Artikel 96

Artikel 96 - Conceptgrondwet van de staat van het kalifaat | Quran Course

. يَسْأَلُهُ، فَ قَالَ: أَمَا فِي ب يَْتِكَ شَيْءٌ؟ أَنَّ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ أَتَى النَّبِيَّ « بِيَدِهِ وَقَالَ : قَالَ: ب لََى ... قَالَ: ائْتِنِي بِهِمَا، قَالَ: فَأَتَاهُ بِهِمَا، فَأَخَذَهُمَا رَسُولُ اللهِ مَنْ يَشْ تَرِي هَذَيْنِ ؟ ... قَالَ رَجُلٌ: أَنَا آخُذُهُمَا بِدِرْهَمَيْنِ، فَأَعْطَاهُمَا إِيَّاهُ وَأَخَذَ الدِّرْهَمَيْنِ، وَأَعْطَاهُمَا الأَنْصَارِيَّ وَقَالَ: اشْ تَرِ بِأَحَدِهِمَا طَعَامًا فَانْبِذْهُ إِلَى أَهْلِكَ، وَاشْتَرِ عُودًا بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ لَهُ: بِالآخَرِ قَدُومً ا فَأْتِنِي بِهِ، فَأَتَاهُ بِهِ، فَشَدَّ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ اذْهَبْ فَاحْ تَطِبْ وَبِعْ، وَلا أَرَيَ نَّكَ خَمْسَةَ عَشَرَ ي وَْماً، فَذَهَبَ الرَّجُلُ يَحْ تَطِبُ وَيَبِيعُ، »... فَجَاءَ وَقَدْ أَصَابَ عَشَرَةَ دَرَاهِمَ .

“En geef armenbelasting (Zakah)”. Er zijn geen bewijzen met betrekking tot hoe de verzamelaars deze moeten innen, of zij te paard of te voet moeten gaan, of zij mensen moeten inhuren om hen daarbij te helpen of niet, of het in een boekje moet worden genoteerd, of hen een plaats is toegewezen waar zij samenkomen, of zij een opslagplaats moeten hebben om alles wat is verzameld in te plaatsen, of de opslagplaats ondergronds moet zijn of gebouwd moet worden zoals graanpakhuizen, en of de armenbelasting (Zakah) die monetair is, in zakken of dozen moet worden verzameld. Deze en soortgelijke kwesties zijn handelingen die voortvloeien uit “En geef armenbelasting (Zakah)”, en zij worden omvat door het algemene bewijs, aangezien er geen specifiek bewijs met betrekking tot deze zaken is. Dit geldt voor alle stijlen. Dienovereenkomstig is de stijl de handeling die een vertakking is van een handeling die algemeen bewijs heeft. Bijgevolg is het niet nodig dat daarvoor een bewijs bestaat, aangezien het algemene bewijs van de oorsprong ervan een bewijs voor de handeling zelf is.

“And give Zakah”. There are no evidences regarding how the collectors should collect it, whether they should be riding or walking, should they employ some people to help them with it or not, should it be recorded in a booklet, are they assigned a place where they gather, should they have a storage in order to place in it whatever is gathered, should the storage be underground or built like the grain warehouses and should the Zakat which is monetary be collected in bags or boxes. These and similar issues are actions which branch out from “And give Zakah”, and they are encompassed by the general evidence since there is no specific evidence regarding them. This is the same for all the styles. Accordingly, the style is the action that is a branch of an action that has general evidence. Consequently, there is no need for it to have evidence, since the general evidence of its origin is an evidence for it.

Toen de Islam Irak bereikte, ging de Diwan voor betalingen en fondsenwerving voort zoals voorheen. De Diwan van Al-Sham was in het Latijn, omdat het deel had uitgemaakt van het Romeinse Rijk, en de Diwan van Irak was in het Perzisch, omdat het deel had uitgemaakt van het Perzische Rijk. In de tijd van Abdul Malik Ibn Marwan werd de Diwan van Al-Sham naar het Arabisch vertaald (in het jaar 81 AH). Verschillende Dawaein werden toen opgericht naar gelang de noodzaak en afhankelijk van de behoefte aan deze voor het beheer van de belangen van de mensen. Dawawin voor de strijdkrachten werden ingevoerd voor registratie- en toewijzingsdoeleinden, en andere werden ingevoerd om de vergoedingen en claims van alle transacties vast te leggen. Een andere Diwan werd ingevoerd voor de ‘Amils en Walis om elke benoeming en elke ontslag vast te leggen, en andere Dawaein werden gebruikt in de schatkist (staatskas (Bayt al-Mal)) om inkomsten, uitgaven en dergelijke vast te leggen. De invoering van een Diwan was afhankelijk van de behoefte eraan en de stijl ervan varieerde door de jaren heen vanwege het verschil in stijlen en middelen.

When Islam reached Iraq, the Diwan of payments and fund collection continued as before. The Diwan of Al-Sham was in Latin for it had been part of the Roman Empires, and the Diwan of Iraq was in Persian for it had been part of the Persian Empire. At the time of Abdul Malik Ibn Marwan the Diwan of Alsham was translated to Arabic (in the year 81 AH). Several Dawaein were then set up according to necessity and depending on the need for them in running the people’s interests. Dawawin for the armed forces were introduced for registration and grant purposes, and others were introduced to record the fees and claims of all transactions. Another Diwan was introduced for the ‘Amils and Walis to record each appointment and each removal and other Dawaein were used in the treasury (Bayt Al-Mal) to record revenues and expenses and so on. The introduction of a Diwan was depending on the need for it and its style varied over the years due to the difference in styles and means.