Artikel 140

Elk individu uit de moslimgemeenschap (Ummah) heeft het recht om gebruik te maken van alles uit het publieke eigendom, en het is de Staat niet toegestaan om iemand toe te staan dit individueel te bezitten of te gebruiken.

Every individual from the Ummah has the right to utilise anything from public property, and it is not allowed for the State to permit someone to individually possess or utilise it.

De Ummah in dit artikel zijn de burgers in het gebied van de islam (Dar al-Islam), of met andere woorden, allen die het staatsburgerschap van de Staat dragen, ongeacht of zij moslim of een beschermde niet-moslim (Dhimmi) waren, en de Staat is verplicht om voor hen allen te zorgen op elk moment, wat onder meer het voorzien in hun basisbehoeften inhoudt. Dit is in overeenstemming met de regels van de sharia waaraan zij onderworpen zijn. Onder deze regels behoort dat elk individu onder de onderdanen het recht heeft om gebruik te maken van alles uit het publieke eigendom, en de Dhimmi en de moslim hebben dezelfde rechten om gebruik te maken van de publieke voorzieningen.

Ummah in this article is the citizens in Dar Al-Islam, or in other words, all those who carry the citizenship of the State, irrespective of whether they were Muslim or Dhimmi (non- Muslims), and the State is compelled to take care of them all the time, which includes providing the basic needs for them. This is in accordance with the Shari’ah rules they are subject to. Amongst them is that every individual from the subjects has the right to utilise anything from the public property, and the Dhimmi and Muslim have the same rights to utilise the public facilities.

Er kan niet worden gezegd dat de overlevering:

It cannot be said that the narration:

.» الْمُسْلِمُونَ شُرَكَاءُ فِي ثَلاَثٍ « .

“Moslims hebben een gemeenschappelijk aandeel in drie” betekent dat het publieke eigendom uitsluitend voor de moslims is, in plaats daarvan deze overlevering en vergelijkbaar met de overlevering:

“Muslims have common share in three” means that the public property is for the Muslims alone, rather this narration and similarly the narration:

. »... النَّاسُ شُرَكَاءُ « .

“Mensen hebben een gemeenschappelijk deel (partners)” wordt gespecificeerd door de overlevering van Muslim via Buraydah, die vermeldt:

“People have common share (partners)” are specified by the narration of Muslim through Buraydah which mentions:

. ثُمَّ ادْعُهُمْ إِلَى التَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَى دَارِ الْمُهَاجِرِينَ وَأَخْبِرْهُمْ أَن هَُّمْ إِنْ فَ عَلُوا « » ذَلِكَ فَ لَهُمْ مَا لِلْمُهَاجِرِينَ وَعَلَيْهِمْ مَا عَلَى الْمُهَاجِرِينَ .

“Roep hen dan op om hun territorium te verlaten en over te stappen naar de verblijfplaats van de Emigranten (Al-Muhajireen) en vertel hen dat als zij dit doen, zij dezelfde rechten en verantwoordelijkheden zullen hebben als de Emigranten (Al-Muhajireen).” en de Dar Al-Muhajireen is het gebied van de islam (Dar al-Islam), en dus beperkt deze tekst de burgerrechten tot degenen die migreren naar het gebied van de islam (Dar al-Islam), of met andere woorden, zij dragen het burgerschap van het gebied van de islam (Dar al-Islam). Daarom omvat dit niet alle moslims in de wereld, maar slechts degenen in het gebied van de islam (Dar al-Islam), en op dezelfde manier zijn niet-moslims die in het gebied van de islam (Dar al-Islam) wonen en het burgerschap dragen niet vrijgesteld, omdat de overlevering van Buraydah het genieten van het recht op burgerschap voorwaardelijk stelt aan migratie naar het gebied van de islam (Dar al-Islam). Dienovereenkomstig vallen de moslim in het gebied van de islam (Dar al-Islam), en de beschermde niet-moslim (Dhimmi) die in het gebied van de islam (Dar al-Islam) woont en het burgerschap ervan draagt, onder de toepassing van dit artikel.

“Then summon them to leave their territory and transfer to the abode of the Emigrants ( Al-Muhajireen) and tell them that if they do so, they will have the same rights and responsibilities as the Emigrants (Al-Muhajireen).” and the Dar Al-Muhajireen is the Dar Al-Islam, and so this text limits the rights of citizenship to those who migrate to the Dar Al-Islam, or in other words, they carry the citizenship of Dar Al-Islam.Therefore, this does not encompass all the Muslims in the world but rather only those in Dar Al-Islam, and in the same way, non-Muslims who live in Dar Al-Islam and carry citizenship are not exempted, because the narration of Buraydah makes enjoyment of the right of citizenship conditional to migration to Dar Al-Islam. Accordingly, the Muslim in Dar Al-Islam, and the Dhimmi who lives in Dar Al-Islam and carries its citizenship fall under the application of this article.

Dit is voor de burgers in het gebied van de islam (Dar al-Islam); zij kunnen gebruikmaken van de publieke eigendommen, en niemand van hen mag worden verhinderd om dit te doen, ongeacht of zij moslims of een beschermde niet-moslim (Dhimmi) waren.

This is for the citizens in Dar Al-Islam; they can utilise from the public property, and none of them should be prevented from doing so irrespective of whether they were Muslims or Dhimmis.

De kwestie van het gebruik van publieke eigendommen door de moslimonderdanen is duidelijk.

The issue of the Muslim subjects utilising the public property is clear.

Wat betreft de beschermde niet-moslim (Dhimmi), zijn er verschillende teksten en incidenten uit de tijd van de Boodschapper ﷺ en de rechtvaardige Khulafaa’ die dit allemaal aangeven. - Zij liepen op de markten, om te kopen en te verkopen, en de markten zijn publiek eigendom. Ahmad rapporteerde van Ka’b Bin Malik:

As for the Dhimmi, there are several texts and incidents from the time of the Messenger (pbuh) and the righteous Khulafaa’ which all indicate this. - They used to walk in the markets, buying and selling, and the markets are public property. Ahmad reported from Ka’b Bin Malik:

. فَ بَ يْ نَا أَنَا أَطُوفُ السُّوقَ إِذَا رَجُلٌ نَصْرَانِ ي جَاءَ بِطَعَامٍ يَبِيعُهُ يَ قُولُ: مَنْ يَدُلُّ ...« »...؟ عَلَى كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ .

- “Terwijl ik over de markt dwaalde, kwam een christen met wat voedsel om te verkopen en zei: wie kan mij naar Ka’b Bin Malik wijzen?” en dit geeft aan dat de moslims en beschermde niet-moslims (Dhimmi) de markten bezochten voor hun behoeften op dezelfde wijze. - Zij maakten gebruik van het water, het vuur en de weidegronden. Ibn Maja rapporteerde van Abu Hurayrah dat de Profeet ﷺ zei:

- “While I was roaming through the market, a Christian came with some food to sell, saying: who will direct me to Ka’b Bin Malik?” and this indicates that the Muslims and Dhimmis used to visit the markets for their needs in the same manner. - They used to utilise the water, fire and pastures. Ibn Maja reported from Abu Hurayrah that the Prophet said:

. » ثَلاثٌ لا يُمْنَ عْنَ: الْمَاءُ وَالْكَلُِ وَالنَّارُ « .

- “Drie zaken mogen aan niemand worden ontzegd: water, vuur en weidegronden”. De metgezellen stemden ermee in dat de christenen van Al-Sham uit de rivieren mochten drinken samen met de moslims, en hetzelfde gold eveneens voor degenen die Magiërs bleven in Irak en Bahrain, en eveneens gebruikten de Kopten in Egypte de Nijl om te drinken en te irrigeren. Zij zouden allen hout kappen uit de bossen, hun gewassen irrigeren uit de publieke rivieren en hun kuddes laten grazen op de publieke weidegronden. Tegenwoordig zouden zij gebruikmaken van benzine en de derivaten daarvan en elektriciteit, aangezien beide behoren tot het: “vuur” dat in de overlevering wordt genoemd. - Zij hebben het recht om dood land te doen herleven, vanwege wat is overgeleverd door Ahmad en Al-Tirmidhi met een authentieke keten van Jabir, die zei dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei:

- “Three can not be denied (to anyone): water, fire and pastures”. The companions agreed that the Christians of Al- Sham could drink from the rivers with the Muslims, and similarly the same applied to those who remained Magians in Iraq and Bahrain, and similarly the Coptics in Egypt used to drink and irrigate from the Nile. They would all cut wood from the forests, irrigate their crops from the public rivers and shepherd their flocks in the public pastures. Today they would utilise petrol and its derivatives and electricity, since they are both from the: “fire” mentioned in the narration. - They have the right to revive dead land, due to what is reported by Ahmad and Al-Tirmidhi with an authentic chain from Jabir who said that the Messenger of Allah (pbuh) said:

» مَنْ أَحْيَا أَرْضًا مَيِّتَةً فَهِيَ لَه « - “wie een dood land tot leven wekt, is ervan” en wat door Al-Bukhari is overgeleverd van Aisha (ra) dat de Profeet ﷺ zei:

» مَنْ أَحْيَا أَرْضًا مَيِّتَةً فَهِيَ لَه « - “whoever revives a dead land, it belongs to him” and what was reported by Al-Bukhari from Aisha(ra) that the Prophet said:

.» مَنْ أَعْمَرَ أَرْضًا لَيْسَتْ لأَحَدٍ فَ هُوَ أَحَقُّ «.

- “Hij die land bewerkt dat aan niemand toebehoort, heeft er meer recht op (om het te bezitten).” En wat is overgeleverd door Abu Dawud At-Tayalisi van Aisha (vrede zij met haar), die zei dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei:

- “He who cultivates land that does not belong to anybody is more rightful (to own it).”. And what is reported by Abu Dawud At-Tayalisi from Aisha(ra) who said that the Messenger of Allah (pbuh) said:

. العِبَادُ عِبَادُ اللهِ، وَالْبِلادُ بِلادُ اللهِ، فَمَنْ أَحْيَا مِنْ مَوَاتِ الأَرْضِ شَيْئاً فَ هُوَ لَهُ، « » وَلَيْسَ لِعِرْقٍ ظَالِمٍ حَ ق .

“De slaaf is de slaaf van Allah (SWT), en het land is het land van Allah (SWT), en wie een deel van dood land tot leven wekt, dat behoort hem toe, en de onderdrukker heeft geen recht op bezit.”

“The slave is the slave of Allah (swt), and the land is the land of Allah (swt), and whoever revives any part of dead land, it belongs to him, and the oppressor has no right of possession”.

Al deze bewijzen zijn algemeen en omvatten alle burgers, ongeacht of zij moslim waren of niet.

All of these evidences are general and encompass all citizens, irrespective of whether they were Muslims or not.

- Ook alle burgers, of zij nu moslim of een beschermde niet-moslim (Dhimmi) zijn, kunnen gebruikmaken van de transportmiddelen over land, zee en lucht. Wat het land betreft, de Dhimmis maakten daar gebruik van in de tijd van de Boodschapper van Allah ﷺ. Al-Tirmidhi rapporteerde van Aisha (vrede zij met haar) die zei: .

- Also, all of citizens whether Muslim or Dhimmi can use the methods of transportation from land, sea and air. As for the land, the Dhimmis used to use it at the time of the Messenger of Allah (pbuh) . Al-Tirmidhi reported from Aisha(ra) who said: .

. ثَ وْبَانِ قِطْرِيَّانِ غَلِيظَانِ، فَكَانَ إِذَا قَ عَدَ فَ عَرِقَ ثَ قُلاَ كانَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ « عَلَيْهِ، فَ قَدِمَ بَ ز مِنْ الشَّامِ لِفُلاَنٍ الْيَ هُودِيِّ، فَ قُلْتُ: لَوْ بَ عَثْتَ إِلَيْهِ فَاشْتَ رَيْتَ مِنْهُ ث وَْبَ ينِ » ... إِلَى ا لْمَيْسَرَةِ .

– “De Boodschapper van Allah ﷺ droeg twee dikke Qitri-gewaden. Wanneer hij zat, zweet hij omdat ze zo zwaar voor hem waren. Er kwamen kledingstukken aan uit Ash-Sham voor zoventveer, de Jood. Ik zei: 'Misschien zou je hem een verzoek kunnen sturen om wat kleding (op krediet) van hem te kopen totdat het gemakkelijk wordt (om te betalen).' Wat de zee betreft, zij gebruikten deze op dezelfde manier als de moslims in de tijd van de metgezellen, en tegenwoordig is dat vergelijkbaar met het gebruik van de luchtvaart.”

– “The Messenger of Allah (pbuh) (saw) was wearing two thick Qitri garments on. When he would sit, he would sweat since they were so heavy for him. Some clothes arrived from Ash-Sham for so-and-so, the Jew. I said: 'Perhaps you could dispatch a request to him to buy some garments (on credit) from him until it is easy (to pay).” As for the sea, they used to use it in the same manner as the Muslims at the time of the companions, and today that is analogous to the use of the airways.

- Ze kunnen ook de algemene paden en de publieke communicatie gebruiken, aangezien deze analoog zijn aan het openbaar vervoer.

- They can also use the general paths and the public communications as they are analogous to the public transportation.

Dit is het bewijs voor het eerste deel van het artikel dat alle individuele onderwerpen het recht hebben om gebruik te maken van het publieke eigendom.

This is the evidence for the first part of the article that all of the individual subjects have the right to utilise the public property.

Wat het tweede deel betreft, namelijk dat het de Staat niet is toegestaan om iemand toe te staan het individueel te bezitten of te gebruiken – het bewijs hiervoor is de overlevering van Abyad Bin Hammal, toen de Profeet ﷺ hem wat land toewees dat verzadigd was met zout, en toen hij werd geïnformeerd dat wat hij hem had gegeven vergelijkbaar was met niet-uitputtende water, nam hij het van hem terug. Al-Tirmidhi rapporteerde van Abyad Bin Hammal dat: “Hij kwam naar de Profeet ﷺ en vroeg hem om hem een zoutverzadigd land als leengoed toe te wijzen, en hij verleende het aan hem. En toen hij vertrok, zei een persoon bij de Profeet ﷺ: “Weet je wat je hem hebt verleend? Je hebt hem het niet-uitputtende water verleend”. Hij nam het toen van hem terug”. Het andere bewijs is datgene wat Al-Tirmidhi rapporteerde van Aisha (vrede zij met haar) en hij zei dat het Hasan Sahih is, en Ibn Khuzaymah rapporteerde in zijn Sahih, dat de Boodschapper ﷺ zei:

As for the second part, which is that it is not allowed for the State to permit someone to individually possess or utilise it – its evidence is the narration of Abyad Bin Hammal when the Prophet granted him some land which was salt laden, and when he was informed that what he had given him was similar to nondepleted water he took it back from him. Al-Tirmidhi reported from Abyad Bin Hammal that: “He came to the Prophet and asked him to assign him a salt laden land as a fief, and he granted it to him. And when he left, one person with the Prophet said: “Do you know what you have granted him? You granted him the non-depleted water”. He then took it away from him”. The other evidence is that which Al-Tirmidhi reported from Aisha(ra) and he said it is Hasan Sahih, and Ibn Khuzaymah reported in his Sahih, that the Messenger (pbuh) said:

. » مِنًى مُنَاخُ مَنْ سَبَقَ « .

“Mina is een rustplaats voor wie er als eerste aankomt”, en ook de overlevering van Al-Sa’ab b. Jathamah bij Al-Bukhari:

“Mina is a resting place for whoever arrives there first”, and also the narration of Al-Sa’ab b. Jathamah with Al-Bukhari:

.» لا حِمَى إِلاَّ للهِ وَلِرَسُولِهِ « .

“Er is geen Hima (voor het grazen van de dieren van de armenbelasting (Zakah)) behalve voor Allah (SWT) en Zijn Boodschapper ﷺ”.

“There is no Hima (for grazing the animals of Zakah) except for Allah (swt) and His Messenger (pbuh)”.

Het is duidelijk dat de meeste kapitalistische monopolies en rijke bedrijven en individuen die over een denkbeeldige rijkdom beschikken, dit hebben weten te doen vanwege de speciale privileges die zij krijgen om de verschillende soorten publiek eigendom te exploiteren, zoals gas, benzine en andere minerale hulpbronnen, en de communicatie, het transport, water en andere zaken.

It is clear that most of the capitalist monopolies and rich companies and individuals who have imaginary wealth, have managed to do so because of the special privileges they get to exploit the different types of public property, such as gas, petrol and the other mineral resources, and the communications, transport, water and other things.