De zaken die onder raadpleging (Shura) vallen, worden beslist op basis van de mening van de meerderheid, zonder te overwegen of deze juist of onjuist is. Wat betreft andere zaken die onder raadpleging (Shura) vallen, wordt de juiste mening gezocht zonder dat er rekening wordt gehouden met de meerderheid of de minderheid.

The issues which fall under consultation (Shura) are decided by the opinion of the majority without considering whether it is correct or incorrect. As for any other issues which fall under Shura, the correct opinion is sought without any consideration given to the majority or minority.

Het bewijs hiervoor zijn de handelingen van de Boodschapper ﷺ, aangezien hij in de Slag bij Uhud de mening van de meerderheid volgde, terwijl hij in de Slag bij Badr de mening van Al-Hubab Bin Al-Munthir volgde en zijn eigen mening liet varen, en niet verwees naar de mening van de meerderheid. In de Expeditie van Hudaybiyah hield hij alleen vast aan zijn eigen mening en schonk hij geen aandacht aan de meningen van Abu Bakr (radhiyallahu anhu) en Umar (radhiyallahu anhu). In feite schonk hij geen aandacht aan de mening van alle moslims, en dwong hen zijn mening te volgen, ook al hadden zij daar geen zin in. Dus als deze drie handelingen worden vergeleken met de woorden van de Boodschapper ﷺ tot Abu Bakr (radhiyallahu anhu) en Umar (radhiyallahu anhu),

The evidence for this is the actions of the Messenger (pbuh) , since in the Battle of Uhud he took the opinion of the majority, while in the Battle of Badr he (pbuh) took the opinion of Al-Hubab Bin Al-Munthir and left his own opinion, and did not refer to the opinion of the majority. In the Expedition of Hudaybiyah he held onto his own opinion alone and paid no attention to the opinions of Abu Bakr (ra) and Umar (ra). In fact, he did not pay attention to the opinion of all the Muslims, and forced them to abide by his opinion even though they hated it. So if these three actions are compared with the words of the Messenger (pbuh) to Abu Bakr (ra) and Umar (ra),

. » لَوِ اجْ تَمَعْ تُمَا فِي مَشُورَةٍ مَا خَالَفْ تُكُمَا « .

. » لَوِ اجْ تَمَعْ تُمَا فِي مَشُورَةٍ مَا خَالَفْ تُكُمَا « .

“Als jullie beiden het eens worden in Mashura, zal ik niet van jullie afwijken” (gerapporteerd door Ahmad), en met de woorden van Allah (SWT).

“If the two of you agree in Mashura I will not differ with you” (reported by Ahmad), and with the words of Allah (swt).

“En overleg met hen in de zaak.” (TMQ 3:159) en.

“And consult them in the matter.” (TMQ 3:159) and.

“En wiens zaken worden [bepaald door] raadpleging (Shura) onder henzelf.” (TMQ 42:38), dan is de uitleg van de betekenis van de twee verzen en de overlevering dat alles wat vergelijkbaar is met de situatie van Al-Hudaybiyah, waarbij de regel van de sharia duidelijk is, onder de bevoegdheid van de kalief valt om daarnaar te handelen, en raadpleging (Shura) in die kwestie niet bindend is. Alles wat vergelijkbaar is met de situatie van Badr, waarbij de kwestie inzicht en overpeinzing vereist, of waar het voorstellen van een mening in een specialistisch onderwerp was, dan wordt de juiste mening gezocht zonder enige overweging of het de mening van de meerderheid of van één persoon was. En alles wat vergelijkbaar is met de situatie van Uhud, wat de mening betreffende handelingen betreft, dan wordt de mening van de meerderheid gevolgd; dit is wat onder de categorie van “Mashurah” valt en de betekenis van de woorden van de Profeet ﷺ tegenover Abu Bakr (ra) en Umar (ra).

“And whose affair is [determined by] consultation among themselves.” (TMQ 42:38), then the explanation of the meaning of the two verses and the narration is that whatever is like the example of the situation of Al-Hudaybiyah, which is where the Shari’ah rule is apparent, then it is of the power of the Khalifah to act upon it, and Shura in the issue is not binding. Whatever is similar to the situation of Badr, where the issue requires insight and thought, or where the proposing of an opinion was in a specialist issue, then the correct opinion is sought without any consideration for whether it was the opinion of the majority or of a single person. And whatever is similar to the situation of Uhud, which is the opinion regarding actions, then the opinion of the majority is followed; this is what falls under the category of “Mashurah” and the meaning of the words of the Prophet (phuh) (saw) to Abu Bakr (ra) and Umar (ra).

. » لَوِ اجْ تَمَعْ تُمَا فِي مَشُورَةٍ مَا خَالَفْ تُكُمَا « .

. » لَوِ اجْ تَمَعْ تُمَا فِي مَشُورَةٍ مَا خَالَفْ تُكُمَا « .

“Als jullie beiden het eens zijn over een kwestie waarover ik jullie raadpleeg (Mashura), dan zal ik niet van jullie afwijken” (gerapporteerd door Ahmad).

“If the two of you agree on an issue I consult you on (Mashura) I will not differ with you” (reported by Ahmad).