Iedere persoon heeft het recht om wie hij maar wenst aan te stellen als gevolmachtigde (Wakeel) voor zichzelf in geschillen en verdediging, ongeacht of hij een moslim is of niet, man of vrouw. Er bestaat in deze zaak geen onderscheid tussen de opdrachtgever en de gevolmachtigde. Het is toegestaan om een gevolmachtigde aan te stellen tegen een vergoeding volgens de voorwaarden die met de opdrachtgever zijn overeengekomen.

Every person has the right to appoint whomsoever he wishes as a proxy (Wakeel) for oneself in the disputes and defence, irrespective of whether he is Muslim or not, male or female. There is no distinction in this matter between the commissioner and the proxy. The proxy is permitted to be appointed for a fee according to the terms agreed upon with the commissioner.

Dit artikel legt de toestemming voor vertegenwoordiging in geschillen uit, en het bewijs hiervoor is hetzelfde bewijs voor het verlenen van vertegenwoordiging, aangezien het algemeen is en elk type vertegenwoordiging omvat. Vertegenwoordiging wordt bevestigd door de profetische traditie (Sunnah); het is overgeleverd door Abu Dawud met zijn overleveringsketen dat Jaber Bin Abdullah zei:

This article explains the permission of proxy in disputes, and its evidence is the evidence for the granting of proxy, since it is general and encompasses every type of proxy. Proxy is confirmed by the Sunnah; it is narrated by Abu Dawud with its chain of narration that Jaber Bin Abdullah said:

. فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ وَقُ لْتُ لَهُ: أَرَدْتُ الْخُرُوجَ إِلَى خَيْبَ رَ، فَأَتَ يْتُ رَسُولَ اللهِ « إِنِّي أَرَدْتُ الْخُرُوجَ إِلَى خَ يْ بَ رَ، فَ قَالَ: إِذَا أَتَ يْتَ وَكِيلِي فَخُذْ مِنْهُ خَمْسَةَ عَشَرَ وَسْقًا، » فَإِنِ ابْ تَ غَى مِنْكَ آيَةً فَضَعْ يَدَ كَ عَلَى تَ رْقُ وَتِهِ .

. فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ وَقُ لْتُ لَهُ: أَرَدْتُ الْخُرُوجَ إِلَى خَيْبَ رَ، فَأَتَ يْتُ رَسُولَ اللهِ « إِنِّي أَرَدْتُ الْخُرُوجَ إِلَى خَ يْ بَ رَ، فَ قَالَ: إِذَا أَتَ يْتَ وَكِيلِي فَخُذْ مِنْهُ خَمْسَةَ عَشَرَ وَسْقًا، » فَإِنِ ابْ تَ غَى مِنْكَ آيَةً فَضَعْ يَدَ كَ عَلَى تَ رْقُ وَتِهِ .

“Ik wilde naar Khaybar gaan, dus ik ging naar de Boodschapper van Allah ﷺ, gaf hem de groet en zei: Ik vertrek. Hij zei: ‘Ga naar mijn afgevaardigde en neem vijftien ladingen van hem aan. Als hij om een teken van jou vraagt, leg dan je hand op zijn sleutelbeen.’” (geauthenticeerd door Al-Hafiz in Al-Talkhis), en er is van hem overgeleverd dat hij Abu Rafi’ machtigde met betrekking tot de aanvaarding van het huwelijk met Maymunah; Ahmad rapporteerde in Al-Musnad van Abu Rafi’:

“I wanted to go out to Khaybar, so I went to the Messenger of Allah (pbuh) and gave him a greeting and said: I am leaving. He said: ‘Go to my agent, and take fifteen loads from him. If he asks for a token from you, place your hand upon his collarbone.” (authenticated by Al-Hafiz in Al-Talkhis), and it is narrated from him that he gave proxy to Abu Rafi’ regarding the acceptance of marriage to Maymunah; Ahmad reported in Al-Musnad from Abu Rafi’:

. أن رسول الله صلى الله عليه وسلم تزوج ميمونة حلالا وبنى بها حلالا « » وكنت الرسول بينهما .

. أن رسول الله صلى الله عليه وسلم تزوج ميمونة حلالا وبنى بها حلالا « » وكنت الرسول بينهما .

“De Boodschapper van Allah ﷺ huwde Maymuna, en ik was de Boodschapper ﷺ tussen hen.” Dus, alles waarover de persoon vrije handelingsbevoegdheid heeft en wat kan worden gedelegeerd, kan als volmacht worden gegeven, of het nu een man of een vrouw is, een moslim of een ongelovige. Ook het kwestiestuk van volmacht bij geschillen wordt op zichzelf bevestigd door de consensus (Ijma’) van de metgezellen, aangezien Ali (vrede zij met hem) een volmacht gaf aan Uqayl vóór Abu Bakr (vrede zij met hem) en zei: . ما قُ ي ضيَ له فلي وما قُ ي ضيَ عليه فعلَيَّ .

“The Messenger of Allah (pbuh) married Maymuna, and I was the Messenger (pbuh) between them”. So, anything that the person’s free conduct in is considered valid, and can be deputised, can be given as a proxy, whether male or female, Muslim or disbeliever. Also, the issue of proxy in disputes is itself confirmed by the Ijma’ of the companions, since Ali (ra) gave a proxy to Uqayl before Abu Bakr (ra) and said. . ما قُ ي ضيَ له فلي وما قُ ي ضيَ عليه فعلَيَّ .

“Wat voor hem wordt beslist, is voor mij, en wat tegen hem wordt beslist, is tegen mij”, en hij stelde Abdullah Bin Jafar aan als gevolmachtigde voor ‘Uthman (ra) en zei: “geschillen brengen gevaren (Quhms) met zich mee en de duivel is daarbij aanwezig, en ik haat het om daar aanwezig te zijn”. Dit werd vermeld door Ibn Qudamah in Al-Mughni en hij zei: “deze verhalen zijn verspreid omdat ze beroemd zijn en niemand heeft iemand genoemd die ze heeft verworpen”. De betekenis van Quhm is destructief. Op basis hiervan is gevolmachtigde zijn toegestaan bij het vorderen en vestigen van rechten, of de opdrachtgever nu aanwezig of afwezig is bij de rechtspraak, gezond of ziek, en de instemming van de strijdende partij is niet vereist, aangezien het een recht is waarbij volmachtverlening is toegestaan zonder enige beperkingen, ongeacht of de strijdende partij instemt of niet.

“Whatever is ruled for him is for me, and whatever is ruled upon him is upon me”, and he appointed Abdullah Bin Jafar as a proxy to ‘Uthman (ra) and said “disputes have perils (Quhms) and the devil attends them, and I hate to attend”. This was mentioned by Ibn Qudamah in Al-Mughni and he said “these stories have spread since they are famous and no one mentioned anyone who rejected them”. The meaning of Quhm is destructive. Based upon this, proxy is permitted when requesting and establishing rights, whether the commissioner is present or absent at the judgement, healthy or sick, and the agreement of the disputing party is not required since it is a right in which deputising is permitted without any restrictions irrespective of whether the disputing party agreed or not.

Het is toegestaan om een gevolmachtigde aan te stellen tegen een vergoeding, aangezien het een toegestane vorm van arbeid is, omdat arbeid algemeen is en elk onderwerp omvat, inclusief het optreden als gevolmachtigde. Omdat de definitie van arbeid een contract is gebaseerd op de uitwisseling van een dienst voor een vergoeding, en dit van toepassing is op de dienst van de gevolmachtigde, is de definitie erop van toepassing. Dus als de aanstelling van een gevolmachtigde wordt gedaan tegen een vergoeding, dan heeft de gevolmachtigde recht op de vergoeding van de opdrachtgever volgens de voorwaarden waar beiden tevreden mee zijn. Het is echter noodzakelijk dat er een arbeidsovereenkomst in werking wordt gesteld en dat beiden hiermee instemmen, opdat hij recht heeft op de vergoeding, omdat de aanstelling van de gevolmachtigde zelf een contract is dat geen vergoeding noodzakelijk maakt, maar een overeengekomen vergoeding bij het contract is wat dit noodzakelijk maakt. Dienovereenkomstig is het noodzakelijk dat er een arbeidsovereenkomst is voor de gevolmachtigde naast het contract voor de aanstelling van de gevolmachtigde. Zowel de aanstelling van een gevolmachtigde als het ontvangen van een vergoeding zijn zonder beperking toegestaan, ongeacht of de persoon dit als beroep uitoefent waarmee hij zijn levensonderhoud verdient of niet, en vanwege dit wordt het werk van wat tegenwoordig bekend staat als advocaten en pleitbezorgers als geldig beschouwd wat betreft het recht om daar een vergoeding voor te ontvangen, maar het zoeken naar rechtspraak bij de wetten van ongeloof (Kufr) om de waarheid van de onwaarheid te onderscheiden is wat niet is toegestaan. Integendeel, de waarheid is wat de Islam als de waarheid heeft bevestigd, en de onwaarheid is wat het als onwaar heeft bestempeld, en er is geen waarde aan wat daarvan afwijkt, zelfs als de regels van ongeloof (Kufr) het bevestigen.

It is permitted for the proxy to be appointed for a fee, since it is a permitted type of employment, as employment is general and encompasses every issue including deputising. Because the definition of employment is a contract upon an exchange of a service for compensation and this applies to the service of proxy and so the definition applies to it. So if the appointment of proxy is done for a fee, then the proxy is entitled to the fee from the commissioner according to the terms that they are both content with. However, it is imperative that a contract of employment is put into effect and that both of them agree upon it in order for him to be entitled to the fee, because the appointment of proxy itself is a contract which does not necessitate any fee, but an agreed fee upon the contract is what would necessitate it. Accordingly, it is imperative that there is a contract of employment upon the proxy along with the contract of appointing the proxy. Both appointment of proxy and taking fee are permitted without restriction, irrespective of whether the person takes it as a profession with which he makes his living out of or not, and due to this the work of what is known today as lawyers and barristers is considered valid in terms of being valid to take a fee for it, but their seeking judgement from Kufr laws to confirm the truth from the falsehood is what is not permitted. Rather the truth is what Islam confirmed as the truth, and the falsehood is what it made false, and there is no value for what is different from that even if the rules of Kufr confirmed it.