De primaire rol van de vrouw is dat zij een moeder is, verantwoordelijk is voor het huishouden en een eer is die beschermd moet worden.

The primary role of women is that she is a mother and responsible over the household and she is an honour that must be protected.

Dit artikel is afgeleid van talrijke bewijzen: ten eerste, de bewijzen die het huwelijk aanmoedigen en die aangeven dat de vrouw meer rechten heeft met betrekking tot de borstvoeding van het kind. Ten tweede, de bewijzen die de vrouw verbieden het huis van haar echtgenoot te verlaten zonder zijn toestemming en die haar verplichten haar echtgenoot te dienen. Ten derde, de bewijzen met betrekking tot de Awrah (de lichaamsdelen die in het openbaar en in het bijzijn van niet-familieleden bedekt moeten zijn), de privésfeer van het leven voor haar, het verbod op khalwah (het alleen samen zijn in een besloten ruimte tussen een niet-verwante man en vrouw), het verbod op de vrouw die reist zonder een nauwe mannelijke verwant en het verbod op Tabarruj (sieraden of schoonheid die de aandacht trekt).

This article is derived from numerous evidences: firstly, the evidences which encourage marriage and that the woman has more rights in the nursing of the child. Secondly, the evidences which prohibit the woman from leaving her husband’s house without his permission and obligate her to serve her husband. Thirdly, the evidences regarding the Awrah (private parts of body that must be covered in public and in front of non-family members), the private sphere of life for her, the prohibition of khalwah (for an unrelated man and woman to be alone together in private space), the prohibition of the woman travelling without a close male relative and the prohibition of Tabarruj (beautification which attracts attention).

Het eerste bewijs is vermeld in een overlevering van Anas dat de Profeet ﷺ de mensen instrueerde om kuis te zijn, terwijl hij celibaat krachtig verbood; hij ﷺ zei: .» تَ زَوَّجُوا الْوَدُ ودَ الْوَلُودَ، إِنِّي مُكَاثِرٌ بِكُمُ الأَنْبِيَاءَ ي وَْمَ الْقِيَامَةِ « .

The first evidence has been mentioned in a narration from Anas that the Prophet (phuh) used to instruct people to be chaste, while vigorously prohibiting celibacy; he (phuh) said. .» تَ زَوَّجُوا الْوَدُ ودَ الْوَلُودَ، إِنِّي مُكَاثِرٌ بِكُمُ الأَنْبِيَاءَ ي وَْمَ الْقِيَامَةِ « .

“Trouw met degenen die zachtaardig en vruchtbaar zijn, want ik zal met de Profeet ﷺ wedijveren in jullie grote aantallen op de Dag des Oordeels” (overgeleverd door Ahmad met een Hasan-keten). Ma’qal b. Yasar vertelde.

“Marry from those who are tender and fertile, for indeed I will compete with the Prophet (phuh)s in your great numbers on the day of judgement” (reported by Ahmad with a Hasan chain). Ma’qal b. Yasar narrated.

. فَ قَالَ: إِنِّي أَصَ بْتُ امْرَأَةً ذَاتَ حَسَبٍ وَجَمَالٍ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ « وَإِن هََّا لاَ تَلِدُ أَفَأَتَ زَوَّجُهَا؟ قَالَ: لاَ، ثُمَّ أَتَاهُ الثَّانِيَةَ فَ نَ هَاهُ، ثُمَّ أَتَاهُ الثَّالِثَةَ فَ قَالَ: تَ زَوَّجُوا » الْ ودُودَ الْوَلُودَ فَإِنِّي مُكَاثِرٌ بِكُمُ الأُمَمَ .

. فَ قَالَ: إِنِّي أَصَ بْتُ امْرَأَةً ذَاتَ حَسَبٍ وَجَمَالٍ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ « وَإِن هََّا لاَ تَلِدُ أَفَأَتَ زَوَّجُهَا؟ قَالَ: لاَ، ثُمَّ أَتَاهُ الثَّانِيَةَ فَ نَ هَاهُ، ثُمَّ أَتَاهُ الثَّالِثَةَ فَ قَالَ: تَ زَوَّجُوا » الْ ودُودَ الْوَلُودَ فَإِنِّي مُكَاثِرٌ بِكُمُ الأُمَمَ .

“Een man kwam naar de Profeet ﷺ en zei: ‘Ik heb een vrouw gevonden die mooi is en van edele afkomst, maar zij kan geen kinderen baren. Zal ik met haar trouwen?’ Hij zei: ‘Nee’. Toen kwam hij voor de tweede keer naar hem en hij zei tegen hem dat hij het niet moest doen. Toen kwam hij voor de derde keer naar hem, waarna de Profeet ﷺ zei: ‘Trouw met degenen die liefdevol en vruchtbaar zijn, want ik zal met jullie grote aantallen wedijveren met de andere naties’” (overgeleverd door Abu Dawud, Ibn Hibban en Al-Hakim, die het authentiek verklaarden). Dit geeft aan dat de wijsheid achter het huwelijk en het beoogde resultaat het baren van kinderen is, en hij verbood het trouwen met een vrouw die door haar verloofde bekend stond als onvruchtbaar, hoewel dit een niet-beslissend verbod is vanwege het ontbreken van een indicatie van beslissendheid, evenals de overgeleverde bewijzen die het mogelijk maken om terug te treden, met andere woorden, ten behoeve van het voorkomen van zwangerschap. Onder deze bewijzen behoort wat Muslim overleverde van Jabir, die zei.

“A man came to the Prophet (phuh) and said “I have found a woman who is beautiful and of noble descent, but she cannot bear children. Shall I marry her?” He said: “No”. Then he came to him again for the second time and he told him not to. Then he came to him a third time, so the Prophet (phuh) said “Marry those who are tender and fertile, for indeed I will compete against the other nations with your great numbers”” (reported by Abu Dawud and Ibn Hibban and Al-Hakim, who authenticated it). This indicates that the wisdom behind marriage and the intended result is childbirth, and he prohibited marrying a woman who was known by her fiancé to be barren, though this is a non-decisive prohibition due to the absence of an indication of decisiveness, as well as the evidences reported that permit withdrawal, in other words, for the sake of preventing pregnancy. From these evidences is what Muslim reported from Jabir who said.

.» فَ لَمْ يَ نْ هَنَا فَ ب لَغَ ذَلِكَ نَبِيَّ اللَّهِ كُنَّا نَ عْزِلُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ « .

.» فَ لَمْ يَ نْ هَنَا فَ ب لَغَ ذَلِكَ نَبِيَّ اللَّهِ كُنَّا نَ عْزِلُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ « .

“Wij pasten coitus interruptus toe in de tijd van de Boodschapper van Allah ﷺ, en dat bereikte de Boodschapper van Allah ﷺ en hij verbood het niet.” Het is dus toegestaan om een vrouw te huwen die onvruchtbaar is, hoewel het de voorkeur heeft om te trouwen met degenen die veel kinderen kunnen baren, zoals aanbevolen in overeenstemming met de eerdere overleveringen. Met andere woorden, de vrouw dient in de eerste plaats een moeder te zijn, en vervolgens een echtgenote om huwelijkse relaties te hebben in overeenstemming met wat de sharia heeft toegestaan en aanbevolen. Daarnaast is het overgeleverd van ‘Abd Allah b. Amr b. Al-‘Aas.

“We used to withdraw (practice coitus interruptus) at the time of the Messenger of Allah (pbuh) , and that reached the Messenger of Allah (pbuh) and he did not prohibit it”. So it is permitted to marry a woman who is barren, though it is preferable to marry those who can bear many as it is recommended in accordance with the previous narrations. In other words, the woman is primarily to be a mother, and then a wife and to have spousal relations in accordance with what the Shari’ah made permitted and recommended. Additionally, it is narrated from ‘Abd Allah b. Amr b. Al-‘Aas.

. أَنَّ امْرَأَةً قَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ ابْنِي هَذَا كَانَ بَطْنِي لَهُ وِعَاءً، وَثَدْيِي لَهُ « سِقَاءً، وَحِجْرِي لَهُ حِوَاءً، وَإِنَّ أَبَاهُ طَلَّقَنِي وَأَرَادَ أَنْ يَ نْ تَزِعَهُ مِنِّي، فَ قَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ » أَنْتِ أَحَقُّ بِهِ مَا لَمْ تَ نْكِحِي : .

. أَنَّ امْرَأَةً قَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ ابْنِي هَذَا كَانَ بَطْنِي لَهُ وِعَاءً، وَثَدْيِي لَهُ « سِقَاءً، وَحِجْرِي لَهُ حِوَاءً، وَإِنَّ أَبَاهُ طَلَّقَنِي وَأَرَادَ أَنْ يَ نْ تَزِعَهُ مِنِّي، فَ قَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ » أَنْتِ أَحَقُّ بِهِ مَا لَمْ تَ نْكِحِي : .

“Een vrouw zei: ‘O Boodschapper van Allah ﷺ, dit is mijn zoon, die mijn buik droeg, mijn borst een waterzak voor hem is en mijn schoot een bescherming voor hem. Zijn vader heeft van mij gescheiden en wil hem van mij wegnemen.’ Hij zei: ‘Jij hebt meer recht op hem, zolang je niet opnieuw trouwt’” (overgeleverd door Abu Dawud en Al-Hakim die het authentiek verklaarde, en Al-Dhahabi die dit bevestigde). De overlevering somde de verschillende situaties op die voorkomen tussen een moeder en een kind, wat de belangrijkheid van haar moederschap aangeeft, en hij gaf haar de voogdij. Deze twee overleveringen geven aan dat de primaire rol van de vrouw het moederschap is, naast de regels met betrekking tot zwangerschap, de geboorte en het zuigen van het kind.

“A woman said: “O Messenger of Allah, this is my son whom my stomach carried, my breast is a water-skin for him, and my lap is a guard for him. His father has divorced me and wants to take him away from me”. He said: “You have more right to him as long as you do not remarry”” (reported by Abu Dawud and Al-Hakim that authenticated it and Al-Dhahabi confirmed it). So the narration enumerated the various situations which occur between a mother and child, which indicates the importance of her motherhood, and he gave her custody. These two narrations indicate that the primary role of the woman is to be a mother, in addition to the rules related to pregnancy, birth and suckling the child.

Wat het tweede bewijs betreft, er is overgeleverd van Anas dat een man reisde terwijl hij zijn vrouw had verboden het huis te verlaten, en vervolgens werd haar vader ziek, waarna zij toestemming zocht van de Boodschapper van Allah ﷺ om hem te bezoeken, en de Boodschapper ﷺ zei tegen haar.

As for the second evidence, it is narrated from Anas that a man travelled having prohibited his wife from leaving their home, and subsequently her father became ill and so she sought permission from the Messenger of Allah (pbuh) to visit him, and the Messenger (pbuh) said to her.

.» اتَّقِي اللَّهَ وَلاَ تُخَالِفِي زَوْجَكِ « .

.» اتَّقِي اللَّهَ وَلاَ تُخَالِفِي زَوْجَكِ « .

“Vrees Allah, wees uw echtgenoot niet ongehoorzaam,” zoals vermeld door Ibn Qudamah in Al-Mughni. Er is overgeleverd van Abu Hurayrah dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei.

“Fear Allah, do not disobey your husband” as mentioned by Ibn Qudamah in Al-Mughni. It is narrated from Abu Hurayrah that the Messenger of Allah (pbuh) said.

.» لاَ يَحِلُّ لِلْمَرْأَةِ أَنْ تَصُومَ وَزَوْجُهَا شَاهِدٌ إِلاَّ بِإِذْنِهِ « .

.» لاَ يَحِلُّ لِلْمَرْأَةِ أَنْ تَصُومَ وَزَوْجُهَا شَاهِدٌ إِلاَّ بِإِذْنِهِ « .

“Het is een vrouw niet toegestaan om te vasten terwijl haar echtgenoot aanwezig is, tenzij zij zijn toestemming heeft” (overeengekomen overlevering). En er is overgeleverd van Ibn ‘Abbas dat de Profeet ﷺ zei: « وَمِنْ حَقِّ الزَّوْجِ عَلَى زَوْجَتِهِ أَنْ لاَ تَصُومَ تَطَوُّعاً إِلاَّ بِإِذْنِهِ ».

“It is not allowed for a woman to fast while her husband is present, unless she has his permission” (agreed upon narration). And it is narrated from Ibn ‘Abbas that the Prophet (phuh) said. .» وَمِنْ حَقِّ الزَّوْجِ عَلَى زَوْجَتِهِ أَنْ لاَ تَصُومَ تَطَوُّعاً إِلاَّ بِإِذْنِهِ « .

“De echtgenoot heeft een recht over zijn echtgenote dat zij geen vrijwillige vasten verricht zonder zijn toestemming” (overgeleverd door Al-Tabarani). De sharia heeft vrouwen het recht gegeven om hun vader te bezoeken als hij ziek wordt, en het recht om vrijwillig te vasten, maar het heeft dit ondergeschikt gemaakt aan het recht van de echtgenoot over haar, wat aangeeft dat de primaire rol is dat zij verantwoordelijk is voor het huis.

“The husband has a right over his wife that she does not undertake any voluntary fasting except with his permission” (reported by Al-Tabarani). The Shari’ah has given women the right to visit their father if they became ill, and the right to do voluntary fasting, but it made it subservient to the husband’s right over her, which indicates that the primary role is that she is responsible over the home.

Daarnaast wordt er overgeleverd dat de Profeet ﷺ.

Additionally, it is reported that the Prophet (phuh).

.» قَضَى عَلَى ابْ نَتِهِ فَاطِمَةَ بِخِدْمَةِ البَ يْتِ. وَعَلَى عَلِيٍّ مَا كَانَ خَارِجَ البَ يْتِ « .

.» قَضَى عَلَى ابْ نَتِهِ فَاطِمَةَ بِخِدْمَةِ البَ يْتِ. وَعَلَى عَلِيٍّ مَا كَانَ خَارِجَ البَ يْتِ « .

“besliste dat zijn dochter Fatima de huishoudelijke taken uitvoert, en ‘Ali het werk buiten het huis”, gerapporteerd door Ibn Abi Shaybah van Damrah b. Habib, en hoewel Abu Bakr Bin Maryam Al-Ghassani in de keten van de overlevering zit, is de betekenis ervan te vinden in de overlevering die Ahmad rapporteerde in Al-Musnad met een Hasan-keten van ‘Ali (ra), waarin werd vermeld:

“ruled that his daughter Fatima discharges housework, and ‘Ali the outdoor work” reported by Ibn Abi Shaybah from Damrah b. Habib, and although Abu Bakr Bin Maryam Al- Ghassani is in the chain of the narration, the meaning of it is in the narration which Ahmad reported in Al-Musnad with a Hasan chain from ‘Ali (ra) which mentioned:

. فَ قَالَ عَلِ ي رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ لَقَدْ سَنَ وْتُ حَتَّى اشْتَكَيْتُ ...« صَدْرِي وَقَالَتْ فَاطِمَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْ هَا قَدْ طَحَنْتُ حَتَّى مَجَلَتْ يَدَايَ وَقَدْ جَاءَكَ اللَّهُ بِسَبْيٍ وَسَعَةٍ فَأَخْدِمْنَا... ثُمَّ قَالَ أَلا أُخْ بِرُكُمَا بِخَيْرٍ مِمَّا سَأَلْتُمَانِي قَالَا بَ لَى فَ قَالَ كَلِمَاتٌ عَلَّمَنِيهِنَّ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام فَ قَالَ تُسَبِّحَانِ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ عَشْرًا وَتَحْمَدَانِ عَشْرًا وَتُكَبِّ رَانِ عَشْرًا وَإِذَا أَوَيْ تُمَا إِلَى فِرَاشِكُمَا ف سَبِّحَا ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَاحْمَدَا ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَكَبِّ رَا أَرْبَ عًا وَثَلَاثِينَ قَالَ فَ وَاللَّهِ مَا تَ رَكْتُ هُنَّ مُنْذُ عَلَّمَنِيهِنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَ لَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَ قَالَ لَهُ ابْنُ الْكَوَّاءِ وَلَا لَيْ ل ةَ صِفِّينَ فَ قَالَ قَاتَ لَكُمْ اللَّهُ يَا أَهْلَ الْعِرَاقِ نَ عَمْ » وَلَا لَيْ لَةَ صِفِّينَ .

. فَ قَالَ عَلِ ي رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ لَقَدْ سَنَ وْتُ حَتَّى اشْتَكَيْتُ ...« صَدْرِي وَقَالَتْ فَاطِمَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْ هَا قَدْ طَحَنْتُ حَتَّى مَجَلَتْ يَدَايَ وَقَدْ جَاءَكَ اللَّهُ بِسَبْيٍ وَسَعَةٍ فَأَخْدِمْنَا... ثُمَّ قَالَ أَلا أُخْ بِرُكُمَا بِخَيْرٍ مِمَّا سَأَلْتُمَانِي قَالَا بَ لَى فَ قَالَ كَلِمَاتٌ عَلَّمَنِيهِنَّ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام فَ قَالَ تُسَبِّحَانِ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ عَشْرًا وَتَحْمَدَانِ عَشْرًا وَتُكَبِّ رَانِ عَشْرًا وَإِذَا أَوَيْ تُمَا إِلَى فِرَاشِكُمَا ف سَبِّحَا ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَاحْمَدَا ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَكَبِّ رَا أَرْبَ عًا وَثَلَاثِينَ قَالَ فَ وَاللَّهِ مَا تَ رَكْتُ هُنَّ مُنْذُ عَلَّمَنِيهِنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَ لَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَ قَالَ لَهُ ابْنُ الْكَوَّاءِ وَلَا لَيْ ل ةَ صِفِّينَ فَ قَالَ قَاتَ لَكُمْ اللَّهُ يَا أَهْلَ الْعِرَاقِ نَ عَمْ » وَلَا لَيْ لَةَ صِفِّينَ .

“….en zo zei ‘Ali: O Boodschapper van Allah ﷺ, ik zweer bij Allah, ik heb het land bewaterd totdat mijn borst pijn deed, en Fatima zei: ik heb meel gemalen totdat mijn handen blaren kregen, en Allah heeft u vele gevangenen gebracht, dus help ons (in dit werk)… Toen zei hij: zal ik u iets vertellen dat beter is dan wat u mij vroeg? Zij zeiden ja. Hij zei: Enkele woorden die Jibril mij leerde: Zeg na elke gebedsverrichting tien keer Subhan Allah (sabih), tien keer Alhamdulillah (hamd), en tien keer Allahu Akbar (kabbir), en wanneer u naar bed gaat, zeg dan Sabih en Hamd drieëndertig keer elk, en Kabbir vierendertig keer. Ik zweer bij Allah, ik heb dat niet nagelaten sinds de tijd dat de Boodschapper van Allah ﷺ het mij leerde. Toen vroeg Ibn Al-Kawa aan hem: Zelfs niet op de nacht van Siffin (de strijd met Mu’awiyah)? Toen antwoordde hij: Moge Allah jullie bestrijden, o mensen van Irak, ja, zelfs niet op de nacht van Siffin.”

“….and so ‘Ali said: O Messenger of Allah, I swear by Allah I irrigated the land until my chest hurt, and Fatima said I have grinded flour until my hands got blisters, and Allah has brought you many captives so help us (in this work)…So he said: should I inform you of something which is better than what you asked me? They said yes. He said: Some words which Jibril taught me: After each prayer Say Glory to Allah (sabih) ten times, Praise be to Allah (hamd) ten times, and Allah is Great (Kabbir) ten times, and when you go to bed then Sabih, and Hamd thirty three times each and Kabbir thirty four times. I swear by Allah, I did not leave doing that from the time that the Messenger of Allah (pbuh) taught me. Then Ibn Al-Kawa asked him: Not even on the night of Siffin (the battle with Mu’awiyah)? So he replied: May Allah fight you O people of Iraq, Yes, not even on the night of Siffin”.

In dit verslag gaf de Boodschapper ﷺ Ali (vrede zij met hem) geen verwijt voor het werk aan de irrigatie buiten, noch Fatimah (vrede zij met hem) voor het malen van meel binnen, maar hij sprak in plaats daarvan woorden tot hen die de moeilijkheid van het leven voor hen gemakkelijker zouden maken, en meer voordeel en blijvende waarde voor hen in het hiernamaals zouden hebben.

In this report the Messenger (pbuh) did not blame Ali (ra) for working on the irrigation outdoors, nor Fatimah (ra) for grinding flour indoors, but rather gave them some words which would make the difficulty of life easier for them, and be of more benefit and lasting to them in the hereafter.

Op dezelfde wijze geeft de overlevering de verplichting aan van het werk van de vrouw in haar huis, en het werk van de man daarbuiten, aangezien het verzoek om een dienstknecht een bewijs is van de zwaarte van het werk voor haar binnen en voor hem buiten; en als deze zaken niet verplicht voor hen waren, zou er geen indicatie zijn van de zwaarte van het werk, in welk geval er geen zwaarte en geen ontbering zou zijn, indien het niet verplicht was.

Similarly the narration indicates the obligation of the work of the woman in her house, and the man’s work outside of it, since the request for a servant is an evidence of the difficulty of the work upon her inside and him outside, and if these issues were not obligatory upon them there would be no indication from the difficulty of the work, in which case there would be no difficulty and no hardship, if it was not obligatory.

Dit is vanuit het oogpunt van wat wordt begrepen uit de overlevering van Ahmad als ondersteuning voor de overlevering van Ibn Abi Shaybah.

This is from the angle of what is understood from the narration of Ahmad as a support for the narration of Ibn Abi Shaybah.

Ook Abu Hanifah gebruikte de overlevering, net als een aantal juristen, zoals Abu Bakr Bin Abi Shaybah die de overlevering rapporteerde, evenals Abu Ishaq Al-Jurjani die de overlevering ook via talrijke ketens rapporteerde, zoals vermeld door de auteur van Al-Mughni, hoewel hij (ibn Qudama) het zelf niet gebruikte.

Also Abu Hanifah used the narration, as did a number of jurists, such as Abu Bakr Bin Abi Shaybah who reported the narration, as well as Abu Ishaq Al-Jurjani who also reported the narration through numerous chains as mentioned by the author of Al-Mughni, though he (ibn Qudama) did not use it himself.

Op dezelfde manier nam Ibn Habib Al-Maliki in Al-Wadiha de overlevering over en gebruikte deze. Ibn Hajar vermeldde in Fateh Al-Bari: “En Ibn Habib rapporteerde van Asbagh en Ibn Al-Majishun van Malik dat het huishoudelijk werk verplicht is voor de vrouw, zelfs als zij van adel is, indien haar echtgenoot financieel niet in staat is om (voor een dienstmeisje) te betalen. Hij zei: en om die reden verplichtte de Profeet ﷺ Fatima tot het binnenwerk en Ali tot het buitenwerk.”

In the same way Ibn Habib Al-Maliki in Al-Wadiha took the narration and used it. Ibn Hajar mentioned in Fateh Al-Bari: “And Ibn Habib reported from Asbagh and Ibn Al-Majishun from Malik that the housework is obliged upon the woman, even she was noble, if her husband was not financially able to pay (for a servant). He said: and for that reason the Prophet (phuh) obliged Fatima with the indoor work and Ali the outdoor”.

Op basis daarvan nemen wij de genoemde overlevering van Ibn Abi Shaybah.

Based upon that we take the mentioned narration of Ibn Abi Shaybah.

. » قَضَى عَلَى ابْ نَتِهِ فَاطِمَةَ بِخِدْمَةِ البَ يْتِ. وَعَلَى عَلِيٍّ مَا كَانَ خَارِجَ البَ يْتِ « .

. » قَضَى عَلَى ابْ نَتِهِ فَاطِمَةَ بِخِدْمَةِ البَ يْتِ. وَعَلَى عَلِيٍّ مَا كَانَ خَارِجَ البَ يْتِ « .

“hij liet zijn dochter Fatima de huishoudelijke taken doen, en Ali het werk buiten de deur.”

“he ruled his daughter Fatima with the housework, and Ali with the outdoor work”.

En hij beval zijn vrouwen hem te helpen. Muslim rapporteerde van 'Aisha (vrede zij met haar), de moeder der gelovigen, dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei.

And he used to order his wives to help him. Muslim reported from 'Aisha (ra) the mother of the believers that the Messenger of Allah (pbuh) said.

.» يَا عَائِشَةُ هَلُمِّي الْمُدْيَةَ، ثُمَّ قَالَ اشْحَذِيهَا بِحَجَرٍ فَ فَعَلَتْ « .

.» يَا عَائِشَةُ هَلُمِّي الْمُدْيَةَ، ثُمَّ قَالَ اشْحَذِيهَا بِحَجَرٍ فَ فَعَلَتْ « .

“O 'Aisha, breng het mes en slijp het met een steen.” En Ahmad rapporteerde met een authentieke keten van Ya’ish b. Takhfa Bin Qays Al-Ghifari, die zei: mijn vader behoorde tot de Al-Suffa (arme mensen in de tijd van de Profeet ﷺ) ... tot hij het noemde.

“O 'Aisha, bring the knife and sharpen it with a stone”. And Ahmad reported with an authentic chain from Ya’ish b. Takhfa Bin Qays Al-Ghifari who said my father was from the Al- Suffa (poor people at the time of the Prophet (phuh) )…until he mentioned.

. فَانْطَلَقْنَا مَعَهُ إِلَى بَ يْتِ عَائِشَةَ، فَ قَالَ: يَا عَائِشَةُ، أَطْعِمِينَا ... ثُمَّ قَالَ: يَا « » عَائِشَةُ، اسْ قِينَا .

. فَانْطَلَقْنَا مَعَهُ إِلَى بَ يْتِ عَائِشَةَ، فَ قَالَ: يَا عَائِشَةُ، أَطْعِمِينَا ... ثُمَّ قَالَ: يَا « » عَائِشَةُ، اسْ قِينَا .

“Dus we gingen met hem mee naar het huis van 'Aisha, waarna hij zei: O 'Aisha, voed ons, ... daarna zei hij, O 'Aisha, breng ons te drinken”. Als het bedienen van hem in strijd zou zijn met een handeling die de sharia voor haar toegestaan (Mubah) heeft gemaakt, zoals handel, of iets dat aanbevolen is, zoals aanbevolen gebeden, dan is het bedienen van hem de voorkeur. Het zou haar dus rusten om de optionele en aanbevolen handelingen achter te laten en hem in plaats daarvan te bedienen. Deze twee bewijzen zijn het bewijs dat de primaire rol van de vrouw is om verantwoordelijk te zijn voor het huishouden.

“So we went with him to the house of 'Aisha, so he said: O 'Aisha, feed us, ... then he said, O 'Aisha, bring us drinks”. If serving him conflicted with any action that the Shari’ah made Mubah (permitted) for her, such as trade, or anything recommended, such as recommended prayers, then serving him is preferred. So it would be upon her to leave behind the optional and recommended actions and instead serve him. These two evidences are proof that the primary role for the woman is to be responsible for the household.

Wat het derde bewijs betreft, de Profeet ﷺ zei.

As for the third evidence, the Prophet (phuh) said.

. إِنَّ الْجَارِيَةَ إِذَا حَاضَتْ لَمْ يَصْلُحْ أَنْ ي رَُى مِنْ هَا إِلاَّ وَجْهُهَا وَيَدَاهَا إِلَى « » المِفْصَلِ .

. إِنَّ الْجَارِيَةَ إِذَا حَاضَتْ لَمْ يَصْلُحْ أَنْ ي رَُى مِنْ هَا إِلاَّ وَجْهُهَا وَيَدَاهَا إِلَى « » المِفْصَلِ .

“Als een meisje de puberteit bereikt (aangegeven door het beginnen van de menstruatiecyclus), dan is het niet correct dat welk deel van haar dan ook gezien wordt, behalve haar gezicht en haar twee handen tot aan de polsen,” overgeleverd door Abu Dawud als een Mursal-overlevering van Qatadah, en Qatadah had de metgezel Anas ontmoet, waardoor zijn Mursal-overleveringen worden toegepast. Dit is de beperking voor de kleding van de vrouw en haar Awrah, en het is een bewijs dat zij een eer is die beschermd moet worden. Daarnaast zei Allah (SWT).

“If a girl reaches puberty (indicated by starting menstrual cycle), it is not correct that any part of her be seen other than her face and her two hands up to the wrists” reported by Abu Dawud as a Mursal narration from Qatadah, and Qatadah had met the companion Anas and so his Mursal narrations are acted upon. This is the restriction for the woman’s clothing and her Awrah, and it a proof that she is an honour that must be protected. Additionally, Allah (swt) said.

“O jullie die geloven, betreed geen huizen die niet de uwe zijn totdat jullie toestemming hebben gevraagd en de bewoners hebben gegroet.” (TMQ 24:27), en zo verbood Allah (SWT) het betreden van huizen zonder de toestemming van de bewoners, en beschouwde het ontbreken van toestemming als vreemdheid, en het verlenen van toestemming als het creëren van vertrouwdheid, en Hij zei.

“O you who have believed, do not enter houses other than your own houses until you ascertain welcome (ask for permission) and greet their inhabitants.” (TMQ 24:27), and so Allah (swt) prohibited to enter houses without the permission of their occupants, and considered lack of permission to be estrangeent, and the granting of permission to be made familiar, and said.

“Totdat jullie toestemming hebben verkregen,” wat een verwijzing is die aangeeft dat er om toestemming wordt gevraagd. De toestemming is hier bedoeld om te voorkomen dat men een huis binnengaat wanneer de vrouw niet bedekt is, wat de reden is waarom toestemming noodzakelijk is, zelfs bij de moeder. In een overlevering:

“Until you ascertain welcome.” which is an allusion that indicates requesting permission. The permission here is intended to prevent entering into a house when the woman is not covered, which is why permission is necessary even with the mother. In a narration:

. حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ صَفْ وانَ بْنِ سُلَيْمٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ « سَأَلَهُ رَجُلٌ فَ قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَسْ تَأْذِنُ عَلَى أُمِّي؟ فَ قَالَ: نَ عَمْ، قَالَ الرَّجُلُ: إِنِّي مَعَهَا اسْتَأْذِنْ عَلَيْ هَا، فَ قَالَ الرَّجُلُ: إِنِّي خَادِمُهَا فَ قَالَ لَهُ : فِي الْبَ يْتِ، فَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ اسْتَأْذِنْ عَلَيْ هَا أَتُحِبُّ أَنْ تَ رَاهَا عُرْيَانَة ؟ قَالَ: لاَ، قَالَ: فَاسْ تَأْذِنْ : رَسُولُ اللَّهِ » عَلَيْ هَا .

. حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ صَفْ وانَ بْنِ سُلَيْمٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ « سَأَلَهُ رَجُلٌ فَ قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَسْ تَأْذِنُ عَلَى أُمِّي؟ فَ قَالَ: نَ عَمْ، قَالَ الرَّجُلُ: إِنِّي مَعَهَا اسْتَأْذِنْ عَلَيْ هَا، فَ قَالَ الرَّجُلُ: إِنِّي خَادِمُهَا فَ قَالَ لَهُ : فِي الْبَ يْتِ، فَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ اسْتَأْذِنْ عَلَيْ هَا أَتُحِبُّ أَنْ تَ رَاهَا عُرْيَانَة ؟ قَالَ: لاَ، قَالَ: فَاسْ تَأْذِنْ : رَسُولُ اللَّهِ » عَلَيْ هَا .

“Malik vertelde aan mij van Safwan b. Sulaym, van ‘Ata’ b. Yasar, dat een man de Profeet ﷺ vroeg: ‘Moet ik toestemming vragen om mijn moeder te zien?’. Hij zei: ‘Ja’. De man zei toen: “Zij is met mij in huis”. Hij zei: ‘Vraag haar toestemming.’ De man zei: ‘Zij heeft niemand anders om haar te dienen behalve mij, moet ik dan nog steeds elke keer toestemming vragen als ik haar zie?’. Hij zei: ‘Vraag haar toestemming. Zou je haar naakt willen zien?’ De man antwoordde: ‘Nee’. De Profeet ﷺ zei toen: ‘Vraag dan toestemming’” overgeleverd door Malik in Al-Muwatta en Abu Dawud in Al-Marasil van ‘Ata’ b. Yasar, en Ibn ‘Abd Al-Barr zei in Al-Tamhid dat het een authentieke Mursal-overlevering is, en in Al-Istidhkar zei hij dat het behoort tot de authentieke Mursal-overleveringen. En Allah (SWT) zei.

“Malik told me from Safwan b. Sulaym from ‘Ata’ b. Yasar a man asked the Prophet (phuh) ‘Should I seek permission to see my mother?’. He said ‘Yes’. So the man said “she is in the house with me”. He said ‘Seek her permission. So the man said ‘She has no one else to serve her other than me, should I still seek permission every time I see her?’. He said ‘Seek her permission. Would you like to see her naked?’ The man replied: ‘No’. So the Prophet (phuh) said ‘So seek permission’” reported by Malik in Al-Muwatta and Abu Dawud in Al-Marasil from ‘Ata’ b. Yasar, and Ibn ‘Abd Al-Barr said in Al-Tamhid that it is an authentic Mursal narration, and in Al-Istidhkar he said it is from the authentic Mursal narrations. And Allah (swt) said.

“En zeg de gelovige vrouwen dat zij hun sieraad niet mogen tonen, behalve dat wat daarvan zichtbaar is, en dat zij hun hoofddoeken over hun borsten moeten slaan en hun sieraad niet mogen tonen, behalve aan hun echtgenoten, hun vaders, hun schoonvaders, hun zonen, hun stiefzonen, hun broers, hun neven, hun nichtjes, hun vrouwen, degenen die zij in hun macht hebben, of de mannelijke bedienden die geen seksuele begeerte hebben, of kinderen die nog niet op de hoogte zijn van de private zaken van vrouwen.” (TMQ 24:31). Daarom heeft Allah (SWT) gedefinieerd wat door de vrouw getoond mag worden in haar privéleven, en dat zij slechts haar familie (Maharim – de mannen met wie zij niet mag trouwen) en degenen die geen seksuele begeerte hebben (kinderen en ouderen) meer mag laten zien dan haar gezicht en handen. Deze beperking geeft duidelijk aan dat zij een eer is die beschermd moet worden, en daarom is zij omringd door deze regels. Op dezelfde manier als haar Awrah is gedefinieerd, zijn ook de mensen die het zijn toegestaan meer van haar Awrah te zien precies gedefinieerd, wat aangeeft dat de vrouw beschermd is.

“And tell the believing women to not expose their adornment except that which [necessarily] appears thereof and to wrap [a portion of] their headcovers over their chests and not expose their adornment except to their husbands, their fathers, their husbands' fathers, their sons, their husbands' sons, their brothers, their brothers' sons, their sisters' sons, their women, that which their right hands possess, or those male attendants having no physical desire, or children who are not yet aware of the private aspects of women.” (TMQ 24:31). Therefore, Allah (swt) has defined what can be shown by the woman in her private life, and that she can only let her family (Maharim – those men who cannot marry her) and those who do not have sexual desires (children and elderly) see more than her face and hands. This restriction clearly indicates that she is an honour which must be protected, and so she is surrounded with these rules. In the same manner that her Awrah is defined, the people who are permitted to see more from her Awrah are also precisely defined, which indicates that the woman is protected.

Daarnaast is er van Ibn ‘Abbas overgeleverd dat hij de Profeet ﷺ de mensen zag toespreken, zeggende:

Additionally, it has been narrated from Ibn ‘Abbas that he heard the Prophet (phuh) addressing the people saying.

.» لاَ يَخْلُوَنَّ رَجُلٌ بِامْرَأَةٍ إِلاَّ مَعَ ذِي مَحْرَمٍ « .

.» لاَ يَخْلُوَنَّ رَجُلٌ بِامْرَأَةٍ إِلاَّ مَعَ ذِي مَحْرَمٍ « .

“Een man mag niet alleen zijn met een vrouw, tenzij zij een Mahram (mannelijk familielid) bij zich heeft” (overeengekomen). Er is ook overgeleverd dat de Profeet ﷺ zei.

“A man should not be alone with a woman unless she has a Mahram (male family member) with her” (agreed upon). It is also narrated that the Prophet (phuh) said.

. لاَ يَحِلُّ لامْرَأَةٍ تُ ؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَ وْمِ الآخِرِ تُسَافِرُ مَسِيرَةَ ي وَْمٍ إِلاَّ مَعَ ذِي « » مَحْرَمٍ .

. لاَ يَحِلُّ لامْرَأَةٍ تُ ؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَ وْمِ الآخِرِ تُسَافِرُ مَسِيرَةَ ي وَْمٍ إِلاَّ مَعَ ذِي « » مَحْرَمٍ .

“Het is niet toegestaan voor een vrouw die in Allah en de Dag des Oordeels gelooft om een reis van een dag en nacht te maken zonder Mahram” (overgeleverd door Muslim). En in de overlevering van Ibn ‘Abbas dat de Profeet ﷺ zei.

“It is not permitted for a woman who believes in Allah and the Day of Judgement to travel a day and night journey without Mahram” (reported by Muslim). And in the narration of Ibn ‘Abbas that the Prophet (phuh) said.

. وَلاَ تُسَافِرِ الْمَرْأَةُ إِلاَّ مَعَ ذِي مَحْرَمٍ، فَ قَامَ رَجُلٌ فَ قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ...« » امْرَأَتِي خَرَجَتْ حَاجَّةً وَإِنِّي اكْ تُتِبْتُ فِي غَزْوَةِ كَذَا وَكَذَا، قَالَ: انْطَلِقْ فَحُجَّ مَعَ امْرَأَتِكَ .

. وَلاَ تُسَافِرِ الْمَرْأَةُ إِلاَّ مَعَ ذِي مَحْرَمٍ، فَ قَامَ رَجُلٌ فَ قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ...« » امْرَأَتِي خَرَجَتْ حَاجَّةً وَإِنِّي اكْ تُتِبْتُ فِي غَزْوَةِ كَذَا وَكَذَا، قَالَ: انْطَلِقْ فَحُجَّ مَعَ امْرَأَتِكَ .

“Een vrouw mag niet reizen tenzij zij met haar Mahram is.” Een man stond op en zei: ‘O Boodschapper van Allah ﷺ: mijn vrouw is op bedevaart gegaan en ik ben toegewezen aan dergelijke en dergelijke expeditie.’ De Boodschapper ﷺ zei: “Ga dan en ga op bedevaart met je vrouw” (overgeleverd door Muslim van Ibn ‘Abbas). Dus de Boodschapper ﷺ onttrok hem aan het leger dat op pad ging om te strijden, om zijn vrouw te beschermen. Ook zei Allah (SWT).

“A woman must not travel unless she is with her Mahram” A man stood up and said ‘O Messenger of Allah: my wife has gone to pilgrimage and I was assigned to such and such expedition. The Messenger (pbuh) said “Then leave and go on pilgrimage with your wife” (reported by Muslim from Ibn ‘Abbas). So the Messenger (pbuh) withdrew him from the army which was going out to battle, in order to protect his wife. Also, Allah (swt) said.

“En vrouwen die de menopauze hebben bereikt en geen verlangen meer hebben naar het huwelijk – er is geen schuld op hen als zij hun bovenkleding afleggen, mits zij hun sieraad niet tonen.” (TMQ 24:60). De betekenis is niet dat zij zich niet zouden moeten verfraaien, aangezien verfraaiing is toegestaan voor de vrouw zonder enige beperking; eerder is bedoeld dat zij hun verfraaiing niet op een zodanige wijze mogen tonen dat de aandacht van mannen op hen wordt gevestigd, en dus is het verbod gericht op het openlijk tonen van de verfraaiing en niet op de verfraaiing zelf.

“And women of post-menstrual age who have no desire for marriage - there is no blame upon them for putting aside their outer garments [but] not displaying adornment .” (TMQ 24:60). The meaning is not that they should not be beautified, since beautification is permitted for the woman without any restriction, rather they should not display their beautification in such a way that would turn men’s attention towards them, and so the prohibition is for the open display of the beautification and not the beautification itself.

Al deze bewijzen wijzen onomstotelijk erop dat de vrouw een eer is die beschermd moet worden, en dienovereenkomstig is het bewijs van dit artikel duidelijk gemaakt.

These evidences all indicate conclusively that the woman is an honour that must be protected, and accordingly the proof of this article has been made clear.