Artikel 134
Article 134
Ongebruikt land wordt verworven door de ontginning en omheining ervan. Elk ander type land wordt niet verworven behalve via een middel volgens de sharia, zoals erfenis, aankoop en schenking door de Staat.
Dead land is possessed through its revival and fencing. Any other type of land is not possessed except through a Shari’ah means such as inheritance, purchase, and donation by the State.
Het bewijs voor het artikel zijn de woorden van de Profeet ﷺ:
The evidence for the article are the words of the Prophet :
. » مَنْ أَحْيَا أَرْضًا مَيِّتَةً فَهِيَ لَه « .
. » مَنْ أَحْيَا أَرْضًا مَيِّتَةً فَهِيَ لَه « .
“wie dood land tot leven wekt, het behoort hem toe”, overgeleverd door Al-Bukhari als Mawquf op Umar (ra), en het is overgeleverd met een authentieke keten die verbonden is met de Profeet ﷺ door Ahmad en Al-Tirmidhi van Jabir, en:
“whoever revives dead land, it belongs to him” reported by Al-Bukhari Mawquf to Umar (ra), and it is narrated with an authentic chain connected to the Prophet by Ahmad and Al- Tirmidhi from Jabir, and:
.» مَنْ أَحَاطَ حَائِطًا عَلَى أَرْضٍ فَهِيَ لَه «.
.» مَنْ أَحَاطَ حَائِطًا عَلَى أَرْضٍ فَهِيَ لَه «.
“wie een land omringt met een muur, dan behoort het hem toe”, overgeleverd door Ahmad en Abu Dawud met een keten die authentiek is verklaard door Al-Jarwud en Al-Zayn, en:
“whoever surrounds a land with a wall, it belongs to him” reported by Ahmad and Abu Dawud with a chain authenticated by Al-Jarwud and Al-Zayn, and:
. » عَادِيُّ الأَرْضِ للهِ وَلِرَسُولِهِ، ثُمَّ هِيَ لَكُمْ «.
. » عَادِيُّ الأَرْضِ للهِ وَلِرَسُولِهِ، ثُمَّ هِيَ لَكُمْ «.
“Aadiy-land is voor Allah (SWT) en Zijn Boodschapper ﷺ, en daarna voor jullie,” overgeleverd door Abu ‘Ubayd via een authentieke Mursal-overlevering, en Abu Yusuf vermeldde in Al-Kharaj van Salam b. ‘Abd Allah (vrede zij met hem) dat Umar b. Al-Khattab (radhiyallahu 'anhu) op de kansel zei:
“Aadiy land is for Allah (swt) and His Messenger (pbuh), and then for you” reported by Abu ‘Ubayd by an authentic Mursal narration, and Abu Yusuf mentioned in Al-Kharaj from Salam b. ‘Abd Allah (swt) that Umar b. Al-Khattab (ra) said on the pulpit:
. » من أحيا أرضا ميتة فهي له، وليس لمحتجر حق بعد ثلاث سنين «.
. » من أحيا أرضا ميتة فهي له، وليس لمحتجر حق بعد ثلاث سنين «.
“wie een dood land tot leven wekt, het behoort hem toe, en degene die het omheint heeft er na drie jaar geen recht meer op (indien hij het niet bewerkt).” De tekst van deze overleveringen geeft aan dat als een individu een dood land tot leven wekt of het omheint, met andere woorden, er stenen, een hek of een muur omheen plaatst, dan wordt het zijn eigendom. De begrijpelijkheid van de teksten is dat als het land niet dood was, hij het niet in bezit kon nemen door middel van revitalisering of omheining, zelfs niet als het niet bewerkt was, of niet geschikt was voor bewerking zonder dat er werk aan werd verricht, en zelfs als de eigenaar niet bekend was. Daarom, als het land niet dood was, kan het niet in bezit worden genomen behalve door een van de oorzaken van bezit indien de eigenaar bekend was, en als de eigenaar onbekend was, kon het niet in bezit worden genomen tenzij de kalief het verleende, en zo wordt het door deze verlening in bezit genomen. Als het dood land is, dan wordt het in bezit genomen ofwel door de revitalisering ervan, ofwel door het uitoefenen van iemands gezag erover, zelfs als dat gebeurt zonder dat het land noodzakelijkerwijs tot leven wordt gewekt.
“whoever revives a dead land, it belongs to him, and the one who fences it off has no right to it after three years (if not cultivating it).” The text of these narrations indicate that if an individual revives a dead land or fences it, in other words, putting stones, fencing or a wall around it, then it becomes their possession. The understanding of the texts is that if the land was not dead then he could not take it into possession through revival or fencing, even if it was not cultivated, or not suitable for cultivation without any work being done to it, and even if the owner was not known. Therefore, if the land was not dead then it cannot be possessed except by one of the causes of possession if its owner was known, and if the owner was unknown it could not be possessed unless the Khalifah granted it, and so it becomes possessed through this grant. If it is dead land, then it is possessed either through its revival or by placing one’s authority over it even if that occurs without necessarily reviving the land.
Het dode land is het land waar geen tekenen op aanwezig zijn dat het aan iemand toebehoort, dus er is geen enkel bewijs van enige vorm van omheining, landbouw, bebouwing of iets dergelijks, en er is geen eigenaar of iemand die het gebruikt. Dit is het dode land, en alles wat anders is, wordt niet als dood land beschouwd, zelfs niet als er geen eigenaar of persoon was die het gebruikte.
The dead land is the land where there are no signs upon it that it belongs to anyone, so there is no evidence of any kind of walling, agriculture, building or anything similar, and no owner or anyone utilising it. This is the dead land, and anything else is not considered dead land even if there was no owner or person utilising it.