De kalief stelt assistenten aan voor de uitvoering en hun werk is administratief. Zij zijn geen heersers en hun departement is de instelling die uitvoert wat de kalief beveelt in zowel de interne als de buitenlandse autoriteiten, en wat vanuit deze autoriteiten bij hem komt, aan hem rapporteert. Het departement is de tussenpersoon tussen de kalief en anderen, die in de volgende zaken naar hem toe en van hem af communiceert:

The Khalifah appoints assistants for implementation and their work is administrative. They are not rulers and their department is the institution that executes what the Khalifah issues in both of the internal and foreign affairs authorities and submits what comes to him from these authorities. The department is the intermediary between the Khalifah and others, conveying to and from him in the following matters:

a. Relaties met de mensen.

a. Relations with the people.

b. Internationale betrekkingen.

b. International relations.

c. Het leger.

c. The military.

d. De instellingen van de Staat, andere dan het leger.

d. The institutions of the State other than the military.

De uitvoerend assistent is de minister die de kalief benoemt om zijn assistent te zijn bij de uitvoering van zaken, het opvolgen en de implementatie van zijn bevelen. Hij is de tussenpersoon tussen de kalief en de verschillende staatsafdelingen, de onderdanen en het buitenlandse bureau. Hij brengt boodschappen over naar en van de kalief. Hij is een assistent bij het uitvoeren van bevelen en is er niet over bevoegd of erover belast, wat betekent dat zijn rol een uitvoerende en administratieve is en geen heersende. Zijn departement is een instrument dat wordt gebruikt om uit te voeren wat de kalief aan de interne en buitenlandse bureaus verordent, waarbij de gehoorzaamheid aan de kalief wordt gewaarborgd in alles wat via deze bureaus bij hem terechtkomt. Zijn departement fungeert als een tussenpersoon tussen de kalief en anderen, waarbij het namens hem aan hen overbrengt en van hen aan hem overbrengt.

The executive assistant is the minister whom the Khalifah appoints to be his assistant in the execution of matters, the following up and implementation of his orders. He is the intermediary between the Khalifah and the various State departments, the subjects and the foreign office. He conveys messages to and from the Khalifah. He is an assistant in executing orders and is not authorised over them or entrusted with them i.e. his role is one of execution and administrative and not ruling. His department is a tool used to execute what the Khalifah issues to the internal and foreign offices, ensuring submission to the Khalifah in all that comes to him through these offices. His department acts as an intermediary between the Khalifah and others, where it conveys to them on his behalf and conveys to him from them.

De uitvoerend assistent werd in de tijd van de Boodschapper van Allah ﷺ en de rechtvaardige Khulafaa’ een secretaris (Al-Katib) genoemd. Daarna werd hij bekend als de bewaarder van de Diwan van brieven of correspondentie. Later werd besloten dat hij de secretaris van compositie of de bewaarder van de Diwan van compositie werd genoemd, en vervolgens noemden de juristen hem de uitvoerend assistent (Wazir Al-Tanfidh).

The executive assistant used to be called a secretary (Al- Katib) at the time of the Messenger of Allah (pbuh) and the righteous Khulafaa’. Then he became known as the keeper of the Diwan of letters or correspondence. Later, it was decided that he is called the secretary of composition or the keeper of the Diwan of composition and then the jurists named him the executive assistant (Wazir Al-Tanfidh).

Wat betreft de handelingen met betrekking tot de vier genoemde kwesties – het bewijs komt voort uit het onderzoeken van de bewijzen die verband houden met de Katib (Wazir Al-Tanfidh) in de tijd van de Boodschapper ﷺ en de handelingen van de rechtvaardige Khulafaa’ voor de massa's metgezellen:

As for the actions regarding the four issues mentioned – the evidence is through examination of the evidences related to the Katib (Wazir Al-Tanfidh) at the time of the Messenger (pbuh) and the actions of the righteous Khulafaa’ in front of the masses of companions:

a. De boodschappen die rechtstreeks naar de onderdanen zijn gestuurd. Zoals:

a. The messages sent to the subjects directly. Such as:

- Zijn ﷺ boodschap aan de mensen van Najran. Abu ’Ubayd overleverde in Al-Amwal van Abu Al-Malih Al-Huthali, waarin aan het einde werd vermeld.

- His (pbuh) message to the people of Najran. Abu ’Ubayd narrated in Al-Amwal from Abu Al-Malih Al-Huthali which mentioned at its end.

. » شَ هِ دَ بِذَلِكَ عُ ثْ مَ انُ بْ نُ عَفَّانَ وَمُعَيْقِيبُ، وَكَتَ ب «.

. » شَ هِ دَ بِذَلِكَ عُ ثْ مَ انُ بْ نُ عَفَّانَ وَمُعَيْقِيبُ، وَكَتَ ب «.

- “’Uthman Bin ’Affan en Mu’ayqib waren er getuige van, en hij schreef het op”. Abu Yusuf rapporteerde het in Al-Kharaj en vermeldde dat de Katib Al-Mughaira was, en daarna werd de boodschap van Umar (ra) vermeld waarbij de Katib Mu’ayqib was, en daarna de boodschap van ’Uthman (ra) aan hen waarbij de Katib zijn dienaar Hamran was, en daarna de boodschap van ’Ali (ra) waarbij de Katib ’Abdullah b. Abi Rafi’ was.

- “’Uthman Bin ’Affan and Mu’ayqib witnessed it, and he wrote”. Abu Yusuf reported it in Al-Kharaj and mentioned that the Katib was Al-Mughaira, and then it mentioned the message of Umar (ra) with the Katib being Mu’ayqib, and then the message of ’Uthman (ra) to them with the Katib being his servant Hamran, and then the message from ’Ali (ra) with the Katib being ’Abdullah b. Abi Rafi’.

- Zijn ﷺ boodschap aan Tamim Al-Dari. Abu Yusuf vermeldde in Al-Kharaj zeggende.

- His (pbuh) message to Tamim Al-Dari. Abu Yusuf mentioned in Al-Kharaj saying.

. قَامَ تَمِيمٌ الدَّارِيُّ وَهُوَ تَمِيمُ بْنُ أَوْسٍ - رَجُلٌ مِنْ لَخْمٍ - فَ قَالَ يَا رَسُولَ « اللَّهِ، إِنَّ لِي جِيرَةً مِنَ الرُّومِ بِفِلَسْطِينَ، لَهُمْ قَ رْيَةٌ ي قَُالُ لَهَا حِبْ رَى، وَأُخْرَى ي قَُالُ لَهَا عَيْ نُونُ، وَإِنْ فَ تَحَ اللَّهُ عَلَيْكَ الشَّامَ فَ هَبْ هُمَا لِي، فَ قَالَ: هُمَا لَكَ. قَالَ: فَاكْ تُبْ لِي بِذَلِكَ، فَكَتَبَ لَهُ: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، هَذَا كِتَابٌ مِنْ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ لِ تَِِمِيمِ بْنِ أَوْسِ الدَّارِيِّ، أَنَّ لَهُ قَ رْيَة حِبْ رَى وَبَ يْتَ عَ ي نُونَ قَ رْيَ تُ هَا كُلُّهَا، وَسَهْلُهَا وَجَبَ لُهَا وَمَاؤُهَا وَحَرْث هَُا وَأَنْ بَاطُهَا وَبَ قَرُهَا وَلِعَقِبِهِ مِنْ بَ عْدِهِ، لاَ يُحَاقُّهُ فِيهَا أَحَدٌ، وَلاَ ي لُْحِدُ عَلَيْهِمْ أَحَدٌ بِظُلْمٍ، فَمَنْ ظَلَمَ وَأَخَذَ مِنْ هُمْ شَيْئاً فَإِنَّ عَل يْهِ لَعْنَةَ اللَّهِ وَالمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ. وَكَتَبَ » عَلِيٌ.

. قَامَ تَمِيمٌ الدَّارِيُّ وَهُوَ تَمِيمُ بْنُ أَوْسٍ - رَجُلٌ مِنْ لَخْمٍ - فَ قَالَ يَا رَسُولَ « اللَّهِ، إِنَّ لِي جِيرَةً مِنَ الرُّومِ بِفِلَسْطِينَ، لَهُمْ قَ رْيَةٌ ي قَُالُ لَهَا حِبْ رَى، وَأُخْرَى ي قَُالُ لَهَا عَيْ نُونُ، وَإِنْ فَ تَحَ اللَّهُ عَلَيْكَ الشَّامَ فَ هَبْ هُمَا لِي، فَ قَالَ: هُمَا لَكَ. قَالَ: فَاكْ تُبْ لِي بِذَلِكَ، فَكَتَبَ لَهُ: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، هَذَا كِتَابٌ مِنْ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ لِ تَِِمِيمِ بْنِ أَوْسِ الدَّارِيِّ، أَنَّ لَهُ قَ رْيَة حِبْ رَى وَبَ يْتَ عَ ي نُونَ قَ رْيَ تُ هَا كُلُّهَا، وَسَهْلُهَا وَجَبَ لُهَا وَمَاؤُهَا وَحَرْث هَُا وَأَنْ بَاطُهَا وَبَ قَرُهَا وَلِعَقِبِهِ مِنْ بَ عْدِهِ، لاَ يُحَاقُّهُ فِيهَا أَحَدٌ، وَلاَ ي لُْحِدُ عَلَيْهِمْ أَحَدٌ بِظُلْمٍ، فَمَنْ ظَلَمَ وَأَخَذَ مِنْ هُمْ شَيْئاً فَإِنَّ عَل يْهِ لَعْنَةَ اللَّهِ وَالمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ. وَكَتَبَ » عَلِيٌ.

- “Tamim Al-Dari (Tamim Bin Aws, een man uit Lakhm) stond op en zei: O Boodschapper van Allah ﷺ, ik heb buren onder de Romeinen in Palestina – er is een dorp dat Hibra wordt genoemd, en een ander dat Aynun heet. Als Allah as-Sham voor u opent, schenk ze dan aan mij als een geschenk. En hij zei zo – Ze zijn van u. Hij zei – schrijf dat voor mij op, en zo schreef hij: In de naam van Allah, dit is een boodschap van Muhammad de Boodschapper van Allah ﷺ aan Tamim Bin Aws Al-Dari, dat hij alle huizen van de twee dorpen bezit: Hibra en Aynun, en hun vlaktes, bergen, water, landbouw, planten en hun vee, en voor wie na hem komt. Niemand mag erover met hen in strijd gaan, en niemand mag geneigd zijn het met geweld in te nemen. Wie ook onderdrukt en iets daarvan wegneemt, die zal de vloeken van Allah, de engelen en alle mensen dragen. ’Ali was degene die het schreef”. Toen Abu Bakr (ra) het leiderschap op zich nam, schreef hij een boodschap aan hen waarin stond: “In de naam van Allah – dit is een boodschap van Abu Bakr, de borg van de Boodschapper van Allah ﷺ, de opvolger op de Aarde; hij schreef aan de mensen van Dari, niemand mag met zijn hand iets vernielen uit de dorpen Hibra en Aynun, en wie Allah hoort en gehoorzaamt, vernietig dan niets van hen, en er moeten twee ingangen rondom hen worden gebouwd om iedereen die dat van plan is te verhinderen binnen te komen”.

- “Tamim Al-Dari (Tamim Bin Aws, a man from Lakhm) stood up and said: O Messenger of Allah, I have a neighbourhood from the Romans in Palestine – there is a village which is called Hibra, and another called Aynun. If Allah opens as-Sham to you, grant them to me as a gift. And so he said – They are yours. He said – write that for me, and so he wrote: In the name of Allah, this is a message from Muhammad the Messenger of Allah (pbuh) to Tamim Bin Aws Al-Dari, that he has all the houses of the two villages: Hibra and Aynun, and their plains, mountains, water, agriculture, plants and its cattle, and for who comes after him. No one should contest over it with them, and no one should incline to take it by force. Whoever oppresses and takes anything from it, then they will have the curses of Allah and the angels and all of the people. ’Ali was the one who wrote it”. When Abu Bakr (ra) took the leadership, he wrote them a message which mentioned “In the name of Allah – this is a message from Abu Bakr the guarantor of the Messenger of Allah (pbuh) succeeded on the Earth, he wrote to the people of Dari, no one should spoil anything by their hand from the villages of Hibra and Aynun, and whoever heard and obeyed Allah, then do not spoil anything from them, and should build two entrances around them to prevent anyone who intended to do so from entering”.

b. Internationale betrekkingen:

b. International relations:

- Het Verdrag van Hudaybiyah: Al-Bukhari overleverde van Al-Miswar en Marwan met betrekking tot het verdrag:

- The Treaty of Hudaybiyah: Al-Bukhari narrated from Al- Miswar and Marwan regarding the treaty:

... de Katib, dus de Profeet ﷺ riep de Katib... Abu Yusuf vertelde ook in het boek Al-Kharaj, zeggende:

.»... الكَاتِبَ فَدَعَا النَّبِيُّ «. - “So the Prophet (phuh) called the Katib (writer)…”. Abu Yusuf also narrated in the book Al-Kharaj saying:

. وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ وَالكَلْبِيُّ، زَادَ بَ عْضُهُمْ عَلَى ب عَْضٍ فِي الحَدِيثِ، « »... وَفِيهِ: وَقَالَ: اكْ تُ بُوا – .

. وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ وَالكَلْبِيُّ، زَادَ بَ عْضُهُمْ عَلَى ب عَْضٍ فِي الحَدِيثِ، « »... وَفِيهِ: وَقَالَ: اكْ تُ بُوا – .

“Muhammad Ibn Ishaq en Al-Kalbi hebben mij geïnformeerd, sommigen anderen voegden in de overlevering toe zeggende: Hij zei: Schrijf (meervoud)”, zonder de naam van de schrijver te noemen. Ibn Kathir rapporteerde.

“Muhammad Ibn Ishaq and Al-Kalbi informed me, some others added in the narration saying: He said: Write (plural)”, without mentioning the name of the writer. Ibn Kathir reported.

. عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبَ قَالَ ابْنُ إِسْحَقَ قَالَ الزُّهْرِيُّ ... ثُمَّ دَعَا رَسُ ولُ اللَّهِ « »... فَ قَالَ: اكْتُبْ  - .

. عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبَ قَالَ ابْنُ إِسْحَقَ قَالَ الزُّهْرِيُّ ... ثُمَّ دَعَا رَسُ ولُ اللَّهِ « »... فَ قَالَ: اكْتُبْ  - .

“Ibn Ishaq zei dat Al-Zuhri zei… toen riep de Boodschapper van Allah ﷺ ’Ali Ibn Abi Talib en zei: ‘Schrijf (enkelvoud)…’. Abu ’Ubayd overleverde het in het boek Al-Amwal van Ibn ’Abbas, waarin hij zei:”

“Ibn Ishaq said Al-Zuhri said…then the Messenger of Allah (pbuh) called upon ’Ali Ibn Abi Talib and said: ‘Write (singular)…’”. Abu ’Ubayd narrated it in the book of Al- Amwal from Ibn ’Abbas, where he said:

. »... فَ قَالَ لِعَلِيٍّ: أُكْ تُبْ يَا عَلِيُّ ...« .

. »... فَ قَالَ لِعَلِيٍّ: أُكْ تُبْ يَا عَلِيُّ ...« .

- “….en hij zei tegen ’Ali: ‘O ’Ali, schrijf…’” en Al-Hakim overleverde van Ibn ’Abbas, en Al-Dhahabi authenticeerde en keurde het goed, zeggende:

- “….and he said to ’Ali: ‘O ’Ali, write…’” and Al-Hakim narrated from Ibn ’Abbas, and Al-Dhahabi authenticated and approved it, saying:

. »... اكُْ تُبْ يَا عَلِيُّ ...« .

. »... اكُْ تُبْ يَا عَلِيُّ ...« .

- “…..O ’Ali, schrijf…”. De tekst van dit vredesverdrag is bekend en behoeft hier niet te worden vermeld. c. Het leger: - De brief van Abu Bakr (ra) aan Khalid (ra), waarin hij hem beveelt naar as-Sham te reizen. Abu Yusuf zei in het boek Al-Kharaj: “Khalid wilde Al-Heerah als zijn centrum nemen. Echter, de brief van Abu Bakr kwam hem toe waarin hij hem beval naar as-Sham te reizen als versterking voor Abu ’Ubaydah en de moslims…” d. De staatsinstellingen andere dan het leger - De brief van de Boodschapper ﷺ aan Mu’adh met betrekking tot de tiende (Al-Ushr): Yahya Ibn Adam overleverde in het boek Al-Kharaj van Al-Hasan, hij zei:

- “…..O ’Ali, write…”. The text of this peace treaty is well known and does not need mentioning here. c. The Military: - The letter of Abu Bakr (ra) to Khalid (ra), in which he commands him to travel to as-Sham. Abu Yusuf said in the book Al-Kharaj: “Khalid wanted to take Al-Heerah as his centre. However, the letter of Abu Bakr came to him commanding him to travel to as-Sham as reinforcement for Abu ’Ubaydah and the Muslims…” d. The institutions of the state other than the military - The letter of the Messenger (pbuh) to Mu’adh regarding the tenth (Al-Ushr): Yahya Ibn Adam narrated in the book of Al-Kharaj from Al-Hasan, he said:

. إِلَى مُعَاذٍ بِالْيَمَنِ: فِيمَا سَقَتِ السَّمَاءُ أَوْ سُقِيَ غَيْلاً كَتَبَ رَسُولُ اللَّهِ « » العُشْرُ، وَمَا سُقِيَ بِالغَرْبِ فَنِصْفُ العُشْرِ .

. إِلَى مُعَاذٍ بِالْيَمَنِ: فِيمَا سَقَتِ السَّمَاءُ أَوْ سُقِيَ غَيْلاً كَتَبَ رَسُولُ اللَّهِ « » العُشْرُ، وَمَا سُقِيَ بِالغَرْبِ فَنِصْفُ العُشْرِ .

– “De Boodschapper van Allah ﷺ schreef aan Mu’adh in Jemen: “Een tiende is verschuldigd op wat wordt bewaterd door regen of door een aanzienlijke waterbron; en een twintigste (de helft van een tiende) op wat wordt bewaterd door een emmer.” Al-Sha’bi schreef dezelfde overlevering. Ibn Abu Shaybah heeft ook iets dergelijks overgeleverd in zijn boek over rechtspraak.

– “The Messenger of Allah (pbuh) wrote to Mu’adh in Yemen: “A tenth is payable on what is watered by rain or by sizable water; and a twentieth (have of a tenth) on what is watered by bucket.” Al-Sha’bi wrote the same narration. Ibn Abu Shaybah has also narrated similar in his book about ruling.

De kalief kan schrijvers (Kuttab) aanstellen naar zijn behoefte; het kan zelfs het niveau van een verplichting bereiken als hij de verplichte taken niet kan vervullen zonder hen aan te stellen. De auteurs die de geschiedenis van de Boodschapper van Allah ﷺ hebben geschreven, vermelden dat hij ongeveer twintig van dergelijke schrijvers had.

The Khalifah can appoint writers (Kuttab) according to his needs; rather it could reach to the level of being an obligation if he could not fulfill the obligatory tasks without appointing them. The authors who wrote the history of the Messenger of Allah (pbuh) mention that he had about twenty such writers.