Artikel 147

Artikel 147 - Conceptgrondwet van de staat van het kalifaat | Quran Course

Het bewijs hiervoor is hetzelfde bewijs dat werd genoemd voor het eerste punt van het vorige artikel, namelijk dat de sharia de algemene inkomsten heeft gedefinieerd, en dat de Boodschapper ﷺ geen belastingen heeft opgelegd en het heffen van douanerechten heeft verboden, omdat het een belasting is, en het dus een verbod is dat elke belasting omvat. Er werd ook vermeld dat als er geen rijkdom in de staatskas (Bayt al-Mal) was om uit te geven aan wat de sharia aan de staatskas (Bayt al-Mal) en de moslimgemeenschap (Ummah) heeft verplicht, de verplichting overgaat op de moslimgemeenschap (Ummah); en wat de sharia alleen aan de staatskas (Bayt al-Mal) heeft verplicht, dan gaat de verplichting daarvan niet over op de moslimgemeenschap (Ummah), zelfs niet als er niets meer over is in de staatskas (Bayt al-Mal), maar het wordt uitgesteld totdat het geld hiervoor is gevonden, en er worden geen belastingen opgelegd aan de moslimgemeenschap (Ummah). Op dezelfde manier worden er geen belastingen rechtstreeks opgelegd aan de moslimgemeenschap (Ummah) voor iets wat niet verplicht was voor haar, en evenzo worden er ook geen indirecte belastingen opgelegd; dus er worden geen kosten geïnd voor de rechtbanken, of de departementen, of importzegels, of vergunningskosten, of iets dergelijks. Wat betreft postzegels, deze worden niet beschouwd als indirecte belastingen, maar eerder als de prijs voor het transporteren van brieven, wat is toegestaan. Daarom mag er geen indirecte belasting worden geïnd voor iets wat de sharia niet aan de moslims heeft verplicht, aangezien deze net zo zijn als de directe belastingen zonder enig verschil tussen hen, en het is niet toegestaan om deze aan de moslimgemeenschap (Ummah) op te leggen.

The evidence for this is the same evidence that was mentioned for the first issue of the last article, in that the Shari’ah defined the general income, and that the Messenger (pbuh) did not impose taxes and forbade the taking of custom duties, because it is a tax, and so it is a prohibition that encompasses every tax. It also mentioned that if there was no wealth in the Bayt Al-Mal to spend upon whatever the Shari’ah obligated upon the Bayt Al-Mal and the Ummah, the obligation transfers onto the Ummah, and whatever the Shari’ah obligated upon the Bayt Al-Mal alone then its obligation does not transfer on to the Ummah even if there was nothing left in the Bayt Al-Mal for it, rather it is delayed until the money for it is found and no taxes are imposed upon the Ummah. In the same way, no taxes are directly imposed upon the Ummah for the sake of anything that was not obligatory upon it, and similarly indirect taxes are also not imposed; so no fees are collected for the courts, or the departments, or import stamps, or permit fees, or anything similar. As for postal stamps, they are not considered to be indirect taxes, but rather they are the price for transporting letters, which is permitted. Therefore, no indirect tax for the sake of anything which the Shari’ah did not obligate upon the Muslims should be collected, since they are just like the direct taxes without any difference between them, and it is not permitted to impose them upon the Ummah.