong.

Op deze manier is de uitleg van dit artikel verduidelijkt, namelijk dat de Boodschapper ﷺ een specifiek apparaat voor de Staat met een specifieke vorm heeft ingesteld en dit heeft toegepast totdat hij zijn Heer (SWT) ontmoette. De rechtvaardige kaliefen na hem gingen voort op dezelfde methode en regeerden volgens dit apparaat dat de Boodschapper ﷺ had opgezet, zoals gezien en gehoord door de metgezellen, en om deze reden wordt gespecificeerd dat het apparaat van de Islamitische Staat op deze vorm gebaseerd moet zijn.

In this way, the explanation for this article has been made clear in that the Messenger (pbuh) established a specific apparatus for the State with a specific form and applied that until he met His Lord (swt). The righteous Khulafaa’ after him continued upon the same method, ruling according to this apparatus that the Messenger (pbuh) set up, as seen and heard by the companions, and for this reason it is specified that the apparatus of the Islamic State should be upon this form.