Elke provincie heeft een vergadering die door haar bevolking wordt gekozen en wordt gesteund door de gouverneur. De vergadering heeft de bevoegdheid om deel te nemen aan het uiten van meningen over administratieve zaken en niet over het bestuur; en dit zou voor twee doeleinden zijn:

Every province has an assembly elected from its people and championed by the governor. The assembly has the authority to participate in expressing opinions on administrative matters and not on ruling; and this would be for two objectives:

Ten eerste - het verstrekken van de noodzakelijke informatie over de situatie van het gouvernement en de behoeften ervan aan de gouverneur, en het uiten van hun mening daarover.

Firstly - providing the necessary information about the situation of the governorate and its needs to the governor and to express their opinion about that.

Ten tweede - om hun tevredenheid of hun klacht over het bewind van de gouverneur over hen uit te drukken.

Secondly - in order to express their contentment or complaint about the rule of the governor over them.

Het oordeel van de vergadering is in eerste instantie niet bindend en is in tweede instantie wel bindend – als zij klagen over de gouverneur, wordt hij afgezet.

The opinion of the assembly is not binding in the first instance and is binding in the second – if they complain about the governor he is removed.

Het is niet bekend dat de gouverneurs van de Boodschapper ﷺ een provinciale vergadering hadden, en het is niet bekend uit de handelingen van de Boodschapper ﷺ dat hij een provinciale vergadering aanstelde, en op dezelfde manier is er niets dergelijks bekend uit de daden van de rechtgeleide kaliefen. Hieruit volgt dat de provinciale vergadering geen deel uitmaakt van het bestuursapparaat of de regels van de sharia, aangezien het bestuursapparaat elke handeling uit de daden van het besturen is die een bewijs uit de sharia heeft, en alles wat geen bewijs heeft, behoort niet tot het bestuursapparaat. In plaats daarvan wordt het onderzocht, en als het een zijdelingse handeling is die is afgeleid van een grondslag, dan volgt het die grondslag en behoort het tot de stijlen en middelen waaruit gehandeld mag worden – met andere woorden, tot wat men administratie noemt; en als de grondslag of de zijdelingse handeling een bewijs heeft, dan is het niet correct om deze uit te voeren behalve in overeenstemming met het bewijs uit de sharia.

It is not known that the governors of the Messenger (pbuh) used to have a provincial assembly and it is not known from the actions of the Messenger (pbuh) that he selected a provincial assembly, and in the same way, nothing similar is known from the righteously guided Khulafaa’. From this, the provincial assembly is not part of the ruling apparatus or the Shari’ah rules, since the ruling apparatus is every action from the acts of ruling that has a Shari’ah evidence and anything which has no evidence is not from the ruling apparatus. Rather it is examined, and if it is a branch action that is derived from a root, then it follows that root and is from the styles and means that are permitted to be acted upon - in other words, from what is called administration; and if the root or branch action has evidence, then it is not correct to undertake it except in accordance with the Shari’ah evidence.

De provinciale vergadering is een afgeleide handeling van de handelingen van het gouverneurschap, aangezien de gouverneur de rechtspraak en het bestuur op zich neemt, en de mensen van de provincie meer kennis hebben dan hij over de realiteit van hun provincie en wat daar gebeurt. Dienovereenkomstig is het van essentieel belang dat hij beschikt over informatie waarop hij kan vertrouwen om zijn handelingen uit te voeren, en deze informatie is aanwezig onder de mensen van de provincie. Op basis hiervan is het voor hem noodzakelijk om zich tot de mensen van de provincie te wenden terwijl hij hen bestuurt.

The provincial assembly is a branch action that is derived from the actions of the governorship, since the governor undertakes the ruling and administration, and the people of the province are more knowledgeable than him regarding the reality of their province and what occurs within it. Accordingly, it is vital that he has information that he can rely upon in order to undertake his actions and this information is present amongst the people of the province. Based upon this, it is imperative for him to refer to the people of the province while he is governing them.

Dit is vanuit één invalshoek, en vanuit een andere invalshoek moet zijn bestuur over de provincie gebaseerd zijn op een fundament waarbij de mensen van de provincie niet worden vertoornd, aangezien het als de taak van de kalief zou zijn om hem te verwijderen als zij boos op hem zijn, aangezien de Boodschapper ﷺ Al-’Ala’ b. Al-Hadrami als zijn ’Amil over Bahrain verwijderde omdat de delegatie van ’Abd Qays over hem klaagde, zoals vermeld door Ibn Sa’d in Al-Tabaqat. Dienovereenkomstig is het noodzakelijk dat de mening van de mensen van de provincie met betrekking tot het feit dat hij over hen regeert, bekend is, om te weten of zij tevreden zijn of niet.

This is from one angle, and from another angle his ruling of the province must be upon a basis that the people of the province are not angered, since if they are angry with him, then it would be upon the Khalifah to remove him, since the Messenger (pbuh) removed Al-’Ala’ b. Al-Hadrami as his ’Amil over Bahrain since the delegation of ’Abd Qays complained about him as mentioned by Ibn Sa’d in Al-Tabaqat. Accordingly, it is imperative that the opinion of the people of the province regarding his undertaking the ruling over them is known as to whether they are content or not.

Daarnaast is het voor hem noodzakelijk om de mensen van zijn provincie te raadplegen terwijl hij hen bestuurt, vanwege de volgende twee redenen: om de informatie te verzamelen die de gouverneur nodig heeft en voor zijn kennis van wat de mensen van zijn provincie denken over zijn bestuur – daarom is het noodzakelijk voor hem om de mensen van zijn provincie te raadplegen. Om deze raadpleging te vergemakkelijken, stelt de gouverneur een provinciale vergadering in die wordt gekozen uit de mensen van zijn provincie, zodat hij deze kan raadplegen voor de twee zaken: het verzamelen van informatie en het kennen van de mening van de mensen van de provincie met betrekking tot het bestuur van de gouverneur. Dienovereenkomstig heeft deze vergadering geen enkele raadpleging (Shura) of het inwinnen van een mening en heeft zij niets te maken met de praktijk van het besturen; het is eerder bedoeld om naar de administratieve handelingen te kijken. Hun mening is niet bindend, maar zij is aanwezig om de gouverneur te bijstaan. De eerste die deze vergadering creëerde was Umar b. ’Abd Al-’Aziz, aangezien hij, voordat hij de kalief werd, de gouverneur over Madinah was, en wanneer hij een leiderschapsvergadering hield, ontmoette hij twee mannen van de meningvormers en leiders van hun stammen, en zei tegen hen: “Het is een vergadering van kwaad en strijd, en jullie twee hebben geen andere taak dan mij te onderzoeken (te monitoren), dus als jullie iets zien dat niet overeenkomt met de Waarheid, herinner mij dan aan Allah en maak mij bang voor Hem”. De oorsprong is dus om de mensen van de provincie te raadplegen en de observatie van de gouverneur vanuit hun zijde, en om deze raadpleging te bereiken, wordt er naast de gouverneur een provinciale vergadering opgericht.

Additionally, it is imperative for him to refer to the people of his province while he is governing them, due to the following two reasons: to gather the information which the governor requires and for his knowledge of what the people of his province think about his ruling – ,therefore, it is necessary for him to refer to the people of his province. To facilitate this reference, the governor establishes a provincial assembly which is elected from the people of his province, so that he can refer to it for the two issues: gathering information and knowing the opinion of the people of the province regarding the rule of the governor. Accordingly, this assembly does not have any consultation (Shura) or taking of opinion and nothing to do with the practice of ruling; rather it is to look into the administrative action. Its opinion is not binding but rather it is present in order to assist the governor. The first one who created this assembly was Umar b. ’Abd Al-’Aziz, since before he became the Khalifah, he was the governor over Madinah, and if he conducted a leadership assembly, he would meet two men of the opinion formers and leaders of their tribes, and said to them “It is an assembly of evil and strife, and you two have no action other than to examine me (monitor me), so if you see something which does not agree with the Truth, then remind me of Allah and make me fear Him”. So the origin is to refer to the people of the province and the observation of the governor from their side and in order to achieve this reference, a provincial assembly is created beside the governor.